← Chapters

အခြေအနေ

Vol. 110 Ch. 4.1166

အခြေအနေ

Vol. 110 Ch. 4.1166

လူတိုင်း သက်ပြင်းချကြသည်။

"ဟူး.... သတ္တမမြောက် ညီလေးတော့ ပင်ပန်းရတော့မယ်"

"စကားမစပ်... အဲဒီလူနာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ တတိယညီမ သူ့နာမည်က ဘာလဲ"

"လုရွှမ်!"

"ဟမ့် အလိုရှိကြောင်း အမိန့်ထုတ်လိုက်!"

တစ်နေ့တွင် ရှဲ့မိသားစု၏ သတ္တမမြောက်ညီမ လုရွှမ်ဆီမှ ပြန်ပေးဆွဲခံရကြောင်း ရန်မြို့မှ လူတိုင်း သိသွားသည်။ လုရွှမ်သည် ဒဏ္ဍာရီလာ ချီထျန်းပု ခြေလှမ်းများကိုလည်း တက်မြောက်ထားကြောင်း ပါသွားသေးသည်။ ထိုသတင်းကြောင့် အချိန်အတော်ကြာ ချီထျန်းပုရဲ့ ဒဏ္ဍာရီဟာ တစ်ဖန် ပျံ့နှံ့သွားပြန်သည်။

ရှဲ့မိသားစုမှ ထုတ်ပေးသော အနီရောင် သလင်းကျောက် 10 သန်း၏ ဆုလာဘ်သည် ရန်မြို့ရှိ လူများအားလုံး ပိုမိုစိတ်လှုပ်ရှားစေခဲ့သည်။

ကျင့်ကြံသူ အများစုအတွက် အနီရောင်သလင်းကျောက် ၁၀ သန်းက တစ်သက်မှာ မရရှိနိုင်တဲ့ ကြီးမားတဲ့ စည်းစိမ်တစ်ခုပါပဲ။ တချို့သော မိသားစုများအတွက် ၎င်းသည် အမဲသားတစ်ပိုင်းလည်း ဖြစ်ပေ၏။

တည်းခိုခန်း တစ်ခုတွင်တော့ လုရွှမ်က တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေပြီး ရှဲ့ဖေးဖေးက အိပ်ပျော်နေကာ မငြိမ်မသက်လည်း ဖြစ်နေသည်။

အပြင်မှ ဆူညံသံကို ကြားနေရသည်။ ထိုသတင်းသည် နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး အမျိုးမျိုးသော ဟာသများအဖြစ်ပင် ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ဒုစရိုက်မျိုးစုံကို ကျူးလွန်ကာ လုရွှမ်အား ခွင့်မလွှတ်နိုင်သော လူဆိုးကြီးအဖြစ် ဖော်ပြခဲ့သည်။

နောက်ခံကပင် သူသည် နိမ့်ပါးသော မိသားစုကြီး၏ သားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး မိဘများကို လုပ်ကြံခဲ့သော၊ ဖြုန်းတီးသော သားတစ်ဦး၊ မိသားစုတစ်ခုလုံး သတ်ပစ်ခဲ့သူဟု သတင်းလွှင့်လာကြသည်။ သူရောက်တဲ့ လမ်းမှာတောင် မရေမတွက်နိုင်တဲ့ မိန်းကလေးငယ်တွေနဲ့ ပျော့ညံ့တဲ့ နတ်သမီးလေးတွေ ရှိနေတယ်လို့ ဆိုကြ၏။

သူတို့နှစ်ဦး လက်ရှိတည်ရှိနေသည့် စားသောက်ဆိုင်သည် အလွန်ကျယ်ဝန်းပြီး ဆူညံခြင်း မရှိသော်လည်း အခြားသူများနှင့် ပုန်းအောင်းရန် အသင့်တော်ဆုံးနေရာ ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတော့ အလွှာပေါင်းစုံက လူတွေက ဒီမှာ အရာအားလုံးကို ရှာတွေ့နိုင်တယ်လေ။

ထို့အပြင် ရှဲ့မိသားစု၏ အင်အားဖြင့်ပင် ဤနေရာတွင် မောက်မာစွာ ပြုမူဝံ့ကြသည်။ လုရွှမ် မထင်မှတ်ထားသည့်အရာမှာ သခင်လေးရှောင်းရောင်က သူ့နောက်ကို လိုက်နေခြင်းပဲ ဖြစ်သည်။ သူသည် မာနကြီးသူ ဖြစ်သောကြောင့် အကောင်းဆုံး ဖြေရှင်းချက်မှာ ရှဲ့ဖေးဖေးကို ပြန်ပို့ပြီး ထွက်ခွာရန် ဖြစ်သည်။

