ဒြပ်စင်ငါးပါးမဟာဂိုဏ်း

လုရွှမ်သည် နတ်မီးနယ်ပယ် ပထမအဆင့်တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူသည် အလွန်အစွမ်းထက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါတွင် သူ၏ လေ့ကျင့်မှုမှာ သေးငယ်သော အဆင့်သို့ တိုးတက်လာပြီး ဦးခေါင်းထက်ရှိ ပိုင်ဟွေ့နတ်မီးလုံးသည် သူ့ရှေ့ သို့မဟုတ် သူ့နောက်တွင် ဘယ်သူနဲ့မှ မတူဘဲ ထွန်းတောက်လာသဖြင့် ဘယ်သူက သူ့ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာနိုင်ပါတော့မလဲ။

သခင်လေးရှောင်းရောင်မှာ ပြန်တိုက်ဖို့တောင် သတ္တိမရှိတော့ပေ။

"ဦးလေး ကယ်ပါဦး!"

ရှဲ့ကျားစုန့်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် သခင်လေးရှောင်းရောင် ကိုယ်စား မခံယူဝံ့​သောကြောင့် သူ့ဘာသာ အမြန် နောက်ပြန်ဆုတ်သွားခဲ့ရသည်။

လုရွှမ်ရဲ့ ဓားစွမ်းအင်က ရိုးရှင်းပုံရသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် လေထုကို ဖြတ်သန်းလာသောအခါ ယွမ်ယန်ဓားကိုးစင်း၏ စတုတ္ထမြောက်ဓားကို တိုက်ရိုက် ဖန်တီးသွားနိုင်သည်။ သခင်လေးရှောင်းရောင်သည် အလွန်ထက်မြက်ပြီး ထူးထူးခြားခြား အရည်အချင်းတွေနဲ့ လေ့ကျင့်နိုင်စွမ်း ရှိသူဖြစ်ရာ သူက တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးရန် ဓားရှည်ကို အမြန်ထုတ်ကာ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။

ဒီဓားဟာ သူ့အစွမ်းထက် ကျော်လွန်ပြီး သူ့ဓားနဲ့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ဝက်လောက် ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရ၏။ ရှဲ့ကျားစုန့်လည်း အာမေဋိတ်သံ ပေးလိုက်မိသည်။ သခင်လေးရှောင်းရောင်မှာ ဘယ်လို ခွန်အားတွေရှိလဲ။ အဲဒါက နတ်မီးနယ်ပယ်ရဲ့ အဆင့်၁၀ ခွန်အားဖြစ်ပြီး နတ်မီးလုံး ဆယ်လုံးကို ထွန်းညှိထားသူပင်။

အဆင့်နည်းနည်း နိမ့်ပေမယ့် တိုက်ပွဲအင်အားက အားမနည်းပေ။ ရှဲ့ကျားစုန့်သည် သူ သခင်လေးရှောင်းရောင်ကို အနိုင်ယူနိုင်ရင်တောင် ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ထိန်းထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ဆိုနိုင်သည်။

သို့သော် လုရွှမ် ဓားကို ချက်ချင်းထိုးလိုက်ချိန် သခင်လေးရှောင်းရောင်လည်း ဤကဲ့သို့ သေဆုံးသွားခဲ့သည်။ လုရွှမ်ကို ဒေါသဖြစ်​စေမှာ ကြောက်တဲ့အတွက် ရှဲ့ကျားစုန့် ခဏလောက် ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။ သူအရင်က ဘယ်လောက် နုံအမိုက်မဲခဲ့တယ်ဆိုတာ အခုမှပဲ သဘောပေါက်သွား၏။

ဒီလို ပါရမီရှင်ကို သူဘယ်လိုလုပ် စော်ကားဖို့ တတ်နိုင်ပါ့မလဲ။ လုရွှမ် သူ့သမီးကို ဓားဖြင့်အမှန်တကယ် သတ်မိမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အထပ်ထပ် အခါခါ မျက်စောင်းထိုးကာ သူ့သမီးကို လှမ်းကြည့်သည်။

လုရွှမ်: "ဒီတစ်ခါ ဖေးဖေးကြောင့် ခင်ဗျား ထွက်သွားလို့ရပြီ နောက်တစ်ခါ မတွေ့မိ​စေနဲ့"

