အခန်း (၁၀၉၃)
Vol. 79 Ch. 1093
ကျောက်သားခန်းဆောင်တွင် ဟန်ယွင်ဟယ်က ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး နက်ရှိုင်းသောအသံဖြင့် ပြောသည်။
“ခေါင်းဆောင်ငယ်၊ လူသားတွေရောက်လာတာကို လျစ်လျူရှုထားလို့ မဖြစ်ပါဘူး”
“ဟုတ်တယ်။ အရင်က ....”
ဟန်ချောင်ဟူက ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ခေါင်းခါသည်။
“လူသားမျိုးနွယ်က ဒီအတိုင်း လက်လျော့လိုက်မှာမဟုတ်ဘူး”
ယခင်က ခေါင်းဆောင်ဟောင်း ဟန်ချီသည် လူသားမျိုးနွယ်များကို ခုခံပြီး သေဆုံးသွားခဲ့သည်။
လူသားမျိုးနွယ်က ကြင်နာတတ်သောလူများ မဟုတ်ပေ။ သူတို့က ရည်ရွယ်ချက်အောင်မြင်ရန်အတွက် နည်းလမ်းမျိုးစုံကို ထုတ်သုံးကြလိမ့်မည်။
“ဘာလုပ်ရမလဲသိတယ်”
ဟန်မူယဲ့က ခေါင်းညိတ်သည်။
“ဒီလက်နက်တွေအားလုံးကို ခွဲပေးလိုက်ပါ။ ကလန်ရဲ့ အဆီအနှစ်ဝိညာဉ် တတိယအဆင့် လူတွေအားလုံးက လက်နက်တစ်ခုစီ ရှိနေရမယ်”
ဟန်မူယဲ့က ဓားနှင့်လှံများကို ညွှန်ပြသည်။
ထိုလက်နက်များနှင့်ဆိုလျှင် ကလန်၏ခွန်အားက မြင့်တက်လာလိမ့်မည်။
ထို့အပြင် လုံလောက်သောအစားအစာနှင့် ပြုပြင်ထားသော ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်များကြောင့် ကျင့်ကြံဆင့်လည်း တိုးတက်လာကြသည်။
ဟန်တောင်တန်းရွှေကျီးကလန်၏ ခွန်အားက ယခင်နှင့် မတူတော့ပေ။
“ငါက သတ္တုရိုင်းတွေကို နှစ်ရက်အတွင်း သမင်စိမ်းကလန်ဆီပို့ပြီး အရည်ကျိုခိုင်းလိုက်မယ်”
“ဟန်တင်းရီ၊ မင်းတို့က သားကောင်တွေကို ပိုပြီး အမဲလိုက်ထားပါ။ ခေါင်းဆောင်ဆက်ခံပွဲမှာ တခြားလူတွေကို ဧည့်ခံရမယ်”
ဟန်မူယဲ့က လူတိုင်းကိုကြည့်လိုက်ပြီး စကားပြောသည်။
ဟန်ချောင်ဟူနှင့် တခြားလူများက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်သည်။ ထို့နောက် ခန်းဆောင်ထဲမှ ထွက်သွားကြသည်။
ကလန်သားများ၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို တိုးမြှင့်ပေးခြင်းဖြစ်စေ သားရဲများကို အမဲလိုက်ခြင်းဖြစ်စေ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားရမည်။
နှစ်ရက်အကြာတွင် ဟန်ကျင်းနှင့် တခြားလူငယ်များက သစ်သားနှင့်ပြုလုပ်ထားသော လှည်းတစ်စင်းကို စောင့်ကြပ်နေကြသည်။ သူတို့က ဓားရှည်များကို လွယ်ထားခဲ့သည်။
လှည်းပေါ်တွင် မီးတောက်သံမဏိသတ္တုရိုင်းများနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
“ဝေါင်း ....”
