အခန်း (၁၀၉၅)

တာအိုတန်ခိုးရှင်ချန်ယောင်က ဝင်္ကပါပြားကို သိမ်းလိုက်ပြီး အောက်ထပ်သို့ ဆင်းသွားသည်။

“ဆိုင်ရှင်”

အပြာရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးစားပွဲထိုးများက ချဉ်းကပ်လာကြသည်။

ကျားခုန်တောင်တန်းတွင် တာအိုတန်ခိုးရှင်ချန်ယောင် ဖွင့်လှစ်ထားသော တည်းခိုခန်းက တိုးတက်နေသည်။

လူသားများ၏ ဟင်းချက်စွမ်းရည်က လက်ရာမြောက်ပြီး တာအိုတန်ခိုးရှင်ချန်ယောင်ကလည်း စားဖိုမှူးတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

“ဟင်းအမယ်တွေကို ပြင်ဆင်ထားမယ်”

“ငါက ရုပ်ခန္ဓာနဲ့ သွေးချီကို တိုးတက်စေမယ့် ဟင်းပွဲတစ်မျိုးကို ပြင်ဆင်နေတယ်လို့ ဧည့်သည်တွေကို ပြောလိုက်ပါ။ ငါက ကလန်ဧည့်ခံပွဲတွေကို ကူညီပေးနိုင်တယ်”

တင်းဖေစားသောက်ဆိုင်၏ ဆေးဟင်းပွဲကို သာမန်ကလန်များက မတတ်နိုင်ကြပေ။

သို့သော် ကလန်ကြီးတချို့က ဆေးဟင်းပွဲများနှင့် ဧည့်ခံရန်အတွက် တာအိုတန်ခိုးရှင်ချန်ယောင်ကို ဖိတ်ခေါ်ကြသည်။

ကလန်ကြီးများ၏ ဧည့်ခံပွဲက အလွန်ခမ်းနားသည်။

စားပွဲထိုးများက ပြင်ဆင်နေကြသည်။ တာအိုတန်ခိုးရှင်ချန်ယောင်က သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသော ကျားခုန်တောင်တန်းကို အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ ကြည့်လိုက်သည်။

သူက လူသားတစ်ယောက် ဖြစ်သောကြောင့် မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာ၏ မျိုးနွယ်များက သူ့အတွက် အရိုင်းကောင်များထက် မပိုပေ။

ထိုကလန်များက ဉာဏ်ရည်နိမ့်ပါးကြသည်။

....

ဟန်မူယဲ့၏ ဓားပျံက ကျားခုန်တောင်တန်းနှင့် မိုင်တစ်ရာအကွာတွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

သူက လမ်းတစ်လျှောက်တွင် တိုက်ခိုက်ချင်သော သားရဲများနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ အဆီအနှစ်ဝိညာဉ် နဝမအဆင့်တွင် ရှိနေသော တိမ်တိုက်တောင်ပံငှက်လည်း ပါဝင်သည်။ ထိုငှက်က မယုံကြည်နိုင်စရာကောင်းသော အမြန်နှုန်းနှင့် ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး သူ့ကို အမဲလိုက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

ဟန်မူယဲ့က‌ ရွေးချယ်စရာမရှိပဲ တုံးအသော ထိုငှက်နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရသည်။

ဓားအလင်းသည် တောက်ပနေပြီး နာရီဝက်ခန့် တိုက်ခိုက်မှုအပြီးတွင် ငှက်တောင်တချို့ကျွတ်သွားသော တိမ်တိုက်တောင်ပံငှက်က ထိတ်လန့်စွာ ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။

ဟန်မူယဲ့က အဖြူအနက်ငှက်တောင်လေးခုနှင့် ကျားခုန်တောင်တန်းသို့ ရောက်လာသောအခါတွင် အမျိုးမျိုးသော ကလန်သားများက သူ့ကို ဝိုင်းရံထားကြသည်။

“ရွှေကျီးကလန်သားလား”

“ညီအစ်ကို၊ မင်းက တိမ်တိုက်ငှက်တောင်တွေကို ရောင်းမှာလား”