"ဟုတ်​ကဲ့ ​ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေးလုရွှမ်" ​

ပြောပြီး​နောက်​ ရှဲ့ကျားစုန့် လှည့်​ပြီး အမြန်​ထွက်​​ပြေးသွားသည်​။ မြေပြင်ပေါ်ရှိ သခင်လေးရှောင်းရောင်၏ အလောင်းကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်ခဲ့ပေ။ နှုတ်ဆက်စကားမပြောဘဲ ဖခင်၏ နောက်ပြန် ဆုတ်သွားသည့်ပုံစံကို ကြည့်ရင်း ရှဲ့ဖေးဖေး မျက်ရည်များက လိမ့်ဆင်းလာခဲ့သည်။

လုရွှမ် သူမကို နှစ်သိမ့်မပေးဘဲ သူမကို လိုချင်သလောက် ငိုခိုင်းပြီး မျက်ရည်တွေကျပြီးရင် သူမ ပိုပိုသန်မာလာမှာပါ။ သူကတော့ ပြေးဆင်းလာပြီး အလောင်းကို မီးရှို့လိုက်ပါသည်။

"သွားရအောင် ဒီနေရာက ကြာကြာ မနေသင့်ဘူး"

ရှဲ့ဖေးဖေးလည်း ခေါင်းညိတ်ပြပြီး သူတို့နှစ်ယောက် တိမ်ပြေးငှက်ပေါ်တက်ကာ လှည့်ထွက်လာခဲ့သည်။ သခင်လေးရှောင်းရောင်နဲ့ ရှဲ့ကျားစုန့်တို့၏ ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် မြေပုံပေါ်တွင် ခဏတာ စစ်ဆေးပြီးနောက် အနီးဆုံးမြို့သို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။

ဒြပ်စင်ငါးပါးမဟာဂိုဏ်း။

ဤနေ့သည် ဂိုဏ်း၏ တံခါးများကို ဖွင့်ကာ တပည့်များ စုဆောင်းရန် နေသည့် တက်ကြွသော နေ့ဖြစ်သည်။ တောင်ပေါ်က ပန်းတွေ ပွင့်နေပြီး ​​နွေဦးရောက်လေပြီ။ ကျင့်ကြံသူ များစွာသည် တောင်ခြေရင်း၌ ပျံဝဲကာ အချိန်အကြာကြီး စောင့်နေကြသည်။

ဒြပ်စင်ငါးပါးမဟာဂိုဏ်းသည် ရှည်လျားသော သမိုင်းကြောင်းဖြင့် ရှေးကျသော ဘာသာတရား ဂိုဏ်းကြီး တစ်ခုဖြစ်ပြီး နှစ်ပေါင်းထောင်သောင်းချီ၍ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

အဝေးမှနေ၍ လုရွှမ်သည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ရောင်ဝါများနှင့် ခမ်းနားထည်ဝါသော ဒြပ်စင်ငါးတောင်ကို လှမ်းမြင်ရသည်။ လမ်းတစ်လျှောက် တွေ့ခဲ့ရတဲ့ ယိုးယန်ဂူတွေနဲ့ ယှဉ်ကြည့်ရင် အတုထွင်းမှု သဲလွန်စမရှိဘဲ သဘာဝအတိုင်း တည်ရှိနေတဲ့ အရှိန်အဟုန်က သဘာဝကျပါ၏။

တောင်ကြီးငါးလုံးသည် မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာပြီး ၎င်းတို့၏ တောင်ထွတ်များက ကောင်းကင်ကို ဖြတ်ကျော်ထားသည်။ ၎င်းတို့၏ တောင်တံခါး နံရံများသည် ချောမွေ့ပြီး ထူးထူးခြားခြား လက်ရာများဖြင့် တည်ရှိနေသည်။ တောင်ထွတ်တွေကို တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဆက်စပ်​​ပေးနေတဲ့ သက်တံတံတားတွေလည်း ရှိသည်။

တိမ်ဖြူတွေပေါ် လွင့်နေတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေဆိုလျှင် နတ်ဘုရားနယ်မြေမှ ကမ္ဘာမြေပေါ် နှင်ထုတ်ခံရတဲ့ မသေမျိုးတွေ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လာနေကြသလိုမျိုး ပျံဝဲနေသည်။

အဲဒီနေ့မှာပဲ တိမ်ပြေးငှက်စီးရင်း လုရွှမ်နဲ့ ရှဲ့ဖေးဖေးလည်း ရောက်လာသည်။

ပျံသန်းနေသော လင်းယုန်များ၊ ခြင်္သေ့များနှင့် နေရာတိုင်းတွင် စွမ်းအားကြီးသော ဝိညာဉ်ရေးသားရဲများ ရှိသည့် တောင်၏ရှေ့တွင် တိမ်ပြေးငှက်ရဲ့ အသွင်ကလည်း ဆွဲဆောင်မှုရှိပေ၏။ လုရွှမ် တိမ်ပြေးငှက်ကို ရပ်တန့်ရန် ထိန်းချုပ်ခဲ့သည်။ အဝေးမှ ဒြပ်စင်ငါးပါးမဟာဂိုဏ်း၏ အရှိန်အဟုန်ကို သူခံစားနိုင်နေပြီဖြစ်သည်။