အဝေးတစ်နေရာတွင်ရှိသော တောအုပ်ထဲမှ ဟိန်းဟောက်သံ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထို့နောက် ကျားနက်တစ်ကောင်က ခုန်ပေါက်၍ ပြေးထွက်လာခဲ့သည်။
ကျားနက်ကို မမြင်ဖူးသော ရွှေကျီးကလန်သားများက ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
ဟန်ကျင်းနှင့် တခြားလူများက သတ္တုရိုင်းများကို သွားယူရာတွင် ကျားနက်ကို မြင်ဖူးသောကြောင့် ထိတ်လန့်မသွားကြပေ။
ကျားနက်က ဟန်မူယဲ့ဆီသို့ ရောက်လာပြီး လှည့်ပတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မပျော်ရွှင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး လှည်းဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။
ဟန်မူယဲ့က လက်ကိုဝှေ့ယမ်းပြီး ကျားနက်၏လည်ပင်းတွင် လှည်းကြိုးတပ်ပေးရန် ပြောသည်။
ကျားနက်က လှည်းကိုဆွဲပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်သွားသည်။
ခြေလှမ်းအနည်းငယ်အကွာတွင် ကျားနက်က လျင်မြန်လာသည်။ အစပိုင်းတွင် အသက်ရှူကြိမ်တစ်ခါအတွင်း ပေငါးဆယ် ခြောက်ဆယ်မှ နောက်ပိုင်းတွင် ပေရာချီ၊ ပေထောင်ချီအထိ လျင်မြန်လာခဲ့သည်။
လှည်းက ခိုင်မာပြီး ကျားနက်၏အမြန်နှုန်းကြောင့် လေထုထဲတွင် ပျံသန်းနေသည်ဟု ထင်ရသည်။
ဟန်ကျင်းနှင့် တခြားလူများက လျင်မြန်စွာ လိုက်လာကြသည်။
ဟန်မူယဲ့က ခပ်ဟဟရယ်လိုက်ပြီး ဓားအလင်းနှင့်အတူ နီးကပ်စွာလိုက်လာသည်။
သူတို့ ထွက်သွားသောအခါ ဟန်ချောင်ဟူက ဟန်ယွင်ဟယ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး တီးတိုးပြောသည်။
“ယွင်ဟယ်၊ မူယန်တောင်တန်းကိုသွားပြီး ဟန်တောင်တန်းရွှေကျီးကလန်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ငယ်က ရွှေကျီးကန်းသွေးမျိုးဆက်ကို နိုးထခဲ့တယ်လို့ အကြောင်းကြားလိုက်ပါ”
ဟန်ယွင်ဟယ်က လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်သည်။
မူယန်တောင်တန်းတွင် မူယန်ရွှေကျီးကလန် နေထိုင်သည်။ ထိုနေရာက ဟန်တောင်တန်းနှင့် ဝေးကွာပြီး လူဦးရေရှစ်သောင်းရှိသော ကလန်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။
မူယန်တောင်တန်းတွင် အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် မရှိသော်လည်း အကြီးအကဲသုံးယောက်က အဆီအနှစ်ဝိညာဉ် အဌမအဆင့်တွင် ရှိကြသည်။ ကလန်ခေါင်းဆောင် မူချန်ခုံးက အဆီအနှစ်ဝိညာဉ် နဝမအဆင့်တွင် ရှိသည်။
သူတို့လေးယောက်က နှစ်သောင်းချီအောင် ကျင့်ကြံထားပြီး ရွှေကျီးကန်းသွေးမျိုးဆက်ကို နိုးထခဲ့သည်။ သူတို့ ပူးပေါင်းလိုက်လျှင် အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူကိုပင် တိုက်ခိုက်နိုင်သည်။
