ပထမအကွက်

ယွမ်ရှင်း၏ လှပသော မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့သွားကာ သူမ အလွန်ထိတ်လန့်သွားသည်။ အရင်က သူမအရှိန်နဲ့ဆို လုံးဝ ရှောင်မပြေးနိုင်လောက်ချေ။ ဆရာတူအစ်ကို လုရွှမ်က ဝင်တားလိုက်လို့သာ မဟုတ်ရင် သူမ မသေရင်တောင် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရသွားလိမ့်မည်။

ကျောက်ထောင်း လျင်မြန်စွာ ပြေးလာကာ ယွမ်ရှင်းကို သူ့ရင်ခွင်ထဲတွင် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ ယွမ်ရှင်းအား ဖက်ထားလျက် ဒေါသအပြည့်ဖြင့် သူ့မျက်လုံးများက တင်းတင်းကျပ်ကျပ် စိုက်ကြည့်နေသည်။

သူ့လက်သီးတွေကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ဆုပ်ထားပြီး နှုတ်ခမ်းကို သွားတွေနဲ့ ကိုက်လိုက်ကာ သွေးတွေ စီးကျလာပေမယ့် နာကျင်မှုကို မခံစားရသေးပါဘူး။

ကျောက်ချွန်ယန်က ဟစ်အော်လိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးထဲမှာ မာနကြီးတဲ့ အရိပ်အမြွက်မျိုး ပြသနေသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်ဟာ အတွင်းစည်း တပည့်နှစ်ယောက်သာ ဖြစ်ကြပြီး သူ့ကို လုံးဝ အလေးအနက် မထားခဲ့ကြပါဘူး။

လုရွှမ် ယွမ်ရှင်းဘက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"အဆင်ပြေရဲ့လား?"

ယွမ်ရှင်း စိတ်တိုတိုနဲ့ပဲ ခေါင်းညိတ်​ပြလိုက်သည်။

"အဆင်ပြေပါတယ်"

ထို့နောက် သူမက ကျောက်ချွန်ယန်ကို ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေးပြောသည်။

"​ဆရာတူအစ်ကို လုရွှမ်ကို တောင်းပန်ပါတယ်"

ကျောက်ချွန်ယန်က ပါရမီရှင်ဖြစ်ပြီး သူမနှင့် ကျောက်ထောင်းက သူ့ကို စော်ကားရန် လုံးဝ မတတ်နိုင်ပေ။ လုရွှမ်ကတော့ ညင်သာစွာပဲ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ရပါတယ် အဆင်ပြေတယ် ဒီလိုမျိုး တောင်းပန်စရာ မလိုပါဘူး ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ့ကို နောင်ဘယ်တော့မှ ဆရာတူအစ်ကိုလို့ မခေါ်ရတော့ဘဲ မီးထွက်တောင်ထွတ်ကနေ နှင်ထုတ်ခံရနိုင်ချေ ရှိလို့ပဲ"

လုရွှမ် အေးစက်သော အသံနဲ့အတူ ချင်ထျန်းဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ကျောက်ချွန်ယန်နဲ့ ရှောက်လော့တို့၏ အမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူတို့၏ အမူအရာများသည် ယခင်က လုရွှမ် လော့ဟွားကို ရင်ဆိုင်သောအခါတွင် ဓားဆွဲရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိခဲ့ဘဲ ယခု ကျောက်ချွန်ယန်နဲ့ ရင်ဆိုင်သောအခါတွင် သူ့ဓားကို ဆွဲထုတ်နေပြီ။

အရင်က အဖြစ်အပျက်ကို တွေးပြီး ကျောက်ချွန်ယန်လည်း လုရွှမ် သူ့ကို ကြောက်မှာ မဟုတ်ကြောင်း ထင်ထားပြီးသားပင်။

"လုရွှမ် မင်း ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ"

"ငါဘာကိုဆိုလိုတာလဲ ဟားဟား ဒါက အရမ်းရိုးရှင်းတယ်... ငါမင်းကိုဒီနေ့ ဖျက်ဆီးပစ်မလို့!"

