သွေးပင်လယ်ဂိုဏ်း အပိုင်း (၃)

ညှိ့ဓာတ်ရှိသော အမျိုးသမီးက အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူမ ငြင်းခါနီးတွင် ရုတ်တရက် မျက်လုံးပြူးကာ အိုက်ကျင့်ထင် ၏လက်ထဲက အစိမ်းရောင်သစ်ပင်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ အကို သူ့ကို ရနိုင်တယ်၊ ဒါပေမယ့် အဲဒီရတနာက ကျွန်မဥစ္စာပဲ”

ထိုလူ၏အမူအရာမှာ အေးခဲသွားသည်။

ဤအစိမ်းရောင်သစ်ပင်၏ စွမ်းအားသည် အားလုံးသိသာထင်ရှားသည်။ ၎င်းတို့၏ ပူးတွဲတိုက်ခိုက်မှုကို နာရီဝက်နီးပါး ခံနိုင်ရည်ရှိသောကြောင့် အနည်းဆုံး အလယ်အလတ်တန်းစား အထူးလက်နက်တစ်ခုဖြစ်သည်။

လှပသောမိန်းကလေးသည် အဖိုးတန်သော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော ရတနာနှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေ။

အိုက်ကျင့်ထင်အတွက်နဲ့ အစိမ်းရောင် သစ်ပင်ကို လဲလှယ်ရန် မလုပ်နိုင်ပေ။

ဒါကိုတွေးပြီး ယောက်ျားက ရှက်ရွံ့စွာ ပြုံးပြီး အိုက်ကျင့်ထင်ကို သူ့လိုချင်ကြောင်း မပြောတော့ပေ။

ညှိ့ဓာတ်ရှိသောမိန်းမက ဒါကိုမြင်ပြီး အထင်အမြင်သေးစွာနဲ့ နှုတ်ခမ်းကို ကွေးလိုက်သည်။

တစ်ဖက်တွင် သူမ မရှိနေသည့်အတိုင်း သူမကို မည့်သို့လုပ်မည်ကို ဆွေးနွေးနေသည့် နှစ်ယောက်ကိုကြည့်ရင်း အိုက်ကျင့်ထင်က ခါးသီးသွားသည်။

ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်း သူမ၏ ဆရာကြီးပေးသော ရတနာသည် အစွမ်းထက်

သော်လည်း သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အလွန်အားနည်းနေသေးသည်။ နာရီဝက်ဆိုတာက သူ့ကန့်သတ်ချက်ကိုရောက်နေပြီပင်။

ဤနေရာ၌ ဝိညာဉ်ရေးရာအနှစ်သာရ ကြွယ်ဝခြင်းကြောင့်သာ မဟုတ်ပါက သူမသည် ဤမျှကြာအောင် ထိန်းထားနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဒါတောင်မှ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ပျော့ပျောင်းမှုလှိုင်းလုံးတွေကို ခံစားနိုင်နေပြီ။ ရှင်းနေသည်မှာ သူမ၏ ဝိညာဉ်ရေးအနှစ်သာရသည် ကြာရှည်မခံတော့ပေ။

သူမသည် သစ်ပင်၏အကာအကွယ်ကို ဆုံးရှုံးလိုက်သည်နှင့် သူမကို စောင့်ကြိုနေသည့်အရာသည် အလွန်ဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းသည့် ရလဒ် ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာသည်။

ဒါကိုတွေးရင်း  အိုက်ကျင့်ထင်က စိတ်ပျက်အားငယ်စွာ ခံစားလိုက်ရသည်။

အိုက်ကျင့်ထင်သည် သူမကြိုး၏အဆုံးတွင် ရှိနေသည်ကို ယောက်ျားနှင့် မိန်းမက မြင်သည်။ သူ့တို့ စောင့်နေတာကို ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

အနီရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်လာပြီး သူတို့တစ်ယောက်ချင်းစီမှ သွေးရောင်ပုံရိပ် ကွဲထွက်သွားသည်။

