အခန်း (၁၁၀၈)

နောက်တွင်ရှိနေသော မူယန်တောင်တန်းကလန်၏ ရွှေကျီးကန်းများကလည်း လက်မြှောက်ပြီး အော်ဟစ်နေကြသည်။

သူတို့အားလုံးက လူအနည်းငယ်သာရှိသော်လည်း လူဦးရေသုံးသိန်းရှိသည့် မျိုးနွယ်စုများ၏ရှေ့တွင် နောက်မဆုတ်ခဲ့ပေ။

ဟန်မူယဲ့က လက်မြှောက်သည်။ လူတိုင်း၏ အော်ဟစ်သံများက ရပ်တန့်သွားသည်။

“သွားကြစို့”

တစ်ဖက်လူများက နောက်ဆုတ်သွားပြီဖြစ်သောကြောင့် ဆက်လက်ရန်စနေရန် မလိုတော့ပေ။

သူက နောင်တရနေသောမျက်နှာထားဖြင့် လှည့်ထွက်သွားသည်။

မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာတွင် ဓားတစ်လက်နှင့် တိုက်ခိုက်နိုင်လျှင် လန်းဆန်းသွားလိမ့်မည်။

သူတို့က မိုင်သုံးရာခန့်အထိ ရောက်လာပြီး တုန်ခါသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

အဝေးတစ်နေရာတွင် အစိမ်းရောင်တိမ်တိုက်နှင့် ဆင်တူသော စစ်တပ်က ရထားလုံးများကို မောင်းနှင်လာသည်။

အံ့ဖွယ်ဝိညာဉ်တိုင်းပြည်၏ စစ်တပ် ဖြစ်သည်။

ထိုစစ်တပ်က ကောင်းကင်တစ်သောင်းတိုင်းပြည်၏ စစ်တပ်ကဲ့သို့ မခမ်းနားသော်လည်း စစ်ရထားလုံးများကို မောင်းနှင်လိုက်သောအခါ ပြိုင်ဘက်ကင်း‌သော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

သူတို့၏လမ်းကြောင်းကို မည်သူမှ မတားဆီးရဲကြပေ။

မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာ၏ မျိုးနွယ်စုတိုင်းက လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြသည်။

ဟန်မူယဲ့က ရထားလုံးများကို ကြည့်နေသည်။

ထိုရထားလုံးများက အလွန်လက်ရာမြောက်သည်။

ဟန်မူယဲ့က ထိုရထားလုံးများ၏ ပုံစံကို ရတနာတစ်ခုဆီမှ မြင်ဖူးသည်။

ယခင်က အပျက်အစီးနယ်မြေတွင် ရှုကြွယ်က သူ့ကို ရင်းမြစ်စွမ်းအားပါဝင်သော ပေတံတစ်ချောင်း ပေးခဲ့သည်။

ရှုကြွယ်က အပျက်အစီးနယ်မြေ၏ အကြွင်းအကျန်ဝိညာဉ်ဖြစ်ပြီး တစ်ချိန်က ကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့သော အင်မော်တယ်ဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။

ထိုပေတံထဲတွင် ရထားလုံးများကို ဖော်ပြထားသည်။

ဖန်တီးနိုင်သည့်နည်းလမ်းလည်း ပါဝင်သည်။

မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာ၏ အံ့ဖွယ်ဝိညာဉ်တိုင်းပြည်က ရှုကြွယ်၏ အမွေအနှစ်နှင့် ပတ်သတ်နေပုံရသည်။

မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာတွင် စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်‌သော လျှို့ဝှက်ချက်ကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်ဟု ဟန်မူယဲ့က ခံစားရသည်။

တောနက်၏အတွင်းပိုင်းတွင် ပိုမိုများပြားသော ကလန်များက ရှုံးနိမ့်မှုကို ခံစားလာရသည်။

“မီးတောင်တိမ်ကျားသစ်က လျင်မြန်ပြီး ကြမ်းတမ်းတယ်။ အဆီအနှစ်ဝိညာဉ် နဝမအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူကတောင် တိုက်ခိုက်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး”