ကျောက်ချွန်ယန် ထိတ်လန့်သွားပေမယ့် ခဏကြာတော့ ရယ်ချလိုက်သည်။

"မင်းတစ်ယောက်တည်းနဲ့ ငါ့ကို ဖျက်ဆီးချင်နေတယ်ပေါ့... ဟားဟား မင်းရဲ့အစွမ်းအစတွေကို မတန်တဆ တွက်ဆနေတာပဲကွ!"

တီးတိုးသံနှင့်အတူ ကျောက်ချွန်ယန်က စတုတ္ထအဆင့်ခန့်ရှိ နတ်လက်နက် တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပေသည်။

"ကောင်လေး.... မင်းရဲ့ ဆရာတူအစ်ကို ငါက မင်းကို လှုပ်ရှားမှု သုံးကြိမ် ခွင့်ပြုပေးမယ်..."

လုရွှမ်ကလည်း ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်ပြီး "ကောင်းပြီ မင်း​ရောငါ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုသုံးခုကို တားဆီးနိုင်မလား ငါကြည့်ချင်တယ်"

စကားလုံးတွေ ကျလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လုရွှမ်၏ အံ့အားသင့်ဖွယ် ချင်ထျန်းဓားက ကောင်းကင်သို့ လွင့်ပျံလာသည်။ လူတစ်ကိုယ်လုံးသည် ဓားရှည်တစ်လက်အဖြစ် ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားကာ ချင်ထျန်းဓား၏ လူသတ်ချင်နေသော ရောင်ဝါသည်လည်း ဓားအနှစ်သာရ ဖြစ်သွားလုနီးပါး ပြောင်းသွားသည်။

နတ်ဓားထိပ်တွင် ဓားစွမ်းအင် ခြေရာတစ်လျက် ထွက်လာသည်။ ကျောက်ချွန်ယန်ရဲ့ အမူအရာလည်း ကွက်ကနဲ ပြောင်းလဲသွား၏။

သူ့မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ ဤအရှိန်ဖြင့် သူခံစားရသော အရာမှာ အဆုံးမရှိ သတ်ဖြတ်တော့မည့် ရည်ရွယ်ချက်နှင့် ထူးကဲသော အရှိန်အဟုန်ပင်။ ဤဓားသည် နတ်မီးနယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့်ရှိ လူတစ်ယောက် ချုပ်ကိုင်ထားပုံနဲ့ မတူပေ။

လွန်ခဲ့သည့်သုံးနှစ်က လုရွှမ်သည် ချန်ဖျင်နှင့် တိုက်ပွဲဖြစ်ခဲ့ကြောင်း ကောလာဟလသတင်းများ ထွက်ပေါ်နေခဲ့သလို ချန်ရှီးကပင် မကျေမနပ် ဝံ့ကြွားလာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်က ကောလဟာလ တစ်ခုအဖြစ် အမြဲမထီမဲ့မြင်ပြုထားကာ မည်သူမျှ မယုံကြည်ခဲ့ကြပေ။ ယခုမူ ဓား၏အရှိန်အဟုန်ကို ကြည့်ရင်း ကျောက်ချွန်ယန်ခမျာ လုရွှမ်သည် အမှန်တကယ်ပင် စွမ်းရည်ရှိကြောင်း ရုတ်တရက် သိရှိလာခဲ့သည်။

ရုတ်တရတ် ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခု သူ့နှလုံးသားထဲ တိုးဝင်လာပြီး လုရွှမ်၏ စကားများကို ပထမဆုံးအကြိမ် သတိရလာမိသည်။

"ငါလည်းမင်းကို ဖျက်​ဆီးပစ်မယ်!"

ထိတ်လန့်နေချိန်မှာတောင် ကျောက်ချွန်ယန်ရဲ့ ရောင်ဝါက တောက်လောင်နေခဲ့ပါသည်။ လုရွှမ်ကတော့ ကျောက်ချွန်ယန်ကို လှောင်ပြုံးဖြင့် ကြည့်ကာ အရှိန်ကို စုစည်းလိုက်သည်။

ကျောက်ချွန်ယန်က မီးထွက်တောင်ထွတ်ရဲ့ တိုက်ရိုက်တပည့် ဖြစ်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ဟာ မီးထွက်တောင်ထွတ်ရဲ့ အငွေ့အသက်တွေနဲ့ စွန်းထင်းနေပါသည်။ လုရွှမ်လည်း ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မြေကြီးမီးရောင်ဝါကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားနိုင်သည်။