သို့သော် လက်ရှိ ကောလာဟလများကို နားထောင်ရင်း ရှဲ့မိသားစု၏ ယခုရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းပုံကို ကြည့်ပြီး သခင်လေးရှောင်းရောင် ကဲ့သို့ ကြောင်သူတော် တစ်ဦးကိုပါ မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူမအား ရှဲ့မိသားစုထံ ယခုပြန်ပို့ပါက မီးတွင်းထဲသို့ တွန်းပို့မိမည်မှာ သေချာပါသည်။

လူဆိုးဂိုဏ်းများနှင့် ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်နေစဉ်တွင် သူ့အသိစိတ်တွေက အနည်းငယ် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိရသေးသော်လည်း ရှဲ့ဖေးဖေး နတ်ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သောအခါ နတ်ဓားက သူ့ကို သတိပေးခဲ့လို့ လုရွှမ်လည်း ရုတ်တရက် နိုးလာပြီး ရှဲ့ဖေးဖေး လုပ်ဆောင်သမျှကို တွေ့ခဲ့ရသည်။

သူမ သူ့ကို ကယ်တင်ဖို့ အသက်စွန့်ခဲ့ကြတာမို့ လုရွှမ် သူမကို ဘယ်တော့မှ ပစ်ထားခဲ့မှာ မဟုတ်ချေ။

ရုတ်​တရက်​ အပြင်​ဘက်​တွင်​ ဖရိုဖရဲ​ အော်​သံ​ကြောင့်​ လုရွှမ် ​နောက်​ပြန်​လှည့်​ကာ အိပ်​​ပျော်​​နေ​သော ရှဲ့ဖေးဖေးကို စိုက်​ကြည့်​လိုက်​သည်​။ ထို့နောက် တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် ထွက်လာသော် ခန်းမထဲသို့ လူတစ်စု အပြေးအလွှား ဝင်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လူတစ်စုသည် လက်နက်ကို ကိုင်ထားရင်း အလွန်မာနကြီးပုံရပြီး စားပွဲထိုးကို ကန်ထုတ်ကာ အခန်းတစ်ခန်းစီ၏ ဧည့်ခန်းများဆီသို့ အပြေးအလွှား ဝင်ရောက် ရှာဖွေနေကြသည်။

သတ္တမမြောက် အလှလေး ရှဲ့ဖေးဖေး၏ နေရာကို ရှာဖွေရန် အော်ဟစ်နေခဲ့သည်။ ဆိုင်ရှင်က သူတို့ကိုတွေ့တော့ မတ်တပ်မရပ်ရဲဘဲ ဝေးဝေးနေလိုက်တာ အထင်အရှားပင်။ သေချာသလောက်ကတော့ လူအုပ်ထဲက လူတချို့က သူတို့ကို ဖော်ထုတ်ပြီးသား ဖြစ်လိမ့်မည်။

"မင်းက ဘာကြည့်နေတာလဲ... သေမင်းကို ရှာနေတာလား ဒီလူတွေက ဘယ်သူတွေလဲသိလား"

အဲဒါတွေက ရန်တစ်မြို့လုံးရဲ့ အကျော်ကြားဆုံး ဒုတိယမျိုးဆက် သခင်လေးတွေပါပဲ။ တစ်နေ့မှာ သူတို့က အရမ်းမာနကြီးလာပြီး နေရာတကာမှာ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ပြသခဲ့ကြရာ မြို့ကို ဘယ်သူက စော်ကားရဲလဲ စော်ကားရဲတဲ့လူကို သူတို့က လိုက်သတ်မှာပဲ။

မိသားစုကြီးတစ်ခု၏ ကျောထောက် နောက်ခံကြောင့် ဘယ်သူမှ သူတို့ကို မနှောင့်ယှက်ဝံ့သည်မှာ အံ့သြစရာမဟုတ်ပေ။ ရုတ်တရက် ထမင်းဆိုင်တစ်ဆိုင်လုံး ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားပြီး လူတွေက စားရင်းတန်းလန်း အမြန်ထွက်သွားရတာမို့ အားလုံးက ဒေါသထွက်ကုန်သည်။ သို့သော် အဲဒီလူတွေကို တွေ့တော့ ဒေါသထွက်နေသူလည်း စကား မပြောရဲတော့ချေ။