ပုံရိပ်နှစ်ခုသည် တရွေ့ရွေ့နှင့် ရွေ့လျားနေသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် သဲသဲကွဲကွဲ မမြင်ရဘဲ သရဲတစ္ဆေများကဲ့သို့ တောက်ပပြီး ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်စေသော အသွင်အပြင်ဖြစ်နေ၏ 

သူတို့ခန္ဓာကိုယ်ကို စွန့်ခွာပြီးနောက် သွေးအရိပ်နှစ်ခုသည် အိုက်ကျင့်ထင်ကို မထိမီ လေထဲတွင် ခဏရပ်သွားသည်။

သွေးအရိပ်သည် လက်ဗလာဖြစ်ပြီး ၎င်း၏တိုက်ခိုက်မှုနည်းလမ်းမှာ အလွန်ရိုးရှင်းသည်။ ချွန်ထက်သော ခြေသည်းတစ်စုံကို ကိုက်ဖြတ်ရန်နှင့် ခြစ်ရန်သာ အသုံးပြုခဲ့သည်။

သို့သော် တိုက်ခိုက်မှုတွင် သွေးအေးစွမ်းအင်၏ အရိပ်အယောင်များ ပါရှိခဲ့သည်။ အလင်းအကာအရံကို ထိလိုက်သောအခါတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဆူညံသံတစ်ခု ချက်ချင်းထွက်ပေါ်လာသည်။

သွေးအရိပ်နှစ်ခု၏ ပြင်းထန်သောတိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် အလင်းအတားအဆီးသည် သိသိသာသာ မှိန်သွားသည်။

ဒါကို မြင်လိုက်ရတော့ အိုက်ကျင့်ထင်က ဖျော့တော့သွားသည် ။

တစ်ဖက်တွင်မူ ယောက်ျားနှင့် ညှို့ဓာတ်ရှိသောမိန်းမသည် အလွန်ဂုဏ်မောက် နေသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ရုတ်တရက် စူးရှပြီး တိုတောင်းသော လေသံတစ်ခု ကွဲထွက်သွားသည်။

ညှို့ဓာတ်ရှိသော အမျိုးသမီးက သူ့နောက်ကျောမှာ အေးစက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။  ပြင်းထန်သော အန္တရာယ်အာရုံခံစားမှုသည် သူမ၏ ရင်ဘတ်နက်နက်ထဲသို့ ရုတ်တရက် တိုးဝင်လာပြီး ဦးရေပြား ထုံသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

အရေးကြီးသောအခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏လည်ပင်းရှိ ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးသည် မျက်လုံးတစ်မှိတ်အတွင်း တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားကာ ပြိုးပြိုးပြက်ပြက် လက်နေသော အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

နောက်စက္ကန့်တွင် ပြင်းထန်သော ဓားစွမ်းအင် လေးခုက သူမကို ထိမှန်ခဲ့သည်။

အမျိုးသမီးကို ဖုံးအုပ်ထားသော အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းသည် ရုတ်တရက် လင်းထိန်သွားပြီး ကွဲအက်သွားသည်။

ဓားစွမ်းအင် လေးစင်းအနက် နှစ်စင်းသာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ကျန်နှစ်ခုက သူမကို ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုအမျိုးသမီးက တုံ့ပြန်ရန် အခွင့်အရေးရခဲ့သည်။ သူမခါးကို လိမ်ပြီး ဘေးသို့ ရှောင်သွားကာ သူမ၏ အရေးကြီးသော နေရာများတွင် ထိမှန်ခြင်းမှ ကင်းဝေးသည်။ သို့သော်လည်း သူမ၏ နှင်းဖြူလက်မောင်းတစ်ဖက်က ကောင်းကင်ယံတွင် ပြည့်လျှံနေသော သွေးအမှုန်အမွှားအဖြစ် နှုတ်နှုတ်စင်းခံထားရပြီး ဖြတ်ခံလိုက်ရသည့် သူမ၏ပခုံးပေါ်မှ  စမ်းရေတွင်းကဲ့သို့ ချက်ချင်းပင် သွေးများ ခုန်တက်လာသည်။

