ကောလဟာလ သို့မဟုတ် ဒဏ္ဍာရီ
Vol. 112 Ch. 4.1194
လုရွှမ်၏ မျက်နှာမှာ ဘာမှမထူးခြားသွားတာကြောင့် လူနှစ်ယောက်၏ နှလုံးသားထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်ပြမိသည်။ အနည်းဆုံးတော့ လုရွှမ်က သူတို့ စမ်းသပ်ခဲ့ဖူးသော တပည့်များစွာကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"ဘာလဲ မင်း မလိုချင်ဘူးလား"
လုရွှမ်က ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး "ကျနော့်မှာ ထူးထူးခြားခြား လိုချင်တာ ဘာမှ မရှိပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်ကမ္ဘာက တော်တော် စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ်လို့ ထင်တယ် ဖြစ်နိုင်ရင် သွားကြည့်လို့ရမလား မသိဘူး?"
သူတို့နှစ်ယောက်သည် တခဏမျှ ထိတ်လန့်သွားပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချီးဖုန့်ကျူက ပျော်ရွှင်သွားသလို ရယ်မောလိုက်လေသည်။
"ကောင်လေး.... ကောင်းကင်ကမ္ဘာ ဆိုတာ မရှိဘူး မဟုတ်လား... ဒါပေါ့ တစ်သောင်းနဲ့ ရှေးဟောင်းဘာညာဘာညာ ကမ္ဘာတွေတော့ ရှိတယ်.... ဟိုရှေးရှေးတုန်းက အထက်အဆင့်ကို တက်နိုင်တဲ့ လူတွေ ရှိခပေမယ့် ရာနဲ့ချီတဲ့ အစောဆုံး လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာကတည်းက ကောင်းကင်ကမ္ဘာ အကြောင်း အောက်ခြေစာပိုဒ်တွေလည်း ကွဲသွားပြီ"
"ငါတို့ ကောင်းကင်ကမ္ဘာက တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး... ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးလို့ခေါ်တဲ့ အရာက ထာဝရ တည်မြဲနေမယ်ဆိုတာ မင်းသိလား ဒီစကားက အောက်ကနေ ဆင်းသက်လာတာ မင်းသိလား"
တုံးဖန်းမုက ရယ်မောလိုက်သည်။
လုရွှမ် ခေါင်းအသာ ယမ်းလိုက်၏။ သူယခင်က အနာဂတ်၏ ထောင့်တစ်ထောင့်ကို နားမလည်နိုင်စွာ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး မိုးနတ်ဘုရားမလေးသည် ကောင်းကင်ကမ္ဘာတွင် ရှိနေသည်ကို သူ တွေ့ခဲ့ရသည်။
ကောင်းကင်ကမ္ဘာက တည်ရှိနေရမည် ဖြစ်သော်လည်း မြေကမ္ဘာရှိ လူများက ၎င်းကို မယုံချင်ကြပေ။ ထိုအချိန်က တစ်သောင်းကမ္ဘာရှိ လူများကဲ့သို့ပင်။ သူတို့လည်း မြေကမ္ဘာနှင့် ပတ်သက်၍ ဒဏ္ဍာရီများ အမှန်တကယ် ရှိသည်ကို မယုံခဲ့ကြပေ။
အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ မြေကမ္ဘာက ဒဏ္ဍာရီ ဖြစ်လာသည်။ အလားတူ မြေကမ္ဘာက လူတွေအတွက်လည်း ကောင်းကင်ကမ္ဘာက ဒဏ္ဍာရီများ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
"ကောင်လေး မျှော်စင်နယ်ပယ် အထက်မှာ နတ်ခြေလှမ်းနယ်ပယ် ဆိုတာ မင်းသိတယ် မဟုတ်လား"
