ဇစ်မြစ်

“ဒီနေရာပဲ” ဝမ်ပေါင်လဲ့က ဘေးပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်အသာကြုတ်လိုက်၏။

သူ့လက်ရှိကျင့်ကြံဆင့်က ထူးကဲနေပြီဖြစ်ကာ သူ့ရှေ့တွင်ရှိနေသည့် မြင်ကွင်းက သူ့လက်ချက်ဟု မှတ်ယူနိုင်သည်။ အကြောင်းအရင်းကမူ သူ့စိတ် လွန်ခဲ့သည့်နှစ်များစွာခန့်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှအရာအားလုံးကို ကောင်းမွန်စွာ သိထား၍ ဖြစ်၏။ ထိုအရာက သူ့ကိုယ်ပိုင်မှတ်ဉာဏ်များ၏ အနက်ပိုင်းတွင် တည်ရှိနေခဲ့သည်။

အတိအကျပြောရမည်ဆိုလျှင် ထိုအရာက သူ့နဂိုခန္ဓာကိုယ်၏ မှတ်ဉာဏ်များတွင် တည်ရှိနေခြင်းဖြစ်၏။ နဂိုခန္ဓာကိုယ်ဖြစ်သည့် အနက်ရောင်သစ်သားပြား၏ မှတ်ဉာဏ်များတွင် ယှဉ်လိုက်ပါက သူသည် ရှည်လျားသည့် မြစ်ကြောင်းအစွန်းတွင် နိုးထအသက်ဝင်လာသည်။

ထို့ကြောင့် သူ့အသိစိတ်တွင် ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် မှတ်ဉာဏ်များက သူ့တကယ့်သွင်ပြင်နှင့် ယှဉ်လိုက်ပါက တကယ့်သမုဒ္ဒရာထဲ ရေပေါက်ငယ်တစ်စက်မျှသာ ဖြစ်နေသည်။ သို့သော်လည်း ကျင့်ကြံဆင့် တိုးမြှင့်လာသည်နှင့် သူ့မှတ်ဉာဏ်ဟောင်းများကို ပြန်လည်ရှာဖွေဖို့ အရည်အချင်း မီလာခဲ့သည်။

ကောင်းကင်တံတား၏ စွမ်းအားဖြင့် အရာအားလုံးက ပိုမိုလွယ်ကူလာ၏။

သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာသည့်အရာက အဆုံးသတ်နားတွင်ရှိသည့် မှတ်ဉာဏ်ဟောင်းများ ဖြစ်သည်။ ဝမ်ပေါင်လဲ့က ကောင်းကင်တံတား၏ နောက်ယောင်ခံနိုင်စွမ်းက ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ခံစားမိလိုက်သည်။

သူက ထပ်မံ နောက်ဆုတ်၍ မရတော့ပေ။

တစ်ချိန်တည်းဆိုသလို ဝမ်ပေါင်လဲ့က ကျောက်ပြားကမ္ဘာမှ ကောင်းကင်လျှောက်လှမ်းတံတားကို ရောက်ရှိနေသည့် ဝမ်ပေါင်လဲ့က ထာဝရကြယ်စင်ကုန်းမြေပေါ်တွင် နှစ်များစွာ နေထိုင်ပြီးသည့်နောက်တွင် စကြဝဠာအပေါ် နားလည်နိုင်စွမ်းက တိုးမြှင့်လာခဲ့သည်။

ဤစကြဝဠာက ယခင်က နာမည်တစ်ခုရှိနိုင်သော်လည်း မေ့လျော့သွားခံရသည်မှာ ကြာမြင့်လှပြီဖြစ်၏။ ယခုမူ မဟာစကြဝဠာဟုသာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း  ခေါ်ဝေါ်တော့သည်။

ဤမဟာစကြဝဠာကြီးက အဆုံးမဲ့ကျယ်ပြောပြီး ထာဝရကြယ်စင်ကုန်းမြေက အစိတ်အပိုင်းငယ်တစ်ခုမျှသာ ရှိသေးသည်။ ထိုအရာက ဧကရာဇ်နေထိုင်သည့် မူလစကြဝဠာအတွက်လည်း အတူတူသာဖြစ်၏။

တစ်ချိန်တည်းဆိုသလို ထိုအရာတို့က နတ်ဘုရားများ၏ မွေးရပ်မြေဖြစ်သလို၊ တတိယအဆင့်ကျင့်ကြံသူများစွာ၏ ပိုင်နက်လည်းဖြစ်ပေသည်။ သူတို့က ပြီးပြည့်စုံသည့် စကြဝဠာနှင့်တူသော်လည်း ဤမဟာစကြဝဠာ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမျှ ဖြစ်နေသေး၏။

