ကြင်နာစွာ ဖိတ်ကြားခြင်း

"ဟေး ကြည့်စမ်း!"

လူတိုင်း ရုတ်တရက် မျှော်ကြည့်လိုက်တော့ အပြာရောင် မီးတောက်အုပ်စု အရင်ကန်ဘောင်ကနေ ပြေးလာတာ တွေ့လိုက်ရသည်။ အောက်နားက အပေါက်က သဘာဝအတိုင်း ကွဲအက်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွား၏။

"ယိုးယန် မရှိတော့ဘူး!"

"စန်းချိုင်ကျောင်းတော် ဘေးကင်းပြီကွ!"

"ငါတို့လုံခြုံပြီ!"

အားလုံးက ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

ယွင်ရင်လည်း နှလုံးခုန်သံတွေ သူမ တူမလေး ဒဏ်ရာ ရသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ယိုးယန်ဂူထဲသို့ အမြန် ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ယောက်ျားတစ်ယောက်ကို တွဲကူလာသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ထွက်လာတာကို မြင်လိုက်ရပြီး ထိုလူက လုရွှမ်မှလွဲ၍ အခြားတစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။

"ဒေါ်လေး ဘာလို့ဝင်လာတာလဲ"

"အထဲမှာ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ...ယိုးယန်က သူချဲ့ထွင်နေတဲ့ အရင်လမ်းကြောင်းကို ဖြတ်ပြီး ထွက်ပြေးသွားပြီ!"

ယွင်ရင်လည်း တောက်ပ​နေသော မျက်လုံးများဖြင့် လုရွှမ်ကို ကြည့်နေသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်ပါစေ ဤလူနှင့် ဆက်စပ်နေသည်မှာ သိသာထင်ရှားပါ၏။ တူမလေး ပြောတာကို သူမ မှတ်မိနေပါသေးသည်။ လုရွှမ်ဟာ အံ့ဖွယ်အမှုတွေ ဖန်တီးနိုင်မယ်ဆိုတာ သေချာသွားလေပြီ။

"ကျွန်တော် အကြီးအကဲကို ဂါဝရပြုပါတယ်... ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ကျွန်တော်လည်း မသိဘူး ကျွန်တော် သေခါနီး​ပြီလို့ ခံစားရတဲ့ အချိန်မှာ ယိုးယန်အရောင်က ရုတ်တရက် ပြောင်းသွားတာ....ပြီးတော့ သူ့ဘာသာသူ ပြေးသွားလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ?"

"ဒါဆို မင်းဘယ်လိုဒဏ်ရာ ရသွားတာလဲ။"

"သူ့ပါးစပ်က အလင်းငါးရောင် တောက်နေတဲ့ သဲတစ်မျိုးကို ဖျန်းလိုက်တာပဲ.... အဲဒီသဲက အရမ်းအားပြင်းလို့ ကျောက်စာတိုင်တွေကိုတောင် ပေါက်ကွဲစေတယ်... ကျွန်တော် တကယ် ကံကောင်းသွားတာ"

"တောင်တွေ၊ မြစ်တွေရဲ့ အထူး မြေဆီလွှာတွေ!"

ယွင်ရင်နဲ့ ယွင်ရှီတို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်လိုက်သည်။ ယွင်ရင်လည်း ယွင်ရှီးကိုကြည့်ပြီး။

"မင်း သူ့ကို မပြော​ပြထားဘူးလား?"

"မပြောရသေးဘူး... တူမ သူ့ကို လမ်းလျှောက်ဖို့ပဲ ကူညီပေးခဲ့တာ... ခဏကြာတော့ ဒေါ်လေးဒီကို ရောက်လာတာပဲ"

ယွင်ရင်လည်း လုရွှမ်ရဲ့ စကားကို နည်းနည်းယုံပြီး ပြောလိုက်သည်။ လုရွှမ်ရဲ့ အသွင်အပြင်ကို ကြည့်လျှင် သူသည် မည်မျှပင် အရည်အချင်းရှိစေကာမူ ယိုးယန်ကို အနိုင်ယူနိုင်ခြင်း မရှိနိုင်ပေ။ အထူးမြေမှုန်တွေကို ပေါင်းလိုက်ရင် တခြားအရာ နှစ်ခုရှိသေးသည်။

