အခန်း (၁၀၅၅)

သူ့စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါတွင် သွေးကျောက်တုံးက ရယ်သည်။ သူက လက်မြှောက်ပြီး လက်ဖက်ရည်ခွက်ထဲတွင်လက်နှစ်၍ စားပွဲပေါ်တွင် ရှစ်ဟု ရေးသည်။

‘မိစ္ဆာဘုရင်ရှစ်ကျန်းလား’

ဟန်မူယဲ့က မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။

“ဘာလဲ မင်းက အပျက်အစီးနယ်မြေရဲ့ ပုံရိပ်ယောင်သက်ရှိတွေအပေါ်မှာ သစ္စာမဖောက်ချင်ဘူးလို့ မပြောနဲ့နော်”

သွေးကျောက်တုံးက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

မိစ္ဆာဘုရင်ရှစ်ကျန်းက ညီအစ်ကိုများကို ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံပေးသည်။

သူက ဟန်မူယဲ့နှင့်လည်း ဆက်ဆံရေးကောင်းသည်။

သွေးကျောက်တုံးပြောသည့်အတိုင်း အပျက်အစီးနယ်မြေ၏ သက်ရှိများသည် ပုံရိပ်ယောင်ဆန်ပြီး အပြင်လောကတွင် မတည်ရှိနိုင်ပေ။

ဤနေရာတွင်ရှိသော အရာအများစုက အစစ်အမှန် မဟုတ်ပေ။

“တခြားတစ်ယောက်ကို ရွေးလိုက်ပါ”

ဟန်မူယဲ့က ပြောသည်။

သွေးကျောက်တုံး၏ မျက်နှာထားက အေးစက်သွားသည်။

သူက နှာမှုတ်လိုက်ပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။

ဟန်မူယဲ့က ဆယ်ရက်ကြာသည်အထိ သွေးကျောက်တုံးကို မမြင်ခဲ့ရပေ။ သို့သော် အမဲလိုက်ပွဲတွင် ပြန်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူက မိစ္ဆာဘုရင်ရှစ်ကျန်း၏ဘေးတွင် ရပ်နေပြီး အားကောင်းသောအငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်ထားသည်။

ချန်ယန်တို့အုပ်စုအပြင် တခြားကျွမ်းကျင်သူများကလည်း မိစ္ဆာဘုရင်ရှစ်ကျန်းနှင့် ပူးပေါင်းလာကြသည်။

မိစ္ဆာဘုရင်ရှစ်ကျန်းက ဤကမ္ဘာ၏ ကလန်ကြီးတစ်ခုဖြစ်သော ကျားကလန်နှင့် သက်ဆိုင်သည်။

ကလန်သားတစ်သိန်းခန့်သည် မိစ္ဆာဘုရင်ရှစ်ကျန်းနှင့်အတူ ဝိညာဉ်သုံးပါးတောင်တန်း၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

“ဘုန်း”

လေထုက တုန်ခါသွားပြီး အနက်ရောင်အလင်းတန်းများ ဆင်းသက်လာသည်။

“အဲဒါက မိစ္ဆာဘုရင်ချင်းဖူရဲ့လူတွေပဲ”

ချန်ယန်က ညင်သာစွာပြောသည်။

သူတို့အုပ်စုက ရှေ့ဆက်လာပြီး လမ်းတစ်လျှောက်တွင် မိစ္ဆာသားရဲများနှင့် တွေ့ခဲ့သည်။ ကျွမ်းကျင်သူအများအပြားက လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ထိုသားရဲများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသည်။

ဟန်မူယဲ့ကလည်း မိစ္ဆာသားရဲများကို သတ်ဖြတ်ရန်အတွက် မကြာခဏ လှုပ်ရှားခဲ့သည်။

“ငါတို့က ဝိညာဉ်ရေကန်ကို ရောက်လာပြီ”

ဝိညာဉ်သုံးပါးတောင်တန်း၏ တောင်ကြားတစ်ခုတွင် မြစိမ်းရောင်သန်းနေသော ရေကန်တစ်ကန် ရှိသည်။

အစိမ်းရောင်ကြာပန်းများသည် ရေကန်ထဲတွင် ယိမ်းနွဲ့နေကြသည်။

ကောင်းကင်ချောက်နက်ပုလဲ ....