မိုင်တစ်သန်းပတ်ဝန်းကျင်တွင် နှစ်သောင်းချီကြာသည်အထိ ရွှေကျီးကန်းသွေးမျိုးဆက်အား နိုးထခဲ့သောလူ ပေါ်မလာခဲ့ပေ။ ဟန်တောင်တန်းရွှေကျီးကလန်၏ ခေါင်းဆောင်ငယ် သွေးမျိုးဆက်နိုးထလာသော ဖြစ်ရပ်သည် ရွှေကျီးကလန်ကြီးတစ်ခုလုံးအတွက် အရေးကြီးသည်။
ယခုအချိန်တွင် ကောင်းကင်တစ်သောင်းတိုင်းပြည်၏ မုဆိုးများ ရောက်လာသောကြောင့် သူတို့က မူယန်တောင်တန်းကို အကြောင်းကြားရမည်။
သူတို့က ဟန်တောင်တန်းကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ကျွမ်းကျင်သူများကို စေလွှတ်လိမ့်မည်။
ဟန်မူယဲ့က ရွှေကျီးကန်းသွေးမျိုးဆက်ကို မနိုးထခဲ့လျှင် ဟန်ချောင်ဟူက အကူအညီတောင်းရန်အတွက် စဉ်းစားမည်မဟုတ်ပေ။
“မြန်မြန်ပြန်လာခဲ့။ မင်းက အချိန်မီပြန်ရောက်မယ်လို့ ငါမျှော်လင့်တယ်”
ဟန်ချောင်ဟူက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး တီးတိုးပြောသည်။
“ငါသိပြီ”
ဟန်ယွင်ဟယ်က ရွှေကျီးကန်းပုံရိပ်ကို ထုတ်လွှတ်ပြီး ပျံသန်းသွားသည်။
....
သမင်စိမ်းကလန်၏ သွေးမျိုးဆက်ထဲတွင် ပန်းပဲပညာအမွေအနှစ် ရှိသည်။ ထို့အပြင် သူတို့၏ ကလန်တွင် မြေအောက်မီးတောက်လည်း ရှိနေသောကြောင့် မိုင်သောင်းချီပတ်ဝန်းကျင်တွင်ရှိသော ကလန်များက သတ္တုရိုင်းများကို အရည်ကျိုပေးရန်အတွက် သူတို့ဆီသို့ အပ်နှံကြသည်။
သမင်စိမ်းကလန်က တခြားကလန်များ၏ သတ္တုရိုင်းကို သန့်စင်ပြီး အဖိုးအခအနေဖြင့် သတ္တုရိုင်းတချို့ကို ယူကြသည်။
အကယ်၍ သူတို့က လက်နက်ဖန်တီးမည်ဆိုလျှင် သန့်စင်ထားသော ဝိညာဉ်သတ္တုများကိုလည်း ယူကြသည်။
“ဝေါင်း”
ဟိန်းဟောက်သံ ပေါ်ထွက်လာသည်။ လမ်းပေါ်တွင်ရှိသော လူများက လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်ကြသည်။
ခမ်းနားသောကျားနက်တစ်ကောင် ဆွဲယူလာသည့် သတ္တုလှည်းက သမင်စိမ်းကလန်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။
လှည်းပေါ်တွင် သတ္တုရိုင်းများနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး လူငယ်တစ်ယောက်က လှည်းပေါ်တွင် ရှိနေသည်။
လှည်း၏နောက်တွင် ဟန်ကျင်းနှင့် တခြားလူများက အဆီအနှစ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသက်သွင်းပြီး အရှိန်ကုန်မြှင့်၍ ပြေးလာကြသည်။ လိမ္မော်ရောင်နှင့် အဝါရောင် ရွှေကျီးပုံရိပ်များသည် သူတို့ကို ဝိုင်းရံထားကြသည်။
“ရွှေကျီးကလန်လား”
“ဒီနားမှာရှိတဲ့ ဟန်တောင်တန်းရွှေကျီးကလန်က ကျဆင်းနေတာမဟုတ်ဘူးလား”
“ကျားနက်က အနည်းဆုံး အဆီအနှစ်ဝိညာဉ် စတုတ္ထအဆင့်မှာ ရှိလိမ့်မယ်။ ရွှေကျီးကလန်သားတွေကလည်း တတိယအဆင့်နဲ့ စတုတ္ထအဆင့်မှာ ရှိကြတယ်။ သူတို့က တကယ်ပဲ ဟန်တောင်တန်းရွှေကျီးကလန်ကလား”
