အခန်း (၁၀၈၉)

လှံရှည်က အေးစက်စွာ တောက်ပနေပြီး ကူကျီ၏လည်ပင်းကို ဖြတ်တောက်တော့မည်ဟု ထင်ရသည်။

“ခေါင်းဆောင်၊ ကျွန်တော်က အဲဒီလို မထင်ရဲပါဘူး ....”

ကူကျီက တစ်ကိုယ်လုံးတွင်ရှိသော သွေးများ အေးစက်သွားသည်ဟု ခံစားရသည်။

လုထန်ကျားသစ်နက်ကလန်၏ ခေါင်းဆောင် လုချန်လင်းက အဆီအနှစ်ဝိညာဉ် သတ္တမအဆင့်တွင် ရှိနေသည်။

ထိုလူ၏ရှေ့တွင် သူက ပုရွတ်ဆိတ်တစ်ကောင်သာ ဖြစ်သည်။

လုချန်လင်းက နှာမှုတ်လိုက်ပြီး လှံရှည်ကို ပြန်သိမ်းသည်။

ကူကျီက လုချန်လင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး တီးတိုးပြောသည်။

“ခေါင်းဆောင်၊ ဒီကိစ္စက အရေးကြီးတယ်လို့ ထင်မိတဲ့အတွက် လုချန်ရှန်ရဲ့စကားကို နားမထောင်ပဲ သုံးရက်မပြည့်ခင်မှာ ‌ခေါင်းဆောင်ကို လာပြောခဲ့တာပါ”

လုချန်လင်း၏ မျက်နှာထားက ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူက ဟန်တောင်တန်းရွှေကျီးကလန်၏ ခေါင်းဆောင်ငယ်ကို သိသည်။

ယခင်ခေါင်းဆောင်ဟောင်းက သူ့ကို ခေါ်လာခဲ့ပြီး သူက နှစ်ပေါင်းတစ်ရာကြာအောင် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် ရွှေကျီးကန်းသွေးမျိုးဆက်ကို နိုးထနိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့ပေ။

ရွှေကျီးကန်းသွေးမျိုးဆက်က အလွန်အားကောင်းသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ‌ရွှေကျီးကလန်ကို ကောင်းကင်တစ်သောင်းတိုင်းပြည်က ဖိနှိပ်ထားသောကြောင့် မျိုးဆက်သစ်များထဲတွင် သွေးမျိုးဆက်ကို နိုးထနိုင်သောလူများ သိပ်မရှိတော့ပေ။

လုချန်ရှန်တွေးခဲ့သည့်အတိုင်း ဟန်တောင်တန်းကလန်မှ ခေါင်းဆောင်ငယ်၏ သွေးမျိုးဆက်ကို အသုံးပြုနိုင်လျှင် သူ့အတွက် အလွန်အကျိုးရှိလိမ့်မည်။

လုချန်ရှန်က ရွှေကျီးကန်းသွေးမျိုးဆက်ကို လိုအပ်လျှင် သူ လုချန်လင်းကလည်း လိုအပ်သည်။

ထိုသို့ တွေးလိုက်ပြီး လုချန်လင်းက မုန်းတီးနေသည်။

“အစောင့်တွေ”

သူက အော်ခေါ်လိုက်သည်။

မီးခိုးရောင်သားရေဝတ်စုံနှင့် ဦးခေါင်းတွင် ကျားသစ်နက်ပုံစံရှိသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်လူကြီးနှစ်ယောက် ဝင်လာခဲ့သည်။

“ငါ့ရဲ့အမှတ်အသားနဲ့ တာအိုတန်ခိုးရှင်ချန်ယောင်ကို သတင်းပို့လိုက်ပါ။ ဟန်တောင်တန်းရွှေကျီးကလန်မှာ သွေးမျိုးဆက်ကို နိုးထနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိနေလိမ့်မယ်”

