နိမ့်ကျသော နောက်ခံ
Vol. 113 Ch. 4.1211
"ဟားဟား ဟားဟား"
လူတစ်ယောက်က အသံကျယ်ကြီးဖြင့် ထရယ်လိုက်သည်။ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများသည် အပိုင်းသုံးပိုင်းခွဲ၍ စကားပြောသောလူကို ကြည့်လိုက်သော် ၎င်းက ချီးရှားသန့်ရှင်းတဲ့မြေက လူဖြစ်လေသည်။
နျဲ့ဖန်သန့်ရှင်းတဲ့မြေက သီလရှင်ငယ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ တစ်ဖက်လူရဲ့ မျက်နှာက ပို၍ နီရဲသွားလေသည်။
သို့သော် အများစုက လုရွှမ်ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ လူတိုင်းသည် နတ်မီးနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံသော အခြေအနေတွင် ရှိနေပုံရသောကြောင့် ရှေ့ထွက်ရပ်ဖို့ သတ္တိရှိကြသည်။
မုယွီအာနဲ့ ဖေ့ယိုးယွီတို့ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် မည်းမှောင်နေပုံရသော်လည်း စကားပြောနေသူမှာ ချီးရှားသန့်ရှင်းတဲ့မြေက ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းတို့ရဲ့ ခွန်အားက သူတို့ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်ပြီး စိတ်ထဲမှာ ဘယ်လောက်ပဲ မကျေနပ်မှုတွေ ရှိနေပါစေ ဒေါသကို မဖော်ပြရဲကြချေ။
လုရွှမ်ကတော့ အေးဆေး တည်ငြိမ်ကာ ဘာမှမထူးခြားသော အမူအရာဖြင့် လူတိုင်း၏ လှောင်ပြောင်မှုကို ရင်ဆိုင်ခဲ့သည်။
"ဟာဟား နောက်ဆုံးအကြိမ်တုန်းက ဒြပ်စင်ငါးပါး မဟာဂိုဏ်းက နောက်ဆုံးပဲ ဒါပေမဲ့ အခု သူတို့က နတ်မီးနယ်ပယ် တတိယအဆင့်က ကောင်လေးတစ်ယောက်ကို လွှတ်လိုက်ပါပြီဗျာ... ကြည့်ရတာ အိုးကွဲဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီဆိုတာ သိသာပါတယ်... မင်းဒီလိုဘဝမျိုးကို ထားခဲ့ဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား?"
အသံကို နားထောင်ရင် ယင်ယန်မဟာဂိုဏ်းမှ ဖန်ကျစ်ချွမ်း ဖြစ်သည်ကို သိလိုက်သည်။ အားလုံးက နောက်တဖန် ရယ်မောကာ ဒြပ်စင်ငါးပါး မဟာဂိုဏ်းကို ကြည့်ပြီး ရယ်မောလိုက်ကြသည်။
"ဟမ့် ဒီလိုလူမျိုးက ဒီမှာနေဖို့ လိုအပ်လို့လား၊ ထွက်သွားတော့!"
လုရွှမ်အား ကလေးတစ်ဦးကို ကြည့်နေသလိုမျိုး မညှာမတာ စိုက်ကြည့်နေသည်။
"ကောင်လေး... မင်းထိုက်တန်တယ်!"
