လမ်းကိုပိတ်ဆို့

"အစ်ကို.... ဆရာတူအစ်ကို ငါတို့ မှားသွားပါတယ်"

နောက်ဆုံးတွင် သူတို့နှစ်ဦးကပါ အော်ပြောလာတော့သည်။ ရှဲ့ဖေးဖေးကိုသာ ၎င်းတို့ ဆက်လက် ခုခံနေပါက ၎င်းတို့၏ အသက်ကို ဆုံးရှုံးသွားရနိုင်သည်။ လုရွှမ်ကလည်း မီးလောင်လို့ ကုန်လုနီးပါးရှိသော လူ၏ လက်ဖဝါးကို လွှတ်လိုက်သည်။

လုရွှမ်ရ သူတို့ကို အရှက်ခွဲဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိတာကို တွေ့လိုက်ရတော့ သူတို့ သုံးယောက်က နောက်ပြန် လှည့်မကြည့်ဝံ့ဘဲ ခုန်ချထွက်ပြေးသွားကြသည်။

"မင်းက သန်မာလို့ သူတို့ကို အနိုင်ကျင့်နိုင်တာ... လူတော်တော်များများက အရမ်းသန်မာတယ် ဒါပေမဲ့ သူတို့က အဲဒါကို မပြတတ်ဘူး"

"မင်းကအပြင်မှာ အတွေ့အကြုံမရှိဘူး တောင်တံခါးမှာ မင်းရဲ့ ဥာဏ်ရည်ထက်မြက်မှုနဲ့ မာနကြီးတာတွေနဲ့သာ အပြင်ထွက်ရင် မင်းတို့တော်တော် ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်"

ထိုမှသာလျှင် ကျောက်ထောင်းနှင့် ယွမ်ရှင်းတို့သည် ၎င်းတို့အား ဆရာတူအစ်ကိုလုရွှမ်က သွန်သင်ပေးနေကြောင်း သိလိုက်ရပြီး ၎င်းတို့ကလည်း လျင်မြန်စွာ ကျေးဇူးတင်ကြောင်းနှင့် နားလည်မှုကို ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် အစောက လူတွေဟာ မျှော်စင်နယ်ပယ် တတိယအဆင့်ထက် သာလွန်သော ညီအကို သုံးဦးဖြစ်ကြောင်း အမှန်တကယ် ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။ ဒါပေမဲ့ လုရွှမ်ရဲ့ လက်ထဲမှာတော့ သူတို့ မလှုပ်နိုင်တော့တဲ့အတွက် သူတို့ရဲ့အရင်က နားလည်မှုများကို လုံးဝ ဖျက်ပစ်လိုက်သလို ဖြစ်သွားချေပြီ။

ရှဲ့ဖေးဖေး: "မင်းတို့ရဲ့ ဆရာတူအစ်ကိုကို မကြောက်ပါနဲ့.... အစ်ကိုလုရွှမ်က နေရာတိုင်းမှာ အားကောင်းတယ် အပြင်မှာပဲဖြစ်ဖြစ် ဂိုဏ်းထဲမှာပဲဖြစ်ဖြစ် အစ်ကိုလုရွှမ်ရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ ယှဉ်နိုင်တဲ့ လူငယ် သိပ်မရှိနိုင်ဘူး”

"မင်းတို့ရဲ့ အရည်အချင်းတွေက အရမ်းသန်မာတုန်းပဲ.... အပြင်မှာရှိတဲ့ မင်းတို့ရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် မင်းရဲ့ အစွမ်းက အရမ်းပြင်းထန်နေတုန်းပဲလို့ မှတ်ထားလို့ရတယ်"

လုရွှမ်အပေါ် ယုံကြည်မှု လုံးဝ ပျက်ပြားသွားမည်ကို စိုးရိမ်၍ ရှဲ့ဖေးဖေးက သူတို့နှစ်ဦးအား နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။

