အလိုက်သင့်
Vol. 96 Ch. 1334
“မင်းရဲ့သားကောင်အတွက် ထောင်ချောက်တွေ တပ်ဆင်ထားတာက မင်းမှာ လုံးဝအသာစီးရမှုတစ်ခုရှိတယ်လို့ ဆိုလိုတယ်”ထန်ရှုက အနည်းငယ်ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏ “”ဟေး၊ မင်း ဘာကို စောင့်နေတာလဲ၊ အထွတ်အထိပ်အုပ်ချုပ်သူ”
ပုံရိပ်တစ်ခုက အဝေးမှ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားလာပြီး ကြီးမားသောအရှိန်အဝါနှင့်အတူ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာ၏။ ပြုံးလျက် အထွတ်အထိပ်အုပ်ချုပ်သူက ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည် “ဒီအစိမ်းရောင်မိုးကောင်းကင်ဆိုတဲ့ခွေးကောင်ကို ငါ သိတာ ကြာပြီ၊ သခင်။ ဒါပေမယ့် သူ့ကို ဒီလိုမျက်နှာမျိုးနဲ့ မြင်ရတာတော့ ဒါက ပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ”
“အာ၊ ဒါဆို မင်းက ဒီတာအိုအရှင်အစိမ်းရောင်မိုးကောင်းကင်ကို သိတာပေါ့”ထန်ရှုက ပြုံးလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်၊ သူ့ကို သိရုံတင်မကဘူး၊ သူနဲ့ ရန်ငြိုးတစ်ခုလဲ ရှိတယ်”အထွတ်အထိပ်အုပ်ချုပ်သူက ပြုံးဖြဲဖြဲလုပ်လိုက်သည် “အပေါ်ယံမှာတော့ ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်ယောင်ဆောင်ထားပေမယ့် အတွင်းထဲမှာ ကြောင်သူတော်ဖြစ်နေတဲ့အကောင်ပဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်တစ်ထောင်က ငါတို့နှစ်ယောက်လုံးက ရွှေအင်မော်တယ်တွေ ဖြစ်ခဲ့ကြတယ်။ အဲအချိန်တုန်းက သူ့ရဲ့ဂျူနီယာညီလေးက မီးမောင်းလွန်းပြန်ယာဉ်အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းတစ်ခုကို တွေ့ခဲ့တယ်လေ၊ ဒီအကောင်က သူ့ကို သတ်ပစ်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် သူ့ကို ကူညီပေးဖို့အတွက် ဒီကောင်က ငါ့ကို သလင်းကျောက်အဆီအနှစ်အနည်းငယ်ပေးခဲ့တယ်”
တာအိုအရှင်အစိမ်းရောင်မိုးကောင်းကင်၏အမူအရာက ဖြူရော်သွားလျက် ပြင်းထန်စွာ အော်ပြော၏ “အထွတ်အထိပ်အုပ်ချုပ်သူ၊ မင်းက ပြီးပြည့်စုံခြင်းရွှေအင်မော်တယ်တစ်ယောက်ပဲ၊ ဒါပေမယ့် မင်းက မင်းကိုယ်မင်း နှိမ့်ချပြီး အခြားသူဆီမှာ အမှုထမ်းနေတာလား။ မင်း…မင်းက အရှက်မရှိတော့တာလား”
“ဟမ့်။ ဘာအရှက်လဲ။ အဲဒါက အရမ်းအရေးကြီးလို့လား”အထွတ်အထိပ်အုပ်ချုပ်သူက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၏ “ဘာက ပိုအရေးကြီးလဲ၊ အရှက်လား အသက်လား”
အမ်…
ကြားပြီးနောက် တာအိုအရှင်အစိမ်းရောင်မိုးကောင်းကင်က ရုတ်တရက် ပင့်သက်ရှိုက်လိုက်မိသည်။ အထွတ်အထိပ်အုပ်ချုပ်သူ၏အသက်က ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသောကြောင့် ထိုလူကို သခင်အဖြစ် အမှုထမ်းခဲ့ရသည်။ ဒါနဲ့ ဒီကောင်က ပြီးပြည့်စုံခြင်းရွှေအင်မော်တယ်တစ်ယောက်လေ၊ ဒါဆို ဘယ်သူက သူ့ကို အညံ့ခံအောင် လုပ်နိုင်တာလဲ။
