ဘေးအန္တရာယ်က လာနေပြီ

ခဏလောက်​ကြာတော့ လုရွှမ်သည် နတ်နဂါး မိသားစု ပျက်စီးတော့မယ့်အကြောင်း သူတို့နှစ်ယောက်ကို ပြောပြပြီး တတ်နိုင်သမျှ ထွက်သွားခွင့်ပေးလိုက်ချင်သည်။ သို့သော် ဟွေ့လင်က ရုတ်တရက် လုရွှမ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါလိုက်သည်။

"သူတို့သေနေပြီ ရှင်ကြိုးစားသမျှက အချည်းနှီးပဲ... အဲဒါက ခြိမ်းခြောက်မှုတွေ... ကျွန်မတို့ရဲ့အသက်တွေကိုတောင် နှောက်ယှက်သွားစေနိုင်တယ်"

လုရွှမ်လည်း သီလရှင်ဟွေ့လင်က အများကြီး သိထားနိုင်ကြောင်း သိသဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ညီလေး... ဘာဖြစ်နေတာလဲ" ဟန်ရှန်းက အသံလျှော့ပြီး မေးလာသည်။

"မဖြစ်နိုင်ပါဘူး သခင်မလေး၁၃က မင်းကို အပြစ်ပေးလို့လား နောက်တစ်ခါဆို ပြောစကားနားထောင် ဟုတ်ပြီလား?"

"ကောင်းပါပြီ အစ်ကို ဟန်ရှန်း... ကျွန်တော် အကုန်သိပါတယ်"

ကျုံးယိခန်းမရှေ့သို့ ရောက်လာကြသည်။ နန်းတော်နှင့် တိုက်ရိုက် သက်ဆိုင်သော မင်းသားများနှင့် မင်းသမီးများ အားလုံး ခန်းမထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြသောကြောင့် အပြင်ဘက်တွင် အစောင့်များနှင့် ကျွန်များက ပိုများလာသည်။

လုရွှမ်သည် ရင်းနှီးသော မျက်နှာများစွာကိုတွေ့မြင်ခဲ့ရပြီး ၎င်းတို့အားလုံးသည်လည်း နတ်နဂါး မိသားစု၏ အဖွဲ့ဝင်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကြပြီး တစ်ဦးစီသည် နားမလည်နိုင်သောအမူအရာများဖြင့် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အစီအစဉ်များကို ပြုလုပ်​နေခဲ့ကြသည်။

"အတင့်ရဲလိုက်တာ! ကျုံးယိခန်းမရှေ့မှာ ဆူညံပွက်လောရိုက်ဝံ့တယ်ပေါ့!"

ရုတ်တရက် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် မျှော်စင်နယ်ပယ်မှ လူတစ်ယောက်သည် ကျွန်အဖြစ်ဝတ်ထားသော တပည့်တစ်ဦးကို ဖမ်းမိသွားသည်။ တစ်ဖက်လူက နတ်မီးနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံသော အခြေအနေ ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှား​ပေသည်။ နောက်ပြီး သန့်ရှင်းတဲ့မြေက မိသားစု၏ အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံသူက အရှက်ကွဲပြီး မျှော်စင်နယ်ပယ်ရဲ့ မျက်နှာကို ပါးရိုက်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူကလည်း ဒီလောက်ဒေါသထွက်နေတာ ဘယ်လိုလုပ် သည်းခံနိုင်ပါ့မလဲ။

သူ၏ မျက်လုံးများ မှိန်ဖျော့သွားကာ တက်ရောက်လာသူတိုင်းလည်း ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။

"ဘယ်လောက်တောင် သတ္တိရှိ​နေတာလဲ!"

