မိစ္ဆာအိုကြီးရီကျွမ်း

အင်မော်တယ်ကမ္ဘာက အားနည်းသူများကို သန်မာသူများက အမဲလိုက်သည့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သောနိယာမရှိသည်နေရာတစ်ခုဖြစ်၏။ သတ်ဖြတ်ခြင်းမြင်ကွင်းနှင့်တိုက်ပွဲမျိုးစုံကို မြင်ဖူးသောကြောင့် ယခုလိုမြင်ကွင်းတစ်ခုက ထန်ရှုကို အံ့အားမသင့်စေပေ။ သူ့အမြင်အာရုံကို ပြန်ရုတ်သိမ်းပြီးနောက် လမ်းဘေးတွင် တိမ်နင်းသားရဲကို စောင့်ကြည့်ပေးနေသည့် သက်လတ်ပိုင်းလူထံ လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်၏။ ထိုလူထံ အင်မော်တယ်ကျောက်တုံးကို ပေးပြီးနောက် သူက သားရဲပေါ်တက်ကာ မြို့ဂိတ်ဆီသို့ စီးကာ လိုက်ပါသွားသည်။

ရီနောက်မြို့ဂိတ်သို့ ရောက်သောအခါ အင်မော်တယ်စစ်သားအရေအတွက်က တစ်ထောင်ကျော်လွန်နေပြီး သူတို့အားလုံးက တိုက်ပွဲအတွက် အသင့်ပြင်ထားသည်ကို သူက မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထန်ရှုက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စကားသံများကို သေချာနားထောင်ပြီးနောက် အကြောင်းရင်းကို ချက်ချင်း နားလည်လိုက်သည်။

“မိစ္ဆာအိုကြီးရီကျွမ်းက တကယ်ရူးနေတာပဲ။ ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူက လူတစ်သောင်းလောက်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်။ ရေနောက်မြို့အနီးနားက လတ်ဆတ်ရေရွာထဲမှာရှိတဲ့လူတစ်ဝက်ကျော်ကိုလဲ သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်။ သူက အဲဒီရွာရဲ့နက်နဲသိမ်မွေ့ခြင်းအင်မော်တယ်ကိုတောင် သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်။ အခု သူက ရေနက်မြို့ကို ရောက်လာပြီး သတ်ဖြတ်နေပြန်ပြီ။ စွမ်းအားရှင်တစ်ယောက်ယောက်ကသာ သူ့ကို မရင်ဆိုင်ဘူးဆိုရင် လူအများကြီး သေကျေပျက်ဆီးရလိမ့်မယ်”

“သူ့ရဲ့သားက အသတ်ခံလိုက်ရတယ်၊ ဒီအတွက် သူ့ကိုပဲ အပြစ်တင်ရမှာပဲ၊ ဒီနေရာမှာ အမြဲတမ်း ပြဿနာရှာနေတဲ့ သူ့သားကို သူက အမြဲတမ်းကာကွယ်ပေးခဲ့တာလေ။ ဒါ့အပြင် လွန်ခဲ့တဲ့ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ်က အဲအကောင်က လူမိုက်တစ်ဖွဲ့ကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး သူတို့လက်ချက်ကြောင့် လူတွေ ဘယ်လောက်များ ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရလဲ။ ဘယ်လောက်များများက သူတို့ရဲ့ဝိညာဉ်တွေကို ဆုံးရှုံးပြီး တစ္ဆေသရဲတွေ ဖြစ်ခဲ့ကြလဲ။ ပြီးတော့ ဒီရီကျွမ်းက သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံခြင်းကို အားကိုးပြီး အမြဲတမ်းအနိုင်ကျင့်နေခဲ့တာ။ အဲအကောင်ပြဿနာရှာတဲ့အခါတိုင်း သူ့သားကို သူက အပြစ်မတင်ခဲ့ဘူး။ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့အတွက် သူ့ရဲ့နောက်လိုက်တွေကို လွှတ်ပြီးတော့တောင် ကူညီစေခဲ့တယ်။ အခု သူ့ရဲ့သားကို သူများက သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီလေ။ သူ့အတွက် သေတာက လုံးဝထိုက်တန်တယ်လို့ ငါ ရဲရဲပြောတယ်”

