ရေကိုလွှတ်ပြီ

ရှဲ့ဖေးဖေးသည် လုရွှမ်၏ စကားကို သဘာဝအတိုင်း ယုံကြည်ပါသည်။ သူမ ရွေးချယ်ရမယ့် ကျင့်ကြံသူသည် သူ့လက်နက်ကိုပင် မလှုပ်ဘဲ မျှော်စင်နယ်ပယ် အဆင့်ရှိ လူကိုပင် အနိုင်ယူခဲ့သည်။ ယခု နတ်မီးနယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့်မှ မိန်းကလေးတစ်ယောက် ထွက်လာမည်ကို ဘယ်သူမှ မမျှော်လင့်ထားပေ။

သူမက ဓားရှည်တစ်ချောင်းကို အလွန်ရိုသေ လေးစားသော ကိုယ်ဟန်အနေအထားဖြင့် ကိုင်ဆောင်ထားသော်လည်း သူမ၏ ခွန်အားမှာ ညံ့ဖျင်းလွန်းလှသည်။

ရှဲ့ဖေးဖေးသည် လုရွှမ် ညွှန်ပြထားသော လူဆီသို့ သွား၍ ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"သခင်လေး... ဒီမိန်းကလေး ရှဲ့ဖေးဖေးက ဂါဝရပြုပါတယ်... သခင်လေး သနားညှာတာ ပေးမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

လူငယ်က သူ့မျက်နှာကို ကြင်နာသော အကြည့်ဖြင့် နူးညံ့စွာ ပြုံးကာ ​ပြောသည်။

"ညီမလေး မင်းက ငါ့​ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး ဘာဖြစ်လို့ တခြားသူကို ပြောင်းမ​ရွေးတာလဲ"

ရှဲ့ဖေးဖေး၏ အသွင်အပြင်သည် ယခုနှစ်တွင် လုရွှမ်က လေ့ကျင့်​ပေးနေသော်လည်း မိသားစုကိစ္စများကြောင့် အထူးသဖြင့် သူမ၏ ကြီးမားသော မျက်လုံးများက လောကကြီး အကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ရှဲ့ဖေးဖေး ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး "အကြံလေးပေးပါဦး!"

သူမက နောက်ပြန်ဆုတ်ကာ နတ်ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ခရမ်းရောင်အလင်း တောက်ပမှုတစ်ခု ထွန်းလင်း တောက်ပလာပြီး ခဏတာအတွင်းမှာ လူတိုင်းရဲ့ အာရုံစူးစိုက်မှုက ချင်ထျန်းဓားက ရရှိသွားတော့သည်။

"ဘယ်လိုဓားလဲ!"

ပြန်းရှင်တောက်က ရုတ်တရက် အော်လိုက်ကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ယိမ်းယိုင်သွားပြီး ရှဲ့ဖေးဖေးဆီကို ရောက်လာ၏။

"သမီးလေး... ဒီဓားက မင်းရဲ့ဓားလား ငါကြည့်လို့ရမလား"

သူ့မျက်နှာက ကြင်နာပေမယ့် အရင်ကတည်းက မရင်းနှီးတာကြောင့် ရှဲ့ဖေးဖေး ခဏတုံ့ဆိုင်းသွားသည်။ လုရွှမ်ရဲ့ စကားတွေက သူ ဒီကိစ္စတွေကို ကြိုမြင်နေလို့ ပြောခဲ့တာလား။ သူမက လေးလေးနက်နက် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "အင်း ဒီဓားက ကျွန်မရဲ့....." စကားတစ်ဝက်လောက်မှာ သူမမျက်နှာက နီရဲနေသည်။

ပြန်းရှင်တောက်က ပြုံးပြသော်လည်း ထပ်မမေးဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို ငါကြည့်လို့ရမလား?"

အစ်ကိုဖြစ်သူ လုရွှမ်ဟာ အရာအားလုံးက သူ့အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်လို့ ပြောထား၏။ ဒါကြောင့် ရှဲ့ဖေးဖေး အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး ချင်ထျန်းဓားကို ပေးလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ ကြည့်နိုင်ပါတယ်!"