လုရွှမ် အခန်းထဲသို့ ပြန်လှည့်ကာ ရှဲ့ဖေးဖေးရဲ့ အခြေအနေကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ သူမ အိပ်ပျော်နေသေးသည်ကို တွေ့လိုက်ရလို့ သူမကို ကျောက်စိမ်း​ပြား နေရာထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထည့်ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် လုရွှမ်မျက်နှာက ပုံပျက်သွားကာ အခြားလူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ တိမ်ပင်လယ်နယ်မြေ၌ သားရဲ အတတ်ပညာကို သင်ယူပြီးနောက် အသွင်ပြောင်းနိုင်ခဲ့ခြင်းပဲ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ နယ်ပယ် တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ လုရွှမ် ကိုယ်တိုင်လည်း ချို့ယွင်းချက်များစွာကို သတိပြုမိလာသည်။

အခြေခံအားဖြင့် မျှော်စင်နယ်ပယ်က သခင်အချို့ကို ဖုံးကွယ်ရန် မဖြစ်နိုင်သော်လည်း ထိုလူများ၏ အဖြစ်မှန်ကို ယခုပင် စစ်ဆေးခဲ့ရသလောက် ၎င်းတို့ကို ဖုံးကွယ်ရန် မခက်ခဲသင့်ပေ။

ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်၏။ အခင်းအကျင်း ကန့်သတ်ချက်တစ်ခုကို မသတ်မှတ်ဘဲ ထိုလူများကို အပြေးအလွှား ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်သည်။ သူက အလွန်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုဖြင့် မတ်တပ်ထရပ်ပြီး ထိုလူများကို ရှာဖွေရန် ခွင့်ပြုလိုက်သည်။

အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် လူတစ်စု ပြေးထွက်လာပြီး နောက်တစ်ခန်းသို့ ပြေးသွားကြသည်။

"ဒီဒုတိယမျိုးဆက် သခင်လေးတွေက ဘယ်သူတွေလဲ?"

အနီးနားက လူတစ်ယောက်က လုရွှမ်ကို ပြုံးပြပြီး အခန်းထဲ ဝင်သွားလိုက်သည်။ အခန်းထဲသို့ ဝင်ပြီးနောက် ကန့်သတ်ချက်များစွာကို အမြန်ချမှတ်ကာ "မှားနေပြီထင်တယ်" ဟု စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ပြောသည်။

သူ အရင်က မြင်ဖူးတာတွေကို ဘေးအခန်းကလူမှ သခင်လေးများအား စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြန်ပြောပြလေ၏။

"အရင်က အခန်းထဲဝင်လာတဲ့ လူက အဲ့လူမဟုတ်တာ ငါသေချာသိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ အခု စစ်ဆေးတော့ သူနဲ့ လုံးဝ မတူ​တော့ဘူး... အဲဒီလူက လုရွှမ်ပဲ! အနီရောင် သလင်းကျောက် ၁၀ သန်း ဘယ်မှာလဲ"

"ဒါဆို သူ့ကို ချက်ချင်း အကြောင်းကြားလိုက်ရအောင်"

လုရွှမ် အခန်းထဲသို့ ပြန်သွားပြီး အိပ်နေဆဲဖြစ်သော ရှဲ့ဖေးဖေးကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ ယခင်က အနီးနားရှိ ဧည့်သည်များအကြောင်းကို တွေးတောရင်း လုရွှမ် သူမပခုံးပေါ်မှ လက်ဖဝါးကို တင်လိုက်ရာ အားကောင်းသည့် ယွမ်ယန် စွမ်းအင်တစ်ခု ဝင်ရောက်လာသည်။

မကြာခင်မှာပဲ ရှဲ့ဖေးဖေး နိုးလာ၏။ ခေါင်းအနည်းငယ် မူးနေသေးပေမယ့် သူမ လုံးလုံး နိုးလာပါပြီ။

"ငါတို့ ရန်မြို့ကနေ ထွက်သွားရမယ်"

လုရွှမ် အသံနက်ကြီးနဲ့ ပြောလိုက်သည်။

"ရန်မြို့ကနေ ထွက်သွားရမှာလား?"

