အခန်း (၁၀၆၅)

“မကြောက်ပါနဲ့”

လော့ခွန်းက အံကြိတ်လိုက်ပြီး အလင်းလုံးတစ်လုံးဖြစ်နေသော စွန်းဝူကျူးကို ကြည့်သည်။

“ဆရာ၊ နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်တော်နားလည်သွားပြီ”

စွန်းဝူကျူး၏ မှုန်ဝါးနေသောပုံရိပ်သည် အလင်းလုံးထဲမှ ထွက်လာသည်။

သူက လော့ခွန်းကို ကြည့်သည်။ ထို့နောက် ရှေ့တွင်ရှိသော ဟန်မူယဲ့ကို ဆက်ကြည့်သည်။ သူက ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်က ထာဝရရှင်သန်ခြင်းကို မလိုချင်ဘူး”

“ကျွန်တော်က လူသားတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်ချင်တယ်”

သူက အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ ခေါင်းမော့ပြီး ကောင်းကင်ကို ကြည့်သည်။

“လူတစ်ယောက်ဖြစ်ရတာ အရမ်းကောင်းတယ် ....”

စကားအဆုံးတွင် သူပုံရိပ်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

“ဆရာ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ဝူကျူးကို ကယ်ပေးပါ”

လော့ခွန်းက ထိတ်လန့်နေပြီး ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

အဝေးတစ်နေရာတွင် လက်နှစ်ဖက်ပြတ်သွားသော ရှုကြွယ်က အလျင်လိုနေသောမျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

“မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံးက သူ့ကို ကယ်ချင်တာလား”

ဟန်မူယဲ့က လော့ခွန်းနှင့် ရှုကြွယ်ကို ကြည့်သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်က လျင်မြန်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

ဟန်မူယဲ့က လက်မြှောက်ပြီး ရွှေပုတီးစေ့တစ်ခုကို ထုတ်ယူသည်။

ကောင်းကင်ချောက်နက်ပုလဲလုံး ဖြစ်သည်။

ဤကမ္ဘာသည် ကောင်းကင်ချောက်နက်ပုလဲကို ထုတ်မပေးနိုင်တော့ပေ။

ဟန်မူယဲ့က လက်သီးဆုပ်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်ချောက်နက်ပုလဲက ကွဲကြေသွားပြီး စွမ်းအားများကို ထုတ်ပေးသည်။

ထိုစွမ်းအားသည် လွင့်ပြယ်နေသော စွန်းဝူကျူး၏ပုံရိပ်ကို ပြန်လည်ထင်ရှားလာစေသည်။

ဟန်မူယဲ့က လက်မြှောက်ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ကောင်းကင်ချောက်နက်ပုလဲများကို ထုတ်ယူသည်။

“ဒီပုလဲလုံးတွေကို ယူထားလိုက်ပါ”

“သူ့ကို ကယ်နိုင်ဖို့ မင်းတို့အပေါ်မှာပဲ မူတည်နေတယ်”

ဟန်မူယဲ့က ညင်သာစွာပြောလိုက်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လော့ခွန်းနှင့်ရှုကြွယ်က ရှေ့တွင်ရှိနေသော ကောင်းကင်ချောက်နက်ပုလဲများနှင့် စွန်းဝူကျူး၏ပုံရိပ်ကို ကြည့်သည်။

ဟန်မူယဲ့က နှစ်ပေါင်းသုံးရာကြာသည်အထိ ပျောက်ကွယ်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ၏ အင်အားစုများက ဆက်တိုက် ပြောင်းလဲနေသည်။

ကောင်းကင်ချောက်နက်ပုလဲလုံး ငါးသောင်းသည် လောကနှင့် ပေါင်းစပ်သွားပြီး ပြန်လည်အသက်ဝင်စေခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်ရာတွင် အရှေ့ပင်လယ်၏ လင်းရှောင်တာအိုဂိုဏ်း၌ ဝိညာဉ်ရေကန်တစ်ကန် ပေါ်လာသည်။

နှစ်တစ်ရာအကြာတွင် ဝိညာဉ်ရေကန်က ကြာပန်းတစ်ရာကို မွေးဖွားပေးခဲ့သည်။

နှစ်ပေါင်းငါးရာအကြာတွင် ဤကမ္ဘာက အရောင်အသွေးစုံလင်သော လောကတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

အရှေ့ပင်လယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်းများသည် များပြားသော ကျင့်ကြံသူများကို ထွက်ပေါ်လာစေခဲ့သည်။

