ယိုးယန်ဂူ

"ငတုံးတွေ ငတုံးတွေ... မြန်မြန်သွားတော့!"

ကျွင်းစန်း သူ့ညီအစ်ကိုတွေက သူ့ကို တွန်းဖယ်လိုက်ကြတာကြောင့် သူ့ကို အဲဒီနတ်ဆိုး အတားအဆီးကနေ ရုန်းထွက်ဖို့ ခွင့်ပြုလိုက်ကြပေမယ့် သူတို့ကတော့ ရှေ့တက်သွားနေကြသည်။

ယခု လုရွှမ်သည် နတ်မီးနယ်ပယ်ရဲ့ ပထမအဆင့်တွင်သာ ရှိသော်လည်း သူသည် အခြားအဆင့်များနှင့် ယှဉ်ပါက သေချာပေါက် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် အားကောင်းသော ကျွမ်းကျင်ပညာရှင် ဖြစ်သည်။ သူတို့တက်သွားလည်း ဘယ်တော့မှ ပိုကောင်းမလာနိုင်ဘူး။

ကျွင်းစန်း အော်ပြီး လှည့်ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

ညီအစ်ကိုတို့ရေ အခု မင်းတို့အသက်ကို မင်းတို့ဘာသာ ကာကွယ်လိုက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။

သူတို့လေးယောက်လည်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကာ ကျွင်းစန်း သူ့ဘာသာသူ ကိုယ်လွတ်ရုန်း ထွက်ပြေးသွားမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားပုံရသည်။

သူတို့ အနည်းငယ် အံ့သြသွားသော်လည်း ကျွင်းစန်းအပေါ် ရှုတ်ချမှုက ပိုများသွားသည်။ သူတို့နောက်မှာ ခွန်အား တစ်စုံတစ်ရာ မရှိရင် မလုပ်ရဲပါ။ သူတို့အားလုံး စန်းချိုင်ကျောင်း​​တော်ရဲ့ ကျောင်းသားတွေဖြစ်ပြီး ကျွင်းစန်းကို အစ်ကိုကြီး အဖြစ်အသိအမှတ် ပြုမယ့်သူက တခြားထက် အများကြီး ပိုထက်မြက်တဲ့သူ​တော့ မဟုတ်ကြပေ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် နတ်မီးနယ်ပယ် ပထမအဆင့်လေးကို ထိတ်လန့်သွားခြင်းမှာ အမှန်ပင် ရှက်စရာကောင်းလှသည်။

"သူသတ်ပြီး သူ့ဓားကို ယူ!"

သူတို့လေးယောက်လုံးက မျှော်စင်နယ်ပယ်မှာ ရှိကြသည်။ သူတို့ရဲ့ ရောင်ဝါတွေကြောင့် တခြားနေရာတွေမှာ အထူးသဖြင့် တစ်သောင်းကမ္ဘာတွေမှာ ထားမယ်ဆိုရင် သူတို့ဟာ ပါရမီရှင်ကြီးတွေ ဖြစ်လာမှာ သေချာပါ၏။ သို့သော် လုရွှမ်နှင့် နှိုင်းယှဥ်လျှင် သူတို့က နောက်ကျ ကျန်နေပါသေးသည်။

သူတို့လေးယောက်သည် ဓားရှည်များဖြင့် မတ်တပ်ထရပ်ကာ လုရွှမ်ကို တစ်ပြိုက်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။ လုရွှမ်ဟာ ထိုကဲ့သို့သော သူများအပေါ် သဘောထား မကောင်းတတ်ပေ။ စန်းချိုင်ကျောင်းတော် ဆိုရင်ရော။

တီးတိုးသံနှင့်အတူ နတ်ဓား ပြေးထွက်သွားသည်။ ချွင်းကနဲ ဖြောင်းကနဲ အသံတွေ ကြားရပြီးနောက် ဓားရှည်လေးစင်းလုံး ပြတ်သွားသည်။ နတ်ဓားသည် လူလေးယောက်၏ လည်ပင်းကို ဖြတ်သွားကာ သူတို့၏ ဦးခေါင်းများကို လေထဲသို့ ပစ်တင်လိုက်လေ၏။

မူလက ကျွင်းစန်းသာ သူတို့လေးယောက်ရဲ့ ခွန်အားကို အခြေခံပြီး သူတို့အတူတူ အလုပ်လုပ်တဲ့အခါ လုရွှမ် သူတို့ကို သတ်ပစ်ဖို့ လွယ်မှာ သေချာပါသည်။ သို့သော်ငြား သူတို့လေးယောက်က အမှတ်တမဲ့ မစဉ်းစားမိခဲ့ရာ သူတို့ရဲ့ဓားတွေကို ဖြတ်တောက်ပြီး သူတို့ရဲ့ အသက်ကို တိုက်ရိုက် လုယူခံလိုက်ရတော့သည်။