ထိုလူ၏လေသံကို နားထောင်ရင်း သူ့ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် နတ်နဂါး မိသားစုထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် လုံလောက်သည်ဟု သူတို့က မယုံခဲ့ပုံရသည်။ ဒါပေမဲ့ လုရွှမ်ကတော့ ဒီလူက မနာလိုဖြစ်နေကြောင်း ကောင်းကောင်းသိနေပြီး သူ့ရဲ့ လိုချင်တပ်မက်ဖွယ် သီလရှင်လေးကို ကြည့်တဲ့ပုံစံကို သတိထားမိခဲ့တာ ကြာပါပြီ။
နျဲ့ဖန်သန့်ရှင်းတဲ့မြေက သီလရှင်ငယ်လေးကိုတော့ သူ မကဲ့ရဲ့ဝံ့သောကြောင့် လုရွှမ်အား ဒေါသပြေသွားလေသည်။
"မာနကြီးနေတာ!" မုယွီအာ အော်လိုက်သည်။
သူသည် ချီးရှားသန့်ရှင်းတဲ့မြေကို မထိဝံ့ပေ။ ယင်ယန်မဟာဂိုဏ်းက ၎င်းတို့၏ ဒြပ်စင်ငါးပါးမဟာဂိုဏ်းနှင့် တူညီသော်လည်း အလွန်မောက်မာဝံ့ကြသည်။ သူသည် နတ်မီးနယ်ပယ် တပည့်တစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း သူ့ရှေ့တွင် တစ်စုံတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ရန် သူတကယ်ပင် အလေးအနက် မထားခဲ့ပေ။
မုယွီအာက သူ့လက်ဖဝါးကို ရွှေ့ကာ ကျင့်ဝတ်ကို နားမလည်သော ဤကောင်လေးကို သင်ခန်းစာတစ်ခု သင်ပေးရန် ကြံရွယ်ပြီး အဘိုးကြီးကို ပါးရိုက်လိုက်သည်။
"ဟာဟား မုယွီအာ မင်းရဲ့အငယ်တန်းကို ဘာလို့ ကာကွယ်နေရတာလဲ... သူက သန့်ရှင်းတဲ့မြေထဲကို ဝင်ချင်တာ ဆိုရင်တော့ တိုက်ပွဲက မဖြစ်မနေပဲလေ.... အခုသူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းသတ္တိ ကွာဟချက်ကို မြင်လိုက်ရတော့ သူ့အသက်ကို ဝင်ကယ်တင်နေမယ် ဆိုရင် သူ့အစွမ်းအစနဲ့ ဝင်နိုင်မယ်လို့ ထင်သေးရဲ့လား"
ဖန်ကျစ်ချွမ်းက သူ့လက်ဖဝါးကို ပွတ်လိုက်ပြီး ယွမ်စွမ်းအင်အား ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ မုယွီအာ ကယ်တင်ရမည့်နေရာကို ထိမှန်ကာ မုယွီအာ၏ လက်ဖဝါးကို ပြန်ဆုတ်ခိုင်းလိုက်သည်။
အရပ် ခပ်တိုတိုနဲ့ လူတစ်ယောက် ထွက်လာသော်လည်း သူ့အသံမှာ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ထူးထူးခြားခြား ကျယ်လောင်နေသည်။
"အစ်ကိုဖန်ပြောတာ မှန်တယ်...အားလုံးက ရှေးဟောင်း မိသားစုထဲကို ဝင်သွားရတော့မယ် တိုက်ပွဲက ရှောင်လွှဲလို့ မရဘူး.... မုယွီအာ ဘာလို့ သူတို့ကို ရပ်ခိုင်းရတာလဲ... လိန်ထုံက ဒီအငယ်တန်းညီလေးနဲ့ ကောင်းကောင်း အချိန်ပေးမှာပါ"
ထိုလူကြီး၏အမည်မှာ လိန်ထုံ ဖြစ်သည်။ လုရွှမ်ကလည်း ပြန်ပြုံးပြရင်း အော်ပြောလိုက်သည်။
"နာမည်ကောင်းပဲ ငါ့နာမည် လုရွှမ်! မှတ်ထား"
လုရွှမ်အသံသည် မြင့်သည်မဟုတ်၊ နိမ့်သည်မဟုတ် မိုးခြိမ်းသံလောက်လည်း မကျယ်သော်လည်း လူတိုင်း၏နားထဲသို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရောက်သွားသည်။ အသံက ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းပြီး သဘာဝကျသည်။ သို့သော် သူက ရယ်စရာအဖြစ် ပြောနေသယောင် ကြားနိုင်သည်။
လူများစွာသည် သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် စူးစမ်းလိုစိတ် အရိပ်အမြွက်များ ရှိနေကြ၏။ ဤကောင်လေးသည် ဤဆင်းရဲသော အခြေအနေတွင် ယခုလို ယုံကြည်မှုမျိုး ရရှိနေတာက ဘယ်လို ခွန်အားတွေ ရှိနေလို့လဲ။