ခဏအတွင်းမှာပဲ မျှော်စင် နယ်ပယ်က လူသုံးယောက် တစ်ချိန်တည်း ပြေးထွက်လာသည်။ ထိုလူသည် အရင်တုန်းက လူတို့နှင့် မယှဉ်နိုင်ပါ။ ၎င်းတို့အားလုံးသည် အလွန်အစွမ်းထက်ကြပြီး မျှော်စင်နယ်ပယ် အဆင့်၅ အထက်တွင် ရှိကြရာ ၎င်းတို့ သုံးဦး၏ လက်သီးချက်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို အတော်လေး ကြိုးစားပြီးမှ ခုခံနိုင်ခဲ့သည်။

"ဟမ့် အရည်အချင်းတွေက တော်တော်ကောင်းတယ်။ အစီရင်ခံစာထဲမှာ မင်းဘာလို့ ဒီလောက် မသန်မာရတာလဲ... ဟမ့် မင်း ခိုးသင်ထားတာမလား.... မင်းရဲ့ လေ့ကျင့်မှုကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး နောက်လူတွေ မလုပ်ရဲအောင် မင်းရဲ့ ခြေလက်တွေပါ ပျက်စီးပစ်ရလိမ့်မယ်!"

မျှော်စင်နယ်ပယ်က လှမ်းအော်လိုက်တာနဲ့ ကျန်နှစ်ဦးက တိုက်ရိုက်ပဲ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ နှစ်ယောက်သားရဲ့ လက်ဖဝါးက လူငယ်၏ ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းကို ထိသွားပြီး ပြတ်သားသော ကလစ်သံတစ်ချက် ထွက်လာသည်။ လူငယ်လည်း အံ့သြထိတ်လန့်စွာဖြင့် ခေါင်းငုံ့ကာ သူ၏ ကျင့်ကြံမှု ပျက်ပြားသွားသည်ကို မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေတော့၏။

လူနှစ်ယောက်သည် ဓားရှည်များကို မြှောက်လိုက်ပြီး လူငယ်၏ ခြေထောက်များနှင့် လက်များကို ဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။

"သယ်သွားလိုက်!" လူနှစ်ယောက်က သဘာဝအတိုင်း ရှေ့ကို လှမ်းပြီး လုံးဝ အသုံးမဝင်သူ ဖြစ်သွားတဲ့ ပါရမီရှင်ကို သယ်ထုတ်သွားလိုက်သည်။

လူတိုင်းက သူ့ကို လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်ကာ အခြားစကားများ ဝင်မပြောဝံ့ကြပေ။ ယခင်က ရိုက်နှက်ခဲ့သော မျှော်စင်နယ်ပယ်က ပါရမီရှင်တစ်ဦးထံ လှမ်းလာပြီး မေးလာသည်။

"မင်းကို ဘာလို့ ဆရာတူအစ်ကိုလို့ ခေါ်တာလဲ? မင်းနဲ့ ဘယ်လိုဆက်ဆံရေးလဲ"

ဒါဆို ဒါက အကြောင်းပြချက်လား?

လူငယ်က လျစ်လျူရှုကာ အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"စစ်သူကြီးချီ ဒီလူဆိုးကို ကျွန်တော် မသိပါဘူး"

စစ်သူကြီး: "မသိတာ အမှန်လား ဒါမှမဟုတ် မသိသလို ဟန်ဆောင်နေတာလား"

ထိုလူငယ်က ရုတ်တရက် ဒူးထောက်ကာ ဒူးထောက်လိုက်ပြီး

"စစ်သူကြီးချီ... အခု ဝိညာဥ်ခေါင်းလောင်းသံ မြည်နေတာက အန္တရာယ်​ကြီးရဲ့ လက္ခဏာပါပဲ... ဒီအချိန်မှာ ကျွန်​တော်တို့ နတ်နဂါး မိသားစုရဲ့ ဖြူစင်မှုကို နှောင့်ယှက်ဝံ့တဲ့သူက ကျွန်​တော်တို့အားလုံးပါပဲ... နတ်နဂါး မိသားစုရဲ့ ရန်သူဆိုရင် သတ်ပါစေ!"

စစ်သူကြီးက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြီး "ကောင်းလိုက်တာ မင်းနာမည်ဘယ်လိုခေါ်လဲ"

"တတိယမြောက် သခင်လေးလက်အောက်က ဖန်ထိုက်ချင်းပါ"

“သြော် လတ်စသတ်တော့ အဲ့လိုကိုး... တတိယမြောက် သခင်ကလေးက တကယ်ပဲ အမိန့်တော်ရဲ့ သခင်ပဲ”