“ငါက အားနည်းတာ စိတ်ပျက်စရာပဲ၊ မဟုတ်ရင် ဒီမိစ္ဆာအိုကြီးရဲ့သားကို ငါကိုယ်တိုင် သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး။ အခုတော့ ကပ်ဆိုးတစ်ခုကို ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီလို့ ဆိုရမှာပေါ့။ နောက်ဆုံးတော့ ပတ်ဝန်းကျင်ပိုင်နက်တွေက အချိန်အကြာကြီး ငြိမ်းချမ်းနေတော့မယ်ဆိုတာ သေချာတယ်”

“ဟုတ်တယ်၊ ရီနောက်မြို့ကို စောင့်ကြပ်နေတဲ့ ပြီးပြည့်စုံခြင်းရွှေအင်မော်တယ်တစ်ယောက်ရှိတယ်။ မိစ္ဆာအိုကြီးရီကျွမ်းက ဘယ်လောက်ပဲ အားကောင်းပါစေ၊ သူက ရွှေအင်မော်တယ်တစ်ယောက်ပဲ။ သူက လာရဲရင် ပြီးပြည့်စုံခြင်းရွှေအင်မော်တယ်အစောင့်အရှောက်က သူ့ကို ရင်ဆိုင်လိမ့်မယ်။ အဲဒီသားအဖနှစ်ယောက်လုံး သေသွားရင် အကောင်းဆုံးပဲ”

“မင်း သိလား၊ အုပ်ချုပ်သူအရှေ့ပိုင်းဝူက ဒီမိစ္ဆာအိုကြီးရီကျွမ်းနဲ့ ရင်းနှီးမှုအချို့ ရှိတယ်လို့ ငါ ကြားတယ်။ သူက လူတွေကို သတ်ဖြတ်ဖို့ ရေနောက်မြို့ကို လာမယ်ဆိုရင် အုပ်ချုပ်သူအရှေ့ပိုင်းဝူက ဒီမိစ္ဆာကို သတ်ဖို့ ဆန္ဒရှိမလားဆိုတာ သံသယဖြစ်စရာပဲ။ ဒါနဲ့ အင်မော်တယ်အစောင့်အရှောက်စစ်တပ်က အဲဒီအင်မော်တယ်သတ်ဖြတ်သူလေးယောက်ကို လိုက်ဖမ်းနေတယ်လို့ ငါ ကြားတယ်။ ငါထင်တာ မှန်ရင် သူ့ကို နှစ်သိမ့်ဖို့အတွက် သူတို့ကို မိစ္ဆာအိုကြီးရီကျွမ်းဆီ လက်လွှဲပေးလောက်တယ်၊ မဟုတ်လား”

“အခြေအနေဘယ်လိုလဲဆိုတာ တစ်ချက်သွားကြည့်ရအောင်။ လက်ရှိမှာ အင်မော်တယ်စစ်သားတွေ အများကြီးရှိတယ်၊ အဲဒီမိစ္ဆာအိုကြီးက မြို့ဂိတ်မှာ သတ်ဖြတ်ရလိမ့်မယ်လို့တော့ ငါ မထင်ဘူး”

“ဟုတ်တယ်၊ ဒီနေရာမှာပဲ စောင့်ကြည့်နေကြရအောင်”

အနေအထားကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိပြီးနောက် သူက တက်လှမ်းခြင်းဒယ်စောက်စံအိမ်မှ ထွက်လာပြီးနောက် ထိုအင်မော်တယ်လေးယောက်ကို အင်မော်တယ်စစ်သားများက လိုက်လံဖမ်းဆီးနေသည်ကို သတိရကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ဤမြို့၏ပြီးပြည့်စုံခြင်းရွှေအင်မော်တယ်အစောင့်အရှောက်ဖြစ်သည့်အုပ်ချုပ်သူအရှေ့ပိုင်းဝူက မိစ္ဆာအိုကြီးရီကျွမ်းအား သတ်ဖြတ်ရန် အလွယ်တကူ လှုပ်ရှားမည်မဟုတ်ဟု သူက ရေးရေးလေးခန့်မှန်းမိသည်။ မိစ္ဆာအိုကြီး၏ဒေါသကို တည်ငြိမ်စေရန်အတွက် သူ့သားကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့်လူလေးယောက်ကို လက်လွှဲပေးရန်ပင် ဖြစ်နိုင်ချေများသည်။