“တိမ်တိုက်တောင်ပံငှက်က အားမနည်းဘူး။ သူတို့ရဲ့ငှက်တောင်ကို ရရှိဖို့ မလွယ်ဘူး”

ငှက်တောင်များက အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်နေသောကြောင့် ထူးခြားသည်။

ထိုသို့ အားကောင်းသော တိမ်တိုက်တောင်ပံငှက်ကို ဖိနှိပ်ပြီး ငှက်တောင်များကို ယူလာနိုင်ရန်အတွက် အနည်းဆုံး အဆီအနှစ်ဝိညာဉ် သတ္တမအဆင့်တွင် ရှိနေရမည်။

သူတို့၏ရှေ့တွင်ရှိသော ရွှေကျီးကလန်၏ လူငယ်က တိမ်တိုက်တောင်ပံငှက်ကို အနိုင်ယူရန် ခွန်အားရှိပုံမပေါ်ပေ။

“ငါက ဒီငှက်တောင်တွေကို လမ်းတစ်ဝက်မှာ ကောက်ယူလာခဲ့တာ။ သူတို့က တန်ဖိုးရှိတာလား”

ဟန်မူယဲ့က ပတ်ဝန်းကျင်ကိုကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးသည်။

“အဲဒါဆိုရင် ငါက နှစ်တစ်ထောင် ကျောက်စိမ်းတောအုပ်မြက်ပင်နဲ့ လဲချင်တယ်”

ဟန်မူယဲ့က ငှက်တောင်များကို ကောက်ယူလာခဲ့ကြောင်း ပြောလိုက်သောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ရှိနေသော လူများက အားကျသွားသည်။

‘ဒီလိုရတနာမျိုးကို ကောက်ရလာတာလား’

ဟန်မူယဲ့က နှစ်တစ်ထောင် ကျောက်စိမ်းတောအုပ်မြက်ပင်နှင့် လဲချင်ကြောင်း ပြောလိုက်သောအခါတွင် သူတို့က ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။

ကျောက်စိမ်းတောအုပ်မြက်ပင်ကလည်း ရှားပါးသော ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

လူအုပ်က ပြန့်ကျဲသွားသောအခါတွင် ဟန်မူယဲ့က မနေနိုင်ပဲ သက်ပြင်းချမိသည်။ မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာ၏ ကလန်များက ရိုးရှင်းသည်။ လူတစ်ယောက်က မြင့်မားသောဈေးနှုန်းကို ပြောလိုက်သောအခါတွင် ဈေးဆစ်ရန်ပင် မကြိုးစားကြပေ။

အကယ်၍ နှစ်တစ်ထောင် ကျောက်စိမ်းတောအုပ်မြက်ပင် မရှိလျှင်လည်း နှစ်ငါးရာဆိုလျှင် အဆင်ပြေသည်။

သူက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ငှက်တောင်များနှင့်အတူ ဆိုင်တစ်ဆိုင်၏ရှေ့သို့ ရောက်သွားသည်။

ထိုဆိုင်ကို ကျောက်တုံးများနှင့် တည်ဆောက်ထားသည်။ ဟန်တောင်တန်းရွှေကျီးကလန်၏ ကျောက်တုံးစံအိမ်များထက် ပိုကောင်းသည်။

ဟန်မူယဲ့က ဆိုင်ထဲမှ ထွက်လာသောအခါ ခါးတွင် အိတ်တစ်အိတ်ကို သယ်ထားခဲ့သည်။ ထိုအိတ်ထဲတွင် ပဲစေ့အရွယ်အစား သွေးပုတီးစေ့ ၁၂၀ ရှိနေသည်။

ထိုသွေးပုတီးစေ့များက ကောင်းကင်ချောက်နက်ပုလဲနှင့် ဆင်တူသော်လည်း စွမ်းအားပိုကောင်းသည်။

သူတို့က သွေးမျိုးဆက်ပုတီးစေ့များနှင့် ဆင်တူသော်လည်း သွေးမျိုးဆက်မှ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်ပေ။