မီးတောက်ငါးလုံး ပေါက်ကွဲပြီး လူငါးဦး၏ အလောင်းများပေါ်သို့ လောင်ကျွမ်းသွားကာ အချိန်တို အတွင်းတွင် လူငါးဦး၏ ရုပ်အလောင်းများက ပြာဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ခေါင်းငါးလုံးသာ ကျန်တော့သည့် အတွက် ကြည့်နေသူများ အံကြိတ်ကာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ရလေ၏။

လူငါးဦးထံမှ သိုလှောင်ကွင်းများကို စုဆောင်းပြီးနောက် လုရွှမ် အောက်ထပ်သို့ လှည့်ဆင်းလာခဲ့သည်။ ဤအရာသည် စန်းချိုင်ကျောင်းတော်၏ နေအိမ်ဖြစ်ပြီး ထိုလူများက ကျောင်းသားများပင် ဖြစ်လေသည်။ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်ဖြစ်စေ မဆီ​လျော်သည်ဖြစ်စေ သူ့ကို သတ်ရန် လူများအတွက် အကြောင်းပြချက် များစွာရှိသည်။

"မင်းထွက်သွားလို့ မရ​တော့ဘူး!"

"မင်းက ငါတို့ စန်းချိုင်ကျောင်းတော်က လူတွေကို သတ်လိုက်တဲ့အတွက် မင်းထွက်သွားချင်ရင်တောင် မရတော့ဘူး... ဟမ့် မင်းကငါတို့ စန်းချိုင်ကျောင်းတော်ကို အလေးအနက် မထားဘူးဆိုတာ ရှင်းနေပြီ"

လုရွှမ် နောက်ပြန်ကြည့်တော့ လူတစ်ဒါဇင်ကျော်က မတ်တပ်ရပ်နေကြသည်။ သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေတဲ့ မျက်လုံးတွေ မီး​တောက်တွေ ပြည့်နေပြီး သူတို့ရဲ့ မျက်လုံးတွေမှာ နီရဲတဲ့ လောဘစိတ်တွေကြောင့် ဟန်ဆောင်မှုတောင် လုံးဝ မရှိ​တော့တာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဘယ်လို ဆင်ခြေပါလိမ့်!"

ဒီလူတွေ ဒီလောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန် တက်လာလိမ့်မယ်လို့ သူ မထင်ထားပေ။ စန်းချိုင်ကျောင်းတော်၏ ဂုဏ်သတင်းအတွက်ဟု ဆိုကာ ယုတ်မာသူတို့သည် နတ်ဓားကို လိုချင်တပ်မက်နေကြ၏။

လုရွှမ်လည်း လူတိုင်း၏ အတွေးအမြင်များကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်တာကြောင့် သူ့စိတ်ထဲတွင် ရှုတ်ချခြင်းမှတပါး အခြားဘာမှ မရှိလာခဲ့ပေ။

"မင်းတို့ နတ်လက်နက်ကို လိုချင်နေတာမလား... လုပ်လိုက်လေ..."

လုရွှမ် နတ်လက်နက်ကို တိုက်ရိုက်ဆွဲထုတ်ပြီး လူတိုင်းကိုသတ်ရန် သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ဓားအလင်းရောင်သည် တောက်ပနေပြီး အလင်းရောင်နှင့် အရိပ်တို့ကို လွှမ်းခြုံထားသည်။ လူသတ်ချင်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အရှိန်ပြင်းလာပြီး အသက်ရှူကြိမ် ဆယ်ကြိမ်အကြာတွင် လုရွှမ် လက်ဖက်ရည်ဆိုင် တစ်ခုလုံးကို နောက်ပြန်ဓားဖြင့် ခုတ်ထစ်ပစ်လိုက်သည်။

အတွင်းခန်းက မီးလုံးကြီး တောက်သွားကာ အလောင်းတွေ ဘယ်ရောက်ကုန်မှန်း မသိဘဲ ပျောက်ဆုံးသွားတော့သည်။ သူ့ကို လုပ်ကြံချင်သူဟာ မိမိကိုယ်တိုင် သေဖို့လည်း အသင့် ဖြစ်ထားရမည်။