ရုတ်တရက် ဖိနှိပ်သောအရှိန်အဝါတစ်ခုနှင့်အတူ သွေးအလင်းစီးကြောင်းတစ်ခုက အဝေးရှိ မိုင်တစ်သောင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် လူသေခန္ဓာကိုယ်အချို့က မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး အင်မော်တယ်စစ်သားတစ်ထောင်က လေထဲသို့ ချက်ချင်း ပြေးသွားကာ တိုက်ခိုက်ရေးဝင်္ကပါကို ခင်းကျင်းလျက် အဖြူရောင်ဝတ်ရုံနှင့် သွေးသံရဲရဲလူအိုကြီးတစ်ယောက်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ကြ၏။

“ထွက်သွားကြစမ်း။ ငါ့သားကို သတ်ခဲ့တဲ့သူက မြို့ထဲ ထွက်ပြေးသွားတာကို ငါ သိတယ်။ မင်းတို့က ငါ့ကို တားရဲရင် မင်းတို့ရဲ့အလောင်းကို ဖြတ်သွားတဲ့အတွက် ငါ့ကို အပြစ်မတင်ကြနဲ့…”မိစ္ဆာအိုကြီးရီကျွမ်း၏သတ်ဖြတ်ခြင်းဆန္ဒက ပြင်းထန်လွန်းပြီး မြို့ထဲသို့ အဝင်အထွက်လုပ်နေသည့် ကျင့်ကြံသူအားလုံးက ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးသွားကြ၏။

ဆယ့်ငါးမိနစ်ကြာပြီးနောက် နက်နဲသိမ်မွေ့ခြင်းအင်မော်တယ်နှင့် ရွှေအင်မော်တယ်အချို့က လွဲပြီး ကျန်လူအားလုံးက မြို့ထဲသို့ ဝင်သွားကြသည်။ စွမ်းအားရှင်ဒါဇင်ကျော်က မြို့ဂိတ်၏တစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် ပျံ့နှံ့လျက်ရှိပြီး မြင်ကွင်းအား တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

“ရီကျွမ်း၊ မင်းရဲ့သားကို သတ်ခဲ့တဲ့လူလေးယောက်ကို ဖမ်းဖို့ ငါတို့ရဲ့မြို့စောင့်ရှောက်သူက လူအချို့ကို စေလွှတ်ထားပြီးပြီ။ သူတို့ကို ဖမ်းမိရင် မင်းကို လွှဲပေးမှာဖြစ်တဲ့အတွက် မင်းက မြို့ထဲကို ဝင်ဖို့ မလိုဘူးလို့ သူ ပြောတယ်။ ဒါပေမယ့် မင်းက မြို့ထဲကို ဝင်ရောက်ရဲရင် မင်းကို အင်မော်တယ်လိုင်ဇီယန်ရဲ့ရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ရလိမ့်မယ်။ သူ့ရဲ့နောက်လိုက်အနေနဲ့ မင်းက ငါတို့ရဲ့စောင့်ရှောက်သူအရှင်နဲ့ ရင်းနှီးရင်တောင် သနားငဲ့ညှာလိမ့်မှာ မဟုတ်ဘူး”အင်မော်တယ်စစ်သားတစ်ထောင်၏ကွန်မန်ဒါက လှံကို ကိုင်ထားရင်း ပြောလိုက်သည်။

မိစ္ဆာရီကျွမ်းက သူ့အင်မော်တယ်ဓားကို ထုတ်ကာ ဒေါသတကြီး အော်ပြောသည် “ဟမ့်၊ အုပ်ချုပ်သူအရှေ့ပိုင်းဝူက သန်မာတယ်ဆိုရင်တောင် ဘာလို့ ငါက သူ့ကို ကြောက်ရမှာလဲ။ မင်းတို့ကို ထွက်သွားဖို့ ငါ ပြောတယ်၊ မဟုတ်ရင် အရှေ့ပိုင်းဝူက လှုပ်ရှားလာရင်တောင် မင်းတို့အားလုံးကို ငါ သတ်ရလိမ့်မယ်…”

ရွှေအင်မော်တယ်ကွန်မန်ဒါ၏အသားအရောင်က ရုတ်ချည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူက စဉီးအဆင့်ရွှေအင်မော်တယ်တစ်ယောက်မျှသာဖြစ်ကာ နှောင်းပိုင်းအဆင့်ရွှေအင်မော်တယ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည်မှာ နှစ်ထောင်ချီကြာပြီဖြစ်သည့် ရီကျွမ်း၏ပြိုင်ဘက်ဖြစ်ရန် အများကြီးလိုသေး၏။ သူ့လက်အောက်တွင် အင်မော်တယ်စစ်သားတစ်ထောင်ရှိလျှင်ပင် ဤမိစ္ဆာအိုကြီးနှင့် အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်ပါက သူတို့အားလုံးက ပျက်ဆီးသွားရပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် သူက အုပ်ချုပ်သူအရှေ့ပိုင်းဝူထံ သတင်းပို့တိုကင်မှတစ်ဆင့် လျင်မြန်စွာ သတင်းပို့ကာ အနေအထားကို တင်ပြလိုက်သည်။

