အခန်း (၁၀၅၈)

“နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်”

မိစ္ဆာဘုရင်ရှစ်ကျန်းက သေရည်ခွက်ကို ကိုင်ထားပြီး မျှော်လင့်နေသောမျက်နှာထားဖြင့် အပြင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

“ကျားဝိညာဉ်ကမ္ဘာမှာ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင် ကြာသွားပေမဲ့ အပြင်ဘက်မှာ တစ်လလောက်ပဲ ရှိသေးတယ်မဟုတ်လား”

မိစ္ဆာဘုရင်ရှစ်ကျန်းက ဤကမ္ဘာတွင် အသန်မာဆုံးမိစ္ဆာဘုရင်တစ်ယောက် ဖြစ်သောကြောင့် အရာအားလုံးကို သိနေသည်။

ပြင်ပလောက၏ ကျင့်ကြံသူများ၊ ကောင်းကင်တစ်သောင်းချောက်နက်၊ အပျက်အစီးနယ်မြေ ....

“ငါက အပြင်ဘက်ကို တစ်ခေါက်လောက် သွားကြည့်ချင်လိုက်တာ ....”

မိစ္ဆာဘုရင်ရှစ်ကျန်းက ရေရွတ်သည်။

ဟန်မူယဲ့က တိတ်ဆိတ်နေသည်။

အပျက်အစီးနယ်မြေ၏ သက်ရှိများက အပြင်ဘက်သို့ ထွက်မသွားနိုင်ပေ။

အပျက်အစီးနယ်မြေသည် လောကတွင် မတည်ရှိနိုင်‌ပေ။ ကပ်ဘေးများ ချန်ထားခဲ့သော နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဤကမ္ဘာ၏ သက်ရှိများက အပြင်ဘက်သို့ ထွက်လာလျှင် ဗလာအဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားကြလိမ့်မည်။

မိစ္ဆာဘုရင်ရှစ်ကျန်းက လက်မြှောက်ပြီး ရွှေတောင်ဝှေးတစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူသည်။

“မိစ္ဆာဘုရင်စီယန်၊ မိစ္ဆာဘုရင်ဝူကျန်းနဲ့ မိစ္ဆာဘုရင်ထူရှန်းက အမဲလိုက်အမိန့်စာကို ထုတ်ပြန်လိုက်ကြပြီ”

မိစ္ဆာဘုရင်ရှစ်ကျန်းက တောက်ပနေသောမျက်လုံးများဖြင့် ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်သည်။

“ညီလေး၊ ငါ့ကို ဒီတစ်ကြိမ်ပဲ ကူညီပေးပါ”

ဟန်မူယဲ့က သူပြောချင်သောအရာကို နားလည်သည်။

မိစ္ဆာဘုရင်ရှစ်ကျန်းက ကြိုပြောထားခဲ့သည်။

မိစ္ဆာဘုရင်ရှစ်ကျန်း၏ သွေးမျိုးဆက်သည် ကျားဝိညာဉ်ကမ္ဘာ၏ အကောင်းဆုံးသွေးမျိုးဆက်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် အကြောင်းပြချက်အမျိုးမျိုးကြောင့် သူက ဝိညာဉ်သုံးပါးတောင်တန်းသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

မိစ္ဆာဘုရင်ရှစ်ကျန်းက ဘိုးဘေးများ၏ ဂုဏ်ကျက်သရေကို ပြန်လည်ယူဆောင်ပေးရန် အမြဲတမ်း အိပ်မက် မက်ခဲ့သည်။

“ငါက ဒီကမ္ဘာရဲ့ တစ်ဦးတည်းသောဘုရင် ဖြစ်လာရင် မင်းလိုချင်တာအားလုံးကို ရအောင်လုပ်ပေးမယ်”

“အခုအချိန်ကစပြီး မင်းက ဒီကမ္ဘာကို စိတ်ကြိုက်ဝင်ထွက်နိုင်တယ်။ ဒီကမ္ဘာရဲ့ ရတနာတွေအားလုံးကလည်း မင်းအပိုင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်”