တောင်ပေါ်၌ ကျင့်ကြံသူများသည် ပတ်လည်ဝိုင်းလျက် ​ဒြပ်စင်ငါးပါးနှင့် ပြည့်စုံသော တောင်ကြီးတွေကို ငေးကြည့်နေကြသည်။ တောင်ပေါ် မတက်ရသေးပေမယ့် တောင်တံခါးရှေ့မှာပဲ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေက အလွန်ပေါများနေပြီ။ ဖြည်းညှင်းစွာ ရှူသွင်းလိုက်ရုံဖြင့်ပင် စိတ်လက်ပေါ့ပါးသွားသည်။

အဝေးမှ လှမ်းမြင်နေရသော တောင်ကြီးငါးခုသည် အလင်းရောင်ငါးမျိုး ထုတ်လွှတ်ထားကာ အပြန်အလှန် ယှဥ်ပြိုင် တောက်ပနေကြသည်။ ၎င်းက ကောင်းကင်ဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားနေကာ ကောင်းကင်ကို လက်ငါးချောင်းထဲ မောက်မာစွာ ကိုင်ထားသည့် အတိုင်းပင်။ နီးကပ်လာသောအခါတွင် တောင်တန်းများ၏ ခမ်းနားထည်ဝါမှုနှင့် ခံနိုင်ရည်အားကို ပိုမိုခံစားရနိုင်ပြီး လူအများကို သူတို့၏ နှလုံးသားထဲ လေးစားမှုကို ခံစားရစေသည်။

သူတို့နှစ်ဦး လမ်းပေါ်ရောက်သောအခါ ဒြပ်စင်ငါးပါးမဟာဂိုဏ်းက တောင်တံခါးကို ဖွင့်တော့မည်ကို သိလိုက်ရသည်။ ၎င်းက အနှစ်ခြောက်ဆယ်တစ်ကြိမ်သာ ကြုံရသဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးသည် ထုံးစံအတိုင်း အလွတ်မပေးလိုပေ။ သူတို့လမ်းကြောင်းပြောင်းပြီး ထိုဘက်သို့ ပျံသန်းခဲ့သည်။

"အစ်ကိုလုရွှမ် အဲဒီလူကို ကြည့်လိုက်!"

နှစ်ယောက်သား မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်ကြသည်။ လုရွှမ်လည်း ဤနေရာတွင် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသည့် တိမ်ပြေးငှက်ကို နှစ်သိမ့်ပေးရသည်။

ရှဲ့ဖေးဖေး လက်ချောင်းများ သွားရာသို့ ကြည့်လိုက်ရာ လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်​နေသည်။ သူမဘေးတွင် လှပသော လေခေါင်းလောင်းငှက် တစ်​ကောင်ရှိပြီး နောက်တစ်ယောက်က သူမ၏ သခင်နှင့် တူသည်။ သခင်က လည်ပင်းကို ဆန့်လျက် ဂုဏ်ယူစွာ ကြည့်နေသည်။

တိမ်ပြေးငှက်ရဲ့ အမွှေးတွေ ရုတ်တရက် ထောင်တက်လာပြီး ၎င်းအပေါ်ကို ထိုးချဖို့ လုပ်တော့မယ့် အချိန်မှာပဲ လုရွှမ် သူ့ကို နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။

"သူ့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပါ... ထူးဆန်းတာ တွေ့ရင် မအံ့သြပါနဲ့ သူတို့ကို ဂရုစိုက်နေရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဆုံးရှုံးသွားရလိမ့်မယ်"

ပြီးခဲ့သောနှစ်တွင် ရှဲ့ဖေးဖေး၏ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးသည် ပိုမိုတည်ငြိမ်လာခဲ့ပါပြီ။ သူမသည် တိမ်ပြေးငှက်၏ လည်ပင်းက အမွေးအမှင်များကို ပွတ်သပ်ကာ အာရုံစိုက်မှုကို ရပ်တန့်ခဲ့သည်။

ထိုသို့သော အခွင့်အရေးသည် အလွန်ရှားပါးလှ၏။ မဟာဂိုဏ်းမှ တပည့်များ လက်ခံခြင်းအတွက် လိုအပ်ချက် များစွာရှိပြီး စည်းမျဉ်းများသည် အလွန်တင်းကျပ်လွန်းလှသည်။ တောင်တံခါး ဖွဲ့စည်းခြင်းကို အမှန်တကယ် မဖွင့်သေးဘဲ ၃ရက် လိုသေးသည်။ သို့သော် ကျင့်ကြံသူတွေကတော့ အများအပြား ရောက်ရှိနေပြီ။