ပြန်းရှင်တောက်သည် ချင်ထျန်းဓားကို ယူကာ ဂရုတစိုက် စိုက်ကြည့်သည်။ သူ့မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်တကြား အရိပ်အမြွက်မျိုး ပြလိုက်သည်။ သူက မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း ညည်းညူလေ၏။

"ဒါက အမှန်ပဲ ဒါအမှန်ပဲ"

သူက ချင်ထျန်းဓားကို ရှဲ့ဖေးဖေးအား ပေးကာ ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ယှဉ်ပြိုင်ကြတော့.... ငါမင်းကို အရမ်းသဘောကျပေမယ့် မင်းက မသန်မာရင် မင်းကို တံခါးတောင်ထဲ ငါထည့်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ."

ရှဲ့ဖေးဖေး ထိုမိန်းကလေးကိုယူကာ လူငယ်အား ထပ်မံ နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ဓားဖြင့်တိုက်ခိုက်သည်။

ဓားတစ်ချက်ထိုးရုံဖြင့် ဒြပ်စင်ငါးပါး မဟာဂိုဏ်းမှ လူများသည် ရှဲ့ဖေးဖေး၏ စစ်မှန်သောအဆင့်ကို မြင်နိုင်သည်။ ပါရမီကောင်းပြီး တန်ခိုးသည် နတ်မီးနယ်ပယ် အဆင့်၅က ကျင့်ကြံသူနှင့် ညီမျှသော်လည်း အလုံးစုံသော နယ်ပယ်ကတော့ နည်းပါးလွန်းလှသည်။

ကျင့်စဥ်က အလွန်ညံ့ဖျင်းပြီး အရည်အချင်းကလည်း အလဟသ ဖြစ်နေတာ ထင်ရှားသည်။ ပြန်းရှင်တောက်ပင် ခေါင်းယမ်းကာ ရှဲ့ဖေးဖေးနဲ့ တိုက်ခိုက်သူ ကျိုးရှင်ရှန့်လည်း သူ့စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချမိသည်။ ဒီညီမငယ်လေးက သူ့ကိုတွေ့တာနဲ့ ခင်မင်ရင်းနှီးတဲ့ ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းခဲ့လို့ သူ့ကို အရမ်းသဘောကျသွားခဲ့သည်။

သူသာ တတ်နိုင်ရင် လွှတ်လိုက်မှာ သေချာပေမယ့် ရှဲ့ဖေးဖေးရဲ့ အစွမ်းက အားနည်းလွန်းလှသည်။ ကျိုးရှင်ရှန့်သည် သူ့နောက်ကျောက လက်နက်ကို မထုတ်သေးသော်လည်း ချင်ထျန်းဓားနှင့် အပြင်းအထန် ချိတ်ဆက်ရန် သူ့လက်ဖဝါးကို မသုံးဝံ့တော့ပေ။

ရှဲ့ဖေးဖေးက နတ်လက်နက် တစ်ခုဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်လက်နက် တစ်ခု ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု လမ်းကြောင်းကို စတင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ လှုပ်ရှားမှုများစွာကို ဆက်တိုက် ရှောင်တိမ်းပြီးနောက် ကျိုးရှင်ရှန့် လှုပ်ရှားကာ ချင်ထျန်းဓားကို ကန်ချလိုက်သည်။

"ညီမလေး... မင်းရှုံးသွားပြီ"

ရှဲ့ဖေးဖေး လုရွှမ်ရဲ့ စကားကို ရုတ်တရက် မှတ်မိသွားပြီး ဓားကို ​ပြန်မယူတော့ဘဲ နတ်မီးလုံးကို လွှတ်လိုက်သည်။

ရှဲ့ဖေးဖေး: "ငါမရှုံးသေးဘူး!"