ဤကလေးအား ရွေးချယ်ခံရပြီးကတည်းက ဒြပ်စင်ငါးပါး မဟာဂ်ိုဏ်းက သာမန်အကြောင်းနဲ့ ရွေးချယ်ခဲ့တာ ဖြစ်တယ်လို့ မထင်ကြပေ။ လိန်ထုံသည် သူ့အစ်ကိုကြီးထံမှ ခွင့်ပြုချက်ရ၍ ပြုံးကာ ပြန်ဆုတ်သွားရင်း လက်ဖဝါးဖြင့် ပြင်းထန်သော လေကို တွန်းထုတ်လိုက်သည်။
အရင်ကတော့ လုရွှမ်ရဲ့လည်ပင်းကို လက်တစ်ဖက်နဲ့ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး မျက်နှာကို ပါးရိုက်လိုက်ပေမယ့် လုရွှမ်ကတော့ သူ့မျက်လုံးတွေကို လုံးဝ ကြည့်မနေခဲ့ချေ။
ဖေ့ယိုးယွီ တစ်ခုခုပြောခါနီးမှာ လုရွှမ်က ရယ်မောပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ဆရာတူအစ်မ အဲဒါကို မေ့လိုက်ပါ... သူတို့ပြောတာ မှန်ပါတယ် မကြာခင်မှာဘဲ ဝင်ရောက်တဲ့အခါ တိုက်ပွဲဖြစ်လိမ့်မယ်...ဒီလို ပါးရိုက်ချင်တာလောက်က ထည့်ပြောစရာတောင် မလိုပါဘူး"
လိန်ထုံသည် ကြီးမားသော်လည်း သူ၏တုံ့ပြန်မှုသည် နှေးကွေးခြင်းမရှိပေ။ လုရွှမ် နောက်ပြန်ဆုတ်လိုက်သည်နှင့် သူ့လက်ဖဝါးကို လေးဘက်လှည့်ကာ ရှေ့တစ်လှမ်းတိုး၍ လုရွှမ်ကို ကန်ထည့်လိုက်သည်။
"အို ယောက်ျားကြီး ဖြစ်ပြီးတော့ မင်းက လက်ချင်းဆက်တိုက် ချင်နေတာလား တောင်းပန်ပါတယ် ငါ့မှာ စွမ်းအားမရှိဘူး"
လုရွှမ် ပြောပြီး ချီထျန်းပုကိုသုံး၍ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က တစ်လှမ်းချင်း တိုးသွားကာ အလားတူ တိုက်ခိုက်မှုကို ပြန်ပေးလိုက်သည်။
လိန်ထုံက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ့တစ်ကိုယ်လုံး ရုတ်တရက် အရှိန်တက်လာသည်။ တစ်ကိုယ်လုံး လူသတ်လက်နက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ အဆက်မပြတ် ခြေလက်တွေကို ကန်သွင်းနေခဲ့ရာ တစ်ဖက်တွင်မူ လုရွှမ် အစမှအဆုံး မပြောင်းလဲဘဲ ဆက်လက် ရှောင်တိမ်းနေခဲ့သည်။
လှုပ်ရှားမှုက ပေါ့ပါးပြီး တူညီ ပြင်းထန်တဲ့ လေတိုက်မှုနဲ့အတူ သူ့ကိုတစ်ချက်မှ မထိသွားစေဘဲ ဘယ်ညာ တဖျပ်ဖျပ် ခတ်ပြီး တရွေ့ရွေ့ ရွေ့လျားနေခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ယောက် ရန်ဖြစ်နေကြတာကို ကြည့်ရင်း လူတိုင်းက တိုးတိုးလေး ပြောနေကြသည်။
နျဲ့ဖန်သန့်ရှင်းတဲ့မြေ။
"ဆရာတူညီမလေး ဟွေ့လင်... ဘာလို့ ဒီကောင်လေးကို အခုနက ကြည့်နေတာလဲ သူက အရမ်းချောမောပြီး လိုက်လျောညီထွေ ရှိလွန်းတယ်... အခု သူ့ကိုကြည့်ကြည့် လူအကြီးကြီးက သားရဲနဲ့တူပေမယ့် ဒီကောင်လေးက အရမ်းလွတ်လပ်ပြီး ပြေပြစ်တယ်"
သီလရှင်လေးဘေးက သီလရှင်က အနေအထား ခပ်ကျဉ်းကျဉ်းလေး လုပ်ရင်း ပါးစပ်ထောင့်မှ အပြုံးလေးနဲ့ တိတ်တိတ်လေး မေးလေသည်။ သီလရှင် ဟွေ့လင်၏ မျက်နှာသည် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် နီရဲသွားသည်။
"အစ်မဟွေ့ကျင်း....ဘာတွေပြောနေတာလဲ ညီမတို့က သီလရှင်တွေလေ ညီမတို့မှာ စိတ်ခံစားမှုနဲ့ ဆန္ဒတွေ ဘယ်လိုရှိနိုင်မှာလဲ ညီမက သူ့အကြောင်း တစ်ခုခုတော့ မတူဘူးလို့ ထင်နေတာ"
"မတူဘူး? မတူဘူးလား"
"ဟွန့် ဆရာတူအစ်မ... ညီမ အစ်မနဲ့ စကားမပြောတော့ဘူး!"