အမျိုးသမီးက ရင်တထိတ်ထိတ်နဲ့ ထွက်သွားပေမယ့် အသက်ရှုဖို့ အချိန်မရခဲ့ပေ။ လက်ကျန်လက်ကို အသုံးပြု၍ လက်ဟန်ခြေဟန်လုပ်ပြသည်။ အလင်းဒိုင်းကို တိုက်ခိုက်နေသော သွေးအရိပ်သည် ချက်ချင်းလှည့်လာပြီး ဓားစွမ်းအင်၏ ဦးတည်ရာဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ခုန်ဆင်းသွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုလူသည် အန္တရာယ်နီးကပ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

မီတာတစ်ရာ ရှည်လျားသော နီမြန်းသည့်လက်ဖဝါးကြီးသည် ဂူအထက်တွင် ပေါ်လာသည်။ အရာအားလုံးကို ချေမှုန်းနိုင်ပြီး သူ့အပေါ်ကို ဖြိုခွဲနိုင်သည့် လွှမ်းမိုးကြီးစိုးနေသော အရောင်အဝါနဲ့အတူ ကောင်းကင်ကနေ ဆင်းသက် လာခဲ့သည်။

တိုက်ခိုက်မှု မရောက်မီတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားများက သူ့ကို အသက်ရှူမဝလုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့သည်။

သေခြင်းတရား၏ ထိတ်လန့်မှုက ချက်ချင်းပင် သူ့ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ထိုလူ၏မျက်နှာသည် ပျက်လုနီးပါးဖြစ်နေပြီ။ ရုတ်တရတ် အော်သံနှင့်အတူ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ သွေးအရိပ်တစ်ခု ကွဲထွက်သွားပြီး နီမြန်းသော လက်ဖဝါးဆီသို့ ထိုးဆင်းသွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ၀တ်ရုံသည် တောက်ပနေ၏။ လေးလံသော တောင်ရိပ်

တစ်ခုက ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့အား ဖုံးအုပ်ထားသည်။

ကံမကောင်းစွာပဲ ဒါတွေအားလုံးသည် စစ်မှန်သော ကိုယ်ခံပညာအဆင့် အရည်ပျော်ခြင်းရှေ့မှာ အသုံးမဝင်ပေ။

သွေးအရိပ်သည် ကြက်သွေးရောင်လက်ဖဝါးကိုထိလိုက်သည်နှင့်အမျှ ၎င်းသည် ကျောက်ရည်ပူထဲသို့ ရေခဲများကျဆင်းသွားသလိုပင်။ တခဏချင်းမှာပဲ လုံးလုံး အရည်ပျော်သွားပြီး အစိမ်းရောင် မီးခိုးငွေ့တွေ လွင့်စင်သွားသည် ။

ကြက်သွေးရောင် လက်ဖဝါးသည် ပေါက်ကွဲသံကြီးဖြင့် ထိုလူပေါ်သို့ ကျရောက်ကာ  တောင်ကြီး၏ အသွင်အပြင်သည်လည်း မြေကြီးထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်။

နီမြန်းသော လက်ဖဝါး ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ မြေကြီးပေါ်တွင် ပူလောင်သော မြေကြီးသာ ရှိတော့သည်။ အဲဒီလူကို ဘယ်မှာမှ ရှာမတွေ့တော့ပေ။

ဒါကို သူမမျက်လုံးထောင့်ကနေ မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ အမျိုးသမီးက ချက်ချင်းဆိုသလို ကြောက်လန့်သွားပြီး သူမကို  အလစ်တိုက်ခိုက်ခဲ့သူကို လှည့်ကြည့်ဖို့တောင် အချိန်မရဘဲ အော်ဟစ်ပြီး ထွက်ပြေးသွားသည်။