ချီကျင့်ကြံသူများ၏ အမွေအနှစ်လည်း ပြန်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဟန်မူယဲ့က လင်းရှောင်တာအိုဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်လာသောအခါတွင် စွန်းဝူကျူး၊ လော့ခွန်းနှင့် ရှုကြွယ်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် စွန်းဝူကျူးက ခံ့ညားပြီး နောက်ကျောတွင် ဓားတစ်လက်လွယ်ထားသည်။

အနက်ရောင်ချပ်ဝတ်နှင့် လော့ခွန်းက လေးနက်သောအငွေ့အသက်ကို ထုတ်ဖော်နေသည်။

ရှုကြွယ်က ထူးခြားပြီးသွက်လက်သော ရွှေသစ်သားလက်အတုနှစ်ခုကို တပ်ဆင်ထားသည်။

ဟန်မူယဲ့ကို ပြန်မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် သူတို့သုံးယောက်၏ မျက်နှာထားက အလွန်ရှုပ်ထွေးနေသည်။

“အကြီးအကဲနတ်ဘုရားသတ်ဖြတ်သူ၊ ပြန်သွားဖို့ အချိန်ကျပြီ”

ဟန်မူယဲ့က စွန်းဝူကျူးကို ကြည့်လိုက်ပြီး ညင်သာစွာပြောသည်။

စွန်းဝူကျူးက ခေါင်းညိတ်သည်။

သူက လော့ခွန်းကို လှည့်ကြည့်သည်။

“မင်းက တကယ်ပဲ ထွက်မသွားတော့ဘူးလား”

သူ့စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါတွင် လော့ခွန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရယ်သည်။

“ငါထွက်မသွားတော့ဘူး”

လော့ခွန်းက ရှုကြွယ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ခံစားချက်တချို့ ပေါ်လာသည်။

“အခုအချိန်ကစပြီး ငါက ဒီကမ္ဘာမှာ နေမယ်”

သူက လက်ဆန့်ထုတ်ပြီး အနက်ရောင်ကြေးခွံတစ်ခုကို ဖမ်းယူသည်။

ကမ္ဘာဦးချပ်ဝတ်၏ ကြေးခွံတစ်ခု ဖြစ်သည်။

“ငါက ဆယ့်တစ်ခုမြောက် ကောင်းကင်ကပ်ဘေးမှာ ကျဆုံးခဲ့တယ်။ ငါ့ရဲ့ အကြွင်းအကျန်ဝိညာဉ်က ကမ္ဘာဦးချပ်ဝတ်ထဲမှာ ကျန်နေခဲ့တယ်”

“နောက်ပိုင်းမှာ သေဆုံးခြင်းစွမ်းအားနဲ့ တိတ်ဆိတ်ခြင်းစွမ်းအားက ငါ့ဝိညာဉ်ရဲ့ အသိစိတ်ကို တိုက်စားခဲ့တယ်”

လော့ခွန်းက မှတ်ဉာဏ်များ ပြန်ရလာခဲ့သည်။

အပျက်အစီးနယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သောကြောင့် သူက သေဆုံးခြင်းစွမ်းအားနှင့် တိတ်ဆိတ်ခြင်းစွမ်းအား၏ ဖိနှိပ်မှုမှ လွတ်မြောက်လာသည်။

ဤကမ္ဘာတွင် နေထိုင်ပြီး မှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့သည်။

“လူသားတစ်ယောက်အနေနဲ့ ရှင်သန်ရတာက တကယ်ကောင်းတယ်”

လော့ခွန်းက ညင်သာစွာပြောသည်။

“ကမ္ဘာဦးချပ်ဝတ်က သေဆုံးခြင်းစွမ်းအားကို သယ်ဆောင်ထားတယ်။ ဆရာ၊ ဂရုစိုက်ပါ”

သူ၏ ကြေးခွံဖြင့် ကမ္ဘာဦးချပ်ဝတ်ကို ယူ‌ဆောင်ရန် ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော် ချပ်ဝတ်၏ သေဆုံးခြင်းစွမ်းအားက အလွန်သန်မာသောကြောင့် သန့်စင်နိုင်ရန် ဟန်မူယဲ့အပေါ်တွင်သာ မူတည်လိမ့်မည်။

“ဆရာ၊ တကယ်လို့ တစ်နေ့မှာ ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားနိုင်တဲ့ ရုပ်သေးရုပ်ကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ရင် လော့ခွန်းနဲ့အတူ ဆရာ့ကို လာရှာမယ်”

ရှုကြွယ်က ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်စွာပြောသည်။

သူက ဤလောကတွင် မွေးဖွားလာသောကြောင့် ထွက်သွားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူက လက်မြှောက်ပြီး ကျောက်စိမ်းပေတံတစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူသည်။

ကျောက်စိမ်းပေတံက ထူးခြားသော အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး ပုံရိပ်ယောင်ဆန်သည်။

ရင်းမြစ်စွမ်းအား ....