ဤမဟာစကြဝဠာကြီးက နယ်နိမိတ် မရှိခြင်း မဟုတ်ပေ။ ဝမ်ပေါင်လဲ့က ဝမ်ရီရီ၏ ဖခင်ဖြစ်သူကို ထိုအကြောင်းအရာနှင့် ပတ်သက်ပြီး မေးမြန်းခဲ့ဖူးသည်။ သူက ရှေးဟောင်းစာအုပ်တချို့နှင့် သူ့ကိုယ်ပိုင်အာရုံတို့မှ ဤမဟာစကြဝဠာကြီးသည် နယ်နိမိတ်ရှိကြောင်း သိခဲ့ရ၏။

ဤမဟာစကြဝဠာ၏ အပြင်ဘက်တွင်လည်း တခြားသော မဟာစကြဝဠာများ ရှိနေလိမ့်မည်။

“စကြဝဠာဆိုတာက ရေကန်ထဲမှာ ပေါလောပေါ်နေတဲ့ သစ်ရွက်လိုမျိုးပဲ။ ဒီသစ်ရွက်ရဲ့ဘေးမှာ တခြားသစ်ရွက်တွေလည်း အများကြီးရှိနေမှာပဲ။ သစ်ရွက်တစ်ခုချင်းစီရဲ့ အဆုံးသတ်မှာ ထိုးဖောက်လို့ မရနိုင်တဲ့ အကာအရံတစ်ခုရှိတယ်”

ထိုစကားများက အဖေဝမ်က ဝမ်ပေါင်လဲ့အား ပြောခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သူတို့က များများစားစား မပြောခဲ့သော်လည်း ဝမ်ပေါင်လဲ့အနေဖြင့် အဖေဝမ်သည် ဤသစ်ရွက်ကို ကျော်လွန်ကာ တခြားသော သစ်ရွက်များဆီ ရောက်ရှိခဲ့ဖူးကြောင်း ခံစားချက်ရရှိလိုက်သည်။

“အကာအရံလား” ဝမ်ပေါင်လဲ့က ခေါင်းကိုမော့ကာ စဉ်းစားလိုက်သည်။ သူက အဝေးတစ်နေရာမှ ကြယ်တာရာကောင်းကင်ထဲ ဧရာမတွင်းနက်ကြီးကို ကြည့်လိုက်၏။ ထိုနေရာက ဤစကြဝဠာ၏ အကာအရံအလွန် ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

ထိုတွင်းနက်ကြီးက အမည်မသိစွမ်းအားတချို့ကြောင့် အတွင်းဘက်မှဖြစ်စေ သို့မဟုတ် အပြင်ဘက်မှ ဖြစ်စေ ထိုးဖောက်ခံထားရခြင်းဖြစ်၏။

“ဒီမြင်ကွင်းက ငါ့ရဲ့ နဂိုခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်တွေးတောတဲ့အခါမှာ ဘာလို့ ပေါ်ထွက်လာတာလဲ” ဝမ်ပေါင်လဲ့က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

“ဒီတွင်းနက်ကြီးက ငါ့ရဲ့ ပင်မခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဆက်နွယ်နေတာလား။ မဟုတ်ဘူးဆိုရင် ငါ့ရဲ့ပင်မခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် ဖြစ်လာတဲ့အရာလား။ ဒီလိုဆိုရင် ငါ့ရဲ့ ပင်မခန္ဓာကိုယ်က ဒီမဟာစကြဝဠာကြီးရဲ့ အတွင်းကနေ အကာအရံကို ထိုးဖောက်ခဲ့တာလား။ ဒါမှမဟုတ်ဘူးဆိုရင် အပြင်ဘက်ကနေ ထိုးဖောက်ခဲ့တာလား” ဝမ်ပေါင်လဲ့က အတွေးများနေစဉ် စိတ်ထဲတွင် မတည်ငြိမ်တော့ပေ။ သူ့စိတ်ထဲ အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်လာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားကာ တွင်းနက်ကြီးနား ရောက်ရှိသွားသည်။

သူက နတ်ဘုရားအသိစိတ်ကို ထုတ်လွှတ်ကာ တွင်းနက်ကြီးကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်၏။ သို့သော် နောက်အခိုက်အတန့်တွင် အန္တရာယ်ခံစားမှုက ပေါက်ထွက်လာခဲ့သည်။ ဝမ်ပေါင်လဲ့က ချက်ချင်းဆိုသလို နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး မျက်နှာအထက် စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် အံ့အားသင့်မှုတို့ ပေါ်ထွက်နေသည်။