စစ်သူကြီးကလည်း ဘာမှ သံသယမဝင်တော့ဘဲ သူ့ဘာသာသူ ထွက်သွားလိုက်သည်။ ဖန်ထိုက်ချင်းလည်း မတ်တပ်ထရပ်ပြီး သူ့ကို တည့်တည့်ကြည့်ရင်း သစ္စာရှိတဲ့ပုံပေါက်အောင် ဖမ်းထား၏။

"သူ့မျိုးရိုးနာမည်က ဖန်.... ထျန်းကျီးသန့်ရှင်းတဲ့မြေက ဖြစ်လိမ့်မယ်"

ဟွေ့လင်ဘက်က အသံတိုးတိုးလေး ထွက်လာသည်။ လုရွှမ် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် သန့်ရှင်းတဲ့နယ်မြေမှ သခင်ငယ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ယခင်လူနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူ၏ အရည်အချင်းများသည် များစွာ ကွာခြားသွားခဲ့သည်။

ယခင် သင်ခန်းစာနှင့် ပတ်သက်၍ မည်သူမျှ မပြောရဲကြပေ။ လူတချို့ကလည်း သတင်းကို တိတ်တဆိတ် ထုတ်လွှင့်ကြပြီး ညဥ့်နက်အချိန် ရောက်လို့ အလွန်ပင် နောက်ကျနေပြီ။ ကျုံးယိခန်းမထဲက လူတွေ အားလုံး ပင်ပန်းပြီး ထိတ်လန့်နေတဲ့ မျက်နှာတွေနဲ့ ထွက်လာကြသည်။

"ပြန်ကြရအောင်"

အားလုံးက အခြားလူများနောက်မှ လိုက်ကာ ထွက်သွားကြသည်။ ကျိုးယန်လည်း လက်ရှိနေထိုင်သော အိမ်သို့ ပြန်သွားကြသည်။ အားလုံးကို လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် ကျိုးယန် သူတို့နှစ်ယောက်ကို အဆောက်အဦးငယ်လေးထဲကို ခေါ်သွား၏။

"ဘာဖြစ်တာလဲ" လုရွှမ် မေးသည်။

"ကပ်ဆိုးတစ်ခု ကျရောက်နေပြီ...ဒါပေမဲ့ နတ်နဂါးမိသားစုက ဒီဘေးအန္တရာယ်က ဘယ်လို အန္တရာယ်ရှိလဲ ဆိုတာ လုံးဝ သတိမထားမိဘူး... တချို့လူတွေက ဒါက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်လို့ ခံစားမိကြတယ်... သူတို့ခွန်အား အားလုံးကို သုံးချင်ကြပေမယ့် အများစုကတော့ စိတ်အေးလက်အေးနဲ့ ပျော်ရွှင်နေတာ... ဒါကို ဂရုမစိုက်ကြဘူး... ဖြစ်လာမယ့် အန္တရာယ်က လုံးဝကို မျက်မြင်ပဲကို”

ကျိုးယ်၏ အသံတွင် စိုးရိမ်မှု အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"သန့်ရှင်းတဲ့မြေက လူတစ်ယောက် ခန်းမထဲမှာပဲ အသတ်ခံရတယ်..."

၎င်းက အန္တရာယ် ကျရောက်နေပြီဟု ကျယ်လောင်စွာ အော်လိုက်သောကြောင့် နတ်နဂါးမိသားစု၏ အမိန့်ဖြင့် နေရာတွင်ပင် ရိုက်နှက်ခံရသည်။

"သနားဖို့ တောင်းပန်ရင်း သေတဲ့အထိ အရိုက်ခံရတဲ့သူလည်း ရှိသေးတယ်"

ကျိုးယန်သည် အမြဲတမ်း ချစ်ဖို့ကောင်းခဲ့သော်လည်း သူမရဲ့ အပြုံးက ဝမ်းနည်းမှုအပြည့်နဲ့ ဖြစ်နေသည်။

"သူတို့ဘဝရဲ့ ကံကြမ္မာကို ငါတို့ မပြောင်းလဲနိုင်ဘူး မဟုတ်ရင် ငါတို့တွေပါ ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်"

လုရွှမ်နဲ့ ဟွေ့လင်လည်း တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်ကြည့်ကာ အပြင်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ပြောပြလိုက်သည်။ သုံးယောက်သား တညီတညွတ်တည်း သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