သိသိသာသာ မညီမညာဖြစ်နေပြီး အသက်ရှုလာတဲ့အခါ အနည်းငယ် မတည်ငြိမ်မှုတွေတောင် ရှိနေသည်။

လုရွှမ်: "မင်းအဆင်သင့် ဖြစ်ပြီလား"

ယခင်က သူပြောခဲ့သည့်အတိုင်း ကျောက်ချွန်ယန်က အလွန်အစွမ်းထက်ဆဲ ဖြစ်သည်။ လုရွှမ် ဤလူကို လုံးဝ လျှော့မတွက်ခဲ့ပေ။ အထူးသဖြင့် ပေါက်ကွဲ လာသောအခါတွင် ထိန်းချုပ်ထားသော မီး၏ အရှိန်သည် ပို၍ပင် အားကောင်းလာသည်။

ကျောက်ချွန်ယန်က လှောင်ပြောင် ပြောဆိုလိုက်ပြန်သည်။

"မင်း ဟန်ဆောင်ချင်ရင် လှုပ်ရှားလိုက်ပေါ့"

"ကောင်းတယ်.... မင်း မယုံရင် လာတာပေါ့... ဒါက ငါ့ရဲ့ ဓားသိုင်းပဲ ငါ့ဓားသုံးချောင်းကို ဖမ်းနိုင်ရင် ဒီပွဲပြီးသွားလိမ့်မယ် ဒါပေမဲ့ မင်းမှာ အခွင့်အရေး မရှိရင်တော့ သနားစရာပဲ"

"ပထမဓား... စွမ်းရည်သုံးမျိုး အသက်သုံးချောင်းဓား!"

လုရွှမ် သူ့ဓားကို မြင့်မြင့်တင်လိုက်ပြီး ကျောက်ချွန်ယန်ရဲ့ ခေါင်းဘက်ကို စောင်းချလိုက်သည်။

စွမ်းရည်သုံးမျိုးနှင့် အသက်သုံးချောင်းတို့သည် လှပသော လှုပ်ရှားမှုများ ရှိသော်လည်း ကိုးခုမြောက် ဓားသွားပြီးနောက် ၎င်းတို့သည် တဖြည်းဖြည်း အေးချမ်းပြီး ရိုးရှင်းလာပါသည်။ အထူးသဖြင့် လုရွှမ်သည် လီမိသားစု၏ ဓားသိုင်းပညာကို ပေါင်းစပ်ပြီးနောက်တွင် စွမ်းအားသည် အလွန်တိုးမြင့်လာသည်။

ငြိမ်းချမ်းမှုကို မဆုံးရှုံးစေဘဲ ကြီးစိုးနေသော ရောင်ဝါပင် ပါရှိလာသည်။

ဤအခိုက်တွင် ဓားကို ခုတ်ထစ်လိုက်သော် နတ်ဓားက ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို မျိုချလိုက်ပြီး ဓားစွမ်းအင်က ကြီးထွားလာသည်။ ဓားရှည်သည် အလွန်လျင်မြန်ခြင်း မရှိသော်လည်း ကျောက်ချွန်ယန်က လုံးဝ ရှောင်ထွက်ရန် မျှော်လင့်ချက် မရှိသဖြင့် ဓားကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့သည်။

ဒီဓားနဲ့ ထိုးလိုက်ရုံနဲ့ ကျောက်ချွန်ယန်ကို ထိတ်လန့်စေခဲ့မှာ သေချာပါသည်။ ဒီဓားချက်က အလှသက်သက် ပြသနေတာ မဟုတ်ဘဲ သတိပေးသံလည်း ပါဝင်ပေ၏။

မဆုတ်ဝံ့သော ကျောက်ချွန်ယန်က သူ့ဓားကို လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။ လုရွှမ် သုံးကြိမ်လောက် လှုပ်ရှားခွင့်ပေးမယ်လို့ ပြောခဲ့ပေမယ့် သူမခုခံဘူးလို့တော့ မပြောခဲ့ဘူးလေ။