သတ္တုရိုင်းလှည်းနှင့် ရွှေကျီးကလန်သားများကို ကြည့်လိုက်ပြီး လမ်းပေါ်တွင်ရှိသော လူများက ထိတ်လန့်နေကြသည်။
‘ဟန်တောင်တန်းရွှေကျီးကလန်မှာ ဒီလိုခွန်အားမျိုး ရှိနေတာလား’
“ဟန်တောင်တန်းရွှေကျီးကလန်က ခေါင်းဆောင်ဆက်ခံပွဲ ကျင်းပတော့မယ်လို့ ငါကြားတယ်”
လူတစ်ယောက်က ခေါင်းကုတ်ပြီး ညင်သာစွာ ပြောသည်။
“ဟုတ်တယ်။ ဟုတ်တယ်။ သူတို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ငယ်က တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာကနေ ထွက်လာပြီတဲ့”
ခဏအကြာတွင် လူတိုင်းက ဟန်တောင်တန်းရွှေကျီးကလန်၏အကြောင်းကို ပြောနေကြသည်။
တစ်ချိန်က တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော ဟန်တောင်တန်းရွှေကျီးကလန်သည် ယခုအချိန်တွင် စကားခေါင်းစဉ်တစ်ခု ဖြစ်လာသည်။
ကျားနက်က လှည်းကိုဆွဲပြီး ကျောက်သားစံအိမ်များဖြင့် ပြည့်နေသော တောင်တန်းတစ်ခုသို့ ရောက်လာသည်။
ထိုနေရာတွင် မီးခိုးငွေ့များနှင့်အတူ ပေနှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ်ခန့် မြင့်မားသော မီးပြင်းဖိုများကိုလည်း မြင်ရသည်။
“သတ္တုရိုင်းကို သန့်စင်ချင်တယ်ဆိုရင် ရှေ့ဆက်သွားပါ”
“လက်နက်ဖန်တီးချင်တယ်ဆိုရင်တော့ တောင်ပေါ်ကိုတက်ပြီး သတ္တမအကြီးအကဲဆီမှာ တန်းစီလိုက်ပါ”
ကြိုဆိုရေးလုပ်နေသော သမင်စိမ်းကလန်သားက စိုးရိမ်နေသော မျက်နှာထားဖြင့် ကျားနက်၏ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။
ကျားနက်က ပေနှစ်ဆယ်ကြီးမားပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်သည်။
“ငါတို့က ဒီသတ္တုရိုင်းတွေကို သန့်စင်ချင်တယ်”
ဟန်မူယဲ့က လှည်းပေါ်မှ ခုန်ချလိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာပြောသည်။
သမင်စိမ်းကလန်သားများ၏ ပုံစံက လူသားများနှင့် သိပ်မကွာပေ။ သူတို့၏ မျက်လုံးတစ်စုံက အနည်းငယ် နီးကပ်ပြီး မျက်နှာက ချွန်ထွက်နေရုံသာ ဖြစ်သည်။
ဟန်မူယဲ့၏စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါတွင် သမင်စိမ်းကလန်သားက လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ပြောသည်။
“စည်းကမ်းတွေအရ သတ္တရိုင်း ၃၀%ကို အဖိုးအခအနေနဲ့ ပေးအပ်ရပါမယ်။ သုံးလကြာရင် သန့်စင်ပြီးသားသတ္တုတွေကို လာယူလို့ရပါပြီ”
‘၃၀%လား’
‘သုံးလလား’
ဟန်မူယဲ့က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်သည်။
“၃၀%က အရမ်းမြင့်နေလား”
“ပြီးတော့ သုံးလက ကြာလွန်းတယ်”
ထိုအချိန်တွင် နောက်ထပ် သမင်စိမ်းကလန်သားနှစ်ယောက် ရောက်လာသည်။ သူတို့က ဟန်မူယဲ့နှင့် ကျားနက်ကိုကြည့်လိုက်ပြီး အကြည့်ချင်းဖလှယ်သည်။