ချီးဖုန့်ကျူက နောက်ပြောင်သည်။
လုရွှမ်သည် ထူးခြားသော ယောက်ျားလေး တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားသော်လည်း သူ့ရှေ့တွင် သူမကိုယ်သူမ ရွယ်တူချင်းလို့ ခံစားနေရသည်။ ဒီကောင်လေးက သူမ မသိတဲ့ဘက်ကို လာပြနေတာ မြင်ရတာ ရှားရှားပါးပါးဖြစ်ပြီး ဒီကောင်လေးက သစ္စာမဖောက်နိုင်ဘူးလို့ ခံစားရစေ၏။
လုရွှမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ မျှော်စင် နယ်ပယ်ရဲ့ အထက်မှာ နတ်ခြေလှမ်းနယ်ပယ် ရှိတယ်ဆိုတာ သူသိပါသည်။
“ဒါဆို မသေမျိုး နယ်ပယ်ကြီးမှာ သေးငယ်တဲ့ နယ်ပယ်တွေ ဘယ်လောက်ရှိလဲ သိလား”
"ကိုးခု?" လုရွှမ် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေသည်။
နှစ်ယောက်စလုံး ခေါင်းယမ်းလိုက်ကြသည်။ တုံးဖန်းမုက ရှိုက်ကြီးတငင် ပြုံးလိုက်ပြီး။
"၉ ထက် ဝေးတယ်ဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ပါဘူး.... သေချာပါတယ် မင်းသာ မသေနိုင်တဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ပြီးအောင် လုပ်နိုင်ရင် မင်း ကောင်းကင်ကမ္ဘာထဲကို ဝင်နိုင်မှာပါ... ကောင်းကင်ကမ္ဘာက ဒဏ္ဍာရီဆန်ဆန် နတ်ဘုရားကမ္ဘာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်"
"ဒါပေမဲ့ ငါတို့သိထားသလောက်တော့ နတ်ခြေလှမ်း နယ်ပယ်ကို ဘယ်သူမှ ပြီးပြည့်စုံအောင် မကျင့်ကြံနိုင်ဘူး!"
လုရွှမ်အတွက် ဒီမေးခွန်းက မယုံနိုင်လောက်အောင်ကို ငြီးငွေ့စရာကောင်းလှသည်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ရွှေကျီးကန်းဟာ တခြားအရာတွေကို ပြောပြနိုင်ပေမယ့် မသေမျိုး နယ်ပယ်တွေ ဘယ်လောက် ရှိတယ်ဆိုတာ မဖော်ပြခဲ့ပါဘူး။
ဤအချိန်တွင် လူနှစ်ဦး၏ စကားများကို နားထောင်ရင်း မသေမျိုးနယ်ပယ်က အထူးလျှို့ဝှက် ဆန်းကြယ်နေပုံရတာကို ခံစားမိလာသည်။
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းနောက်လည်း နားလည်လာတော့မှာမို့ ငါအရင်ပြောပြမယ်"
တုံးဖန်းမုက သူ့လက်ညှိုးကို ညွှန်ပြပြီး။
"မသေနိုင်တဲ့ နယ်ပယ်တစ်ခုက ကောင်းကင်ဘုံတစ်ခုလိုပဲ.... ပြီးတော့ နယ်ပယ်တစ်ခုစီရဲ့ ကွာဟချက်က အရင်က နယ်ပယ်အားလုံးရဲ့ ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ ရလဒ်ထက် ကျော်လွန်တယ်လို့ ဆိုလို့ရတယ်"
"ငါတို့အခေါ်အဝေါ်နဲ့ဆို မသေမျိုးတစ်၊ မသေမျိုးနှစ်၊ မသေမျိုးသုံးလို့ ခေါ်ကြတယ်... ဒါပေမဲ့ လူတိုင်းရဲ့ ကျင့်စဥ်တွေက ကွဲပြားကြတယ်လေ... နောက်ပြီး နတ်ခြေလှမ်းနယ်ပယ် ရောက်ရင် ကျင့်စဥ်နည်း မရှိတော့ဘူး"
လုရွှမ်: "ကျင့်ကြံရမယ့် နည်းလမ်း မရှိဘူး ဟုတ်လား?"