ထိုသွေးပုတီးစေ့များကို ပျက်စီးခြင်းပုတီးစေ့ဟုခေါ်ပြီး မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာ၏ မျိုးနွယ်စုများက ငွေကြေးအဖြစ် အသုံးပြုသည်။

ထိုပုတီးစေ့များကို ကလန်ကြီးတချို့ကသာ သန့်စင်နိုင်ကြသည်။

ရွှေကျီးကလန်ကလည်း ပျက်စီးခြင်းပုတီးစေ့ကို သန့်စင်နိုင်သည်။ သို့သော် ထိုနည်းလမ်းကို အဆင့်မြင့်ကလန်ခွဲများက ထိန်းချုပ်ထားသည်။

ဆိုင်ရှင်၏စကားအရ ပျက်စီးခြင်းပုတီးစေ့ ၁၂၀သည် သူတို့ဆိုင်၏ နှစ်ဝက်ဝင်ငွေ ဖြစ်သည်။

ဟန်မူယဲ့က ရှေ့ဆက်လျှောက်လာပြီး သိပ်မဝေးသောနေရာတွင်ရှိသည့် သစ်သားအိမ်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သစ်သားအိမ်က အကြမ်းထည်ဆန်သည်။

သို့သော် ကျောက်တုံးအိမ်များနှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် ထူးခြားနေသည်။

ထိုနေရာသည် တာအိုတန်ခိုးရှင်ချန်ယောင် နေထိုင်သော တင်းဖေစားသောက်ဆိုင် ဖြစ်သည်။

ဟန်မူယဲ့က စားသောက်ဆိုင်၏ ဒုတိယထပ်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် အဝါရောင်ဝတ်စုံနှင့် ပိန်းပါးသော တာအိုတန်ခိုးရှင်တစ်ယောက် ရှိနေသည်။ ထိုတန်ခိုးရှင်ကလည်း သူ့ကို ကြည့်နေခဲ့သည်။

အတိအကျပြောရလျှင် သူ့နဖူးတွင်ရှိသော ရွှေကျီးအမှတ်အသားကို ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

တာအိုတန်ခိုးရှင်က ပြုံးလိုက်ပြီး ဟန်မူယဲ့ကို ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

ဟန်မူယဲ့ကလည်း ‌ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်သို့လှည့်၍ အာခီမီဆိုင်ထဲသို့ ဝင်သွားသည်။

ဟန်မူယဲ့ ထွက်သွားသောအခါတွင် တာအိုတန်ခိုးရှင်၏ မျက်နှာထားက အေးစက်လာသည်။

“ကျားခုန်တောင်တန်းမှာ ရွှေကျီးကန်းတွေကို သိပ်မတွေ့ရဘူး”

“အဲဒီလူက မုဆိုးတွေရဲ့သေဆုံးမှုနဲ့ ပတ်သတ်နေတာလား”

သူက လက်မြှောက်ပြီး အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်လူတစ်ယောက်ကို လှမ်းခေါ်သည်။ ထို့နောက် စကားအနည်းငယ် ပြောလိုက်သည်။

ထိုလူက ခေါင်းညိတ်ပြီး အောက်ထပ်သို့ ဆင်းသွားသည်။

ဟန်မူယဲ့က ဆေးဆိုင်များသို့ သွားရောက်ပြီး သူသန့်စင်ထားသော ဆေးလုံးနှင့် ပျက်စီးခြင်းပုတီးစေ့များကို လဲလှယ်ခဲ့သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ့ခါးတွင် အိတ်သုံးလုံးဖြစ်လာသည်။ ထိုအိတ်များထဲတွင် ပျက်စီးခြင်းပုတီးစေ့ တစ်ရာကျော်စီ ပါဝင်နေသည်။

သူ့လက်ထဲတွင် ဆေးလုံးများ ကျန်သေးသည်။ သို့သော် လုံလောက်အောင် အဆင့်မမြင့်ပေ။ ထိုသို့မဟုတ်လျှင် သူက ပိုမိုများပြားသော ပျက်စီးခြင်းပုတီးစေ့များကို ရနိုင်လိမ့်မည်။