ယခုတွင် သူက တွင်းနက်ကြီးအပြင်ဘက်မှ အန္တရာယ်ကြီးမားသည့် တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ဝမ်ပေါင်လဲ့က ဤသို့ လိုလိုလားလား ထွက်မသွားလိုပေ။ ခေတ္တမျှ တွေးပြီးသည့်နောက်တွင် သူ့မျက်ဝန်းအထက် ဆုံးဖြတ်ချက်ပြတ်သားမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်လာကာ ညာဖက်လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

“လဆုတ်ပညာရပ်”

သူ့လက်ရှိကျင့်ကြံဆင့်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက လဆုတ်ပညာရပ်၏ စွမ်းအားသည် ယခင်ကထက် ပိုမိုကြီးကျယ်ခမ်းနား၏။ အချိန်မြစ်ကြောင်း၏ ဆူဆူညံညံအသံများ ထွက်ပေါ်လာကာ အဖက်ဖက်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ဤမြစ်ကြောင်းအတွင်း ပုံရိပ်များစွာကို မြင်တွေ့နိုင်၏။

ကောင်းကင်လျှောက်လှမ်းတံတားမှ စွမ်းအားကို ငှားယူပြီး ဝမ်ပေါင်လဲ့က နဂိုခန္ဓာ၏ မှတ်ဉာဏ်ဟောင်းများကို ပြန်လည်ရှာဖွေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ကောင်းကင်လျှောက်လှမ်းတံတား၏ စွမ်းအားက ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။ သဘောတရားအရ ပြောရမည်ဆိုလျှင် ထိုအရာက ဝမ်ပေါင်လဲ့အား အတိတ်ကို ပြန်လည်ရှာဖွေဖို့ အားမထောက်ပံ့နိုင်တော့ပေ။ သို့သော်လည်း ဝမ်ပေါင်လဲ့က သာမန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။ လဆုတ်ပညာရပ်ကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် အတိတ်ကို ပြန်လည်ရှာဖွေနိုင်လိမ့်မည်။

ကောင်းကင်လျှောက်လှမ်း တံတား၏ စွမ်းအားဖြင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဤနည်းလမ်းသည် သက်ရောက်မှုများစွာ မရှိပေ။ သို့သော်လည်း လဆုတ်ပညာရပ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည့်အခါ သူက အတိတ်ကို ပြန်လည်ရှာဖွေနိုင်သွားသည်။

ထို့ကြောင့် လဆုတ်ပညာရပ်၏ စွမ်းအားက ထိုသို့ရောက်ရှိလာသည်နှင့် ဝမ်ပေါင်လဲ့၏ ပုံရိပ်က ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ထိုအရာက လဆုတ်ပညာရပ်၏ မှော်စွမ်းအားကို တောင့်မခံနိုင်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ လဆုတ်ပညာရပ်၏ မှော်စွမ်းအားမှ ဖန်တီးထားသည့်အချိန်မြစ်ကြောင်းအတွင်း နှစ်များစွာ ကုန်ဆုံးသွားမှန်း ပြောဖို့ရာ ခက်ခဲသော်လည်း ရုတ်ချည်းပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုပုံရိပ်ထဲတွင် တွင်းနက်ကြီးဟူ၍ မရှိပေ။

ဝမ်ပေါင်လဲ့၏ ပုံရိပ်က တစ်ဝက်တစ်ပြတ် ဝေဝေဝါးဝါး ဖြစ်နေ၏။ သို့သော်လည်း သူက ထိုပုံရိပ်ကို မြင်သည့်အခါ သူ့အမူအရာက ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူက ထိုအရာကို အာရုံစိုက်လိုက်၏။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူ့ရှေ့တွင်ရှိနေသည့် ကမ္ဘာက ထိုပုံရိပ်ဖြင့် အစားထိုးဝင်ရောက်သွားသည်။ ထိုပုံရိပ်ထဲတွင် တွင်းနက်ကြီး ရှိနေသည့်နေရာက ပုံမှန်အတိုင်း ဖြစ်နေ၏။ သို့သော်လည်း နောက်အခိုက်အတန့်၌ လှိုင်းတွန့်နှင့် အက်ကြောင်းများစွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထို့နောက် ရုတ်ချည်းဆိုသလို ထိုအက်ကြောင်းများမှ အနီရောင်အလင်းတန်း ထွက်ပေါ်လာ၏။ ဝမ်ပေါင်လဲ့က သေချာမကြည့်နိုင်ခင် မိုးမြေကိုပင် တုန်ခါသွားနိုင်စေသည့်အသံက အက်ကြောင်းများမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ထိုနေရာက အက်ကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး ဧရာမတွင်းနက်ကြီးသဖွယ် ဖြစ်သွားသည်။ ထိုအပိုင်းအစများက အဖက်ဖက်သို့ ပျံ့လွင့်သွား၏။ ဝမ်ပေါင်လဲ့က ဧရာမအနီရောင်သစ်သားကြီးက တွင်းနက်ကြီးထဲ ဝင်ရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုဧရာမသစ်သားကြီးက ကြီးမားလွန်းပြီး အနီရောင်အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်နေကာ သွေးနှင့်တူနေသည်။