ရှဲ့ဖေးဖေး မျက်ခုံးမွှေးများကြားရှိ နတ်မျှော်စင် မီးလုံးင တောက်ပလာသည်။ အဆုံးမရှိသော ကြက်သွေးရောင် နတ်မီးလုံးက သလင်းကျောက် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ အလင်းရောင်က နီရဲလာလေသည်။

“နတ်မီးက သလင်းကျောက် ဖြစ်သွားပြီ”

လူတစ်ယောက်က ထိတ်လန့်တကြား ထအော်လိုက်သည်။ နတ်မီးကို ကြည်လင်တဲ့ သလင်းကျောက် ဖြစ်စေဖို့ဆိုတာ လွယ်ကူသည် မဟုတ်။ ဒြပ်စင်ငါးပါး မဟာဂိုဏ်းအတွင်း၌ပင် နတ်မီးကို သလင်းကျောက် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပေးနိုင်ခြင်းမှာ အလွန်ရှားရှားပါးပါး ဖြစ်ပြီး ကြိုးစားအားထုတ်မှု တစ်မျိုးတည်းဖြင့် မရရှိနိုင်သည့်အပြင် ပါရမီတစ်မျိုးကို ကိုယ်စားပြုပါသည်။

ကျိုးရှင်ရှန့် သူ့လက်ထဲတွင် နတ်ဓားဖြင့် ပိတ်ဆို့ချင်သော်လည်း ရုတ်တရက် သူ့နှလုံးက ဆောင့်ခုန်သွားစဥ် အနည်းငယ် နှေးကွေးသွားလေရာ နတ်မီးကြောင့် ပုခုံးတစ်ဖက် ဒဏ်ရာရသွား၏။ ကျိုးရှင်ရှန့် ရှိုက်ကြီးတငင် ပြုံးပြီး ဆိုသည်။

"ငါ ရှုံးသွားပုံရတယ်!"

ရှဲ့ဖေးဖေး အနည်းငယ် မူးနေသေးသည်။ သူမသည် နတ်ဓားကို ယူကာ ပြန်းရှင်တောက်ကို ကြည့်လိုက်၏။

အဘိုးအိုက ရယ်မောရင်း "မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း မင်းအနိုင်ရတယ်... အရမ်းကောင်းတယ် မင်း ငါတို့ရဲ့ ဒြပ်စင်ငါးပါး မဟာဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

ရှဲ့ဖေးဖေး ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ခုန်ဆင်းသွားသည်။ သူမ လူအုပ်ထဲသို့ ပြေး၍ လုရွှမ်ရင်ခွင်ထဲသို့ ပစ်ဝင်လိုက်ကာ ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ မနေ့ညက လုရွှမ်နဲ့ ရှဲ့ဖေးဖေးတို့ကို တွေ့ခဲ့တဲ့ လူတော်တော်များများက လုရွှမ် သခင်လေးချန်ရှီးကို ပြောခဲ့သော စကားအညး ယောင်ဝါးဝါး ကြားယောင်နေကြဆဲပါပဲ။

မိမိတို့၏ အစွမ်းသတ္တိဖြင့် ဒြပ်စင်ငါးပါး မဟာဂိုဏ်းထဲ ဝင်ချင်ကြသဖြင့် ယခုပင် အမှန်တကယ် ဝင်ရောက်လာကြပြီ ဖြစ်သည်။ အနီးနားရှိ လူတိုင်းသည် ရှဲ့ဖေးဖေးအား မနာလိုသောမျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေသည်။ သူမက နတ်မီးလုံးကတစ်ဆင့် ဒြပ်စင်ငါးပါး မဟာဂိုဏ်းထဲ ဝင်ရမည့် ပထမဆုံးလူ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သူမှ မမျှော်လင့်ထားပေ။

နတ်မီးကို သလင်းကျောက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခြင်းသည်လည်း သာမန်လူများ လုပ်နိုင်သောအရာ မဟုတ်ပေ။ အဲဒီအဘိုးအိုနဲ့ သခင်ငယ်တို့ သရုပ်ဆောင်နေသည်ကို တစ်စုံတစ်ဦးမှ သတိပြုမိသော်လည်း ဝင်မပြောနိုင်ပေ။

သူတို့သည် အလွန်မနာလိုသော မျက်လုံးများဖြင့်သာ ရှဲ့ဖေးဖေးကို စိုက်ကြည့်နေရသည်။

ယနေ့ ရှဲ့ဖေးဖေးအတွက် ပြန်းရှင်တောက်၏ ချီးကျူးမှုကို အခြေခံ၍ သူမ၏ အလေ့အကျင့်သည် အနာဂတ်တွင် ဂိုဏ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ ပိုမို ကောင်းမွန်လာမည်ဟု မှန်းဆနိုင်သည်။

လုရွှမ် ရှဲ့ဖေးဖေးရဲ့ ပုခုံးကို ပုတ်ပြီး သူမကို ထောက်ကူလိုက်သည်။

"အစ်ကိုလုရွှမ်... အစ်ကိုရဲ့ဓား!"