ဆေးဆိုင်များက ဟန်မူယဲ့၏ ‌ဆေးလုံးကို စိတ်ဝင်စားပြီး ပိုမိုများပြားသောဆေးလုံးများရှိလျှင် အရောင်းအဝယ်လုပ်ရန် သဘောတူခဲ့ကြသည်။

အာခီမီနှင့် ရင်းနှီးသော ယုန်ကလန်သားတစ်ယောက်က ဟန်မူယဲ့နှင့် ဆွေးနွေးချင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုလူ၏ အာခီမီကျွမ်းကျင်မှုက မလုံလောက်ပေ။ ထို့ကြောင့် စကားအနည်းငယ်ပြောပြီး ထွက်လာခဲ့သည်။

နားလည်မှုမလုံလောက်သော လူတစ်ယောက်နှင့် ဆွေးနွေးနေလျှင် အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။

ဟန်မူယဲ့က ပျက်စီးခြင်းပုတီးစေ့များဖြင့် ကျားခုန်တောင်တန်းတွင် ပတ်သွားနေပြီး အာခီမီအတွက် လိုအပ်သော ဝိညာဉ်ဆေးပင်၊ ပန်းပဲပညာအတွက် လိုအပ်သော ဝိညာဉ်သတ္တုနှင့် ကလန်အတွက် အသုံးဝင်သော ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးကို ဝယ်ယူခဲ့သည်။

ခေါင်းဆောင်ဆက်ခံပွဲ ကျင်းပရန်အတွက် နှစ်လခန့်သာ လိုတော့သည်။ ဟန်မူယဲ့က ပျက်စီးခြင်းပုတီးစေ့ တစ်ရာကျော်ကို အသုံးပြုပြီး ဧည့်ခံပွဲအတွက် သေရည်နှင့် ဝိညာဉ်သစ်သီးများကို စုဆောင်းလိုက်သည်။

အကယ်၍ ပျက်စီးခြင်းပုတီစေ့ တစ်ရာကျော်ကို အခြေခံကုန်ပစ္စည်းများအတွက် အသုံးပြုလိုက်လျှင် ဟန်တောင်တန်းရွှေကျီးကလန်အတွက် နှစ်ဝက်ခန့် လုံလောက်လိမ့်မည်။

ဟန်မူယဲ့က ပျက်စီးခြင်းပုတီးစေ့များ အားလုံးကို အသုံးပြုပြီး လှည်းမောင်းကျွမ်းကျင်သော မြင်းကလန်သားတစ်ယောက်ကို ငှားရမ်းခဲ့သည်။ ထို့နောက် လှည်းငါးစင်းဖြင့် ပြည့်နေသော ကုန်ပစ္စည်းများကို ဟန်တောင်တန်းရွှေကျီးကလန်သို့ ပို့ပေးရန် ပြောလိုက်သည်။

မြင်းကလန်သားများက သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးလုပ်ငန်းတွင် ကျွမ်းကျင်ကြသည်။ မိုင်တစ်သိန်းပတ်ဝန်းကျင်တွင် သူတို့က ကုန်ပစ္စည်းများကို ဆယ်ရက်အတွင်း ပို့ပေးနိုင်ကြသည်။

ဟန်မူယဲ့က သူတို့နှင့်အတူ လိုက်မသွားပဲ တင်းဖေစားသောက်ဆိုင်သို့ ဦးတည်လိုက်သည်။

အထောက်အပံ့ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူခြင်းက သာမန်အလုပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

“ရွှေကျီးကလန်ရဲ့ အာခီမီဆရာသခင်က တကယ်ရှားပါးလွန်းတယ်”

သူက တင်းဖေစားသောက်ဆိုင်၏ရှေ့သို့ ရောက်လာသောအချိန်တွင် တာအိုတန်ခိုးရှင်ချန်ယောင်က ကြိုတင်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

သူ့နောက်တွင် နားရွက်ရှည်နှင့် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်လူတစ်ယောက် ရပ်နေသည်။