“တကယ်လို့ သုံးလက အရမ်းကြာရင် တစ်လခွဲအကြာမှာ လာယူလို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ တန်ဖိုးက ၁%ပိုတိုးသွားလိမ့်မယ်”
ဘယ်ဘက်တွင်ရှိသော ဆံပင်ဖြူနှင့် အကြီးအကဲက ပြောသည်။
“ဒါက ရွှေကျီးကလန်ကို မျက်နှာသာပေးလိုက်တာပဲ”
“မိတ်ဆွေလေး၊ တခြားကလန်တွေရဲ့ သတ္တုရိုင်းတွေကိုလည်း သန့်စင်ပေးရအုံးမယ်”
သူတို့က လျော့ဈေးမပေးရုံသာမက ၁%ပင် တိုးယူလိုက်သည်။
ဟန်မူယဲ့က အသားတိုးမွေးထားသော ဝက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
“ဒီမှာရှိတဲ့ မြေအောက်မီးတောက်က သမင်စိမ်းကလန်ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ မင်းတို့ကလန်ကပဲ သတ္တုရိုင်းကို သန့်စင်ပေးနိုင်တာမဟုတ်ဘူး”
ဟန်မူယဲ့က ရှေ့တွင်ရှိသော သမင်စိမ်းကလန်သားများကို ကြည့်လိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာပြောသည်။
“စီးပွားရေးမှာ ညှိနှိုင်းတာမျိုးတော့ ရှိသင့်တယ်”
ထိုစကားကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ရှိနေသော ကလန်အသီးသီး၏ လူများက ကြောင်အသွားကြသည်။
သမင်စိမ်းကလန်သားသုံးယောက်ကလည်း ကြောင်အနေပြီး ရယ်ချလိုက်ကြသည်။
“မင်းက ဟန်တောင်တန်းကလန်ကလား”
“ဟန်တောင်တန်းကလန်က ကျဆင်းနေတယ်လို့ ငါကြားတယ်။ အဲဒါကြောင့် သတ္တုရိုင်းသန့်စင်ဖို့အတွက် ဈေးမပေးချင်တာလား”
ညာဘက်တွင်ရှိသော သမင်စိမ်းကလန်၏ အကြီးအကဲက ကျယ်လောင်စွာရယ်လိုက်ပြီး အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်သည်။
“အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ သတ္တုရိုင်းတွေကို မိုင်တစ်ရာအကွာမှာရှိတဲ့ စန္ဒကူးဝက်ဝံကလန်ဆီကို ယူသွားလိုက်ပါ။ သူတို့က ဒီနှစ်ပိုင်းမှာ မီးပြင်ဖိုတွေ တည်ထောင်ထားတယ်လို့ ပြောကြတယ်”
‘ညှိနှိုင်းတာ မလုပ်ဘူးပေါ့’
ဟန်မူယဲ့က တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ လှည့်ထွက်လာခဲ့သည်။
“ဝက်ဝံနက်ကလန်ရဲ့ မြေအောက်မီးတောက် သတ္တုရိုင်းသန့်စင်ဖို့အတွက် အရမ်းကြမ်းတမ်းလွန်းတယ်”
“သမင်စိမ်းကလန်က ၃၀% တန်ဖိုးကို နှစ်ပေါင်းသောင်းချီအောင် စည်းကမ်းချမှတ်ထားခဲ့တယ်”
လူတချို့က တီးတိုးပြောလိုက်ပြီး ဟန်မူယဲ့ကို သတင်းပေးနေကြသည်။
ကျားနက်က အလွန်ခံ့ညားပြီး ထူးခြားကြောင်း မြင်နိုင်သည်။
ဟန်မူယဲ့က လက်နှစ်ဖက်ကိုဆုပ်ကိုင်ပြီး သူတို့ကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လှည်းနှင့်အတူ ထွက်သွားသည်။
“သူပြန်လာရင် ၅၀%ကောက်လိုက်”
နောက်တွင်ကျန်နေခဲ့သော သမင်စိမ်းကလန်၏ အကြီးအကဲက ကျယ်လောင်စွာအော်ဟစ်သည်။