ထိုကျောက်စိမ်းပေတံသည် ဤကမ္ဘာ၏ ရင်းမြစ်စွမ်းအားကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

အစပိုင်းတွင် ရင်းမြစ်စွမ်းအားက ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည်။ သို့သော် ဟန်မူယဲ့က ကောင်းကင်ချောက်နက်ပုလဲများကို ထုတ်ယူပြီး ပြန်လည်အသက်သွင်းပေးခဲ့သည်။

ဟန်မူယဲ့က ရှုကြွယ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်သည်။

ရှုကြွယ်က ဤကမ္ဘာ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကိုယ်ပွား ဖြစ်သည်။

သုံးနှစ်အကြာတွင် စွန်းဝူကျူးနှင့် ဟန်မူယဲ့က ဤကမ္ဘာမှ ထွက်သွားခဲ့သည်။

သူတို့က ကောင်းကင်တစ်သောင်းချောက်နက်၏ တောင်တန်းတွင် ရှုပ်ထွေးသောမျက်နှာထားဖြင့် ပြန်ပေါ်လာကြသည်။

“တချို့မှတ်ဉာဏ်တွေက အမှန်အတိုင်းဖြစ်လိမ့်မယ်”

နတ်ဘုရားသတ်ဖြတ်ခြင်း ရုပ်သေးရုပ်က ဟန်မူယဲ့၏ဘေးတွင် ရပ်နေပြီး နက်ရှိုင်းသောလေသံဖြင့် ပြောသည်။

“ငါက ဒါတွေအားလုံးကို ကြုံတွေ့ဖူးသလိုမျိုးပဲ”

ဟန်မူယဲ့က အဖြေပြန်မပေးနိုင်ပေ။

အပျက်အစီးနယ်မြေသည် အိပ်မက်ဆန်ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ထူးခြားဆန်းကြယ်မှုများကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

လက်ဆုပ်လက်ကိုင်မပြနိုင်သော အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်သည်။

အပျက်အစီးနယ်မြေများက မပျက်စီးနိုင်သောကြောင့် သို့မဟုတ် တမင်သက်သက် ချန်ထားခဲ့သောကြောင့် တည်ရှိနေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

“ဝီ”

ဟန်မူယဲ့၏ လက်ထဲတွင်ရှိသော ကျောက်စိမ်းပေတံက အနည်းငယ် လှုပ်ရှားပြီး အစိမ်းရောင်အငွေ့အသက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထိုအငွေ့အသက်သည် ပုံမှန်အတိုင်း ကပ်ဘေးစွမ်းအားနှင့် ထိတွေ့ပြီး စည်းမျဉ်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထို့ကြောင့် ဟန်မူယဲ့က စည်းမျဉ်းလေးခုကို ထိန်းချုပ်ထားခဲ့သည်။

ယခင်စည်းမျဉ်းများကို အင်မော်တယ်ဘုရင်မင်ဟယ်၊ သွေးမြစ်အင်မော်တယ်ဘုရင်နှင့် ကောင်းကင်သစ်ပင်တို့ဆီမှ ရရှိလာသည်။

ထိုစည်းမျည်းများအားလုံးသည် ကံစွမ်းအားနှင့် ပေါင်းစပ်နိုင်သည်။

ထိုအရာသည် အင်မော်တယ်ဘုရင်များ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်သည်။

ဟန်မူယဲ့က စည်းမျဉ်းစွမ်းအားလေးခုကို ထိန်းချုပ်ထားသောကြောင့် အင်မော်တယ်ဘုရင်နှင့် ရင်ဆိုင်နိုင်သည်။

သူက စည်းမျဉ်းစွမ်းအားကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး အသက်ရှူသွင်း၍ လော့ခွန်းပေးလိုက်သော အနက်ရောင်ကြေးခွံကို ထုတ်ယူသည်။

အင်မော်တယ်စွမ်းအင်များ ဝင်ရောက်သွားပြီး ‌ကြေးခွံက တုန်ခါလာသည်။

သူ့ရှေ့တွင် ပျက်စီးနေသော ချပ်ဝတ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ချပ်ဝတ်ပေါ်လာသောအချိန်တွင် အဆုံးမရှိသော သေဆုံးခြင်းစွမ်းအားများသည် သူ့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။

ဟန်မူယဲ့၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကပ်ဘေးစွမ်းအားနှင့် သွေးချီစွမ်းအားက လှည့်ပတ်နေပြီး အနက်ရောင်ချပ်ဝတ်ကို ရစ်ပတ်လိုက်သည်။

“အကြီးအကဲ၊ ကျွန်တော့်ကို ကာကွယ်ပေးပါအုံး”

“ဒီချပ်ဝတ်ကို သန့်စင်လိုက်မယ်”

....