သီလရှင်လေး ဟွေ့ကျင်းသည် လုရွှမ်ကို ခဏလောက် စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် အဓိပ္ပာယ်မဲ့ နူးညံ့စွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။
ချီးရှားသန့်ရှင်းတဲ့မြေ၌။
"ဟမ့် သူတို့အားလုံးက အရှုံးသမားတွေချည်းပဲ... ကျွန်တော့်အမြင်အရတော့ မဟာဂိုဏ်း ဆိုတာ ဟာသတစ်ခုပဲ... သူတို့ရဲ့ တပည့်တွေကလည်း ပါရမီရှင်တွေလို့ သတ်မှတ်လို့မရတဲ့ ဟာသတစ်ခုပဲ"
"အကိုကြီး အဲဒီလူတွေက မင်းထက် ယုတ်ညံ့တယ်.... ငါကြည့်ပါရစေ ဒီ နတ်နဂါးမိသားစု ခရီးစဉ်က မင်းအတွက် တိုက်ကြီးတစ်တိုက်လုံး နာမည်ကြီးဖို့ အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပဲ"
"ဟုတ်တယ် အချိန်ရောက်ရင် သူတို့က ချီးကျူးစရာလည်း မဟုတ်ဘူး ချီးမွမ်းစရာလည်း မဟုတ်ဘူး.... သခင်လေးဝူရှန်း အကြောင်းပြောရင် သူက ကမ္ဘာပေါ်မှာ အရည်အချင်း အရှိဆုံးပဲ"
ဂိုဏ်းပေါင်းစုံမှ ကျင့်ကြံသူများသည် ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို အဆက်မပြတ် ဝေဖန်နေပါသည်။
"ဒီကောင်လေးရဲ့ အလင်းရောင် စွမ်းရည်က တော်တော်ကောင်းတယ် ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာပဲ သူ့အဆင့်က ညံ့ဖျင်းလွန်းနေတယ်... နောက်ဆုံးတော့ နယ်ပယ် ဆိုးရွားတာက ပြောင်းလဲလို့ မရပါဘူး အခွင့်အလမ်းတွေ ဘယ်လောက်များများ အလဟဿ ဖြစ်ရမှာပဲ..... မဟုတ်ရင် ဒီလောက်ကြာအောင် အချိန် ဖြုန်းတီးနေစရာ မလိုပါဘူး"
"ဟုတ်တယ် ဒီလိန်ထုံဆိုတဲ့ကောင်က တကယ်ကို ခြေလက်အင်္ဂါနဲ့ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး ကောင်းကောင်း ဖွံ့ဖြိုးတယ်.... အဲဒီလူနှစ်ယောက်ပဲ ပထမအချီမှာ အထုတ်ခံရပြီး စောစော သေလိမ့်မယ်"
ရုတ်တရက် အဝေးမှ နဂါးဟောက်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟောက်သံက ကြည်လင်ပြတ်သားလှသည်။ လုရွှမ် သူ့အဖော်၏ အသက်ရှူသံကို ခံစားလိုက်ရသည့်အတိုင်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရှိ စိမ်းပြာနဂါးရဲ့ နှလုံးခုန်သံက ခဏရပ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ထိုအခိုက် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်း အတွင်း နဂါးတစ်ကောင် ရုတ်တရက် လေထုထဲက ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။