ထိုရေကန်က ကောင်းကင်ချောက်နက်ပုလဲများကို ထုတ်ပေးသည်။

“ရှစ်ကျန်း၊ မင်းက ဝိညာဉ်သုံးပါးတောင်တန်းရဲ့ အုပ်ချုပ်သူ ဖြစ်ချင်နေတယ်ဆို”

ရှေ့တွင်ရှိသော မတ်စောက်သည့်တောင်ထွတ်မှ အသံတစ်သံ ထွက်လာသည်။

ဟန်မူယဲ့က ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ပြီး အဖြူရောင်၊ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်တစ်ယောက်ကို မြင်ရသည်။ ထိုလူငယ်၏ ဦး‌ခေါင်းတွင် အဖြူရောင်ငှက်မွေးများ ရှိနေသည်။

မိစ္ဆာဘုရင်ယွင်ထျန်း ....

ထိုတောင်ထွတ်တွင် သွေးအလင်းနှင့် မိစ္ဆာအလင်းကို ထုတ်လွှတ်ထားသော တခြားပုံရိပ်များလည်း ရှိနေကြသည်။

တစ်ဖက်တွင် အမှောင်ထုနှင့်အတူ အနက်ရောင်ပုံရိပ်များ ရောက်လာကြသည်။

မိစ္ဆာဘုရင်သုံးပါးလုံး စုစည်းနေသည်။ အမဲလိုက်ပွဲကို စတင်လိုက်သည်။

မိစ္ဆာဘုရင်ရှစ်ကျန်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး ရှေ့တွင်ရှိသော အစိမ်းရောင်ရေကန်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

သူက ကြာပန်းပေါ်တွင် ခြေချလိုက်သည်။ ကြာပန်း၏ ပွင့်ချပ်က တုန်ခါသွားပြီး သူ့ကို လေထုထဲသို့ ပင့်တင်ပေးလိုက်သည်။

စွမ်းအင်ကို ကန့်သတ်ထားသည်။

ဟန်မူယဲ့က မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းလိုက်သည်။

ထိုရေကန်သည် စွမ်းအားများကို ကန့်သတ်ထားသောကြောင့် ခွန်အားကိုသာ အသုံးချနိုင်သည်။

“ဝှစ်”

စူးရှသော လေထိုးခွင်းသံနှင့်အတူ မိစ္ဆာဘုရင်ချင်းဖူက တောင်ပံဖြန့်လိုက်ပြီး မိစ္ဆာဘုရင်ရှစ်ကျန်းဆီသို့ ပျံသန်းလာသည်။

သူ့နောက်တွင် ဒါဇင်ချီသော လင်းနို့ကလန်သားများ လိုက်လာကြသည်။ သူတို့က ထက်မြိသော လက်သည်းများဖြင့် မိစ္ဆာဘုရင်ရှစ်ကျန်းကို တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

မိစ္ဆာဘုရင်ရှစ်ကျန်းက ကျယ်လောင်စွာရယ်ပြီး ချဉ်းကပ်လာသော လင်းနို့မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို ဖမ်းဆုပ်သည်။ ထို့နောက် ရေကန်ထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

“ဗွမ်း”

လင်းနို့မိစ္ဆာက ရေကန်ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကြာဖူးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

‘ဒါက ကောင်းကင်ချောက်နက်ပုလဲတွေကို စုစည်းတဲ့နည်းလမ်းလား’

‘အနည်းဆုံး ကောင်းကင်အင်မော်တယ်အဆင့်မှာ ရှိနေတဲ့ မိစ္ဆာက ကြာပွင့်ကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ကောင်းကင်ချောက်နက်ပုလဲလုံးကို ထုတ်ပေးတာလား’

“သတ်”

တာအိုတန်ခိုးရှင်ချန်ယန်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အစိမ်းရောင်ကြာပင်ပေါ်သို့ ခုန်တက်သည်။