သူက ဟန်မူယဲ့ကို ကျိုင်းတုတ်ပေးလိုက်ပြီး လေးနက်သောမျက်နှာထားဖြင့် ပြောသည်။

“ဒီပစ္စည်းကို ငါ့ဘိုးဘေးတွေက ချန်ထားခဲ့တာ။ ဒီကမ္ဘာကနေ ထုတ်ယူသွားနိုင်တဲ့ ရတနာတစ်ခုပဲ”

“ငါ့ကတိအတိုင်း မင်းကိုပေးလိုက်မယ်”

ဟန်မူယဲ့က ကျိုင်းတုတ်ကို ယူလိုက်သည်။

ကျိုင်းတုတ်က လေးလံပြီး ရွှေနှင့်သံသတ္တုကို သယ်ဆောင်ထားပုံပေါ်သည်။

“ကျွန်တော်က အကောင်းဆုံးကြိုးစားပေးမယ်”

ဟန်မူယဲ့က မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး အသက်ရှူသွင်းသည်။ သူက ညင်သာစွာပြောလိုက်သည်။

မိစ္ဆာဘုရင်ရှစ်ကျန်းက ရယ်သည်။

ဟန်မူယဲ့က ကျိုင်းတုတ်ကိုင်ထားပြီး ခန်းဆောင်ထဲမှ ထွက်သွားသည်။

သူက ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ကျိုင်းတုတ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

ပုံရိပ်များသည် သူ့စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာကြသည်။

“ဝီ”

အဆုံးမရှိသော မှတ်ဉာဏ်များကြောင့် သူက ရောင်စုံအလင်းတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရပုံပေါ်သည်။

ရှေးခေတ်နဂါးမိကျောင်း၏ မှတ်ဉာဏ်များကဲ့သို့ မပြင်းထန်သော်လည်း အလွန်ခမ်းနားသည်။

ထိုမှတ်ဉာဏ်မျိုးကို ရှေးခေတ်၏ အင်မော်တယ်ဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများကသာ ပိုင်ဆိုင်နိုင်လိမ့်မည်။

ဤကျိုင်းတုတ်၏ သခင်ဟောင်းက အားကောင်းသော အင်မော်တယ်ဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်လိမ့်မည်။

ဟန်မူယဲ့က ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ပျက်စီးခြင်း၊ ကပ်ဘေးဖြစ်ပေါ်ခြင်း၊ မရေမတွက်နိုင်သော ကမ္ဘာဦးရုပ်သေးရုပ်များ၏တိုက်ပွဲနှင့် အားကောင်းသော နတ်ဘုရားသားရဲများကို မြင်လိုက်ရသည်။

ကြီးမားသော ကျားဖြူတစ်ကောင်သည် ပြေးထွက်လာခဲ့သည်။

ကျားဖြူက နောက်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်းလှည့်ပြီး ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်သည်။

“ဘုန်း”

မရေမတွက်နိုင်သော နှစ်ပေါင်းများစွာကို ကျော်ဖြတ်လာသည့် စွမ်းအားတစ်ခု ဖြစ်သည်။

အင်မော်တယ်ဘုရင်တစ်ပါး၏ စွမ်းအား ဖြစ်သည်။

အချိန်ကို ‌ကျော်ဖြတ်လာခဲ့သည်။

ထိုအကြည့်မျိုးကို နောက်ဆုံးအကြိမ် မြင်ခဲ့သောအချိန်သည် ကောင်းကင်တက်လှမ်းအင်မော်တယ်ဘုရင်ဆီမှ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဟန်မူယဲ့က နှစ်ပေါင်းငါးသန်းအကွာသို့ ချက်ချင်းရောက်သွားပြီး အင်မော်တယ်ဘုရင်၏ အမွေအနှစ်ကို ဆက်ခံခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူက တောနက်တစ်ခုထဲသို့ ရောက်သွားသည်။

သူ့ရှေ့တွင် လက်ဝါးအရွယ်အစားရှိသော အဖြူအနက်အစင်းကြား ကျားလေးတစ်ကောင်က ညည်းညူနေသည်။

ဟန်မူယဲ့က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး အသက်ရှူသွင်းသည်။

ဤနေရာသည် မူလကမ္ဘာ မဟုတ်ပေ။ သူမမြင်ဖူးသော ကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် ဤနေရာသည် သူရှိနေခဲ့သော ကပ်ဘေးခေတ် မဟုတ်ပေ။