ယွင်ရင်စိတ်ထဲမှာ လီရှန့်က အထူးမြေမှုန်ကို သုံးလိုက်သော်ငြား မအောင်မြင်တဲ့အပြင် သေလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ သို့သော် ရလဒ်က အလုပ်ဖြစ်ခဲ့သည်။ မီးသည် သတ္တုကို အနိုင်ယူသည်။ မြေကြီးသည်လည်း မီးကိုငြိမ်းစေသည်။ တောင်များ၊ မြစ်များ၏ အထူးမြေမှုန်ဟာ ယိုးယန်မီးကို မငြိမ်းသတ်နိုင်သော်လည်း ၎င်းသည် ကြီးမားသော ပျက်စီးမှုကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် ယိုးယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ တောင်များနှင့် မြစ်များ၏ မြေဆီလွှာ အမှုန်ကို တုံ့ပြန်မှု လုံးဝ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ သူမသည် ယခင်က ယိုးယန်ရဲ့ ပြေးလမ်းကို မြင်ခဲ့ရသည်။ အမှန်ပင် သူ၏ နိုးကြားလာသော ဝိညာဉ်အသိ၏ အသွင်အပြင်သည် အထူးမြေမှုန်များဆီက ပြန်စားခံရခြင်းသာ ဖြစ်ပေမည်။

ဒါကြောင့် ဒီကလေးက ကံကောင်းသွားတာ ဖြစ်နိုင်၏။

"ဒေါ်လေး မင်းဘာတွေတွေးနေတာလဲ သူ့အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းရှိလားဟင်.... လုရွှမ်ရဲ့ခြေထောက် ဒဏ်ရာက လုံးဝမသက်သာဘူး သူဆေးတွေ အများကြီးသောက်ပြီး ဘာအကျိုးသက်ရောက်မှုမှ မရှိဘူး"

ယွင်ရှီ စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ ပြောလိုက်သည်။ ယွင်ရင် သူ့တူမကို မျက်လုံးပြူးပြမိ၏။ သူ့တူမလေးက ဒီကောင်လေးကို တကယ်ချစ်​​နေတာလား။

"ဒါက တောင်တွေ မြစ်တွေရဲ့ မြေဆီလွှာတွေ... မင်း ကုချင်ရင် သစ်သားဒြပ်စင်တွေ ပါတဲ့ ဆေးကို သုံးရမယ်.... အဲဒါတွေက ရှားပါး ရတနာတွေ... ဘယ်မှာရှာလို့ ရနိုင်လဲ အရင် သွားကြည့်ရအောင်"

ထိုမှသာလျှင် ယွင်ရှီသည် ထိုအထူးမြေဆီလွှာ၏ မူလဇစ်မြစ်နှင့် ယင်ယန်မဟာဂိုဏ်းမှ လီရှန့်တို့၏ ဇာတ်လမ်းကို ပြောပြခဲ့သည်။ လုရွှမ်လည်း ဇာတ်လမ်းတစ်ခု ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ သူ့စိတ်ထဲတွင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း အခိုင်အမာ ခန့်မှန်းထားပြီး သူရခဲ့သော အထူးမြေဆီလွှာများက အခုတော့ သူ့အပိုင်ပင်။

သူတို့သုံးယောက် ထွက်သွားတဲ့ သတင်းက ပိုင်မိသားစုဆီ ချက်ချင်းဆိုသလို ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ပိုင်တယီးသည် ဤကဲ့သို့ ကျက်သရေ ရှိသွားသည့်အတွက် အနည်းငယ် စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိသော်လည်း တစ်ဖက်ကလည်း အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေပါသည်။ ယိုးယန်ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပြီးဖြစ်၍ ယွင်မိသားစုသည် ပိုင်မိသားစုနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် နောက်ဆုံး အရင်းအနှီးကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီ။ ယခုအချိန်မှစ၍ ပိုင်မိသားစုသည် စန်းချိုင်ကျောင်းတော် တစ်ခုတည်းကိုသာ အပိုင်စားရတော့မည် ဖြစ်သည်။

ပိုင်ကွမ်းရှီနဲ့ လီရှန့်တို့သည် သတင်းကြားပြီးနောက် ပြေးထွက်လာကြပြီး ယွင်မိသားစုထံ အလည်လာခဲ့ကြသည်။ လုရွှမ်တို့မှာ ယွင်မိသားစုထံ ပြန်လာပေမယ့် ပိုင်ကွမ်းရှီတို့မှာ အချိန်အတော်ကြာအောင် စောင့်နေကြရသည်။