ထန်ရှုက တာအိုအရှင်အစိမ်းရောင်မိုးကောင်းကင်နှင့်ငရဲမြစ်အုပ်ချုပ်သူတို့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏ “ကောင်းပြီလေ၊ မင်းတို့နှစ်ယောက် အခု ဘယ်လိုမြင်လဲ။ ငါတို့အားလုံးက မင်းတို့ကို သတ်ဖို့လုံလောက်ရဲ့လား”
တာအိုအရှင်အစိမ်းရောင်မိုးကောင်းကင်က လှောင်ပြောင်လိုက်၏ “ဟမ့်၊ ပြီးပြည့်စုံခြင်းရွှေအင်မော်တယ်သုံးယောက်က များတယ်လို့ ဆိုနိုင်ပေမယ့် ဒီလောက်နဲ့ ငါတို့ညီအကိုနှစ်ယောက်ကို သတ်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ မင်းက အိပ်မက်မက်နေတာပဲ”
“ဒါဆို ငါတို့က မလုံလောက်ဘူးလို့ မင်း ပြောတာလား၊ ဟမ်။ ဒီတော့ နောက်ထပ်လူတွေ ထပ်ထည့်လိုက်ရင်ရော ဘယ်လိုလဲ”ထန်ရှုက ပြုံးကာ တုံ့ပြန်လိုက်၏။
ပြောပြီးနောက် သူက အခြားပြီးပြည့်စုံခြင်းရွှေအင်မော်တယ်ခြောက်ယောက်ကို ကောင်းကင်ဘုံစံအိမ်အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းမှ ချက်ချင်း ဆင့်ခေါ်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏ “ချုပ်နှောင်မှုကိုးခုအစီအရင်ထဲမှာ ပြီးပြည့်စုံခြင်းရွှေအင်မော်တယ်ဆယ်ယောက်က မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို သတ်ဖို့ ပူးပေါင်းမယ်။ ဒါက လုံလောက်ပြီလို့ ငါ ထင်တယ်၊ ဟုတ်လား”
ယခုတော့ တာအိုအရှင်အစိမ်းရောင်မိုးကောင်းကင်က ကြောက်ရွံ့သွားလေသည်။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးက ရေခဲတွင်းထဲသို့ ကျရောက်သွားသည့်ပမာ ကြောက်ရွံ့မှုတို့နှင့်အတူ တုန်ယင်နေလေသည်။ သူတို့ကို ပြီးပြည့်စုံခြင်းရွှေအင်မော်တယ်ဆယ်ယောက်ဖြင့် ဝန်းရံထားသည်ဆိုလျှင်ပင် သူက ဒီလောက် ကြောက်ရွံ့မည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ယခု သူတို့က ချုပ်နှောင်မှုကိုးခုအစီအရင်ထဲတွင် ပိတ်မိနေသည်။ သူ့ကို အထိတ်လန့်စေဆုံးကတော့ သူ၏စာပို့တိုကင်ကို အသုံးမပြုနိုင်တော့သလို သူ၏အသက်ကယ်ပစ္စည်းဖြစ်သည့်မီးမောင်းလွန်းပြန်ယာဉ်အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းကိုလည်း အသုံးမပြုနိုင်တော့ခြင်းပင်။
သူ့ဘေးနားရှိ ငရဲမြစ်အုပ်ချုပ်သူလည်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသည်။ အထူးသဖြင့် ထန်ရှုက ပြီးပြည့်စုံခြင်းရွှေအင်မော်တယ်ဆယ်ယောက်ဟု ပြောသည်ကို ကြားပြီးနောက် သူက အရိုးထဲထိတိုင် အေးစိမ့်သွား၏။ ပြီးပြည့်စုံခြင်းရွှေအင်မော်တယ်ကိုးယောက်ထုတ်လွှတ်သောအရှိန်အဝါကို သူက အာရုံခံနိုင်သည်။ သူ့အမြင်အာရုံက ထန်ရှုပေါ်တွင်သာ ရစ်ဝဲနေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် စေဘယ်မိစ္ဆာကင်းမြီးကောက်ပေါ်သ်ု့ အာရုံစိုက်လိုက်၏။
“ငရဲမြစ်ကို ငါ့ဆီ လွှဲပေးရင် ဘယ်လိုလဲ၊ သခင်”စေဘယ်မိစ္ဆာကင်းမြီးကောက်က ထန်ရှုထံ လျှောက်လာကာ ပြောလိုက်၏။
ထန်ရှုက မျက်ခုံးပင့်တင်လျက် မေးလိုက်သည် “မင်းရဲ့လက်ရှိခွန်အားနဲ့ သူ့ကို အမြန်ဆုံး သတ်နိုင်မယ်လို့ မင်း ထင်လား”
“အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်တစ်ဝက်ကျိုးကျတဲ့အချိန်အတွင်း ငါ သူ့ကို သတ်နိုင်ပါတယ်၊ သခင်”စေဘယ်မိစ္ဆာကင်းမြီးကောက်က ယုံကြည်ချက်ရှိရှိဖြင့် ပြော၏ “ပြီးတော့ ငါက မင်းကို မဖုံးကွယ်ရဲပါဘူး၊ သခင်။ ငရဲမြစ်က ငါနဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ရန်ငြိုးတစ်ခုရှိတယ်။ အတိတ်မှာ ငါက သူ့ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့တန်ဖိုးတစ်ခုပေးအောင် လုပ်ခဲ့ပေမယ့် ဒီအမုန်းက ဘယ်တော့မှ မပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ဘူး။ သူ့ဆရာအသင်္ချေမိုးကြိုးအန္တိမအရှင်က သူ့ကို ကာကွယ်နေတာကြောင့် မဟုတ်ရင် ငါက သူ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို ချေမွပစ်လိုက်ပြီ”
“မင်းက ဒီကောင်နဲ့ ရန်ငြိုးရှိတာလား။ မင်းတို့နှစ်ယောက်ကြားမှာ ဘာဖြစ်ပျက်ခဲ့တာလဲ”ထန်ရှုက အံ့အားသင့်လျက် မေးလိုက်သည်။
“သူက ငါ့ရဲ့ကလေးလေးယောက်ကို သတ်ပြီး ငါ့ရဲ့ကင်းမြီးကောက်ရွာကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တယ်”စေဘယ်မိစ္ဆာကင်းမြီးကောက်က ပြန်ဖြေ၏။
စေဘယ်မိစ္ဆာကင်းမြီးကောက်၏စကားများကို ကြားပြီးနောက် ငရဲမြစ်အုပ်ချုပ်သူ၏မျက်လုံးများက ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ထိတ်လန့်မှုက သူ့မျက်လုံးထဲတွင် စီးဆင်းသွားလျက် သူက အော်ပြော၏ “မင်းက စေဘယ်မိစ္ဆာကင်းမြီးကောက်လား။ မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တခြားတစ်ယောက်ရဲ့ကျွန်ဖြစ်နေရတာလဲ”
စေဘယ်မိစ္ဆာကင်းမြီးကောက်က သူမ၏မျက်နှာအစစ်အမှန်ကို ထုတ်ပြလျက် ပြောလိုက်၏ “နင် ပြောချင်သလောက် ပြောပေတော့၊ ငရဲမြစ်။ သခင်က ငါ့ကို အမိန့်ပေးတာနဲ့ နင့်ကို သတ်ပြီး နင့်ရဲ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်ပစ်မယ်”
ငရဲမြစ်အုပ်ချုပ်သူက လက်သီးတင်းကျပ်စွာ ဆုပ်လိုက်သည်။ သူက ပြောမည့်ပြင်စဉ် သူ့ဂျူနီယာတာအိုအရှင်အစိမ်းရောင်မိုးကောင်းကင်က ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ဒူးထောက်လိုက်သည်ကို မြင်ပြီး သူ့အမူအရာက ရုတ်တရက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြောင်းလဲသွား၏။
“အစိမ်းရောင်မိုးကောင်းကင်…မင်း ငကြောက်…”
တာအိုအရှင်အစိမ်းရောင်မိုးကောင်းကင်က သူ့ကို လျစ်လျူရှုပြီး ပြီးပြည့်စုံခြင်းရွှေအင်မော်တယ်ဆယ်ယောက်ကို ကြောက်ရွံ့စွာ ကြည့်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူ့မျက်လုံးများက ထန်ရှုပေါ်သို့ ကျရောက်သွား၏။ ထို့နောက် သူက အသက်ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်လိုက်သည် “ဒီအရှင်…ငါ…တာအိုအရှင်အစိမ်းရောင်မိုးကောင်းကင်က ခေါင်းရှုပ်ပြီး မင်းရဲ့လူတွေကို ကြံစည်ဖို့ တွေးခဲ့မိပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို ချမ်းသာပေးပါ၊ မင်းကို ငါ့ရဲ့သခင်အဖြစ် သတ်မှတ်ပါ့မယ်။ ငါ့ရဲ့စီနီယာအကို…အာ၊ ငါ စကားပြောတာ မှားသွားတယ်။ ငရဲမြစ်အုပ်ချုပ်သူအတွက်ကတော့ သူက မင်းရဲ့ငယ်သားနဲ့ ရန်ငြိုးရှိတယ်။ မင်းက ငါ့ကို အသက်ချမ်းသာပေးရင် သူ့ကို သတ်ဖို့ ငါ ကူညီပေးပါ့မယ်”