“သံနက်ပြာဝက်ဝံက အရမ်းသန်မာလွန်းတယ်။ လက်သီးတစ်ချက်နဲ့ ဆယ်မိုင်တောင်တန်းကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တယ်”

ကလန်အများအပြားက ကြောက်ရွံ့စွာ နောက်ဆုတ်လာကြသည်။

တချို့ကလန်များက အလျော့ပေးရန် ဆန္ဒမရှိပဲ အချင်းချင်း စုပေါင်း၍ ကလန်ကြီးများ၏နောက်မှ လိုက်လာကြသည်။

ကလန်ကြီးများ၏ အကြွင်းအကျန်ကို ရမည်ဆိုလျှင်ပင် အလွန်တန်ဖိုးရှိသည်။

ကလန်၏ မျိုးဆက်သစ်များကိုလည်း အစစ်အမှန်တိုက်ပွဲနှင့် လေ့ကျင့်ပေးနိုင်သည်။

“ဘုန်း”

ကောင်းကင်ထက်တွင် ဧရာမငှက်ကြီးတစ်ကောင်က တောင်ပံဖြန့်လိုက်ပြီး ဟန်မူယဲ့နှင့် တခြားလူများ၏အပေါ်တွင် ရှိနေသော ရွှေကျီးကန်းပုံရိပ်ကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားသည်။

ထိုငှက်၏ လက်သည်းများက အေးစက်နေပြီး ရွှေကျီးကန်းပုံရိပ်ကို ထိုးခွဲပစ်လိုက်သည်။

ဟန်တင်းရီနှင့် တခြားလူများ၏ မျက်နှာက ဖြူဖျော့သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါနေကြသည်။

သူတို့၏ အဆီအနှစ်စွမ်းအားက ကျိုးပျက်သွားပြီး ဝိညာဉ်ကို ထိခိုက်စေခဲ့သည်။

ငှက်ကြီးက မကျေနပ်‌သေးဘဲ တောင်ပံခတ်လိုက်ပြီး မူချန်ခုံးမရှိသော မူယန်တောင်တန်း၏ ရွှေကျီးကန်းပုံရိပ်ကို ဖျက်ဆီးရန် ပြင်နေသည်။

ထိုငှက်က တောင်ပံဖြန့်လိုက်ပြီး အောက်သို့ ထိုးဆင်းလာသည်။

ငှက်ကြီးက မူယန်တောင်တန်း၏ ရွှေကျီးကန်းပုံရိပ်ကို ဝါးမြိုချင်နေသည်။

အောက်တွင် အစိမ်းရောင်၊ အပြာရောင် စသည့် အဆီအနှစ်ဝိညာဉ်များက တောက်ပစွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

သို့သော် ငှက်၏ မျက်လုံးထဲတွင် အထင်သေးမှုနှင့် ရက်စက်မှုများကို မြင်ရသည်။

“သွားပြီ။ ရွှေကျီးကလန်ကတော့ အဆုံးသတ်ပြီ”

အဝေးတစ်နေရာတွင်ရှိသော လူတစ်ယောက်က ရေရွတ်သည်။

လူတိုင်းက မြင်နိုင်သည်။

ထိုငှက်က အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အဆင့်နှင့် အလွန်နီးကပ်နေသည်။

အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် မဟုတ်လျှင် ထိုငှက်ကို ခုခံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

“မျက်လုံးပြာရွှေလင်းယုန်တွေက ကြမ်းတမ်းပေမဲ့ အပြင်ဘက်ကို ထွက်မလာတတ်ဘူးမဟုတ်လား”

“မျက်လုံးပြာရွှေလင်းယုန်တွေက မိုင်တစ်သိန်းအကွာမှာ ရှိနေတာမဟုတ်ဘူးလား”

လူတစ်ယောက်က ထိုးဆင်းလာသော ငှက်ကြီးကို ကြည့်လိုက်ပြီး နားမလည်နိုင်စွာ ရေရွတ်သည်။

“အဲဒီနေရာမှာ ရွှေကျီးကလန်သားတွေ ရှိနေတာလား”