ဟန်ကျင်းနှင့် တခြားလူများက ဒေါသထွက်နေသော်လည်း ဘာမှမတတ်နိုင်ပဲ ဟန်မူယဲ့၏နောက်သို့ လိုက်သွားသည်။
သူတို့က ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် မိုင်တစ်ရာအကွာသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။
ဤနေရာသည် မြေအောက်မီးတောက်နှင့် မြင့်မားမှုမရှိသော တောင်တန်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အပူလှိုင်းသည် နေရာအနှံ့တွင် ရှိနေပြီး ရှေ့ဆုံးတွင် မီးပြင်းဖိုတစ်လုံးကို မြင်ရသည်။
သူတို့ကို ကြိုဆိုခဲ့သော ဝက်ဝံနက်ကလန်သားက အရပ်ရှည်ပြီး သန်မာသည်။ သူတို့က အသားညိုပြီး အမွေးပွသော နားရွက်များကို ပိုင်ဆိုင်ကြသည်။
မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာတွင် ကလန်များကို အဆင့်ခွဲထားသည်။ အလွန်အားကောင်းသော သွေးမျိုးဆက်အား နိုးထခဲ့သည့် ကလန်များကိုသာ အဆင့်မြင့်ကလန်အဖြစ် ယူဆနိုင်သည်။ ထို့အပြင် ကလန်၏ ကျွမ်းကျင်သူများကလည်း နယ်မြေတစ်ခုကို ဖိနှိပ်နိုင်ရမည်။
ဝက်ဝံနက်ကလန်၏ သွေးမျိုးဆက်က အဆင့်မြင့်သော်လည်း ခွန်အားနည်းသည်။
သူတို့က ဟန်တောင်တန်းရွှေကျီးကလန်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
ဟန်မူယဲ့က သတ္တုသန့်စင်ရန် ရောက်လာကြောင်း ပြောလိုက်သောအခါတွင် အဆီအနှစ်ဝိညာဉ် ပဥ္စမအဆင့် ဝက်ဝံနက်ကလန်ခေါင်းဆောင်က အံ့အားသင့်သွားသည်။
“ငါတို့က အဖိုးအခအဖြစ် ၁၀%ကိုပဲ ယူတယ်”
“ဒါပေမဲ့ မီးတောက်ကို ထိန်းချုပ်ဖို့မလွယ်တာကြောင့် သတ္တုတွေက အလေအလွင့်ဖြစ်သွားနိုင်တယ်”
“ပြီးတော့ ငါတို့က ရွှေကျီးကလန်ရဲ့ မိတ်ဆွေတွေကို အဖိုးအခမယူပဲ လက်နက်ဖန်တီးပေးနိုင်တယ်”
‘လက်နက်ဖန်တီးတာလား’
ပန်းပဲပညာရှင်များကသာ လက်နက်ကို ပြုလုပ်နိုင်ကြသည်။
စန္ဒကူးဝက်ဝံနက်ကလန်တွင် လူတစ်ထောင်ခန့်သာရှိသည်။ သူတို့ထဲတွင် အသန်မာဆုံးလူက အဆီအနှစ်ဝိညာဉ် ပဥ္စမအဆင့်သို့ရောက်နေသော ကလန်ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သည်။ သူတို့ကလန်တွင် ပန်းပဲပညာရှင်တစ်ယောက် မည်သို့ရှိနိုင်မည်နည်း။
ဟန်မူယဲ့၏ နားမလည်နိုင်သောအကြည့်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် ကလန်ခေါင်းဆောင် စီကျီက ဂုဏ်ယူစွာ၊ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အကြောင်းပြချက်ကို ပြောပြသည်။
သူ၏ တစ်ဦးတည်းသောသား စီယွမ်က ပန်းပဲပညာတွင် ပါရမီကောင်းပြီး အသက်တစ်ရာသာ ရှိသေးသော်လည်း ကျွမ်းကျင်ပန်းပဲပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာသည်။ သူက ကျားခုန်တောင်တန်း၏ ဈေးကွက်ဆီသို့သွားပြီး လူသားမျိုးနွယ်ဆီမှ ပန်းပဲပညာရပ်ကို သင်ယူခဲ့သည်။