ရီနောက်မြို့၏မြို့အရှင်နန်းတော်။

အုပ်ချုပ်သူအရှေ့ပိုင်းဝူက ရေကန်ဘေးရှိ ကူရှင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ရင်း ကန်ထဲရှိ ငါးများကို ကြည့်နေလေသည်။ သူ့ပတ်လည်တွင် အရှိန်အဝါအရိပ်အယောင်တစ်ခုမှ မရှိပေ။ သူ့ကျင့်ကြံခြင်းက စဉီးအဆင့်ပြီးပြည့်စုံခြင်းရွှေအင်မော်တယ်ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးနှစ်၂၄၀၀ကြာသည့်အထိ သူက အဆင့်မချိုးဖြတ်နိုင်သေးပေ။

မကြာသေးခင်က လူအချို့ ကယ်ရန်အတွက် ကောင်းကင်ဘုံတောင်အင်မော်တယ်ပိုင်နက်သို့ သူက အထွတ်အထိပ်အလှလေးနှင့်အတူ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

အတိတ်တွင် ပြီးပြည့်စုံခြင်းရွှေအင်မော်တယ်တစ်ယောက်အနေနှင့် သူက အန္တိမအရှင်များကို ရန်မစဘဲ အန္တိမအရှင်အထွတ်အထိပ်အလှလေး၏အရိပ်အာဝါသအောက်တွင် နေသရွေ့ အနည်းဆုံး အေးချမ်းစွာ နေထိုင်နိုင်ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ကျင့်ကြံနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သည်။

သို့သော် ကောင်းကင်ဘုံတောင်ရှိ တိုက်ပွဲတွင် ထန်ရှုက ပြီးပြည့်စုံခြင်းရွှေအင်မော်တယ်တစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး ထိုလူက လုံးဝပြန်မတိုက်ခိုက်နိုင်သည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။ ထိုအခါတွင်မှ သူက အားနည်းလွန်းနေသေးသည်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။ အနာဂတ်တွင် အင်မော်တယ်လိုင်ဇီယန်တစ်ခုလုံးကို သက်ရောက်နိုင်သည့် စစ်ပွဲတစ်ခုဖြစ်လာခဲ့လျှင် သူ၏လက်ရှိခွန်အားအရ သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်နိုင်ရန် မလွယ်လှပေ။ ၎င်းက လက်ရှိ သူအရေးတကြီးဖြစ်နေရသောအကြောင်းပြချက်ပင် ဖြစ်၏။

ဝှစ်…

အလင်းစီးကြောင်းတစ်ခုက ရောက်ရှိလာကာ သူက မျက်ခုံးပင့်တင်လိုက်သည်။ စာပို့တိုကင်ကို ဖမ်းကာ အထဲရှိ အကြောင်းအရာကို ဖတ်ပြီးနောက် သူ့အမူအရာက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဒေါသက အစားထိုးသွား၏။ နောက်အခိုက်အတန့်တွင် သူ့ပုံရိပ်က ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မြို့အပြင်ဘက်တွင် ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာ၏။

“မင်း များသွားပြီ၊ ရီကျွမ်း…”အုပ်ချုပ်သူအရှေ့ပိုင်းဝူက မိစ္ဆာရီကျွမ်းကို အေးစက်သောလေသံနှင့် ပြောလိုက်သည်။

မိစ္ဆာအိုကြီးရီကျွမ်းက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၏ “ဟမ့်။ အကိုအရှေ့ပိုင်းဝူ၊ ငါက မင်းကို လေးစားပြီး ဒီနေရာက စည်းမျဉ်းတွေကို မချိုးဖောက်ချင်ဘူးဆိုတာ မင်း သိပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် ငါ့သားကို သတ်သွားတဲ့သူတွေကို လက်စားချေရမယ်။ ငါ့ကို မြို့ထဲကို ဝင်ခွင့်ပေးပြီး အဲဒီလေးကောင်ကို ဆွဲခေါ်သွားခွင့်ပြုပါ။ ပြီးရင် ငါ ချက်ချင်း ထွက်သွားမယ်”