“ငါက ရွှေကျီးကလန်တွေအားလုံးကို စုစည်းဖို့ ပြောခဲ့တယ်မဟုတ်လား”

တောင်စောင်းတစ်ခုတွင် အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်လူတစ်ယောက်က လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ထားပြီး နက်ရှိုင်းသောအသံဖြင့် ပြောသည်။

သူ့နဖူးပေါ်တွင် ရွှေကျီးကန်းအမှတ်အသား ရှိနေသည်။

ထိုအမှတ်အသားက နေမင်း၏စွမ်းအားကို သယ်ဆောင်ထားသည်ဟု ထင်ရသည်။

ထိုလူ၏နောက်တွင် ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်နှင့် ရွှေကျီးကလန်၏ ကျွမ်းကျင်သူများက လေးနက်စွာ ရှိနေကြသည်။

“ကျွန်တော်တို့က ရွှေကျီးကလန်တွေအားလုံးကို စုစည်းခဲ့ပါတယ် ....”

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူအိုကြီးတစ်ယောက်က စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ ပြောသည်။

“ချန်းကျူ၊ အဲဒီကလန်နှစ်ခုကို သွားကယ်လိုက်ပါ”

အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့်လူက အမိန့်ပေးသည်။

သူ့နောက်တွင်ရှိနေသော အနက်ရောင်ချပ်ဝတ်နှင့်လူက ဦးညွတ်လိုက်ပြီး ထွက်သွားတော့မည့်အချိန်တွင် အစိမ်းရောင်ချပ်ဝတ်နှင့် လူငယ်တစ်ယောက်က တားဆီးလိုက်သည်။

“အဖေ၊ ကောင်းကင်တစ်သောင်းတိုင်းပြည်ရဲ့ စစ်တပ်က မိုင်သုံးသောင်းအကွာမှာ ရှိနေတယ်။ ရှေ့ပြေးတပ်ဖွဲ့က ရောက်လာတော့မယ်။ ကျွန်တော်တို့က အခု အာရုံပြန့်နေလို့ မဖြစ်ဘူး”

လူငယ်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ညွှန်ပြသည်။

“အဖေ၊ ဒီမှာရှိနေတဲ့ ရွှေကျီးကလန်တွေက ကောင်းကင်တစ်သောင်းတိုင်းပြည်ရဲ့ စစ်တပ်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အသင့်ဖြစ်နေကြပြီ”

“ကျွန်တော်တို့က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖော်ပြလိုက်လို့ မဖြစ်ဘူး”

သူ့စကားကြောင့် ထွက်သွားတော့မည့်လူက ကြောင်အသွားသည်။

ရှေ့ဆုံးတွင်ရပ်နေသောလူက မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။

“ခေါင်းဆောင်ကျိုးယွီ၊ ထားလိုက်ပါတော့”

ရှေ့တွင်ရပ်နေသော လူအိုကြီးတစ်ယောက်က သက်ပြင်းချသည်။

ထားလိုက်ပါတော့ ....

သူတို့က အကူအညီပေးတော့မည်မဟုတ်ပေ။

တခြားလူများကလည်း ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

ယခုအချိန်တွင် ကောင်းကင်တစ်သောင်းတိုင်းပြည်က အရေးအကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။

ရှေ့ဆုံးတွင်ရပ်နေသော အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့်လူ၏ မျက်နှာထားက ရှုပ်ထွေးနေသည်။

သူက ကျိုးယွမ်ကလန်၏ ခေါင်းဆောင် ကျိုးယွီဖြစ်ပြီး အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အဆင့်တွင် ရှိနေသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူက သီးသန့်ဖြစ်နေသော ရွှေကျီးကလန်ကို မကူညီနိုင်ခဲ့ပေ။