ယိုးယန်ဂူ။ စန်းချိုင်ကျောင်းတော်၏ ခရိုင်တစ်လျှောက် လျှို့ဝှက်နေရာ တစ်ခုအဖြစ် လူသိများပြီး ၎င်းသည် စန်းချိုင်ကျောင်းတော်၏ မှော်ဆန်ဆုံး နေရာလည်းဖြစ်သည်။

အကြောင်းရင်းမှာ ထိုနေရာတွင် နတ်ဘုရားမီး မဟုတ်သော်လည်း ထူးဆန်းသော မီးများထဲက တစ်မျိုးမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူများအတွက်တော့ လည်ပတ်ရမည့် နေရာများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ထိုမီးလျှံမျိုးကို ငြိမ်သက်သော ယိုးယန်မီးဟု ခေါ်သည့် မီးတစ်မျိုးလည်း ရှိသေး၏။ ၎င်းက အပူသိပ်မများဘဲ နည်းနည်းအေးသည်။ ကျင့်ကြံသူများသည် ဤမီးတောက်ကို ဘာအတွက် အသုံးပြုခဲ့သည်ကို မသိခဲ့ပေ။ ထိုမီးတောက်ဖြင့် အဂ္ဂိရတ်ဆေး သန့်စင်ခြင်းလည်း မပြုလုပ်နိုင်ပေ။

လက်နက်များကို သန့်စင်ရန်မှာ ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်တော့သည့် မီးအပူချိန်သည် ကောင်းကင်၊ ပစ္စည်းများ နှင့် မြေကြီး၏ ဘဏ္ဍာများကို လုံး၀ ပေါင်းစပ်ရန် မလုံလောက်ချေ။

ထိုနေရာ၌ စန်းချိုင်ကျောင်းတော်ကို တည်ထောင်ပြီးမှ ဤမီးတောက်၏ ထူးခြားသော အားသာချက်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ၎င်းမီးတောက်သည် မတူညီသော မီးများ၏ ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်ကို အဆင့် မြှင့်တင်နိုင်သည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ စိုက်ပျိုးပြီးနောက် ယိုးယန်မီးသည် ထူးဆန်းသောမီးများ၏ ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်ကို မြှင့်တင်နိုင်ရုံသာမက အစွမ်းထက်သော နတ်ဆိုးမီး အချို့၏ ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ် အခန်းကဏ္ဍမှလည်း ပါဝင်နေပါသည်။

ထို​နေရာသည် သဘာဝကျကျ အရေးကြီးဆုံးနေရာ ဖြစ်လာပြီး ၎င်းသည် ကျင့်ကြံသူများအား ပူဇော်ကိုးကွယ်ရန် သန့်ရှင်းသော နေရာတစ်ခုပင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဒီကိုရောက်နေပြီ ဆ်ုပါက ယိုးယန်ဂူကို မသွားဘူးဆိုရင် ဒါဟာ အလဟသဖြစ်မယ့် ခရီးတစ်ခုပဲ မဟုတ်ဘူးလား။

ယိုးယန်ဂူ၌ စန်းချိုင်ကျောင်းတော်က လူအမြောက်အမြား ရှိသော်လည်း ယိုးယန်ဂူကို ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင် အင်အားအဖြစ် လုံး၀ မခွဲခြားဘဲ ခွဲတမ်းများကို စွန့်လွှတ်ပေးထားသည်။ လုရွှမ်လည်း လူနှစ်ယောက်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ မေးပြီး စန်းချိုင်မြို့က ဦးဆောင်သော ကုန်သည်များအဖွဲ့ထံ ရောက်လာခဲ့သည်။

ကုန်သည်များအဖွဲ့ နေရာဟာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ဈေးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ တက်ကြွနေပါသည်။ လူတွေက အဲဒီကိုဝင်ထွက်ပြီး သူတို့လိုအပ်တာတွေကို ဖလှယ်ကြ၏။

လုရွှမ်လည်း အနီရောင်သလင်းကျောက် နှစ်လုံးကို သုံးစွဲပြီး အခြားခြံဝင်း တစ်ခုဆီသို့ ခေါ်ဆောင်ရန် ကျင့်ကြံသူ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။

"လူကြီးမင်းရှင့်... မီးတောက်အဆင့်ကို မြှင့်တင်လိုတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေက အရပ်ရပ်ကနေ ဒီကိုလာကြတာပါ...ယိုးယန်ဂူထဲကို ဝင်ဖို့ ခွဲတမ်းရှိပါတယ်... ဒါ့ကြောင့် အရည်အချင်း ပြည့်မီလိုရင် စျေးနည်းနည်း ထပ်ပေးရပါသေးတယ်"