လုရွှမ့၏ ခြေသလုံးနှင့် ခြေထောက်များကို မြင်လိုက်ရတော့ လီရှန့်နဲ့ ပိုင်ကွမ်းရှီတို့ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ လုရွှမ် ဒဏ်ရာရသွားသည်မှာ အမှန်ပင်။ လီရှန့်ကလည်း လုရွှမ်ခြေထောက်သည် အထူးမြေမှုန်တွေကြောင့် ဒဏ်ရာရခဲ့ကြောင့် တစ်ချက်ကြည့်ရုံ​ဖြင့် သိလိုက်သည်။

"ဒီက အစ်ကိုလုရွှမ် ဖြစ်မယ်နော်... တကယ်ကို အရည်အချင်းရှိတဲ့သူပဲ... နတ်မီးနယ်ပယ် ပထမအဆင့်မှာ ရှိနေတာတောင် ယိုးယန် ဂူထဲကနေ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့တာကို ကျွန်တော်တကယ် သဘောကျမိပါတယ်"

လီရှန့်နဲ့ ပိုင်ကွမ်းရှီတို့ အကြားက အကြည့်ချင်းဖလှယ်မှုသည် လုရွှမ့၏ မျက်လုံးစက်ကွင်းထဲမှ မလွတ်နိုင်ပေ။ ထုံးစံအတိုင်း သူတို့နှစ်ဦးသည် မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်များဖြင့် ရောက်လာကြပြီး ကောင်းသောသူများက မရောက်လာကြပေ။

လီရှန့် သူ့ခြေထောက်တွေကို ရံဖန်ရံခါ စိုက်ကြည့်နေတာကို မြင်တော့ လုရွှမ်လည်း သူ့ခြေထောက်တွေဟာ တောင်တွေ၊ မြစ်တွေရဲ့ အထူး မြေဆီလွှာတွေကြောင့် ဒဏ်ရာရသွားတာကို ဒီကောင်လေး မြင်ခဲ့ရတာ ဖြစ်မယ်ဆိုတာ သူ့စိတ်ထဲမှာ သိလိုက်သည်။

လုရွှမ်လည်း သူ့မျက်နှာပေါ်က ကျေးဇူးတင်တဲ့အကြည့်နဲ့ လက်ကို အမြန်လွှဲလိုက်ပြီး။

"ဒီက သခင်လေးလီရှန့်ပဲ ဖြစ်ရမယ်... တကယ်ပဲ ယင်ယန်မဟာဂိုဏ်းရဲ့ တပည့် ပီသပါပေတယ်... တကယ်တော့ မင်းပိုင်တဲ့ မြေမှုန်က ဒီညီလေးရဲ့အသက်ကို ကယ်ခဲ့တာပါ"

လီရှန့်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် မည်းမှောင်နေပါသည်။ ဒီကောင်လေးက အိုးကို မဖွင့်နိုင်ဘဲ အိုးထဲမှာ ဘာရှိမလဲ လျှောက်ခန့်မှန်းနေတာပဲလို့ တွေးရင်း စိတ်ထဲတွင် ညည်းညူနေသော်လည်း သူက နွေးနွေးထွေးထွေး ပြုံးကာ ဟန်ဆောင်နေသေးသည်။

"အိုး အဲဒါကို ပြောဖို့ မလိုပါဘူး"

လုရွှမ် လိမ်ညာပြောဆိုလိုက်တဲ့အခါ လီရှန့်ရဲ့ မျက်လုံးများက ချက်ချင်း ဖြောင့်စင်းသွားသည်။

တကယ်တော့ လီရှန့်လည်း လုရွှမ်တစ်ယောက် ယိုးယန်ရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မယ် ဆိုတာကို သူ့စိတ်နှလုံးထဲက မယုံခဲ့ပါဘူး။ ပိုင်ကွမ်းရှီကို လုရွှမ် ယှဥ်နိုင်တယ်လို့ ပြောနေပေမယ့် လီရှန့်ကတော့ လုရွှမ်ကို သူ့မျက်လုံးထဲ မထည့်ထားသေးပါဘူး။

ထို့ကြောင့် လုရွှမ် ဘယ်လိုကြောင့် အသက်ရှင်နေနိုင်တာလဲ ဆိုတာကို ပို၍ပင် သိချင်လာမိသည်။

အခု လုရွှမ်ရဲ့ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ရင်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပြီ မဟုတ်လား။ လုရွှမ်ကို ကယ်တင်ခဲ့တာက သူ့ရဲ့ အထူးမြေမှုန်တွေပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ဒါ့ထက် သူက ကံကောင်းတဲ့ ခွေးကောင်သာသာပဲ။ နှမြောစရာ ကောင်းတာက ငါ့ကိုယ်ပိုင် တောင်တွေ၊ မြစ်တွေရဲ့ မြေဆီလွှာ အမှုန်တွေကို ယိုးယန်က ဒီလိုမျိုချပြီး သိမ်းသွားလေပြီ။