လုရွှမ် ဘယ်လောက် တန်ခိုးကြီးသလဲ သူမကိုယ်တိုင် မြင်ပြီးပြီလေ။ အထူးသဖြင့် သူမ၏မျက်လုံးထဲ ထူးချွန်ထက်မြက်သော တုံးထန်းဂိုဏ်းရဲ့ တိုက်ရိုက်တပည့် သခင်လေးရှောင်းရောင်သည် လုရွှမ်လက်ထဲ၌ ရှောင်တခင် ရှုံးနိမ့်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် လုရွှမ်ကို ယှဥ်နိုင်သူ မရှိတော့သလိုပင် ထင်မြင်သွားစေသည်။

ရှဲ့ဖေးဖေး အတွက် ဆောင်ပုဒ်က ဘယ်ပါရမီရှင်မှ အစ်ကိုလုရွှမ်နှင့် မပြိုင်ပါနှင့်။ မဟုတ်ပါက သင်သည် ရူးသွပ်သည်အထိ အရိုက်ခံရလိမ့်မည်။

"ကောင်းပြီ အပြင်ထွက်ကြရအောင်.... မီးတောက်တွေက မင်းတို့ကို ကာကွယ်ပေးထားပေမယ့် မင်းတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ဒီမှာ အကြာကြီးနေနေရလို့ မခံနိုင်သေးဘူး"

လူသုံးယောက်က အထပ်ထပ်အခါခါ ခေါင်းညိတ်ကြ၏။ ဤနေရာ၌ မြေကြီးမီး၏ စွမ်းအားကို ခံစားကြရသည်လေ။ တောင်ခြေမှ ပျံထွက်လာပြီးနောက် အနီးနားရှိ လူများစွာတို့သည် ၎င်းတို့အား ကြည့်ရှုနေကြဆဲဖြစ်သည်။ ဒါပေမဲ့ နှိုးဆော်ဖို့ လာတက်တဲ့လူ များများစားစား မရှိကြတော့ပါဘူး။

အတွင်းစည်းမှ ဤလူငယ်များသည် ပျမ်းမျှအဆင့်သာ ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့သည် အလွန်အစွမ်းထက်လှ၏။ အဲဒီလို ခွန်အားမရှိရင် မြေကြီးမီးဘေးမှာ ဒီလောက်ကြာအောင် ဘယ်လိုလုပ် နေနိုင်မှာလဲ။ အဲဒီလူတွေဟာ တကယ်ပဲ မျက်စိကန်းပြီး တခြားသူတွေကို နှိုးဆော်နေတာကြောင့် ခံရဖို့ ထိုက်တန်ပါသည်။

သို့သော် လူလေးယောက် မဆင်းသွားမီက ဘာတစ်ခုမှမရှိသည်ကို စိတ်အားထက်သန်သောမျက်လုံးရှိသူတစ်ဦးက တွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင် ရှဲ့ဖေးဖေး နောက်ကျောတွင် ဓားရှည်တစ်ချောင်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ သူတို့လေးယောက်ကြားတွင် လက်နက်သန့်စင်သူ တစ်ယောက် ရှိနေသည်မှာ ထင်ရှားသော်လည်း ဤသည်မှာ နတ်မီးနယ်ပယ်သာ ဖြစ်သည်။

"အာ.... အဲဒီလူက လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်က နာမည်ကြီးခဲ့တဲ့ ပါရမီရှင်လုရွှမ် ဖြစ်မယ်ထင်တယ်... သခင်လေးချန်ရှီးကို အနိုင်ရသွားတဲ့သူလေ.... တကယ့်ကို အံ့သြစရာပဲ!"