သူက ဤကမ္ဘာတွင် ရင်းနှီးနေသော စွမ်းအားတစ်ခုကို ခံစားမိသည်။

သူက လက်မြှောက်ပြီး အဖြူအစိမ်း စည်းမျဉ်းစွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်သည်။

ကျားဝိညာဉ်အပျက်အစီးနယ်မြေနှင့် သက်ဆိုင်သော စည်းမျဉ်းစွမ်းအား ဖြစ်သည်။

ဤကမ္ဘာသည် ကျားဝိညာဉ်ကမ္ဘာ ဖြစ်သည်။

အတိတ်၏ ကျားဝိညာဉ်ကမ္ဘာ ဖြစ်သည်။

သူ့လက်ထဲတွင်ရှိသော ကပ်ဘေးစွမ်းအားသည် ဤကမ္ဘာ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်စွမ်းအားနှင့် ရင်းမြစ်တူသည်။

ထိုစွမ်းအားကြောင့် ဟန်မူယဲ့က ဤကမ္ဘာတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသည်။

“ဂါး ....”

ကျားပေါက်လေးက ဟန်မူယဲ့၏ ခြေထောက်ပေါ်တွင် လှဲနေပြီး အသံပေးလိုက်သည်။

ဟန်မူယဲ့က ပြုံးလိုက်ပြီး ကျားပေါက်လေးကို ကောက်ယူသည်။

“ကောင်လေး၊ အခုအချိန်ကစပြီး ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့တော့”

“မင်းကို ကျားဝိညာဉ်လို့ ခေါ်မယ်”

....

ဟန်မူယဲ့က ထိုကမ္ဘာတွင် လျှောက်သွားနေပြီး မိစ္ဆာနှင့် ကျွမ်းကျင်သူများကို တွေ့ခဲ့ရသည်။

ကျားပေါက်လေးက ကြီးထွားလာပြီး ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်။ သူ၏ သွေးမျိုးဆက်စွမ်းအားက ပိုမိုသန်မာလာသည်။

ကျားဝိညာဉ်က နှစ်တစ်ရာအကြာတွင် လူသားအဖြစ် အသွင်ပြောင်းခဲ့ပြီး နှစ်တစ်ထောင်အကြာတွင် မိစ္ဆာဘုရင် ဖြစ်လာသည်။ နှစ်ပေါင်းသုံးထောင်အကြာတွင် အင်မော်တယ်သခင်အဆင့်သို့ ရောက်သွားခဲ့သည်။

နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းအကြာတွင် ကျားဝိညာဉ်က ဟန်မူယဲ့၏အောက်တွင်ရှိသော ကမ္ဘာတစ်ခုလုံး၏ နံပတ်တစ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဟန်မူယဲ့က နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် မလှုပ်ရှားခဲ့ပေ။ လူအများစုက သူ့အကြောင်းကို မသိတော့ပေ။

တစ်နေ့တွင် ဟန်မူယဲ့က ကျားဝိညာဉ်နှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့သည်။

“ညီလေး၊ မင်းက အင်မော်တယ်ဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်လာချင်ရင် ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်ပြီး ဒီကမ္ဘာရဲ့သခင် ဖြစ်လာရမယ်”

ကျားဝိညာဉ်က ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး အသက်ရှူသွင်းသည်။ သူက အဖြူအစိမ်း နတ်ဘုရားအလင်းကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

သူက အင်မော်တယ်သခင် အထွတ်အထိပ်အဆင့်တွင် ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် အဆင့်တက်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ထိုအရာသည် ဤလောကက၏စည်းမျဉ်း ဖြစ်သည်။

အင်မော်တယ်သခင်အဆင့်တွင် အချိန်မဖြုန်းချင်လျှင် ဟန်မူယဲ့ကိုစိန်ခေါ်ပြီး ဤကမ္ဘာ၏နံပတ်တစ် ဖြစ်လာရမည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် အင်မော်တယ်ဘုရင်အဆင့်သို့ ရောက်သွားလိမ့်မည်။

“လာပါ။ မင်းက ဘယ်လောက်အားကောင်းလာပြီလဲ ကြည့်ရအောင်”