လုချန်လင်းက ကျားသစ်နက်တံဆိပ်ပြားကို ပေးလိုက်ပြီး နှာမှုတ်သည်။

ရွှေကျီးကန်းသွေးမျိုးဆက်နှင့် အဆင့်တက်သွားအောင် လေ့ကျင့်ရန် အရေးကြီးသည်။

သို့သော် ထိုအကျိုးအမြတ်သည် လူသားမျိုးနွယ်၏ ဆုကြေးနှင့် မယှဉ်နိုင်ပေ။

အကယ်၍ သူက ထိုဖြစ်ရပ်ကို သတင်းပို့ပြီး ကောင်းကင်တစ်သောင်းတိုင်းပြည်၏ ကျင့်ကြံသူများကို ဆွဲဆောင်နိုင်လျှင် ပုံမှန်ဆုကြေးတစ်ခုက သွေးမျိုးဆက်နိုးထခဲ့သော ရွှေကျီးကန်းတစ်ယောက်၏ အဆီအနှစ်ဝိညာဉ်နှင့် ယှဉ်နိုင်သည်။

ထို့အပြင် ဟန်တောင်တန်းရွှေကျီးကလန်၏ ခေါင်းဆောင်ငယ်က နှစ်တစ်ရာခန့်သာ ကျင့်ကြံရသေးသည်။ သူက ခွန်အားကောင်းမည်မဟုတ်ပေ။

သွေးမျိုးဆက်စွမ်းအားကိုလည်း ကောင်းမွန်စွာ အသုံးမချနိုင်လောက်ပေ။

လုချန်ရှန်က သူ့ထက် ပါရမီပိုကောင်းသော်လည်း အသိဉာဏ်မကြွယ်ဝပေ။

သူက အတွေ့အကြုံနည်းပါးသည်။

ဟန်တောင်တန်းကလန်ကို ပြဿနာရှာနေလျှင်လည်း ကောင်းသည်။

ထိုနေရာတွင်ရှိသော ရွှေကျီးကန်းများအားလုံးကို သတ်လိုက်လျှင်လည်း အဆင်ပြေသည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် သူက ကောင်းကင်တစ်သောင်းတိုင်းပြည်၏ ကျွမ်းကျင်သူများနှင့် ပိုမိုဆွေးနွေးနိုင်လိမ့်မည်။

သို့သော် သတင်းပို့ရန် အချိန်ယူရမည်။ လူသားမျိုးနွယ်၏ ကျွမ်းကျင်သူများ ရောက်လာရန် ဆယ်ရက်၊ ရက်နှစ်ဆယ်ခန့် ကြာလိမ့်မည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် အမြီးဖြူမြေခွေးကလန်၏ ဟူချန်က ကလန်သားများနှင့်အတူ ရောက်လာခဲ့သည်။

သူတို့က ဟန်တောင်တန်းကို ရောက်ခဲ့သည်ဟု ပြောသောကြောင့် လုချန်လင်းက ကိုယ်တိုင်မေးကြည့်နေသည်။

လုချန်ရှန်၏ တိုက်ခိုက်မှုက မဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည့်အတွက် ထူးဆန်းနေသည်။

ထို့အပြင် ဟန်တောင်တန်းကလန်က အမဲလိုက်ထွက်ခဲ့သည်ဟု ဟူချန်တို့က ပြောသည်။ လုချန်ရှန်က ဟန်တောင်တန်းရွှေကျီးကလန်၏ ခေါင်း‌‌ဆောင်ငယ်ကို အလစ်တိုက်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေပုံပေါ်သည်။

‘သူက သတိကြီးပေမဲ့ ကြောက်တတ်တယ်’

‘သတ္တိမရှိဘူး’

နှစ်တစ်ရာခန့်သာ ကျင့်ကြံထားသော လူငယ်တစ်ယောက်နှင့် လူဦးရေငါးရာမပြည့်သော ရွှေကျီးကလန်သားများကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်လိုက်ရုံဖြင့် လုံလောက်သည်။

“ခေါင်းဆောင်ချန်လင်း၊ ဒါက ဟန်တောင်တန်းရွှေကျီးကလန်ရဲ့ ‌ခေါင်းဆောင်ဆက်ခံပွဲ ဖိတ်ကြားစာပါ။ ခေါင်းဆောင်ငယ်ဟန်မူယဲ့က တခြားလူတွေကိုဖိတ်ပေးဖို့ မှာလိုက်တယ်”

ဟူချန်က ထွက်မသွားခင် ဟန်မူယဲ့၏ ရွှေကျီးအမှတ်အသားနှင့် သားရေပြားကို ပေးခဲ့သည်။

ဟူချန်တို့အုပ်စု ထွက်သွားသောအခါတွင် လုချန်လင်းက မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းလိုက်သည်။