သူက ရပ်ကြည့်နေလိုက်ရသည်။

“အဖေ၊ အမဲလိုက်ပွဲကို ရောက်လာတဲ့ ရွှေကျီးကလန်အားလုံးကို ကျွန်တော်တို့ ကျိုးယွမ်ကလန်က စုစည်းပြီးပါပြီ။ အဲဒီလူတွေကို ကောင်းကင်တစ်သောင်းတိုင်းပြည်က ဆွဲဆောင်ထားတာပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်”

လူငယ်က ရုတ်တရက် စကားပြောလိုက်သည်။ သူ၏ ကျယ်လောင်သောအသံကြောင့် လူတိုင်းက ကြောင်အသွားသည်။

ထိုစကားကြောင့် လူအများက မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းလိုက်သည်။

‘ဟုတ်တယ်’

‘တိုက်ဆိုင်လွန်းတယ်’

‘မျက်လုံးပြာရွှေလင်းယုန်က ဒီနေရာမှာ ဘာဖြစ်လို့ အဲဒီရွှေကျီးကလန်နှစ်ခုကို တိုက်ခိုက်ရတာလဲ’

“ကျိုးထန်၊ စကားကို လွယ်လွယ်ကူကူ မပြောရဘူး”

ကျိုးယွီက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ထိုးဆင်းလာသော ရွှေလင်းယုန်ကို ကြည့်သည်။

“အဖေပြောတာ မှန်ပါတယ်”

ကျိုးထန်ဟုခေါ်သော လူငယ်က ဦးညွတ်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်သည်။

“အကြီးအကဲတို့၊ အဲဒီကလန်နှစ်ခုက စွန့်စားချင်တယ်ဆိုမှတော့ ခွင့်ပြုပေးလိုက်ကြပါ”

“သူတို့ရဲ့ စွန့်စားမှုက ထိုက်တန်ပြီး လူသားမျိုးနွယ်ကို အကူအညီဖြစ်စေမှာပေါ့”

ကျိုးယွီ၏မျက်လုံးထဲတွင် ဖိနှိပ်ထားသော ဒေါသများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သို့သော် သူက စကားမပြောပေ။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ရှိသော လူအိုကြီးတချို့က တည်ငြိမ်နေသည်။ တချို့ကတော့ မျက်နှာထားရှုပ်ထွေးနေသည်။

လူတစ်ယောက်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဒေါသများ ပေါ်လာသည်။

“ဟားဟား၊ မင်းသားကျိုးထန်ရဲ့ ဉာဏ်ရည်ကတော့ ပြိုင်ဘက်ကင်းတာပဲ”

လူတစ်ယောက်က တီးတိုးပြောလိုက်ပြီး ပြုံးသည်။

“ကိစ္စကြီးတွေကို လုပ်မယ့်လူက တချို့အရာတွေကို စွန့်လွှတ်ရမယ်။ မင်းသားကျိုးထန်က တကယ်ပါးနပ်တာပဲ”

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရယ်သံတချို့ ပေါ်လာသည်။ သို့သော် ရှေ့ဆုံးတွင်ရှိသော လူများက မရယ်ကြပေ။

ကျိုးထန်က အနည်းငယ် ခေါင်းငုံ့ထားလိုက်သည်။ မောက်မာမှုနှင့် မကျေနပ်ချက်များသည် သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

‘သူက ပါရမီကောင်းတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ။ သူ့ရဲ့ သွေးမျိုးဆက်က လောင်ကျွမ်းနေမင်းအဆင့်ကို ရောက်နေရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ’

‘အခု အခြေအနေက ရှုပ်ထွေးနေတယ်။ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အဆင့်ကို မရောက်သေးတဲ့ လူတွေအားလုံးက ပုရွက်ဆိတ်တွေပဲ’

“ဘုန်း”

ရှေ့တွင် ရွှေလင်းယုန်က ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

ရွှေရောင်အလင်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ထိုအလင်းက ခမ်းနားသော ရွှေကျီးကန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

အလင်းတန်းများက ရွှေကျီးကန်းကို ရစ်ပတ်ထားပြီး ငွေအလင်းကို ထုတ်လွှတ်သည်။

“သွေးမျိုးဆက်ကို အသုံးပြုနိုင်တဲ့ အဆီအနှစ်ဝိညာဉ် နဝမအဆင့်၊ အဲဒါက ဘယ်သူလဲ”