ကောင်းကင်ကျောက်တုံးခံတပ်၏ တခြားကျွမ်းကျင်သူများကလည်း နောက်မှ လိုက်လာသည်။

သွေးကျောက်တုံးက ဟန်မူယဲ့ကို လှည့်ကြည့်သည်။

တိုက်ဆိုင်စွာဖြင့် ဟန်မူယဲ့ကလည်း သူ့ကို ကြည့်နေသည်။

သွေးကျောက်တုံးက အေးစက်စွာပြုံးသည်။ သူက လက်မြှောက်ပြီး လည်ပင်းဖြတ်မည့်ပုံစံ လုပ်ပြသည်။ ထို့နောက် ကြာပန်းပေါ်သို့ တက်သွားသည်။

ဟန်မူယဲ့က ဓားရိုးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး တောင်စောင်းတွင်ရှိနေသော မိစ္ဆာဘုရင်ယွင်ထျန်းကို ကြည့်သည်။

“အင်မော်တယ်အလင်းလား”

သူက ကြောင်အသွားသည်။

‘သူက အပြင်ကမ္ဘာကနေ ရောက်လာတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးလား’

‘တကယ်လို့ အပြင်ကမ္ဘာကနေ ရောက်လာတဲ့ ကျင့်ကြံသူဆိုရင် ဟူယွင်လုံတို့အဖွဲ့က ဘာဖြစ်လို့ သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေတာလဲ’

ဟန်မူယဲ့က မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းလိုက်ပြီး တွေးနေသည်။

‘အပြင်လူတွေက ပစ်မှတ်ဖြစ်နိုင်တာပဲ’

‘အပျက်အစီးနယ်မြေမှာ ဒီကမ္ဘာရဲ့ သက်ရှိတွေကပဲ အန္တရာယ်မဟုတ်ဘူး’

‘အပြင်လူတွေကလည်း အန္တရာယ်ဖြစ်နိုင်တယ်’

သူက သွေးကျောက်တုံးကို ကြည့်သည်။ သွေးကျောက်တုံးက သွေးအလင်းကို ထုတ်ဖော်ပြီး ကြိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ လမ်းပိတ်ထားသော မိစ္ဆာများအားလုံးကို ရေကန်ထဲသို့ ဆွဲချနေသည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်က ဆိုးယုတ်သည်။

ဟန်မူယဲ့က အသက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ရေကန်ထဲသို့ ပြုတ်ကျနေသော ပုံရိပ်များကြားတွင် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးသည်။

သူက ကြာရွက်ပေါ်သို့ ရောက်လာပြီး စွမ်းအားကို ခံစားမိသည်။

သူတို့အားလုံးက တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် ကြာပန်းပေါ်သို့ တက်နေသောကြောင့် အံ့အားသင့်ရန် မလိုတော့ပေ။

ကြာပန်းပေါ်တွင်ရှိသော ကောင်းကင်‌ချောက်နက်ပုလဲကို မယူရသေးပေ။ ထိုပုလဲလုံးက သန့်စင်သောစွမ်းအင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ကြာပန်းပေါ်သို့ ရောက်လာသောလူ၏ သွေးနှင့်ချီကို အားဖြည့်ပေးနေသည်။

ကြာပန်းပေါ်တွင် ရှိနေခြင်းသည် ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် တူညီသည်။

သို့သော် ကောင်းကင်ချောက်နက်ပုလဲ၏ စွမ်းအင်ကိုလည်း ကုန်ဆုံးစေလိမ့်မည်။ ပုလဲက အချိန်ကြာအောင် ရှိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူတို့က တိုက်ပွဲမပြီးခင် ကောင်းကင်ချောက်နက်ပုလဲများကို မယူနိုင်ကြပေ။ အကယ်၍ ပုလဲလုံးကို ယူလိုက်လျှင် ကြာပင်က ခြောက်သွေ့သွားပြီး သူတို့အတွက် ခြေချရန် နေရာမရှိတော့ပေ။

“ဟူး ....”