လုချန်ရှန်က တုံ့ဆိုင်းပြီး အချိန်ဆွဲနေသည့်အတွက် သူကိုယ်တိုင်သွားပြီး ခေါင်းဆောင်ငယ်ကိုသတ်လိုက်လျှင် ပိုကောင်းမည်။

သူက ထိုသို့တွေးလိုက်ပြီး တုံ့ဆိုင်းမနေပဲ ဒါဇင်ချီသော ကျွမ်းကျင်သူများကို ဦးဆောင်၍ ဟန်တောင်တန်းသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

သူတို့က လျင်မြန်စွာ ပြေးလာသောကြောင့် နှစ်နာရီအတွင်း ဟန်တောင်တန်း၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်လာကြသည်။

“ဝီ”

လေထုက တုန်ခါသွားသည်။

လုချန်လင်းက အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူက ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်နှာထားပြောင်းလဲသွားသည်။

ပေတစ်ရာရှည်လျားသော အနက်ရောင်ရေနဂါးတစ်ကောင်က ကောင်းကင်ထက်တွင် ရစ်ခွေလိုက်ပြီး အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူအိုကြီးတစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

“လုချန်လင်းလား”

လူအိုကြီးက လုချန်လင်းနှင့် ကျွမ်းကျင်သူအုပ်စုကို ကြည့်လိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာပြောသည်။

“ဟန်တောင်တန်းရွှေကျီးကလန်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ငယ်က တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာကနေ ထွက်လာတဲ့အတွက် မင်းက လာလည်တာလား”

လုချန်လင်း၏မျက်နှာထားက တွန့်လိမ်သွားပြီး အပြုံးတစ်ခုကို ညှစ်ထုတ်သည်။ သူက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကိုဆုပ်ကိုင်လျက် နှုတ်ဆက်သည်။

“ခေါင်းဆောင်ဖုန်းကျန်း”

“ကျွန်တော်က ဟန်တောင်တန်းရွှေကျီးကလန်ကို အလည်သွားမလို့ပါ”

ရေနဂါးနက်ကလန်၏ ခေါင်းဆောင်ဖုန်းကျန်းက အဆီအနှစ်ဝိညာဉ် သတ္တမအဆင့်တွင် ရှိသည်။ သူက အနက်ရောင်ရေနဂါးကလန်၏ သွေးမျိုးဆက်ကို နိုးထခဲ့ပြီး မိုင်တစ်သိန်းပတ်ဝန်းကျင်တွင် နံပတ်တစ်ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည်။

လုချန်လင်းက ဖုန်းကျန်းကို ရန်မစနိုင်ပေ။

“ဟားဟား၊ အတူတူသွားကြတာပေါ့”

ဖုန်းကျန်းက ရယ်လိုက်ပြီး လုချန်လင်း၏လက်မောင်းကို ဆုပ်ကိုင်၍ ဆွဲခေါ်သွားသည်။

“ငါတို့က ဟန်တောင်တန်းရွှေကျီးကလန်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ဟောင်းနဲ့ မိတ်ဆွေတွေပဲ။ ခေါင်းဆောင်ဟောင်းက မသေခင်မှာ ခေါင်းဆောင်ငယ်ကို ခေါ်လာခဲ့တယ်”

“အခု အဲဒီကလေးက ရွှေကျီးကန်းသွေးမျိုးဆက်ကို နိုးထခဲ့တယ်လို့ ပြောတယ်။ အထင်ကြီးစရာပဲ။ ငါက သူ့ကို မျက်နှာလုပ်ထားရမယ်”

“ဒါနဲ့ လူအိုကြီးလု၊ မင်းက ဘာလက်ဆောင်ယူလာတာလဲ”

လုချန်လင်းက ရှက်ရွှံ့သွားသည်။ သူက နောက်တွင်ပါလာသော ကျားသစ်နက်ကလန်၏ ကျွမ်းကျင်သူများကို အချက်ပြလိုက်ပြီး ဆင်ခြေပေးနေသည်။

ကျားသစ်နက်ကလန်၏ ကျွမ်းကျင်သူများက ခေါင်းငုံ့ထားပြီး နောက်မှ လိုက်လာကြသည်။

သူတို့က လက်ဆောင်များကို ယူမလာကြပေ။ လက်နက်များကိုသာ ယူလာခဲ့သည်။

သူတို့က တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် အကြီးအကဲဟန်ချောင်ဟူ ဦးဆောင်သော ရွှေကျီးကန်းတချို့က ကြိုဆိုရန်အတွက် ရှေ့တက်လာကြသည်။