ချီးဖုန့်ကျူ: "တုံးဖန်းမု... ရှင်ပြောတာ လွန်လွန်းတယ် သူက နတ်မီးနယ်ပယ်က လူလေးပဲ"
တုံးဖန်းမုက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "မကြာခင်မှာ သူ ဒီအရာတွေနဲ့ ထိတွေ့ရလိမ့်မယ်... စောစော သိထားရင် ပိုကောင်းလိမ့်မယ် ဒါမှ နောင်မရှုပ်အောင် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားနိုင်မှာ
လုရွှမ်ကလည်း ကျေးဇူးတင်သော မျက်လုံးဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ ကြိုသိထားရင် အမှားများစွာကို ရှောင်ရှားနိုင်ပြီး အနာဂတ်တွင် နောင်တရမှုများကို ရှောင်ရှားနိုင်သည်။
"မသေမျိုးအဆင့်ကို တက်လှမ်းတာက မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်၊ ကိုယ်ခန္ဓာ ခွန်အား၊ ပါရမီ၊ မှော်လက်နက်တွေနဲ့ မင်းကိုယ်တိုင် နားလည်မှုပေါ်မှာ လုံး၀မူတည်တယ်... ပြီးတော့ ဒါမှ မင်း မသေမျိုးအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ရင် မင်းကိုယ်တိုင် ဆက်သွားနိုင်မှာ"
"ဒါကြောင့် နတ်ခြေလှမ်း နယ်ပယ်မှာ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက်ကြားက ကွာဟချက်က ကြီးမားလာတာ... တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အရမ်းလည်း သေးငယ်သွားလိမ့်မယ် ပြီးတော့ အခုစဉ်းစားကြည့်မယ်ဆိုရင် နတ်ခြေလှမ်းနယ်ပယ်က တကယ်တော့ အမြဲတမ်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ပြီး တိုးတက်ဖို့ ကြိုးစားနေရတဲ့ နယ်ပယ်တစ်ခုပဲ"
လုရွှမ်လည်း သူ့ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါလိုက်ပြီး ဝင်ဆိုလိုက်လေ၏။
"လေ့ကျင့်ဖို့ အဆုံးမရှိရင် နယ်ပယ်ငယ်လေးတွေကလည်း သဘာဝအတိုင်း အဆုံးမရှိဘူး"
"မှန်တယ်... မသေမျိုးနယ်ပယ်တွေရဲ့ လက်ရှိ အကဲဖြတ်ချက်အရ ဒီစွမ်းအားကို အခြေခံပြီး စစ်မှန်တဲ့ နားလည်မှုလို့ သတ်မှတ်လို့ မရဘူး.... ဒီတော့ ကောင်းကင်ကမ္ဘာက အခုထိ ရှိနေဆဲလို့ မင်း ထင်လား"
လုရွှမ်လည်း ဤဖော်ပြချက်အရ ကောင်းကင်ကမ္ဘာ တည်ရှိရန်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ခဲယဉ်းလှပြီး ၎င်းကပင်လျှင် ကောင်းကင်ဘုံတစ်ခု ဖြစ်နေပါပြီ။
ဒီလိုဆိုရင် ယွီရှန်က ဘယ်မှာလဲ။
"ကောင်လေး အရမ်းစိတ်ဓာတ်မကျပါနဲ့.... မင်း လေ့ကျင့်ဖို့ အချိန်တွေ ရှိသေးတယ်... ဒါကြောင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် လေ့ကျင့်ဖို့ပဲ လိုတယ် မဟုတ်ဘူးလား"
လုရွှမ် မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ သူတို့နှစ်ဦးကို ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ ဒါ သူ့စိတ်နှလုံး အောက်ခြေမှ ထွက်လာသော လေးစားမှုပင်။ သူတို့နှစ်ယောက်က သူ့ကို တောက်ပတဲ့ အလင်းရောင် ပေးခဲ့တယ်လို့ ပြောလို့ ရပါသည်။ လမ်းလွှဲတွေ အများကြီး ရှောင်သွားနိုင်ပြီလေ။
"ကောင်းပြီ.... သုံးလအတွင်း မင်းထွက်သွားရလိမ့်မယ် ဒီကာလမှာ အလုပ်ကို ကြိုးကြိုးစားစားနဲ့ ပိုမြင့်တဲ့အဆင့်အထိ တိုးတက်အောင် လုပ်ထားဖို့က အကောင်းဆုံးပဲ... နတ်မီးနယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့်က တကယ်ကို နိမ့်လွန်းတယ် နောက်ပြီး မင်းက သေးငယ်တဲ့ အဆင့်လေးတောင် မတိုးတက်လာသေးဘူး သုံးနှစ်အတွင်းမှာ ဒီလို ဖိနှိပ်ထားတာတွေက ပြင်းထန်လွန်းတယ်ကွ!"