သို့သော် သူမ ဝေးဝေးမရောက်မီတွင် ကြီးမားသော အစိမ်းရောင် အပြားကြီးတစ်စင်းသည် ဥက္ကာပျံတစ်ခုလို ပျံတက်သွားပြီး သူမကို တိုက်ကာ လွင့်ထွက်သွားစေသည်။ သူမသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။

စောစောက ထွက်လာသည့် သွေးရိပ်တွေ ပျောက်ကွယ်နေပြီပင်။

လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း လင်းရှန်သည် အမျိုးသမီးရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး ဘာအမူအရာမှ မရှိသည့် မျက်နှာဖြင့်သူမဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

အမျိုးသမီးက ထိတ်လန့်တကြားကြည့်ကာ “မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်မကို မသတ်နဲ့။ရှင် လုပ်​ချင်​တာလုပ်​ပေးပါ့မယ်​ ကျွန်မ သ​ဘောတူပါတယ်​..."

သူမ၏စကား တစ်ဝက်တစ်ပျက်တွင် လင်းရှန်သည် သူ့ဓားကို သူမ၏ နှလုံးသားထဲသို့ ထိုးသွင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် သူ၏ဝိညာဉ်ရေးရာအနှစ်သာရကို အသက်သွင်းပြီး သူမ၏နှလုံးသားကို ချက်ချင်း ကွဲကြေစေခဲ့သည်။

အမျိုးသမီးသေဆုံးသွားသဖြင့် ဂူသည် ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။

အိုက်ကျင့်ထင်သည် မလှမ်းမကမ်းမှ သွယ်လျသောရုပ်သွင်ကို ကြောင်တက်တက်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် ထိုနေရာတွင် ထိတ်လန့်သွားပြီး ထိတ်လန့်မှုမှ ပြန်အသိဝင်မလာသေးပေ။

သူမဒီနေ့ ဒီမှာပဲသေတော့မည်ဟု တွေးပြီး စိတ်ပျက်အားငယ်နေခဲ့သည်။  သူမ သတ်သေချင်လုနီးပါးပင်။ သို့သော် နောက်အခိုက်အတန့်တွင် လင်းရှန်သည် ကောင်းကင်မှဆင်းသက်ကာ ပေါင်းပင်ခြောက်များကို ချေမှုန်းလိုက်သကဲ့သို့ ရန်သူနှစ်ဦးကို သတ်ပစ်လိုက်သည်။

အိုက်ကျင့်ထင်က အိပ်မက်ထဲမှာ ရှိနေသလို ခံစားရသည်။

"မင်းအဆင်ပြေရဲ့လား?"

လင်းရှန် နီးကပ်လာသောအခါမှ အိုက်ကျင့်ထင်က ရုတ်တရက် အသိပြန်ဝင်လာသည်။ သူမ ခေါင်းကို ဆတ်ဆတ်ခါလိုက်သည်။

“ကျွန်- ကျွန်မ အဆင်ပြေပါတယ်။ ရှင်ဘာလို့ဒီကိုရောက်နေတာလဲ” 

ပြောပြီးသည်နှင့် အိုက်ကျင့်ထင်သည် ရှက်ရွံ့သွားပြီး မိုက်မဲသောမေးခွန်းကို သူမမေးခဲ့မိကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

လက်ထဲမှ တိုကင်ဖြင့်  လင်းရှန် ရှာတွေ့နိုင်သည်မှာ အံ့သြစရာမဟုတ်ပေ။

ကံကောင်းထောက်မစွာ လင်းရှန်က မေးခွန်းကို စိတ်မ၀င်စားဘဲ “အဲဒီလူနှစ်ယောက်က ဘယ်သူလဲ”ဟု  မေးခဲ့သည်။

ဤအကြောင်းပြောသောအခါ  အိုက်ကျင့်ထင်သည် ရုတ်တရက် လေးနက်လာသည်။

"သူတို့က သွေးပင်လယ်ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တွေ”