ကျားသစ်နက်ကလန်သားများကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် ဟန်ချောင်ဟူ၏ မျက်နှာထားက မည်းမှောင်သွားသည်။

ထို့ကြောင့် လုချန်လင်းနှင့် တခြားလူများက တုန်ခါသွားကြသည်။

‘လုချန်ရှန်က ဟန်မူယဲ့ကို သတ်လိုက်ပြီလား’

‘တကယ်လို့ အဲဒီကိစ္စကို ဖုန်းကျန်းရဲ့ရှေ့မှာ ပြောလိုက်ရင် ချက်ချင်း ရန်ပွဲဖြစ်လာလိမ့်မယ်’

‘သူက ဟန်တောင်တန်းရွှေကျီးကလန်နဲ့ ဆက်ဆံရေးတည်ဆောက်ဖို့ ရောက်လာတာပဲ’

လုချန်လင်းက ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်လျက် ပြောသည်။

“ညီအစ်ကိုချောင်ဟူ၊ ကျားသစ်နက်ကလန်ရဲ့ အကြီးအကဲကူကျီက ခေါင်းဆောင်ငယ်ကို မရိုမသေ ဆက်ဆံခဲ့တယ်။ ငါက သူ့ကို အကျဉ်းချထားတယ်။ ဒီနေ့မှာ ငါက ခေါင်းဆောင်ငယ်ကို တောင်းပန်ဖို့အတွက် ရောက်လာတာပါ”

သူက ခေါင်းဆောင်ငယ်၏ လုံခြုံရေးကို အရင်ဆုံး စစ်ဆေးကြည့်ရမည်။

‘မရိုမသေဆက်ဆံတာလား’

‘တောင်းပန်တာလား’

ဖုန်းကျန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး လုချန်လင်းကို ကြည့်သည်။

ဟန်ချောင်ဟူက နှာမှုတ်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်လျက် ဖုန်းကျန်းကို ကြည့်သည်။

“ခေါင်းဆောင်ဖုန်း‌ ရောက်လာတာပဲ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ငယ်က အမဲလိုက်သွားနေပါတယ်။ မကြာခင် ပြန်လာပါလိမ့်မယ်”

သူက ထိုသို့ ပြောလိုက်ပြီး ဖုန်းကျန်းကို ဧည့်ခန်းဆောင်သို့ ခေါ်သွားသည်။

ဖုန်းကျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နောက်မှ လိုက်လာသည်။

လုချန်လင်းနှင့် ကျားသစ်နက်ကလန်သားများက ရွှေကျီးကလန်သားများ၏ အကြည့်အောက်တွင် အားတင်းပြီး လမ်းလျှောက်လိုက်ကြသည်။

သူတို့က ခန်းဆောင်ထဲသို့ရောက်လာပြီး ခဏအကြာတွင် ကျယ်လောင်သောမြည်သံကို ကြားရသည်။

အားကောင်းသောအငွေ့အသက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဖုန်းကျန်း၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားပြီး ဟန်ချောင်ဟူကို ကြည့်သည်။

“မင်းတို့ ခေါင်းဆောင်ငယ်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက နက်နဲတာပဲ။ သူက အဆင့်ခြောက်ကို ရောက်နေပြီထင်တယ်။ ရွှေကျီးကန်းရဲ့ သွေမျိုးဆက်အနည်းငယ်ကိုလည်း နိုးထနိုင်ခဲ့တယ်”

လုချန်လင်း၏မျက်နှာထားက အနည်းငယ် လေးနက်လာသည်။

ခေါင်းဆောင်ငယ်က ရင်ဆိုင်ရန် မလွယ်ကူလောက်ပေ။

ဟန်ချောင်ဟူက ပြုံးလိုက်သည်။ သူက လမ်းလျှောက်လာသောလူကို ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

“ခေါင်းဆောင်ဖုန်း၊ အဲဒါက ခေါင်းဆောင်ငယ်မဟုတ်ပါဘူး။ ဟန်တောင်တန်းရွှေကျီးကလန်ရဲ့ အကြီးအကဲဟန်ယွင်ဟယ်ပါ။ သူက ဒဏ်ရာပြန်ကောင်းလာပြီး အဆင့်တက်သွားတယ်”