တကယ်တော့ ဒြပ်စင်ငါးပါး တောင်ခြေက မြို့ငယ်လေးမှာ ဒြပ်စင်ငါးပါးမဟာဂိုဏ်းက ဧည့်ခံပွဲအားလုံးကို ပြင်ဆင်ထားပြီးသားပါ။ သို့သော် လုအများစုသည် အနှောက်အယှက် ဖြစ်မည် သို့မဟုတ် အခွင့်အရေးကို ဖြုန်းတီးမိမည်ကို စိုးရိမ်၍ တောင်တံခါးရှေ့တွင် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသည်။

ထို့အပြင် အခြားလူများသည် တောင်တံခါးအောက်ရှိ မြို့ငယ်လေးတွင် အေးအေးလူလူ အနားယူ အိပ်စက်ရမည်ဟု ဆိုထားသည်။

လုရွှမ်နဲ့ ရှဲ့ဖေးဖေးတို့သည် အပြင်ဘက် အကျဆုံး အနေအထားကို သိမ်းပိုက်လိုက်ကြသည်။ အမှန်ပင် သူတို့၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်က အလွန်ညံ့ဖျင်းသည်။ ဒြပ်စင်ငါးပါးမဟာဂိုဏ်း၏ တပည့်များကို လက်ခံခြင်းအတွက် လိုအပ်ချက်များမှာ နတ်မီးအဆင့်နှင့် မျှော်စင်နယ်ပယ် အဆင့်၅အောက် ဖြစ်သည်။

သို့သော် တပည့်အများစုသည် နတ်မီးနယ်ပယ် အဆင့်၇ သို့မဟုတ် အထက်တွင်ရှိကြပြီး ထက်ဝက်ခန့်မှာပင် မျှော်စင်နယ်ပယ်၌ ရှိနေကြသည်။ လူနှစ်ယောက်၏ နယ်ပယ်သည် အလွန်နိမ့်ကျသောကြောင့် သဘာဝအတိုင်း တခြားသူတွေက လျစ်လျူရှုထားကြသည်။

လုရွှမ် ပြဿနာရှာရန် ပျင်းလွန်းသလို ရှဲ့ဖေးဖေးကလည်း ပြဿနာမတက်ဝံ့ရာ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ခပ်ခွာခွာနေခဲ့သည်။ ညမိုးချုပ်သည်နှင့်အမျှ မီးများထွန်းညှိကာ အသားကင်များ ခင်းထားကာ အစားအစာ၏ ရနံ့သည် တောင်တံခါးရှေ့တွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

လုရွှမ်လည်း ဝိညာဥ်သားရဲ အသားတစ်ပိုင်းကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး နတ်ဆိုးမီးလျှံဖြင့် ကင်လိုက်သည်။

"ဒီမှာ အားလုံးကောင်းပေမယ့် ငါတို့ နေ့တိုင်း အများကြီးစားပြီး အစားအစာကို ဖြည့်ဖို့ လိုတယ်"

လုရွှမ် ပြုံးပြီး ရှဲ့ဖေးဖေးကို တစ်ပိုင်း ပေးလိုက်သည်။ ရှဲ့ဖေးဖေးသည် လွန်ခဲ့သည့် နှစ်အတွင်း လုရွှမ်နှင့် ပို၍ရင်းနှီးလာပြီး လုရွှမ်ထံမှ ထူးဆန်းသော စကားအချို့ကို သူမ ကြားရလေ့ရှိတာမို့ မအံ့သြ​တော့ဘဲ အသားကင်ကို ယူကာ သေးသေးလေးစီ စတင် ကိုက်စား​လေသည်။

မြေကမ္ဘာရှိ နတ်သားရဲများသည် အာဟာရဓာတ်များ ကြွယ်ဝစွာ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းသို့ စုပ်ယူသော် ခန္ဓာကိုယ်အတွက် များစွာ အကျိုးပြုပေသည်။

အမှန်တော့ မြေကမ္ဘာတွင် များစွာသော ဂိုဏ်းခွဲများစွာသည် ကျင့်ကြံဖို့အတွက် အရင်းအမြစ်များနှင့် လဲလှယ်ရန် ဝိညာဉ်ရေးသားရဲ အမျိုးမျိုး၏ အသားများကိုပင် လိုက်လံရောင်းချကြသည်။