နောက်အခိုက်အတန့်လေး၌ ထိုဧရာမသစ်သားကြီးက တွင်းနက်ကြီးမှတဆင့် ဤစကြဝဠာအတွင်း ဝင်ရောက်လာသည်။ ထိုအရာက စကြဝဠာ၏ တာအိုကိုပင် လှုပ်ခတ်သွားစေ၏။ ထိုအရာက တာအိုဖြင့် ပေါင်းစည်းကာ တစ်သားတည်းဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ထိုအရာက အဝေးသို့ ရွေ့လျားရင်း ဧရာမသစ်သားကြီးဆီမှ အနီရောင်အလင်းတန်းက အလျင်အမြန် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။ ထိုအရာက ကြည်လင်လာပြီး ကြယ်တာရာကောင်းကင်အထက် ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

“ဒါက စကြဝဠာအပြင်ဘက်ကနေ ရောက်လာတာလား” ဝမ်ပေါင်လဲ့၏ စိတ်ထဲ တုန်ယင်နေမိသည်။ ရုတ်ချည်းဆိုသလို သူက မျက်လုံးအပြူးသား ဖြစ်သွား၏။ သူတို့က မယုံကြည်နိုင်မှုနှင့် တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူ့လက်ရှိကျင့်ကြံဆင့်၊ စိတ်အနေအထားတို့ဖြင့် ဤသို့ စိတ်ခံစားချက်မျိုး ထွက်ပေါ်လာဖို့ အင်မတန်ခက်ခဲသည်။ သို့သော် ယခုတွင် ဧရာမသစ်သားကြီးက ဤမဟာစကြဝဠာအတွင်း ဝင်ရောက်လာကာ အဝေးတစ်နေရာသို့ ပျံသန်းသွားစဉ် သူ့သွင်ပြင်အပြည့်အဝက ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာသည့်အတွက် မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အရာနှင့် ပတ်သက်ပြီး တုန်လှုပ်နေမိသည်။

ထိုအရာက ဧရာမသစ်သားကြီးအလယ်တွင် အလောင်းတစ်ခု ရှိနေလေ၏။

ထိုအလောင်းက အလျင်အမြန် ပျက်ယွင်းလာသည်။ ဧရာမသစ်သားကြီးက ကြယ်တာရာကောင်းကင်ထဲ ဝင်ရောက်ကာ အလောင်းက ဧရာမသစ်သားကြီးထဲ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

အနက်ရောင်သစ်သားက သစ်သားပြား မဟုတ်သလို သစ်သားချောင်းလည်း မဟုတ်ဘဲ ခေါင်းတလားတစ်ခု ဖြစ်၏။

ခေါင်းတလားက အလောင်းတစ်ခုရှိနေသည့် ခေါင်းတလား ဖြစ်ပေသည်။

ထိုခေါင်းတလားက စကြဝဠာအပြင်ဘက်မှ ရောက်ရှိလာသည့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်အလောင်းတစ်ခု ရှိနေလေ၏။

ဝမ်ပေါင်လဲ့၏ စိတ်ထဲ တုန်ယင်သွားကာ သူ့ရှေ့တွင်ရှိနေသည့် မြင်ကွင်းက ချက်ချင်းဆိုသလို ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အရာအားလုံး ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွားသည့်အခါ သူက တတိယမြောက် တံတားအပေါ်တွင် ရပ်နေဆဲ ဖြစ်၏။ ထိုအရာက တံတားအစပိုင်းတွင် ရှိနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ အဆုံးသတ်သို့ ရောက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း သူ့အမူအရာက ဆက်တိုက်ပြောင်းလဲနေကာ သူ့အသက်ရှူသံတို့က မြန်ဆန်လာလေသည်။

“ငါက အနက်ရောင်သစ်သားပြားရဲ့ အသိစိတ်နိုးထလာမှုလား ဒါမှမဟုတ်ဘူးဆိုရင် အဲဒီအလောင်းကနေ ပြန်လည်မွေးဖွားလာတာလား”