“အစိမ်းရောင်မိုးကောင်းကင်…မင်း…အရှက်မရှိတဲ့အကောင်ပဲ…”
ငရဲမြစ်၏မျက်လုံးက သွေးနီရောင်သမ်းသွားသည်။ ဤတစ်ခေါက်တွင် သူ့ကို တာအိုအရှင်အစိမ်းရောင်မိုးကောင်းကင်က ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခု ရန်သူ၏အင်အားကို မြင်ပြီးနောက် ထိုအကောင်က ခွေးတစ်ကောင်ပမာ အသက်ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်ခဲ့ပြီး သူ့ကိုပင် သတ်ရန် ကျိန်ဆိုခဲ့သည်။ ဤကောင်က တကယ်ကို မိစ္ဆာလို လူစားပင်။
တာအိုအရှင်အစိမ်းရောင်မိုးကောင်းကင်က ငရဲမြစ်အုပ်ချုပ်သူဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြုံးဖြဲလျက် ပြောလိုက်၏ “ငါ မသေချင်ဘူး၊ စီနီယာအကိုငရဲမြစ်။ ဒါကြောင့် မင်းက ငါ့ကိုယ်စား သေပေးရမယ်။ ဘယ်သူက မင်းကို သူ့ရဲ့ငယ်ကျွန်နဲ့ ရန်ငြိုးရှိအောင် လုပ်ခိုင်းလို့လဲ။ ဒါပေမယ့် စိတ်ချပါ။ ဒီအရှင်က ငါ့ကို ခွင့်လွှတ်ဖို့ ဆန္ဒရှိသရွေ့ မင်းရဲ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပျောက်ကွယ်သွားအောင် သေချာပေါက် လုပ်ပေးပါ့မယ်”
ထူးဆန်းသောအမူအရာနှင့်အတူ ထန်ရှုက အစိမ်းရောင်မိုးကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ဇီသာဗျတ်စောင်းနတ်ဆိုးကျိုးယောင်ကို ရုတ်တရက် သတိရလိုက်၏။
အမှိုက်က အမှိုက်ပဲ၊ သူတို့ဆီကနေ ဘာကောင်းတာမှ မလာဘူးပဲ…
ထန်ရှုက စိတ်ထဲ၌ သက်ပြင်းချလျက် ပြောလိုက်သည် “မင်းက ဘယ်လောက်တောင် ဉာဏ်ရှိလိုက်သလဲ၊ အစိမ်းရောင်မိုးကောင်းကင်။ အခြေအနေကို နားလည်တဲ့သူက ဉာဏ်ရှိပြီး အသက်ရှင်ဖို့က ဘယ်အရာထက်မဆို ပိုအရေးကြီးတယ်။ မင်းက အညံ့ခံဖို့ ရွေးချယ်တယ်၊ ဒါဆို မင်းရဲ့အင်မော်တယ်စိတ်ဝိညာဉ်အမျှင်တန်းတစ်ခုကို ဒီစိတ်ဝိညာဉ်ချပ်ပြားဆီ ပို့လိုက်ပါ။ မင်းရဲ့အသက်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်တာနဲ့ ငါ မင်းကို ချမ်းသာပေးမယ်။ တကယ်တော့ နောက်လိုက်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ပြီးပြည့်စုံခြင်းရွှေအင်မော်တယ်တစ်ယောက်ကို ရရှိဖို့က မလွယ်ကူလှဘူးလေ”
ခဏတုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် တာအိုအရှင်အစိမ်းရောင်မိုးကောင်းကင်က အံကြိတ်ပြီး သူ၏အင်မော်တယ်စိတ်ဝိညာဉ်အမျှင်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ စိတ်ဝိညာဉ်က စိတ်ဝိညာဉ်ချပ်ပြားနှင့် ပေါင်းစပ်သွားပြီးနောက် ထန်ရှုက သန့်စင်လိုက်သည်ကို မြင်၏။ ယခု သူ့အသက်က အခြားသူ၏ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိသောကြောင့် စိတ်ထဲ၌ ခါးသီးစွာ ခံစားလိုက်ရ၏။ ထိုလူက သေဆိုသေ၊ ရှင်ဆိုရှင်ပင်။