ဟန်မူယဲ့က ခပ်ဟဟရယ်လိုက်ပြီး လက်မြှောက်၍ ဓားထုတ်သည်။

“ဘုန်း”

နတ်ဘုရားအလင်းသည် တောက်ပနေပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို လွှမ်းခြုံထားသည်။

ပေတစ်သောင်းကြီးမားသော ကျားဖြူပုံရိပ်သည် ဓားအလင်းနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

ထိုတိုက်ပွဲသည် နှစ်တစ်ရာကြာမြင့်ခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဟန်မူယဲ့၏ ဓားရှည်က ကျားဖြူ၏နဖူးကို ချိန်ထားခဲ့သည်။

“ဟားဟား၊ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်အစ်ကိုကြီးပဲလေ ....”

ကျားဝိညာဉ်က သွေးများဖြင့် စွန်းထင်းပြီး ဖြူဖျော့နေသည်။ သူက အစိမ်းရောင်ဓားကို ကြည့်လိုက်ပြီး အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ မျက်လုံးမှိတ်သည်။ ထို့နောက် ဓားဆီသို့ တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။

“ဝီ”

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ အဖြူအစိမ်းစွမ်းအားသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ရစ်ပတ်ထားသည်။

သူက ကြောက်ရွံ့သွားသည်။

သူက မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်လိုက်သောအချိန်တွင် ထူးခြားသော စည်းမျဉ်းစွမ်းအားကို ခံစားရသည်။

သူက ဤကမ္ဘာ၏သခင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သာမန်အင်မော်တယ်ဘုရင်များ မပိုင်ဆိုင်သော စည်းမျဉ်းစွမ်းအားကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သည်။

ထိုစွမ်းအားဖြင့် သူက ကပ်ဘေးကို ခုခံနိုင်သည်။

ဟန်မူယဲ့က သူ့ကို ထိုစွမ်းအားပေးခဲ့သည်။

ကျားဝိညာဉ်ကမ္ဘာ၏ မူလစွမ်းအား စည်းမျဉ်း ဖြစ်သည်။

“အစ်ကိုကြီး ....”

ကျားဝိညာဉ်က ဗလာဖြစ်နေသော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ကြည့်လိုက်ပြီး ဝမ်းနည်းနေသည်။

“အစ်ကိုကြီး ....”

သူက ခေါင်းမော့ပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးက တုန်ခါသွားခဲ့သည်။

....

ခန်းဆောင်ထဲတွင် ဟန်မူယဲ့က မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်လိုက်သည်။

သူ့လက်ထဲတွင်ရှိသော ရွှေရောင်ကျိုင်းတုတ်က ကျောက်စိမ်းဖြူအရိုးတစ်ချောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ကျားဖြူ၏နံရိုး ဖြစ်သည်။

ရှေးခေတ်နတ်ဘုရားသားရဲ ကျားဖြူ ....

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူက အစစ်အမှန်နှင့် ပုံရိပ်ယောင်ကို မခွဲခြားနိုင်တော့ပေ။

အင်မော်တယ်ဘုရင်၏ အမွေအနှစ်ကို ဆက်ခံခဲ့သော အချိန်ကဲ့သို့ ကျားဖြူ၏ ဖြစ်တည်မှုကို အတည်မပြုရဲပေ။

အင်မော်တယ်ဘုရင်တစ်ပါး၏ စွမ်းအားသည် လူတစ်ယောက်၏ မှတ်ဉာဏ်များကို အပြည့်အဝ ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည်။

“ကျားဝိညာဉ် ....”

ဟန်မူယဲ့က အရိုးကို ကိုင်ထားပြီး ညင်သာစွာ ရေရွတ်သည်။

သူ့မျက်လုံးများက တောက်ပသွားသည်။

နံရိုးမှတစ်ဆင့် မှိန်ဖျော့သော စည်းမျဉ်းစွမ်းအားတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုစွမ်းအားသည် သူ့လက်ထဲတွင်ရှိသော စည်းမျဉ်းစွမ်းအားနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

‘ဒီစွမ်းအားကြောင့် မှတ်ဉာဏ်တွေဖြစ်လာတာလား။ ဒါမှမဟုတ် အရာအားလုံးက အစစ်အမှန်လား’

‘ကျားဝိညာဉ်ကမ္ဘာရဲ့ စည်းမျဉ်းစွမ်းအားကို ငါက ချန်ထားခဲ့တာလား’

‘ကျားဝိညာဉ်ကမ္ဘာရဲ့ အမွေအနှစ်က ကျားပေါက်လေးလား’

‘ဒါမှမဟုတ် ဒါက အင်မော်တယ်ဘုရင်အဆင့်ရဲ့အထက်မှာ ရှိနေတဲ့လူတွေ လိုချင်တာလား’

အချိန်၊ တည်နေရာနှင့် ကံကောင်းခြင်း ....