ရှဲ့ဖေးဖေးသည် ငယ်ငယ်လေးကတည်းက သူ့မိသားစုမှာပဲ ကြီးပြင်းလာခဲ့ရာ အဝေးဆုံးနေရာကို တစ်ခုမှ မထွက်သွားဖူးပေ။ အခု ရန်မြို့ကနေ ထွက်သွားရင် ဘယ်ကို သွားရမလဲ။ ဒါက သူမ နည်းနည်း ရှုပ်ထွေးနေမှန်းသိတာနဲ့ လုရွှမ် မေးလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေကို မင်းသိလား?"

ရှဲ့ဖေးဖေး မျက်ရည်တွေဝဲပြီး "မသိဘူး... အိမ်မပြန်နိုင်​တော့ဘူး ထင်တယ်"

"တကယ်ကို မင်း အိမ်မပြန်နိုင်ဘူး"

လုရွှမ် အရင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို ပြန်ပြောပြပြီး လက်ရှိ အခြေအနေကိုလည်း ပြောပြလိုက်သည်။

"သခင်လေးရှောင်းရောင်နဲ့ လက်ထပ်ပွဲက မင်းအတွက် ကောင်းတဲ့ ပွဲမဟုတ်ဘူး... မင်း သူ့ကို လက်ထပ်ပြီးရင် မင်းတစ်သက်လုံး နှိပ်စက်ခံရလိမ့်မယ် လက်ရှိ ဂုဏ်သိက္ခာကို အခြေခံပြီး မင်းအိမ်ပြန်ရောက်တာနဲ့ မင်းရဲ့မိသားစုက မင်းကို သေချာပေါက် လက်ထပ်​ပေယလိမ့်မယ် မလုပ်ချင်ရင်တောင်မှ အတင်း လက်ထပ်ခိုင်းလိမ့်မယ်"

"တုံးထန်းဂိုဏ်းက ဆိုတော့ ကျွန်မတို့ သူ့ကို စော်ကားဖို့ မတတ်နိုင်တော့ဘူး"

ရှဲ့ဖေးဖေး မျက်ရည်တွေ စီးကျလာ​ပြန်သည်။

"အခု ကျွန်မမှာ အိမ်မရှိ​တော့ဘူး!"

"ဟုတ်တယ် အခု မင်းမှာ အိမ်မရှိဘူး ရှင်သန်ဖို့ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းက ထွက်သွားဖို့ပဲ....အပြင်က အခြေအနေကိုတော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိရသေးဘူး... မိသားစုရဲ့ မျက်နှာနဲ့ သခင်လေးရှောင်းရောင်ဆီက မျက်နှာသာရဖို့ အတွက်ကြောင့် မင်းကို သားကောင်အဖြစ် ဆက်ဆံခံရဖို့ အလားအလာရှိတယ်"

လုရွှမ်ရဲ့ အသံက အရမ်းနိမ့်နေပေမယ့် သူ့စကားတွေက ရှဲ့ဖေးဖေး နှလုံးသားကို ကြေကွဲစေ၏။

"ဒါပေမဲ့ မင်းကို ငါဒီအတိုင်း မထားခဲ့ပါဘူး... ငါတို့က သူငယ်ချင်းပဲလေ!"

ရှဲ့ဖေး မယုံကြည်နိုင်စွာ ခေါင်းကို မော့လိုက်သည်။ သူမ၏ မိုက်မဲမှုကြောင့် သူမသည် ယခုလို ဖြစ်လာခဲ့ပြီး လုရွှမ်ကလည်း အလိုရှိ သူခိုး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သို့သော် လုရွှမ်က သူမကို သူငယ်ချင်းအဖြစ် မှတ်ယူနေဆဲဖြစ်ကြောင်း အမှန်ပင်ပြောခဲ့သည်။

လုရွှမ် ပြုံးပြီး "သစ်ပင်က သစ်တော​တွေထဲမှာ လှပသလို လေကလည်း ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တယ်... အခက်အခဲတွေ အားလုံးက အောင်မြင်မှုဆီကို လျှောက်လှမ်းနေတဲ့ ရှုခင်းတွေချည်းပဲ... မင်းကိုယ့်ကိုကိုယ် သန်မာစေပြီးရင် တစ်နေ့နေ့မှာ ဒီကို ပြန်လာနိုင်မှာပါ!"

All Chapters