သို့သော် ပြီးပြည့်စုံခြင်းရွှေအင်မော်တယ်ဆယ်ယောက်ကြောင့် စိတ်ဝိညာဉ်ပျောက်ကွယ်သွားရခြင်းထက် ဒါက ပိုကောင်းသည်။
“စေဘယ်မိစ္ဆာကင်းမြီးကောက်၊ ငါတို့မှာ အချိန်တွေအများကြီးမရှိဘူး၊ ဒါကြောင့် ကျန်တဲ့လူတွေနဲ့အတူ သူ့ကို အမြန်ဆုံးသတ်ပစ်ပါ။ ဒါပေမယ့် ကျန်တဲ့လူတွေက ငါ့စကားကို နားထောင်၊ နောက်ဆုံးတိုက်ကွက်ကို စေဘယ်မိစ္ဆာကင်းမြီးကောက်အတွက် ချန်ထားပေးလိုက်”
“နားလည်ပါပြီ…”
တာအိုအရှင်အစိမ်းရောင်မိုးကောင်းကင်အပါအဝင် ပြီးပြည့်စုံခြင်းရွှေအင်မော်တယ်ဆယ့်တစ်ယောက်က ငရဲမြစ်အုပ်ချုပ်သူကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြ၏။ အသက်ရှုချိန်အနည်းငယ်အတွင်း ထိုလူက ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရသွားခဲ့လေ၏။
ရွှမ်း…
သူက အခြားသူများ၏တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနေစဉ် အင်မော်တယ်ဓားတစ်လက်က ငရဲမြစ်အုပ်ချုပ်သူ၏ခေါင်းကို ရုတ်တရက် ပိုင်းချလိုက်သည်။ ခုတ်ချက်က သူ့ကို နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားစေပြီး သူ၏အင်မော်တယ်စိတ်ဝိညာဉ်က ထွက်ပြေးသွားသည့်အခိုက်တွင် စေဘယ်မိစ္ဆာကင်းမြီးကောက်က ချိတ်ပိတ်စည်းတစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ထုတ်ဖော်လိုက်၏၊ မိုးကြိုးတစ်ခုက ရုတ်တရက် ကျဆင်းလာပြီး အင်မော်တယ်စိတ်ဝိညာဉ်ကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
“ပျောက်ကွယ်သွားစမ်း…”
စေဘယ်မိစ္ဆာကင်းမြီးကောက်က သူမ၏အင်မော်တယ်ဓားကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ မိုးကြိုးက ငရဲမြစ်၏အင်မော်တယ်စိတ်ဝိညာဉ်ကို ထိမှန်လျှင်ချင်း သူမ၏ဓားက ထိုစိတ်ဝိညာဉ်ကို တိုက်ရိုက်သုတ်သင်လိုက်၏။
ဤသတ်ဖြတ်ခြင်းက ဒီလောက်အလွယ်တကူ ပြီးသွားလိမ့်မည်ဟု ထန်ရှုက မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ထို့နောက် ကြယ်မျက်ရည်ပစ်ပေးသောသိုလှောင်လက်စွပ်ကို လက်ခံပြီးနောက် သူက ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေသောတာအိုအရှင်အစိမ်းရောင်မိုးကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်၏။ လက်စွပ်ထဲရှိပစ္စည်းများကို မစစ်ဆေးတော့ဘဲ သူက ပြောလိုက်၏ “အခု မင်းကို အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခုပေးမယ်။ ကောင်းကင်ဘုံတောင်အင်မော်တယ်ပိုင်နက်မှာရှိတဲ့ပြီးပြည့်စုံခြင်းရွှေအင်မော်တယ်တွေကို ဒီနေရာကို လာဖို့ ချက်ချင်းစာပို့လိုက်ပါ၊ အနာဂတ်မှာ မင်းက ငါ့နောက်ကို လိုက်ဖို့ အရည်အချင်းပြည့်မီလိမ့်မယ်”
တာအိုအရှင်အစိမ်းရောင်မိုးကောင်းကင်က ခဏမှင်တက်သွားလျက် မေးလိုက်၏ “မင်းက အတိအကျဘယ်သူလဲ၊ သခင်။ ဘာလို့…”