တံခါးဝတွင် အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသော ဟန်ယွင်ဟယ်က လမ်းလျှောက်လာသည်။ သူ့နောက်တွင်ရှိသော ရွှေကျီးကန်းပုံရိပ်ကို ရွှေအလင်းတန်းက ရစ်ပတ်ထားသည်။

“ဟန်ယွင်ဟယ်က ခေါင်းဆောင်ဖုန်းကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်”

သူက လုချန်လင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့နောက်တွင်ရှိသော ရွှေကျီးကန်းပုံရိပ်က လှုပ်ရှားနေပြီး တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကို ထုတ်ဖော်သည်။

“ခေါင်းဆောင်လုချန်လင်းကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်”

သူက ရွှေကျီးကန်းသွေးမျိုးဆက် အနည်းငယ်ကို နိုးထနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် အဆီအနှစ်ဝိညာဉ် ဆဌမအဆင့်သို့လည်း ရောက်လာသည်။

ဟန်ယွင်ဟယ်က မြင့်တက်လာသော ခွန်အားကိုး ခံစားမိသည်။ သူက လုချန်လင်းကို တိုက်ခိုက်နိုင်သည်။

ဖုန်းကျန်းက ပြုံးနေသည်။

လုချန်လင်းက မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းလိုက်သည်။

“ငါပြန်လာပြီ ....”

အဝေးတစ်နေရာတွင် ဆူညံသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

“တောဝက်က အကြီးကြီးပဲ ....”

‘ဟန်တောင်တန်းကလန်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ငယ် ပြန်ရောက်လာတာလား’

ဖုန်းကျန်းနှင့် တခြားလူများက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး မတ်တပ်ရပ်၍ ခန်းဆောင်ထဲမှ ထွက်သွားကြသည်။

သူတို့က အပြင်ဘက်သို့ ရောက်လာသောအခါတွင် ရွှေကျီးကလန်သားများ ဝိုင်းရံထားသော လူတစ်ယောက်ကို မြင်ရသည်။

ထိုလူက နောက်ကျောတွင် လေးတစ်လက်ကို လွယ်ထားသည်။ သူ့နောက်တွင်ရှိသော လူငယ်များက ဆယ်ပေခန့် ရှည်လျားသော တောဝက်တစ်ကောင်ကို သယ်လာကြသည်။

ထိုတောဝက်၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် အပေါက်ကြီးတစ်ပေါက် ရှိနေသည်။ သားရဲ၏ အသက်စွမ်းအားနှင့် သွေးစွမ်းအားက ပျောက်ကွယ်မသွားသေးပေ။

“အဲဒါက မင်းတို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ငယ်လား။ သူရဲကောင်းတစ်ယောက်ပဲ”

လုချန်လင်းက အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ ပြောလိုက်ပြီး နီးကပ်လာသော ရွှေကျီးကလန်သားကို ကြည့်သည်။

ဖုန်းကျန်းက နီးကပ်စွာကြည့်လိုက်ပြီး အသာအယာ ခေါင်းခါသည်။

“ဟားဟား၊ ဒါက ကျွန်တော်တို့ကလန်ရဲ့ ဟန်တင်းရီပါ။ အဲဒီကလေးက မြားပစ်ကျွမ်းတယ်လေ”

ဟန်ချောင်ဟူက ကျယ်လောင်စွာရယ်လိုက်ပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းသည်။

ဟန်တင်းရီက ဧည့်သည်များရောက်နေသည်ဟု ကြားလိုက်ရသောကြောင့် လျင်မြန်စွာ ပြေးလာခဲ့သည်။

သူက လူတိုင်းကို ဦးညွတ်လိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင် ရစ်ဝဲနေသော သွေးစွမ်းအားများ ရှိနေသည်။

“ဟေး၊ မင်းက အဆင့်တက်သွားပြီလား”

ဟန်ယွင်ဟယ်က ဟန်တင်းရီကို ကြည့်လိုက်ပြီး ကျေနပ်သွားသည်။

ယခုအချိန်တွင် ဟန်တင်းရီက အဆီအနှစ်ဝိညာဉ် ပဥ္စမအဆင့် အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။