"ဟမ့် သူ့အကြောင်းက ဘာကြီးလဲ သူက မာနကြီးပြီး သူ့ခွန်အားကို ဖုံးကွယ်ထားတယ်... သူ့အချိန်တွေကို ဘယ်လို ထိန်းရမှန်းမသိဘူးလေ.... သူအရင်က ဘယ်လို ဖုံးကွယ်ရမလဲဆိုတာ သိတယ် ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူက ပြောင်ပြောင်တင်းတင်းနဲ့ လူတွေကို နေရာတိုင်းမှာ စော်ကားပြီး ဒုက္ခရှာနေပြီ"

စကားသံတွင် ငြူစူခြင်း အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေပြီး ရှေ့မှပြောသော ယောက်ျားကတော့ ထိုလူနှင့် ခပ်ခွာခွာ နေလိုက်၏။

ကျောက်ထောင်းနှင့် ယွမ်ရှင်းတို့သည် တောင်ပေါ်သို့ ပြန်သွားပြီး လုရွှမ်က ရှဲ့ဖေးဖေးကို နက်ရှိုင်းရေတောင်ထွတ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ တောင်ထိပ်သို့ မရောက်မီတွင် လူနှစ်ယောက်က ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို ရပ်တန့်စေခဲ့သည်။

"ဟား... ဆရာတူညီမလေး ရှဲ့ဖေးဖေး... မင်းက ဝမ်းနည်းတဲ့မျက်နှာနဲ့ ပြေးထွက်သွားတာ မင်းဘာလုပ်မလဲလို့ တွေးနေတာ...လတ်စသတ်တော့ မင်းရဲ့ချစ်သူကို သွားရှာလာတာကိုး"

စကားပြောနေသော မိန်းကလေး၏ ပါးပြင်များ ရုတ်တရက် ဖြောင်းကနဲ မြည်သွားသည်။ တစ်ဆက်တည်း သူမပါးပြင်ပေါ်တွင် လက်ငါးချောင်းရာက အလွန်ထင်ရှားသွားသည်။ မိန်းကလေးမှာ ခဏလောက် ထိတ်လန့်သွားပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာ ပါးပြင်ကို ကိုင်လိုက်ပြီး။

“နင်ငါ့ကို ရိုက်လိုက်တာလား?"

လုရွှမ်၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် လျင်မြန်လွန်းသဖြင့် သူမသည် တုံ့ပြန်ချိန် လုံးဝမရှိခဲ့ဘဲ ဘယ်သူ လုပ်သည်ကိုပင် မကြည့်မိပေ။ နောက်တစ်ယောက်ကလည်း ခေတ္တမျှ ထိတ်လန့်သွားပြီးနောက် အနားရှိ အဖော်ဖြစ်သူမှာ ပါးပြင်ပေါ်တွင် နီရဲသွားသည်ကိုသာ သတိပြုမိပြီး သူမအား ဘယ်သူက ပါးရိုက်သည်ကို လုံးဝ မသိလိုက်ပေ။

အမျိုးသမီး နှစ်ဦးသည် ပျမ်းမျှ ခွန်အားသာရှိပြီး နတ်မီးနယ်ပယ် အဆင့်၆ တွင် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ရှဲ့ဖေးဖေး၏ ခွန်အားသည် လွန်ခဲ့သည့်နှစ်တွင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်လာခဲ့ပြီး သူမ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်က အားကောင်းလာခဲ့သော်လည်း သူမ၏ စစ်မှန်သော တိုက်ခိုက်ရေး ထိရောက်မှုမှာ အနည်းငယ် နောက်ကျကျန်နေသေးရာ သူမသည် အမှန်တကယ်ပင် တစ်ဖက်က မိန်းကလေးတွေနဲ့ မယှဉ်သာပေ။

ယခုမူ ဖေးယွီဓားနှင့်အတူ သူမ၏ ခွန်အားသည် သဘာဝအတိုင်း တိုးမြင့်လာခဲ့သည်။

"ဖေးဖေး... မင်းတက်သွားလိုက်!

"အွန်း.... ညီမ တက်မယ်"

ရှဲ့ဖေးဖေး ပြောပြီး ထိုမိန်းကလေး နှစ်ယောက်ကို လုံး၀ လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။

“ခုနက ဘယ်သူက ငါ့ကို ရိုက်လိုက်တာလဲ”

"နင်ပဲဆိုတာ ငါသိတယ်​...ကောင်မ နင်သာ သခင်လေးချန်ရှီနဲ့ မ​ပေါင်းရင်​..."