ထန်ရှု၏အမူအရာက အေးစက်သွားလျက် သူက ခပ်မာမာပြန်ဖြေ၏ “မင်းသိသင့်တာဆိုရင် ငါ မဖုံးကွယ်ဘူး။ ဒါပေမယ့် မင်း မသိသင့်တဲ့အရာကိုတော့ မမေးနဲ့။ ငါက မဟာထန်အင်ပါယာရဲ့အုပ်ချုပ်သူမဟာထန်ကောင်းကင်ဘုံဧကရာဇ်၊ အနာဂတ်မှာ မင်း သစ္စာစောင့်သိရမယ်သူလို့တော့ ငါ မင်းကို ပြောပြနိုင်တယ်”
တာအိုအရှင်အစိမ်းရောင်မိုးကောင်းကင်၏အမူအရာက အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ပြော၏ “ဒါပေမယ့် စာပို့ဖို့ဆိုရင် ချုပ်နှောင်မှုကိုးခုအစီအရင်ကနေ ထွက်ဖို့ လိုတယ်၊ သခင်”
နောက်ဆုံးတွင် ထန်ရှုက ချုပ်နှောင်မှုကိုးခုအစီအရင်ကို ဖွင့်ရန် ဆုံးဖြတ်ကာ ပြောလိုက်သည် “ဘာကို ပြောရမယ်၊ ဘာကို မပြောရဘူးဆိုတာ မင်း သိမယ်ထင်တယ်”
“ဒီနောက်လိုက်က နားလည်ပါတယ်”တာအိုအရှင်အစိမ်းရောင်မိုးကောင်းကင်က ကမန်းကတန်း ပြောလိုက်၏။
များမကြာမီ သူက မိတ်ဆက်တိုကင်မှတစ်ဆင့် စာပို့လိုက်သည်။
ထန်ရှုက သက်ပြင်းတစ်ချက်ရှိုက်ကာ နက်ရှိုင်းသောအသံနှင့် ပြောလိုက်၏ “သားကောင်တွေရောက်ရှိလာမှာကို စောင့်နေပါ။ ဒီကနေ ငါတို့တွေ နောက်ထပ်ရိတ်သိမ်းနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်တယ်”
သားကောင်နှင့်ရိတ်သိမ်းခြင်းလား။
ဤသခင်က သူနှင့်ကျန်ရှိသည့်သူ့အဖော်များအပေါ် ရန်ငြိုးတစ်စုံတစ်ရာမရှိဘဲ သူတို့၏ပိုင်ဆိုင်မှုများကိုသာ လုယက်ချင်ပုံရသည်ကို တာအိုအရှင်အစိမ်းရောင်မိုးကောင်းကင်က သဘောပေါက်သွား၏။
အချိန်က တရွေ့ရွေ့နှင့် လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း နှစ်ရက်က ကုန်ဆုံးသွားသည်။ သို့သော် တာအိုအရှင်အစိမ်းရောင်မိုးကောင်းကင်ပို့ခဲ့သောစာက ပင်လယ်ထဲသို့နစ်မြုပ်သွားသာကျောက်တုံးပမာပင်။ ဘယ်သူ့ဆီမှ တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုခုမရောက်လာခဲ့ပေ။
ဖုန်းကွယ်အစီအရင်ထဲတွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ရင်း ထန်ရှု၏အမူအရာက လင်းလက်လျက် အနီးနားရှိ တာအိုအရှင်အစိမ်းရောင်မိုးကောင်းကင်ကို ရံဖန်ရံခါ ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအကောင်က စိတ်မအေးလက်မအေးဖြစ်လျက် ကောင်းကင်ဘုံတောင်ရှိရာသို့ အဆက်မပြတ်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။
ရုတ်တရက် ထန်ရှု၏အမူအရာက ပြောင်းလဲသွားသည်။ တိုက်ပွဲချပ်ဝတ်၊ တိုက်ပွဲဖိနပ်များအပြည့်နှင့် လှပသောအမျိုးသမီးတစ်ယောက်က ပြီးပြည့်စုံခြင်းရွှေအင်မော်တယ်လေးယောက်ကို ဉီးဆောင်လျက် သူ့မြင်ကွင်းထဲ၌ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူ့အမူအရာက ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့၏။
ဒီအမျိုးသမီးကို မမြင်တာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီ၊ ဒါပေမယ့် အချိန်ကတောင် သူမရဲ့ရုပ်ရည်မှာ ဘာအရိပ်အယောင်မှ မချန်ထားခဲ့ဘူးပဲ။ အထွတ်အထိပ်အလှလေးဖန်းဘုရင်မက ယခင်အတိုင်း လှစမြဲပါလား။