တောင်ပံတစ်စုံနှင့် လင်းနို့ကလန်သားတစ်ယောက်က အနက်ရောင်ဓားမြှောင်တစ်လက်ကို ကိုင်ထားပြီး ဟန်မူယဲ့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာသည်။

သူက အလွန်လျင်မြန်ပြီး ကောင်းကင်အင်မော်တယ်အဆင့်တွင် ရှိသည်။

ထိုလင်းနို့ ပေါ်လာသောအခါ တခြားပုံရိပ်တစ်ခုကလည်း နောက်တွင် လိုက်လာခဲ့သည်။

ပုံရိပ်နှစ်ခုက ဟန်မူယဲ့ကို တစ်ပြိုင်နက် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ နောက်တွင်ရှိနေသောလူက ပိုမိုသန်မာပုံပေါ်သည်။

“ညီလေးငါး၊ ဂရုစိုက်ပါ။ အဲဒါက မိစ္ဆာဘုရင်ချင်းဖူရဲ့ ငှက်မွေးနီစစ်သူကြီးပဲ။ သူက အတော်လေး သန်မာတယ်”

ဟန်မူယဲ့က မိစ္ဆာဘုရင်ရှစ်ကျန်း၏အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

ဟန်မူယဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဓားရိုးကို ဆုပ်ကိုင်သည်။ သူက လျင်မြန်စွာလှုပ်ရှားပြီး ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုး၍ ဓားအလင်းကို ထုတ်ဖော်သည်။

“ရွှပ်”

ဓားရှည်တွင် အနက်ရောင်သွေးများ စွန်းထင်းသွားပြီး ရှေ့ဆုံးတွင်ရှိသော လင်းနို့မိစ္ဆာ၏ဓားမြှောင်ကို ဖြတ်တောက်၍ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်သည်။

ဓားချက်သည် လျင်မြန်သည်။

ရက်စက်သည်။

ထိုဓားချက်ကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ရှိနေသော မိစ္ဆာများက နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။

ထိုဓားချက်သည် အလွန်အားကောင်းသည်။

သိပ်မဝေးသောနေရာတွင် သွေးကျောက်တုံးက သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် မျက်လုံးကို မှေးကျဉ်းသည်။

နောက်တွင်ပါလာသော လင်းနို့ကလန်သားက ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူက လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် စည်းတံဆိပ်များကို ပြုလုပ်ပြီး မီးတောက်တစ်ခုကို ဖန်တီးလျက် ဟန်မူယဲ့ကို တိုက်ခိုက်သည်။

‘တာအိုနည်းစနစ်လား’

‘မန္တန်လား’

‘ဒီနေရာမှာ မန္တန်တွေက အလုပ်မလုပ်ဘူးလေ’

ဟန်မူယဲ့က မျက်နှာထားပြောင်းလဲမသွားပေ။ သူက ဓားကို လွှဲယမ်းလိုက်ပြီး မီးတောက်များနှင့်အတူ လင်းနို့မိစ္ဆာ၏လက်ချောင်းများကို ခုတ်ချသည်။

ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

လင်းနို့မိစ္ဆာက လက်ချောင်းများပြတ်တောက်သွားပြီး ရှုံ့တွနေသော မျက်နှာထားဖြင့် လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်သည်။

ဟန်မူယဲ့က သူ့ကို လျစ်လျူရှုထားပြီး အရိပ်တစ်ခုကို ကြည့်သည်။

သူက လင်းနို့မိစ္ဆာကို တိုက်ခိုက်နေသောအချိန်တွင် ထိုအရိပ်က တိတ်ဆိတ်စွာ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ပုံရိပ်ယောင်မဟုတ်ပေ။

ဓားမြှောင်နှင့်အတူ ပုန်းအောင်းနေသော လင်းနို့ကလန်သားက ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ပြီး ဟန်မူယဲ့၏အကြည့်ကို မြင်ရသောကြောင့် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

သူက ပုန်းကွယ်ခြင်းနည်းစနစ်ကို ယုံကြည်ချက်ရှိသည်။ ရွှေအင်မော်တယ်များကပင် သူ့ကို ရှာဖွေရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။