ကောင်းကင်တစ်သောင်းမြို့၏ ပထမအလွှာသည် ဆယ်နှစ်အတွင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ပထမအလွှာ၏ ဟန်ချက်ညီနေသော အင်အားစုများသည် နှောင့်ယှက်ခံလိုက်ရသည်။

ကူယန်ဂိုဏ်းနှင့် ပူးပေါင်းခဲ့သော ဖီးနစ်တောအုပ်ခံတပ်သည် ဓားကျင့်ကြံသူတစ်သိန်းကို စုစည်းပြီး ပထမအလွှာတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးခဲ့သည်။

ဓားကျင့်ကြံသူစစ်တပ်က အင်အားစုတိုင်းကို ဖိနှိပ်ခဲ့သည်။

ဒုတိယအလွှာနှင့် တတိယအလွှာ၏ ကျွမ်းကျင်သူများကိုပင် အနိုင်ယူခဲ့သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ဖီးနစ်တောအုပ်ခံတပ်သည် ပထမအလွှာကို ထိန်းချုပ်ရန် စိတ်ကူးမရှိခဲ့ပေ။

ဓားကျင့်ကြံသူတစ်သိန်းက ယွင်သွမ့်၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် ဒုတိယအလွှာသို့ တက်သွားခဲ့သည်။

ကူယန်ဂိုဏ်း၏ လက်ရွေးစင်တချို့ကလည်း သူတို့နှင့်အတူ ပါလာကြသည်။

ချီယွမ်ဝူ၏ ဦးဆောင်မှုနောက်တွင် ထိုလူများက ဖီးနစ်တောအုပ်ခံတပ်နှင့် ပူးပေါင်းပြီး ဟွမ်ကျစ်ဟူ၏လက်အောက်တွင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။

ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် သန်မာသောလူများကို မှီခိုလေ့ရှိသည်။

ဖီးနစ်တောအုပ်ခံတပ်က ဒုတိယအလွှာသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး အင်အားစုတိုင်းကို ထိတ်လန့်စေခဲ့သည်။

သို့သော် ဟွမ်ကျစ်ဟူတို့က ဂရုမစိုက်ပေ။

သူတို့လက်ထဲတွင်ရှိသော အရင်းအမြစ်များသည် စစ်တပ်တစ်ခုကို ထောက်ပံ့ပေးရန် လုံလောက်သည်။

သူတို့က အနည်းငယ် လေ့ကျင့်လိုက်လျှင် ဒုတိယအလွှာတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးနိုင်လိမ့်မည်။

သူတို့က ဆယ်နှစ်အတွင်း တတိယအလွှာသို့ ဝင်ရောက်နိုင်လိမ့်မည်။

ကောင်းကင်တစ်သောင်းမြို့တွင် ကောင်းကင်ချောနက်ပုလဲနှင့် အပျက်အစီးနယ်မြေမှ ရရှိလာ‌သော အရင်းအမြစ်များကို အသုံးပြု၍ ဟွမ်ကျစ်ဟူနှင့် တခြားလူများက လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ဟွမ်ကျစ်ဟူက အပျက်အစီးနယ်မြေတစ်ခုသို့ ကိုယ်တိုင်သွားခဲ့သည်။ သူမက ကိုယ်ပွားကို ခွဲထုတ်ပြီး ဉာဏ်အလင်းနှင့် အတွေ့အကြုံကို ရှာဖွေခဲ့သည်။

သူမတို့က ကျင့်ကြံဆင့်မြင့်မားသော်လည်း စိတ်အခြေအနေကြံ့ခိုင်ရန် လိုအပ်နေသေးသည်။

ဤနှစ်များတွင် သူမက များသောအားဖြင့် အပျက်အစီးနယ်မြေတွင် နေထိုင်ပြီး ရတနာများကို ရှာဖွေသည့်အပြင် စိတ်ဝိညာဉ်ကိုလည်း လေ့ကျင့်နေခဲ့သည်။

ဖီးနစ်တောအုပ်မြို့ ....