အရှေ့ပိုင်းဝူက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည် “မရဘူး၊ စည်းမျဉ်းတွေက ချမှတ်ထားပြီးသား၊ ဘယ်သူမှ ချိုးဖောက်လို့မရဘူး။ အဲဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မင်းကို ပြောဖို့ ငါ့လူတွေကို လွှတ်ထားပြီးပြီလေ။ မင်းကို ကူညီတဲ့အနေနဲ့ အဲလူတွေကို ဖမ်းပြီးရင် မင်းကို လွှဲပေးမယ်။ ဒါက ငါ့ရဲ့နောက်ဆုံးကန့်သတ်ချက်ပဲ…”

“ငါ မင်းကို ယုံကြည်လို့မရဘူး၊ အုပ်ချုပ်သူအရှေ့ပိုင်းဝူ”ရီကျွမ်းက အေးစက်စွာ ပြန်ပြောသည် “ဒါဆို ခင်မင်ရင်းနှီးမှုတွေအားလုံးကို လစ်လျူရှုတဲ့အတွက် ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့။ မင်းလို ပြီးပြည့်စုံခြင်းရွှေအင်မော်တယ်တစ်ယောက်ရဲ့စွမ်းရည်ကို ငါ စမ်းကြည့်ချင်နေတာ ကြာပြီ။ အခု အခွင့်အရေးက နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပေါ့”

“လာပြန်ပြီးလား”

ဤမိစ္ဆာအိုကြီးရီကျွမ်းက အခုလို ပြောနိုင်မည်ဟု အရှေ့ပိုင်းဝူက ဘယ်တော့မှ အိပ်မက်မမက်ခဲ့ပေ။ သူ့ရဲ့သဘောထားအရဆိုရင် သူက ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အသင့်ပြင်ထားခဲ့တာလား။

ဒီမိစ္ဆာအိုကြီးက ရူးသွားတာလား။ သူ့ရဲ့ရွှေအင်မော်တယ်အဆင့်ကျင့်ကြံခြင်းလောက်နဲ့ ပြီးပြည့်စုံခြင်းရွှေအင်မော်တယ်တစ်ယောက်ကို အနိုင်ယူနိုင်မည်လို့ ထင်နေတာလား။

မိစ္ဆာအိုကြီးရီကျွမ်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း အုပ်ချုပ်သူအရှေ့ပိုင်းဝူက စိတ်မဝင်စားစွာ ပြောလိုက်သည် “ကောင်းပြီလေ၊ မင်းက တိုက်ခိုက်ချင်မှတော့ မင်းရဲ့ဆန္ဒကို ဖြည့်ပေးရတာပေါ့။ ဒါပေမယ့် မင်းကို ညှာတာဖို့တော့ မမျှော်လင့်ထားနဲ့”

အထင်သေးသောအကြည့်တစ်ခုက ရီကျွမ်း၏မျက်လုံးများထဲ၌ လက်သွားသည်။ သူ့အဟုန်က ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ချက်ချင်းလျှင်ပင် သူ့အရှိန်အဝါက ဆယ်ဆမြင့်တက်လာသည်။ ထို့ပြင် သူ့အရေပြားက စတင်အက်ကွဲလာပြီး အကြေးခွံများက အရေပြားမှ ထွက်လာကာ တစ်ကိုယ်လုံးကို လျင်မြန်စွာ ဖုံးအုပ်သွား၏။

“လာစမ်း…မင်း ဘာလုပ်နိုင်သလဲဆိုတာ ငါ့ကို ပြပါ…”

အရှေ့ပိုင်းဝူက မယုံကြည်နိုင်သောအမူအရာနှင့် ပြောလိုက်၏ “မင်းက သန့်စင်တဲ့အင်မော်တယ်တစ်ယောက်မဟုတ်လား။ ဒါပေမယ့် မင်းက ပြီးပြည့်စုံခြင်းရွှေအင်မော်တယ်တစ်ယောက်ဖြစ်နေခဲ့တာလား”

“မင်း ထင်ချင်သလိုထင်…”

မိစ္ဆာအိုကြီးရီကျွမ်းက ပြုံးဖြဲဖြဲလုပ်ကာ သူ၏မွေးရာပါအင်မော်တယ်ဓားကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ဓားရောင်ခြည်တန်းအလွှာများက ကောင်းကင်ကို ရုတ်ချည်း ဖုံးအုပ်သွားကာ အုပ်ချုပ်သူအရှေ့ပိုင်းဝူကို တိုက်ခိုက်လိုက်၏။