ဟန်မူယဲ့က ဓားဖြင့် ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ ပုန်းအောင်းနေသော လင်းနို့ကလန်သားက မသိစိတ်အလျောက် ဓားတိုကို ဝှေ့ယမ်းသည်။

ဓားအလင်းနှစ်ခုက ထိတွေ့သွားသည်။

ဟန်မူယဲ့၏အပြုံးက ပြောင်းလဲမသွားပေ။ သို့သော် လင်းနို့ကလန်သားက ထိတ်လန့်သွားသည်။

ဓားရှည်မှ ထွက်ပေါ်လာသောစွမ်းအားသည် အလွန်သန်မာပြီး သူက မခုခံနိုင်တော့ပေ။

တစ်ဖက်လူသည် ပြိုင်ဘက်ကင်းဓားအင်မော်တယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

“တာအိုရောင်းရင်း၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို ချမ်းသာပေးပါ ....”

သူက ခပ်အုပ်အုပ် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သို့သော် နောက်ကျသွားသည်။

သူ့ပုံရိပ်က တုန်ခါနေပြီး ရေကန်ထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။ အနီရောင်သန်းနေသော ရိုးတံနှင့် ကြာဖူးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ကြာဖူးက လှပစွာ ပွင့်လန်းလာပြီး ကောင်းကင်ချောက်နက်ပုလဲ သုံးလုံးကို ထုတ်ပေးသည်။

“အဲဒါက အစစ်အမှန်ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဒီကမ္ဘာကို ဝင်ရောက်လာတဲ့ ကောင်းကင်မိစ္ဆာပဲ”

အနီးအနားတွင်ရှိနေသော တာအိုတန်ခိုးရှင်စုန့်ထောင်က ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းကင်မိစ္ဆာက မူလဝိညာဉ်နဲ့ ဒီကမ္ဘာကို ဝင်ရောက်လာရင် ကောင်းကင်ချောက်နက်ပုလဲ နှစ်လုံးကို ထုတ်ပေးတယ်”

“ညီလေးငါး၊ ပုလဲနှစ်လုံးကို အရင်ယူလိုက်ပါ”

အကယ်၍ ကျင့်ကြံသူက အစစ်အမှန်ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝင်ရောက်လာလျှင် ချောက်နက်ပုလဲလုံး သုံးလုံးကို ထုတ်ပေးသည်။

မူလဝိညာဉ်ဆိုလျှင် ကောင်းကင်ချောက်နက်ပုလဲ နှစ်လုံးကိုသာ ထုတ်ပေးမည်။

‘ပြင်ပလောကကျင့်ကြံသူတွေက ဒီလောက်ပဲ စွမ်းအားရှိတာမလို့လား’

စွမ်းအားအများစုကို အပျက်အစီးနယ်မြေက စုပ်ယူလိုက်ပြီး ဤကမ္ဘာကို ပြန်လည်ထောက်ပံ့ပေးနေပုံပေါ်သည်။

“ဘုန်း”

အဝေးတစ်နေရာတွင် မိစ္ဆာဘုရင်ရှစ်ကျန်းက ပေတစ်ရာကြီးမားသော ကျားဖြူပုံရိပ်ကို ထုတ်ဖော်ထားသည်။ ကျားဖြူပုံရိပ်က ရှေ့တွင်ရှိသော ဒါဇင်ချီသည့် လင်းနို့ကလန်သားများကို သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်က ရေကန်ထဲသို့ ကျမသွားခဲ့လျှင် ကြာပင်ဖြစ်လာမည်မဟုတ်ပေ။

ရေကန်ထဲတွင် ကြာပင်များက အကန့်အသတ် ရှိသည်။ သူတို့က စွမ်းအားပြည့်နေသော ကောင်းကင်ချောက်နက်ပုလဲများကို သိမ်းယူလိုက်ပြီး အသစ်ပေါ်ထွက်လာသော ကြာပင်များသာ ကျန်နေခဲ့လျှင် အမဲလိုက်ပွဲက ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မည်။