မီးထွက်တောင်ထွတ်၏ အဆင့်မြင့် ဓားသိုင်းပညာနှင့် မီးထွက်ဓား၉ချက်ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်နေခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ဒီပြင်ဆင်မှုအတွက် သူက ဒီနတ်လက်နက်ကို သူ့လက်ထဲရောက်အောင် အထူးဝယ်ယူခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ စည်းစိမ်ဥစ္စာ အားလုံးကို ပေးခဲ့ရသည်။ အကြီးအကဲတွေပေးတဲ့ ဒီအခွင့်အရေးကို ရနိုင်ရင် နောင်တရစရာ မရှိပါဘူး။

သူဘယ်တုန်းကမှ သဲလွန်စတွေ ရှာမတွေ့ဖူးတဲ့ နတ်မီးနယ်ပယ်ရဲ့ ဆယ်ခုမြောက်အဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်သည်။ သခင်လေးချန်ရှီး ပြီးရင် ဒုတိယသခင်ဖြစ်လာနိုင်သလို နတ်မီးနယ်ပယ် အဆင့်၁၂နဲ့ မျှော်စင်နယ်ပယ်ထဲ ဝင်သွားနိုင်ပါသည်။

အချိန်တန်သောအခါတွင် သူသည် အမာခံတပည့် ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာသည်။ သူ့​​ကို အထွတ်အထိပ်သခင် သို့မဟုတ် ဂိုဏ်းချုပ်ကပင် တပည့်အဖြစ် လက်ခံနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး အနာဂတ်က အတိုင်းအဆမရှိ တောက်ပလာမည် ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် လုရွှမ်သည် သူ၏အောင်မြင်မှုအတွက် ပထမဆုံး အတားအဆီး ဖြစ်လာခဲ့ပြီး အောင်နိုင်သော်လည်း အရှုံးမရှိခဲ့ပေ။ ဓားနှစ်​​ချောင်းက ​နောက်​တစ်​ချက်​ ထိသွားသည်​။

ကျယ်လောင်သော အသံနှင့် အလင်းရောင်များ တခဏမျှ ထွန်းတောက်လာကာ ပြင်းထန်သော အလင်းရောင်ကြောင့် ဘယ်သူမှ မျက်လုံး မဖွင့်နိုင်လောက်ချေ။ ကျောက်ချွန်ယန်သည် သူ့ဓားပေါ်ရှိ ဖိအားကို ဖြေလျှော့ပြီး သူ့နှလုံးသားက ဂုဏ်ယူစွာ ပြုံးပြကာ ပါးစပ်ထောင့်ကိုလည်း အနည်းငယ် ကွေးညွတ်ထား၏။

သူသည် ဤဓားကို အခွင့်ကောင်း ယူထားရသည်။ သူ့ဓားသိုင်းပညာက အံ့အားသင့်ဖွယ် ကောင်းပုံရသော်ငြား ပြီးပြည့်စုံခြင်းမှ ဝေးကွာလှသည်။ သူ့လက်ထဲမှာ ပိုကောင်းတဲ့ နတ်လက်နက်ရှိခဲ့ရင် လုရွှမ် ရှုံးသွားလိမ့်မည်။

ကျောက်ချွန်ယန် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"လုရွှမ် အံ့သြစရာပဲ ဒီဓားက နည်းနည်းတော့ စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်နော်... နတ်လက်နက်က ကောင်းတယ် ဒါပေမဲ့ မင်းဓားသိုင်းက နည်းနည်း ညံ့နေတာ သနားစရာပဲ"

ကျောက်ထောင်းနဲ့ ယွမ်ရှင်းတို့၏ အမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဓားခုတ်မှု စွမ်းအင်က ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းလှသည်။ ပြီးတော့ ဆရာတူအစ်ကို လုရွှမ်ရ အသာစီးမရခဲ့ဘူး။ ဒါကြောင့် သူ ခံနိုင်ရည်ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။

နောက်ဆုံးတွင် ဆရာတူအစ်ကိုက အရင် တိုက်ခိုက်ခဲ့သူမလို့ သူဤကဲ့သို့ ခုခံပါက ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုကို ခံစားရမည် မဟုတ်ပါလား။