ထိုစွမ်းအားသုံးခု၏ ‌ပေါင်းစပ်မှုသည် ထူးခြားသော ဆွဲငင်အားတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။

သို့သော် ဟန်မူယဲ့က ထိုစွမ်းအားကို နားမလည်နိုင်သေးပေ။

သူက လက်မြှောက်ပြီး ရွှေအလင်းတန်းကို ထုတ်ဖော်သည်။

သုံးရက်အကြာတွင် ရွှေအင်မော်တယ်ချွမ်လင်း ရောက်လာသည်။

“တာအိုရောင်းရင်းဟန်၊ မတွေ့ရတာ နှစ်‌ပေါင်းတစ်ရာကျော်ကြာပြီ”

ဟန်မူယဲ့ကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင်‌ ရွှေအင်မော်တယ်ချွမ်လင်းက သက်ပြင်းချသည်။

လွန်ခဲ့‌သောနှစ်များတွင် ဟန်မူယဲ့၏အကူအညီကြောင့် ဟူယွင်လုံအပါအဝင် သူနှင့် သူ့တပည့်များသည် စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်သော အကျိုးအမြတ်ကို ရခဲ့သည်။

ဟန်မူယဲ့က ကိုယ်တိုင်ရရှိထားသော ရတနာများကို ရွှေအင်မော်တယ်ချွမ်လင်းနှင့် တခြားလူများဆီသို့ ပေးလိုက်ပြီး ကျားဝိညာဉ်အပျက်အစီးနယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်သို့ ပေးပို့ခဲ့သည်။

“တာအိုရောင်းရင်းချွမ်လင်း၊ အခု ထွက်သွားဖို့အချိန်ကျပြီ”

ဟန်မူယဲ့က ကျောက်စိမ်းသေတ္တာတစ်လုံးကို ထုတ်ယူပြီး ရွှေအင်မော်တယ်ချွမ်လင်းကို ပေးလိုက်သည်။

ရွှေအင်မော်တယ်ချွမ်လင်းက ကြောင်အသွားသည်။

ဟန်မူယဲ့က မဟာမိစ္ဆာဘုရင်လေးပါး၏ အမဲလိုက်ပွဲနှင့်ပတ်သတ်၍ ပြောပြခဲ့သည်။ သူတို့က ဤကမ္ဘာကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရန်အတွက် ယှဉ်ပြိုင်ကြလိမ့်မည်။

ရွှေအင်မော်တယ်ချွမ်လင်းက နောင်တရနေ‌သော မျက်နှာထားဖြင့် ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ်နေသည်။

သူတို့၏ အစီအစဉ်အရ ဟန်မူယဲ့နှင့် မိစ္ဆာဘုရင်ရှစ်ကျန်းကို မှီခိုပြီး ကြွယ်ဝမှုများကို ရနိုင်လိမ့်မည်။

သို့သော် မဟာမိစ္ဆာဘုရင်လေးပါး၏ တိုက်ပွဲတွင် သူနှင့် တခြားလူများက ဝင်ပါရန် အရည်အချင်းမရှိပေ။

သူတို့က နောက်ဆုတ်ရုံသာ တတ်နိုင်ကြသည်။

သူတို့ကို ထွက်သွားရန်ပြောခဲ့သော ဟန်မူယဲ့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကိုလည်း နားလည်နိုင်သည်။

တစ်ဖက်တွင် တိုက်ပွဲက အန္တရာယ်များပြီး တခြားတစ်ဖက်တွင် ဤကမ္ဘာ၏သခင်က မည်သူပင်ဖြစ်လာပါစေ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ပြောင်းလဲမှုများကို လှုံ့ဆော်မိလိမ့်မည်။