ဒုတိယအလွှာတွင်ရှိသော ဖီးနစ်တောအုပ်ခံတပ်၏စခန်း ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် မြို့သခင်မယွင်သွမ့်က စစ်သည်သုံးသိန်းကို ထိန်းချုပ်ထားသည်။

ဟွမ်ကျစ်ဟူ၏ ဓားကျင့်ကြံသူစစ်တပ်နှင့် စစ်စခန်းလည်း ရှိနေသည်။

“ဦးလေးကျောက်၊ ဘာဖြစ်လို့ ကျွန်မတို့ကို အလျင်စလို လှမ်းခေါ်လိုက်တာလဲ”

စစ်စခန်းသို့ ပြန်ရောက်လာသော ဟွမ်ကျစ်ဟူက ကျောက်ချန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။

ကျောက်ချန်က စိုးရိမ်နေပုံပေါ်သည်။ သူက လက်မြှောက်ပြီး တခြားလူများ စောင့်မကြည့်နိုင်အောင် စစ်စခန်းကို ဝင်္ကပါအလင်းလွှာဖြင့် ကာကွယ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် တီးတိုးပြောသည်။

“အစ်ကိုကြီးက အခုထိ ပြန်မလာသေးဘူး။ ကောင်းကင်တစ်သောင်းမြို့ရဲ့ တစ်ယောက်ယောက်က မရီးနဲ့ တခြားလူတွေကို အန္တရာယ်ပေးချင်နေတယ်”

“ဒေါ်လေးဝမ်နဲ့ တခြားလူတွေကို အန္တရာယ်ပေးချင်တာလား”

ဟွမ်ကျစ်ဟူက ဓားဆန္ဒကို ထုတ်လွှတ်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများက စူးရှလာသည်။

ကျောက်ချန်က ခေါင်းညိတ်သည်။

ဟန်မူယဲ့နှင့် နတ်ဘုရားသတ်ဖြတ်ခြင်းရုပ်သေးရုပ်သည် ဆယ်နှစ်ကြာသည်အထိ ပြန်ရောက်မလာခဲ့ပေ။

ဟွမ်ကျစ်ဟူတို့က အဆင်ပြေနေသည်။ ဓားကျင့်ကြံသူစစ်တပ်၏ ခွန်အားက တည်ငြိမ်စွာ တိုးတက်လာသည်။ ရွှေအင်မော်တယ်များကပင် အထင်သေးရဲမည်မဟုတ်ပေ။

ရွှေမီးတောက်ကလည်း ကြောက်စရာကောင်းသည်။ သူ၏ မီးတောက်များက လူတိုင်းကို ထိတ်လန့်သွားစေနိုင်သည်။

သူက တတိယအလွှာတွင် ရွှေအင်မော်တယ် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်နှင့် တိုက်ခိုက်ပြီး အနိုင်ရခဲ့သည်။

သို့သော် တတိယအလွှာ၏ တိမ်တိုက်နဂါးစံအိမ်ကို အင်အားစုများက မျက်စိကျနေကြသည်။

အထူးသဖြင့် ကောင်းကင်တစ်သောင်းချောက်နက်တွင် ရက်တစ်ရာကြာအောင် နေထိုင်နိုင်သော ဆေးလုံးများ ဖြစ်သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ကျွမ်းကျင်သူများက ထိုဆေးလုံးများကို လိုချင်ကြသည်။

ယခုနှစ်များတွင် ကျောက်ချန်က တိမ်တိုက်နဂါးစံအိမ်သို့ မကြာခဏသွားပြီး ဆက်သွယ်ခဲ့သည်။

ဟန်မူယဲ့ ပြန်ရောက်မလာသောကြောင့် ဟူယွင်လုံက တိမ်တိုက်နဂါးစံအိမ်ကို ကာကွယ်ပေးခဲ့သည်။

ဟန်မူယဲ့က ဟူယွင်လုံတို့နှင့်အတူ ကောင်းကင်တစ်သောင်းချောက်နက်သို့ သွားခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် အင်မော်တယ်သခင်တစ်ယောက်က တိုက်ခိုက်လာသောကြောင့် ဟန်မူယဲ့က ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဟူယွင်လုံနှင့် တခြားလူများက မိတ်ဆွေဆက်ဆံရေးကြောင့် ဟန်မူယဲ့နှင့်အတူပါလာသော မူဝမ်နှင့် တခြားလူများကို ကာကွယ်ပေးခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် စတုတ္ထအလွှာ၏ အင်အားစုများက လှုပ်ရှားလာသောကြောင့် ဟူယွင်လုံတို့က ဖိအားကို တောင့်မခံနိုင်ကြတော့ပေ။