တာအိုတန်ခိုးရှင်ချန်ယောင်၏ စကားကြောင့် ဟန်မူယဲ့က အံ့အားသင့်မသွားပေ။ သူက နားရွက်ရှည်နှင့်လူကို အာခီမီဆိုင်များတွင် မြင်ခဲ့ရသည်။

“တင်းဖေစားသောက်ဆိုင်ရဲ့ တာအိုတန်ခိုးရှင်ချန်ယောင်။ ကျားခုန်တောင်တန်းမှာ စားဖိုမှူးတစ်ယောက် ရှိနေတယ်လို့ ကြားရတယ်။ အဲဒါကြောင့် ငါက ဟန်မူက ရောက်လာခဲ့တာပဲ”

ဟန်မူယဲ့၏ မျက်နှာထားက တည်ငြိမ်နေပြီး ပေါ့ပါးစွာ ပြောသည်။

“ဟန်လား”

တာအိုတန်ခိုးရှင်ချန်ယောင်၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားပြီး ခေါင်းညိတ်သည်။

“ဒီလူက အသက်စွမ်းအားကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်တဲ့ ဟင်းပွဲတစ်ခုကို ဖန်းတီးခဲ့တယ်။ သခင်လေးဟန် မြည်းကြည့်ချင်လား”

တာအိုတန်ခိုးရှင်ချန်ယောင်က စကားပြောလိုက်ပြီး ဟန်မူယဲ့၏လက်ကို ညင်သာစွာဆုပ်ကိုင်သည်။

ဟန်မူယဲ့က သူ့နောက်မှ တည်ငြိမ်စွာ လိုက်သွားသည်။

မှိန်ဖျော့သော အဆီအနှစ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် ဟန်မူယဲ့၏ ကိုယ်ထဲသို့ စိမ့်ဝင်လာခဲ့သည်။

ထိုစွမ်းအားက အလွန်သိမ်မွေ့သောကြောင့် ဟန်မူယဲ့က အဆီအနှစ်ဝိညာဉ် အဌမအဆင့်တွင် ရှိမနေပဲ လူသားများ၏ နည်းစနစ်ကို နားမလည်ခဲ့လျှင် အာရုံခံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ထိုစွမ်းအားက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် လှည့်ပတ်နေပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

တာအိုတန်ခိုးရှင်ချန်ယောင်၏ အပြုံးက ပုံမှန်အတိုင်း ဆက်ရှိနေသည်။

ရွှေကျီးကလန်၏ လူငယ်က အဆီအနှစ်ဝိညာဉ် ပဥ္စမအဆင့်တွင် ရှိနေပြီး သွေးမျိုးဆက်တချို့ကို နိုးထခဲ့သည်။ သာမန်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် အံ့အားသင့်စရာကောင်းသော အဆင့်အထိ မရောက်သေးပေ။

သူ့ကိုဖမ်းဆီးပြီး ဟန်တောင်တန်းရွှေကျီးကလန်၏ အချက်အလက်များကို မေးနိုင်လိမ့်မည်။

သို့သော် သူ၏ အဆီအနှစ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ဟန်မူယဲ့က သတိထားမိနေကြောင်း မသိခဲ့ပေ။

တာအိုတန်ခိုးရှင်ချန်ယောင်က အဆီအနှစ်ဝိညာဉ် သတ္တမအဆင့်တွင် ရှိနေပြီး ယင်အမျိုးအစား ပျော့ပြောင်းသည့်ပညာရပ်ကို လေ့ကျင့်ထားသည်။

သူက ကြာပွတ်ကို လက်နက်အဖြစ် အသုံးပြုပြီး နှစ်ပေါင်းငါးသောင်းကြာအောင် ကျင့်ကြံခဲ့သည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံဆင့်က တည်ငြိမ်နေပြီး ဆက်လက်တိုးတက်လာရန် ခက်ခဲသည်။

ထို့ကြောင့် ဤနေရာသို့ ရောက်လာခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။

လူသားအများစုသည် မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာ၏ မျိုးနွယ်စုများကြားတွင် မနေချင်ကြပေ။