ဖြောင်း!

လုရွှမ် ဤတစ်ကြိမ်တွင်လည်း မလှုပ်မရှားပါပဲ။ သူ့ကို ပါးရိုက်ရန် မတတ်နိုင်ပေ။ လျှပ်တပြက်အတွင်း အမျိုးသမီးခမျာ သူ့မျက်နှာပေါ် ပါးရိုက်ထားတဲ့ အမှတ်အသားတွေကို ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်ရင်း ပါးရိုက်ခံရပြန်၏။

သူမသည် လုရွှမ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"နင်မလား?"

အမျိုးသမီးက အော်ရင်း ဓားကိုဆွဲကာ လုရွှမ်ခေါင်းကို ခုတ်ချလိုက်သည်။ လုရွှမ် စိတ်ပျက်စွာ ခေါင်းခါလိုက်၏။ ဒီကျင့်ကြံသူတွေက တကယ်ကို စိတ်ဖောက်ပြန်နေတာပဲ။ သူတို့ရဲ့ ခွန်အားက မမြင့်ပေမယ့် တစ်ယောက်ချင်းစီမှာ ဒေါသကြီးကြသည်။

ဤသည်မှာ တောင်တံခါးအတွင်း၌ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ယခင်က သူ့ကို ခိုးတိုက်ခဲ့သော ဝမ်ဖေးပင်လျှင် ယခု သူ့ကို သတ်ရန် အလွန်ကြောက်နေသော်လည်း မိန်းကလေးက သူ့ကို သတ်ရန် ကြိုးစားချင်နေပုံရသည်။

ရှဲ့ဖေးဖေး: "အတင့်ရဲလိုက်တာ!"

ဖေးယွီဓားက လျှပ်တပြတ်အတွင်း ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရသည်။ တစ်ဖက်လူရဲ့ ဓားဟာ အဆင့်၉ ဧကရာဇ် လက်နက်တစ်ခုလို့ ယူဆနိုင်၏။ အခုတော့ ရှဲ့ဖေးဖေးက လွယ်လွယ်နဲ့ ပိုင်းဖြတ်ပစ်လိုက်ပြီ။

“ငါ့ရဲ့ ဧကရာဇ် လက်နက်”

မိန်းကလေးက အော်ဟစ်ပြီး သူမလက်နက်ကို အမြန် ကောက်ယူလိုက်သည်။

တခြား မိန်းကလေးမှာလည်း လုံးဝကို ထိတ်လန့်သွား၏။ သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ကျေးဇူးတင်နေသော်လည်း သူမမှာလည်း အလွန်ကြောက်ရွံ့နေပါသည်။ သူမ သူငယ်ချင်း၏ ဓားရှည်သည် အဆင့်၉ ဧကရာဇ် လက်နက်ဖြစ်ကြောင်း သူမ သိပြီး မကြာခဏ ပြသလေ့ရှိသည်။

ယခုမူကား ပြတ်သွားပြီ။

သူမ ရှဲ့ဖေးဖေးကို ကြည့်ပြီး ရှဲ့ဖေးဖေး လက်ထဲက ဓားရှည်ကြီးကိုလည်း ကြည့်လိုက်သည်။ ဒါက နတ်လက်နက်တစ်ခုပါပဲ။ ရှဲ့ဖေးဖေး တစ်ကြိမ်သာ အပြင်ထွက်ရုံဖြင့် နတ်လက်နက်တစ်ခု ရရှိခဲ့သည်မှာ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်စရာပင်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမသည် မှော်ဆန်သည့်လက်နက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ရှဲ့ဖေးဖေးကို မစော်ကားရဲတော့ဘဲ သူမသူငယ်ချင်းကို ထောက်ခံပြီး အမြန် ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။