အုပ်ချုပ်သူအရှေ့ပိုင်းအဝူက တုန်လှုပ်မှုကို လျင်မြန်စွာ ဖယ်ထုတ်ပြီး သူ၏မွေးရာပါအင်မော်တယ်လက်နက်ကို ထုတ်လိုက်သည်။ ရီကျွမ်းက သူ့၏သရုပ်မှန်နှင့်ကျင့်ကြံခြင်းအား ဘာကြောင့် ဖုံးကွယ်ထားသည်ကို မသိပေ။ သူက ဤလူအိုကြီးနှင့် ရိုးရိုးသားသား မိတ်ဆွေဖွဲ့ခဲ့သော်လည်း ဤလူက သူ့ကို မယုံကြည်နေသည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ၊ ထို့ကြောင့် ဤလူအား မျက်နှာသာပေးစရာ ဘာမှမလိုတော့ဟု သူက ခံစားမိသည်။

“ကြာပန်းနီကမ္မမီးလျှံဓား…”

ထိန်းချန်ထားခြင်းမရှိဘဲ အရှေ့ပိုင်းဝူက အားအကောင်ဆုံးတိုက်ကွက်ကို လျင်မြန်စွာ ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ သူက ဤနည်းစနစ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည့် တစ်ချိန်တည်းတွင် ကမ္မမီးလျှံက လေထဲမှ ထွက်လာပြီး ရီကျွမ်းကို ဖိနှိပ်ရန် ရှေ့သို့ တောက်လောင်သွား၏။

မိစ္ဆာအိုကြီးရီကျွမ်းက အထင်သေးစွာ ပြုံးလိုက်ပြန်သည်။ သူက အုပ်ချုပ်သူအရှေ့ပိုင်းဝူထံ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ သူ၏ဓားကွက်များက သတ်ဖြတ်ကွက်များပမာ ကောင်းကင်ရှိ ကြာပန်းနီကမ္မမီးလျှံအလယ်တွင် ထွက်ပေါ်သွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အရေပြားများက အရှေ့ပိုင်းဝူ၏တိုက်ကွက်ကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လိုက်၏။

“ဒီလောက်တောင်သန်မာတာလား”

သူ့ရင်ဘက်က ထိသွားသလို ဖြစ်ကာ အရှေ့ပိုင်းဝူက ညည်းလိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အနောက်သို့ မီတာတစ်ရာအထိ ပျံသန်းသွား၏၊ သို့သော် ရီကျွမ်းက သူ့ထက် ပိုမြန်နေသည်။ ဤအဖိုးကြီး၏ဓားရောင်ခြည်တန်းများက ကြာပွတ်ရှည်တစ်ခုပမာ သူ့ရင်ဘက်ကို ထိမှန်သွား၏။

ဖောက်…

သွေးများပက်ဖြန်းလျက် အုပ်ချုပ်သူအရှေ့ပိုင်းဝူက ဒဏ်ရာရသွားသည့်အခိုက်တွင် သူ၏မွေးရာပါအင်မော်တယ်ဓားက ရီကျွမ်း၏ခါးကို ထိမှန်ကာ ထိုလူက အနောက်သို့ လွင့်ထွက်သွား၏။ သို့သော် ရီကျွမ်း၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အကြေးခွံများက အလွန်အမင်း မာကြောပြီး ကြမ်းတမ်းသောခုခံမှုကို ပေးစွမ်းနေလေသည်။ သူ့လက်နက်က ဤမိစ္ဆာအိုကြီး၏ရင်ဘက်ကို ထိမှန်သွားသော်လည်း ထိုလူအပေါ်တွင် အသေးစားဒဏ်ရာသာ ဖြစ်သွားစေနိုင်ခဲ့သည်။

“မင်းက အတိအကျဘယ်သူလဲ။ မိစ္ဆာရီကျွမ်းက မင်းရဲ့သရုပ်မှန်မဟုတ်လောက်ဘူး…”အုပ်ချုပ်သူအရှေ့ပိုင်းဝူက ဒေါသတကြီး အော်ပြောလိုက်သည်။

“မင်းက ငါ့ရဲ့သရုပ်မှန်ကို သိချင်ရင် ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်တဲ့ခွန်အားကို ထုတ်ပြပေါ့”ရီကျွမ်းက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည် “မဟုတ်ရင် ဒီနေ့မှာပဲ မင်းက ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေဖြစ်သွားလိမ့်မယ်”