တာအိုတန်ခိုးရှင်ချန်ယောင်က တင်းဖေစားသောက်ဆိုင်သို့ ဝင်လာခဲ့သည်။ အောက်ထပ်တွင် စားပွဲခုံများက လူပြည့်နေသည်။

ဤနေရာတွင်ရှိသော ဟင်းပွဲနှင့် ပစ္စည်းများက တခြားနေရာထက် ပိုမိုကောင်းမွန်ပြီး လူအများက ပျော်ရွှင်စွာ စားသောက်နေကြသည်။

တာအိုတန်ခိုးရှင်ချန်ယောင်က ဟန်မူယဲ့အတွက် သီးသန့်နေရာတစ်ခုကို ပြင်ဆင်ပေးပြီး ဟင်းပွဲများပြုလုပ်ရန် ထွက်သွားသည်။

ခဏအကြာတွင် စားပွဲထိုးတစ်ယောက်က ကောင်းမွန်စွာပြင်ဆင်ထားသော ဟင်းပွဲများနှင့် သေရည်အိုးကို ယူလာခဲ့သည်။

ဟန်မူယဲ့က ယဉ်ကျေးမနေပေ။ သူက တူကို ကောက်ယူပြီး အားရပါးရ စားလိုက်သည်။

ဟင်းပွဲက အမှန်တကယ်ပင် အရသာကောင်းသည်။

သိပ်မဝေးသောနေရာတွင် တာအိုတန်ခိုးရှင်ချန်ယောင်က ခပ်ဟဟရယ်လိုက်ပြီး အပေါ်ထပ်သို့ တက်သွားသည်။

ခဏအကြာတွင် သူက လက်မြှောက်ပြီး အစိမ်းရောင်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်သည်။

အောက်ထပ်တွင်ရှိနေသော ဟန်မူယဲ့က တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါနေပြီး မတ်တပ်ရပ်သည်။ ထို့နောက် အပေါ်ထပ်သို့ တက်သွားသည်။

စားပွဲထိုးများက ထူးဆန်းသည်ဟု မခံစားရပဲ ဟန်မူယဲ့ကို အပေါ်ထပ်သို့ ရောက်သွားအောင် ကူညီပေးလိုက်ကြသည်။

ဒုတိယထပ်တွင် တာအိုတန်ခိုးရှင်ချန်ယောင်က လက်ကိုဝှေ့ယမ်းပြီး စားပွဲထိုးကို ပြန်လွှတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ပြုံးလိုက်ပြီး ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်သည်။

“မင်းရဲ့နာမည်က ဘာလဲ”

“ဟန်မူယဲ့”

ဟန်မူယဲ့၏အသံက တည်ငြိမ်နေပြီး မျက်လုံးများက အသက်မဲ့နေသည်။

“ဟန်မူယဲ့”

တာအိုတန်ခိုးရှင်ချန်ယောင်က ရေရွတ်လိုက်ပြီး ဆက်မေးသည်။

“ဟန်တောင်တန်းရွှေကျီးကလန်မှာ မင်းရဲ့ အဆင့်အတန်းက ဘာလဲ”

“ဟန်တောင်တန်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်ငယ်ပါ”

ဟန်မူယဲ့က တုံ့ဆိုင်းမနေပဲ ပြောလိုက်သည်။

ချန်ယောင်က ကြောင်အသွားပြီး ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်သည်။ သူက မျက်မှောင်ကြုတ်ထားပြီး မေးသည်။

“ဟန်တောင်တန်းမှာ တစ်ခုခုဖြစ်သွားသေးလား”

“မင်းက မုဆိုးဆယ့်ခြောက်ယောက်အကြောင်းကို သိချင်နေတာမဟုတ်လား”

ဟန်မူယဲ့က ပြောသည်။

“ဟုတ်တယ်”

ချန်ယောင်က ဖြေလိုက်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားသည်။ သူက မျက်လုံးပြူးနေသည်။

သူ၏ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်အောက်တွင် ရှိနေသောလူက မေးခွန်းပြန်မမေးနိုင်ပေ။