ဒါ ဆရာတူအစ်ကိုက သူ့အတွက် ပြင်ဆင်ပေးလိုက်တဲ့ အကောင်းဆုံး အရာပဲ။ ဒါကိုတွေးကြည့်တော့ လီရှန့်ရဲ့ လုရွှမ်အပေါ် မုန်းတီးတဲ့ လေထုထဲက အလွှာပေါင်းများစွာ တိုးလာပြီး လုရွှမ်ကို အခုချက်ချင်း အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်နိုင်ပါစေလို့ပင် ဆုတောင်းနေမိသည်။

"ဘယ်ကသာ...လမ်းကြမ်းရင် ဓားကိုဆွဲထုတ်ရမှာပဲလေ.... ဘုံခုနစ်ဆင့်ရှိတဲ့ ဘုရားကျောင်းကို ဆောက်တာထက် မင်းအသက်ကို ကယ်နိုင်တာက ပိုတန်ပါတယ်"

လုရွှမ်လည်း သူ့မျက်နှာကို သဘောကျသွားဟန် ဆောင်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မင်းကို ငါလေးစားပါတယ် လေးစားပါတယ်... မင်းတကယ်ပဲ ဘာသာရေးရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ပဲ"

ပြောပြီးတော့ လုရွှမ်ရဲ့မျက်နှာက အနည်းငယ်ရှက်သွားပြီး။

"အစ်ကိုလီ... ဒါက နည်းနည်းတော့ ယုတ္တိမတန်ဘူးဆိုတာ ကျွန်တော်သိပါတယ် ဒါပေမယ့် အခွင့်အလမ်းက ရှားတယ်လေ... ကျွန်​တော့်ရဲ့အရည်အချင်းက မဆိုးတော့ဘူးလို့ ထင်ရင် အစ်ကိုလီ ဂိုဏ်းကို ပြန်လာတဲ့အခါ အတူ ခေါ်သွား​ပေးနိုင်မလားလို့ တွေးမိတယ်... ကျွန်တော် တစ်သက်လုံး ကျေးဇူးတင်နေမှာပါ!"

သူတို့နှစ်ယောက်က နတ်ဓားနဲ့ အသွေးအသားတွေကို သူ့ဆီကနေ လုယူဖို့ ကြံစည်ထားတာကို မသိ​သေးပေမယ့် လီရှန့်နဲ့ ပိုင်ကွမ်းရှီတို့ရဲ့ အသွင်အပြင်တွေက သူတို့မှာ မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိနေကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြသနေပါသည်။

လုရွှမ် ကိုယ်တိုင်ကတော့ ဒီခရီးစဉ်ကနေ အများကြီးရခဲ့ပေမယ့် ယွင်မိသားစုကတော့ ဒဏ်ရာအကင်းဆုံး ဖြစ်နေသည်။ ပိုင် မိသားစု (သို့) လီရှန့်က ဒုက္ခရောက်နေတာကို အခွင့်အရေး ယူဦးမလား ဆိုတာ ဘယ်သူကသိမှာလဲ။ သူ ယွင်မိသားစုကနေ အပြင်ထွက်ပြီး ယွင်မိသားစုနဲ့ မပတ်သက်တာ အကောင်းဆုံးပါပဲ။

လီရှန့် သူ့စိတ်ထဲ လှောင်ရယ်လိုက်ပြီး ပိုင်ကွမ်းရှီအား အနားကပ်ကာ ဆိုလိုက်သည်။

"ဒီလို လူမိုက်မျိုးက သူ့ကို ဂိုဏ်းနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးချင်နေတာပဲ... အပြန်လမ်းမှာ သူ့ကို သတ်လိုက်မယ်!"

လီရှန့်: "ဟုတ်တယ်... လုရွှမ်ရဲ့ အရည်အချင်းက ထူးထူးခြားခြားပါပဲ... ငါ့ရဲ့ သွန်သင်ချက်တွေက မြစ်တွေ အားလုံးကို ဖွင့်ထားတယ်... အစ်ကိုလုရွှမ် လာခိုလှုံဖို့ စောင့်နေပါ့မယ် ဘယ်လိုလဲ"

"အဲဒါ အရမ်းကောင်းတယ်"

"ဒါပေါ့ ဒါပေါ့"