"ဘေးဆိုးကြီး ဘယ်အချိန် ကြုံလာမလဲလို့ နတ်နဂါး မိသားစုရဲ့ အကြီးအကဲက ပြောခဲ့လား"

"တစ်လလောက် ကြာရင်တဲ့ ဒါပေမဲ့ ဒီလမှာ ငါတို့မှာ ဘာမှလုပ်စရာမရှိတော့ဘူး။ ဘေးဥပဒ်ဖြစ်လာဖို့ တိတ်တဆိတ်စောင့်ရုံပဲ"

ကျိုးယန်က ပြောပြသည်။ လုရွှမ်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချရင်း။

"မဟုတ်ဘူး တစ်လလောက်က လုံလောက်မယ်ထင်တယ် အနည်းဆုံးတော့ ဒီဟာကြီးက ငါတို့ကို ခုခံဖို့ ခွန်အား မရှိ​စေတော့ဘူး... တစ်လက ငါတို့လွတ်မြောက်ဖို့ အခွင့်အရေးပဲ... ဒါပေမဲ့ ဒီလအတွင်းမှာတော့ အားလုံး သတိထားပြီးရင်း သတိထားရပါမယ် မဟုတ်ရင် ငါတို့ရဲ့ အထောက်အထားတွေကို ဖော်ထုတ်ပြီးတာနဲ့ မှဲ့တွေ၊ ပိုးမွှားတွေလို့ အသတ်ခံလိုက်ရမှာ သံသယဖြစ်စရာ မလိုဘူး"

"ဒါ့အပြင် အထူးသဖြင့် ငါတို့လို အဆင့်အတန်းက အစည်းအဝေးတွေ လုံးဝ ဆက်မလုပ်နိုင်တော့ဘူး... သီတင်းပတ်နေ့တွေမှာ ငါတို့ရဲ့ အခန်းကဏ္ဍကနေ မင်းရဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အိမ်ဖော်ဖြစ်တဲ့ ဟွေ့လင်နဲ့ ငါတွေ့ခဲ့ရတာတွေကို အချင်းချင်း သတင်းပေးမယ်... သံသယတွေကို မနှိုးဆွမိဖို့ သတိထားပါ"

ကျိုးယန်လည်း ခေါင်းညိတ် သဘောတူလိုက်လေ၏။ ဒါက အမှန်တရားပဲ။

"ကောင်းပြီ နောက်ဆုံးကတော့ လူတိုင်းက တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် ယုံကြည်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်.... တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ယုံကြည်မှ ငါတို့ ရှင်သန်နိုင်မှာ မဟုတ်ရင် ငါတို့ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် သတိထား​နေရလိမ့်မယ်... မယုံကြည်မှု နည်းနည်းလေးက မလွှဲမရှောင်သာတဲ့ ဘေးအန္တရာယ်တွေ ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မယ်..."

ကျိုးယန်နဲ့ ဟွေ့လင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လုရွှမ် ပြောတာ မှန်ကြောင်း ထပ်မံ ထောက်ခံကြသည်။

"ကောင်းပြီ ငါအပြင်သွားတော့မယ် သတိထားကြပါ...."

လုရွှမ် ပြောပြီးသည်နှင့် မဝေးသောနေရာသို့ ပြေးထွက်လာရာ ဝမ်ပင်းနဲ့ ဟန်ရှန်းတို့သည် သူ့အား မျက်နှာကျဉ်းကျဉ်းဖြင့် ကြည့်ကြသည်။

"ကောင်လေး ငါမင်းကို သတိပေးနေတယ်နော်... ​​စိတ်ကူးမရှိနဲ့ သခင်မလေး ၁၃က မွေးစားခံထားကတာ သူမရဲ့နာမည်ကို လုံ အဖြစ် မပြောင်းထားပေမယ့် သူမက ငယ်ငယ်လေးရှိသေးတာ မင်းသိလား"

လုရွှမ် ရှိုက်ကြီးတငင် ပြုံးလိုက်ပြီး။

"အစ်ကိုကြီး ကျွန်​တော် နားလည်ပါတယ်"

"ကောင်းပြီ ကင်းလှည့်ကြရအောင်... အန္တရာယ်က အချိန်မရွေး ရောက်လာနိုင်တာမို့ ငါတို့ ပိုသတိထားရမယ်"