လုရွှမ် နတ်ဓားကိုယူကာ ရှဲ့ဖေးဖေးရဲ့ နှာခေါင်းဖျားကို ညှစ်လိုက်သည်။

"ခဏကြာရင် မင်းအတွက် လက်နက်ကို ငါသန့်စင်​ပေး​​မယ်"

လုရွှမ် လက်နက်များကို သန့်စင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်ကို သူမ မသိသော်လည်း မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမသည် အလွန်ပျော်ရွှင်နေပါသည်။

ပြန်းရှင်တောက်: "ကောင်လေး ဒီဓားက မင်းပိုင်တာလား"

လုရွှမ်သည် ချင်ထျန်းဓားထဲမှ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အနည်းငယ်ကို အကြီးအကဲက သိသိသာသာ သတိပြုမိခဲ့ကြောင်း သဘောပေါက်တာကြောင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ် အကြီးအကဲ"

ပြန်းရှင်တောက် အသံထွက်လာပြီး သူ့မျက်လုံးများ အနည်းငယ် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်သွားသည်။

"ဒါဆို မင်းညီမက နတ်ဓားကို သုံး​ပြီးနေပြီဆိုတာ မင်းသိပါတယ်... ပြီးတော့ ပြိုင်ပွဲအတွင်းမှာ မင်းရဲ့ဓားကို သုံးလို့ မရတော့ဘူး မဟုတ်ရင် မင်း ဓားကို ချေးငှားခဲ့အတွက် မတရားဘူးလို့ ပြောရမယ်”

"အာ....."

ရှဲ့ဖေးဖေး တိုးတိုးလေး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာမှာ အပြစ်ရှိစိတ်တွေ ပြည့်နှက်နေသည်။ လုရွှမ် သူမခေါင်းကို ပွတ်သပ်၍ ရှဲ့ဖေးဖေးကို နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။

"ငါ့ခွန်အားအတွက် မင်းဘာလို့ စိတ်ပူနေတာလဲ! အကြီးအကဲ ပြောတာ မှန်တယ်... ဒီအငယ်တန်းက ဒါကို သဘာဝကျကျ နားလည်ပါတယ်"

လုရွှမ်၏စကား ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူများစွာသည် ထိုအတွေးကို စိတ်ထဲမှာ စွဲထင်သွားကြသည်။

"သခင်လေး... မိန်းမငယ်လေး ယောင်းယောင်းက သခင်လေးကို ဂါဝရပြုပါတယ်... သခင်ငယ်လေးက ကရုဏာပြလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်နေပါတယ် "

မိန်းကလေး တစ်ဦး၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အသံသည် လူတိုင်း၏ အာရုံကို ဖမ်းစားနိုင်ခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ ကျိုးရှင်ရှန့် ရှေ့မှာ ချစ်စရာကောင်းပြီး ရုပ်ရည်ချောမောတဲ့ မိန်းကလေး တစ်ယောက်က မတ်တပ်ရပ်ကာ ရှေ့ကို ကိုင်းပြီး ဂါဝရပြုနေသည်။ သူမမျက်နှာမှာ သနားစရာကောင်းတဲ့ အကြည့်တွေကို တွေ့လိုက်ရ၏။

"ဟမ် ခွေးမလေး... မင်း တော်တော် ဉာဏ်ကောင်းတာပဲ"

"ဟမ့်... ငါခဏတာလေး တုံ့ဆိုင်းနေပေမယ့် သူမက ငါ့အခွင့်ကောင်းကို ယူသွားတာပဲ!"