ခြံဝင်းသည် လူပြည့်လုနီးပါးဖြစ်ပြီး အတွင်းမှ ဆူညံသံများကြောင့် တုန်ခါလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ပြီးနောက် ယိုးယန်ဂူထဲသို့ ဝင်ရန်မှာ လွယ်ကူသောအလုပ် မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

ယိုးယန် လှိုဏ်ဂူထဲဝင်ရန် ပထမဦးစွာ လိုအပ်သည်မှာ အနီရောင် သလင်းကျောက် ဖြစ်သည်။ ဒုတိယအနေနဲ့ မင်းမှာ နောက်ခံမရှိရင် မင်းရဲ့အလှည့်ရောက်မယ့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ အနီရောင် သလင်းကျောက် တစ်သန်းကို တိုက်ရိုက် ပစ်ပေးလိုက်ခြင်းကဲ့သို့ ကြီးမားသော စျေးနှုန်းဖြင့် ပေးချေပါက ဂုဏ်ထူးဆောင် ဧည့်သည်တစ်ဦးအဖြစ် သဘာဝအတိုင်း လေးစားခံရမည် ဖြစ်သည်။ သေချာတာက ထွက်လာပြီးရင် ကိုယ့်အသက်ကို ကယ်နိုင်မလား ဆိုတာကတော့ မေးခွန်းထုတ်စရာပါပဲ။

"မှားနေတာလား ငါဒီမှာစောင့်နေတာ တစ်နှစ်ရှိပြီ အခုထိ ငါ့အလှည့် မဟုတ်သေးဘူး... မင်းပဲမဟုတ်လား"

"ဟမ့် ရှင်ဒီမှာ အသံမထွက်ရဲရင် ကျွန်မသူ့ကို ခေါ်လိုက်မယ်.... သူ့အရည်အချင်းတွေကို နုတ်ပယ်ပြီး သူ့ရဲ့ အနီရောင် သလင်းကျောက်ကို သိမ်းလိုက်!"

အမျိုးသမီးအသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမ၏ အသံသည် အေးစက်စက်နှင့် တင်းမာနေသည်။

နောက်အခိုက်အတန့်မှာ မုတ်ဆိတ်မွေးတွေနဲ့ လူတစ်ယောက် ပြုတ်ကျပြီး မြေပြင်ပေါ် လဲကျသွားသည်။ သူက ချက်ချင်း မတ်တပ် ထရပ်ပြီးတာနဲ့ သူ့ရှေ့မှာ အဘွားကြီးတစ်ယောက် ပေါ်လာရာ ၎င်းက မကျေမနပ်ဖြင့် ပြန်ကန်တော့၏။

သို့သော် အဘွားကြီး၏ ကျင့်ကြံမှုကို ကြည့်ပြီး မှင်တက်သွားခဲ့သည်။

လုရွှမ်လည်း ဤအဘွားအိုသည် ကျင့်ကြံမှု၌ အလွန် ပြင်းထန်ကြောင်း ခံစားမိသည်။ သူမတွင် မြင့်မားသော အကြံအစည် တစ်ခုရှိနေလိမ့်မည်။ သူမရဲ့ လူသတ်ငွေ့တွေကြောင့် ဒီနေရာမှာသာ မဟုတ်ပါက သူမသည် လူသေကောင်များနှင့် သွေးပင်လယ်ကြီး တစ်ခုထဲမှ တွားသွား ထွက်လာသလိုပင် ထင်မိလိမ့်မည်။

အဘွားအိုသည် လုရွှမ်ကိုကြည့်ကာ နှစ်ကြိမ်ခန့် ရယ်မောပြီးနောက် အမှောင်ထဲသို့ တိုးဝင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ခြံဝင်းတစ်ခုလုံး ခေတ္တတိတ်ဆိတ်သွား၏။

ဤနေရာသို့ ဝင်၍ မီးတောက်အဆင့်ကို တိုးတက်လိုပါက တစ်ရက်လျှင် အနီရောင် သလင်းကျောက် တစ်သိန်း လိုအပ်မည် ဖြစ်ပြီး အလွန်စျေးကြီးပါသည်။ ဒီ​ခြံဝင်းပိုင်ရှင်က မျောက်တွေကို ခြောက်ဖို့ ကြိုးစားနေတယ်ဆိုတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိသာပေမယ့် အကျိုးသက်ရောက်မှုကတော့ အရမ်းကောင်းပါသည်။