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကြီးအကဲတို့"
လုရွှမ် ခါးသက်စွာပြုံး၍ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို မတိုးတက်ချင်သေးသော်လည်း ယခုအချိန်အထိ ကန့်သတ်ချက် မရှိဟု သူ မခံစားခဲ့ရပေ။ သူ့နယ်ပယ်ကို တိုးတက်အောင် လုပ်လို့ရသေးသည်။
သူထွက်သွားနေတုန်း တုံးဖန်းမု အသံသည် အဝေးမှ ထွက်ပေါ်လာပြန်၏။
"သြော် ဒီသုံးလအတွင်းမှာ နတ်မီးနယ်ပယ်က လူတော်တော်များများ မင်းကို လာစိန်ခေါ်ကြလိမ့်မယ် ဒါပေမဲ့ မင်းရှုံးရင် အရာအားလုံးကို ထည့်မတွက်တော့ဘူး"
လုရွှမ်: "ကျွန်တော့်ကို နတ်မီးနယ်ပယ်တွေသာ အနိုင်ယူနိုင်ရင် ဒီအခွင့်အရေးကို ကျွန်တော့်ဘက်ကလည်း စွန့်လွှတ်လိုက်မယ်"
လုရွှမ် ထွက်သွားပြီးနောက် သူတို့နှစ်ယောက် အဝေးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
"ဒီကောင်လေးအတွက် မျှော်လင့်ချက် ရှိမယ်လို့ မင်းထင်လား"
"နယ်ပယ်က နည်းနည်းနိမ့်တယ် တခြားဂိုဏ်းကြီးတွေမှာလည်း သူ့လို ပါရမီရှင်တွေ အများကြီး မွေးဖွားလာတယ်လို့ ကြားတယ်.... နောက်ပြီး မင်းမျိုးမင်းနွယ်တွေနဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ နေရာတွေက ပါရမီရှင်တွေလည်း နောက်ဆုံးအကြိမ်က ပေါ်လာတယ်မလား... ဒီတစ်ခါတော့ လူပိုများလာလိမ့်မယ်"
"မေ့လိုက်ပါ... မင်းရရင် ကံကြမ္မာပဲ။ မင်းမရရင် မင်းကံပဲ"
"ဟုတ်တယ်!" သူတို့နှစ်ယောက် အတော်ကြာအောင် ရပ်ပြီး လူစုခွဲလိုက်သည်။
မထွက်ခွာမီ သုံးလကျန်သေးပေမယ့် စစ်ပွဲမြေတောင်ထွတ်သို့ ထပ်မံသွားခြင်းသည် များစွာ အထောက်အကူ ဖြစ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ဒါကြောင့် လုရွှမ်သည် သူ့အိမ်သို့ တိုက်ရိုက်ပြန်သွားကာ ခဏတာမျှ နောက်ဆုတ်နေရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အနီရောင်သလင်းကျောက် 300,000 ကျော်သာ ကျန်ရှိတော့ပြီး ၎င်းတို့သည် နောက်ဆုံး သိုလှောင်မှုဖြစ်သည့် စွမ်းရည်အားလုံးကို လေ့ကျင့်ရန်အတွက်သာ အသုံးပြုနေရပြီ ဖြစ်သည်။
အကြီးအကဲ နှစ်ယောက်က ဘာမှ မပြောပေမယ့် ဒီတစ်ခါ အပြင်ထွက်ရင် အရမ်းအန္တရာယ်များမှာ သေချာ၏။ ချီးဖုန့်ကျူက တခြားမဟာဂိုဏ်းကြီးတွေနဲ့ မင်းမျိုးမင်းနွယ်တွေ၊ ရှေးဟောင်းမိသားစု နေရာတွေအကြောင်း သိသလားလို့ မေးကတည်းက သူကလည်း အဆိုးဆုံး အကြောင်း တွေးထားပြီးပါပြီ။ အဲဒီနေရာက လူတွေလည်း လာလောက်သည်။
ရှင်းရှင်းပြောရရင် ဘယ်လို သခင်မျိုးတွေကို ပို့မလဲ မသေချာပေ။
ထိုလူများသည် နတ်မီးနယ်ပယ် အဆင့်၇၊ အဆင့်၉၊ အဆင့်၁၀နဲ့ အဆင့်၁၁ ပင် ဖြစ်နိုင်သည်။ အဆင့်၁၂ ဆိုရင်တော့ မတော်တဆ မဟုတ်တော့ချေ။