“ဘာကို သွေးမျိုးဆက်အသုံးပြုတာလဲ။ အဲဒါက အနည်းဆုံး သွေးမျိုးဆက်နိုးထခြင်း လောင်ကျွမ်းနေမင်းအဆင့်မှာ ရှိနေတယ်”

“သူက ဘယ်သူလဲ။ ငါတို့က ဘာဖြစ်လို့ မသိရတာလဲ”

ကျိုးယွမ်ကလန်တွင် ဆူညံသံများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

လူတိုင်းက မျက်လုံးပြာရွှေလင်းယုန်အား တွန်းထုတ်လိုက်သော ရွှေကျီးကန်းပုံရိပ်ကို ကြည့်နေကြသည်။

ထိုစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသောကြောင့် ရွှေကျီးကန်းသွေးမျိုးဆက်ကို စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်သော အဆင့်အထိ နိုးထခဲ့လိမ့်မည်။

“အဲဒီမှာ ဘယ်သူရှိနေတာလဲ”

ကျိုးယွီက နောက်တွင်ရှိသော လူများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လှည့်ကြည့်သည်။

လူတိုင်းက ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။

ကျိုးထန်က ခေါင်းငုံ့ထားသည်။

“ဘန်း”

ဟန်မူယဲ့က ပျံသန်းတက်လာပြီး လှံဖြင့်ထိုးချသည်။

အဆီအနှစ်ဝိညာဉ် နဝမအဆင့်တွင်ရှိနေ‌သော ရွှေလင်းယုန်ကို လှံက အန္တရာယ်သိပ်မပေးနိုင်ပေ။

ရွှေလင်းယုန်က လက်သည်းမြှောက်ပြီး လှံကို တားဆီးလိုက်သည်။ လှံက ပျက်စီးသွားသည်။

ဟန်မူယဲ့၏ နောက်တွင်ရှိသော အဆီအနှစ်ဝိညာဉ်က ငွေရောင်ချပ်ဝတ်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးသည်။

သူက လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး လက်သီးချက်ကို ထုတ်ဖော်သည်။

ကောင်းကင်ဖျက်ဆီးလက်သီး .... “

ရွှေကျီးကန်းများ၏ ဒါဇင်ချီနေသော လက်သီးနည်းစနစ်ကို ထပ်မံပေါင်းစပ်၍ ဤလက်သီးနည်းစနစ်ကို ဖန်တီးခဲ့သည်။ လက်သီးချက် ၄၈ခု ရှိသည်။

လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် ရွှေကျီးကလန်၏ ရဲစွမ်းသတ္တိကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

သူက နောင်တမရှိသော နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

“ကောင်းလိုက်တဲ့ လက်သီးနည်းစနစ်ပဲ”

အဝေးတစ်နေရာတွင်ရှိသော လူတစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

မည်သည့်ကမ္ဘာတွင်ဖြစ်စေ ပါရမီမြင့်မားသောလူကို လူတိုင်းက လေးစားကြလိမ့်မည်။

ဟန်မူယဲ့၏ လက်သီးချက်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် လူတိုင်းက နှမြောစရာကောင်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုလူမျိုးက တိုးတက်လာရန် အခွင့်အရေးရှိလျှင် အနာဂတ်တွင် အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

“ဘန်း”

လက်သီးပုံရိပ်က မျက်လုံးပြာလင်းယုန်ငှက်၏ လက်သည်းနှင့် ထိတွေ့သွားသည်။

လင်းယုန်ငှက်၏ မျက်လုံးများက အပြာရောင်တောက်လာပြီး ရုတ်တရက် ပေသုံးဆယ်အထိ မြင့်တက်သွားသည်။

ဟန်မူယဲ့ကလည်း ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အောက်သို့ ပြုတ်ကျလာသည်ဟု ထင်ရသည်။

သို့သော် သူက ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်လိုက်ပြီး လင်းယုန်ငှက်၏ရှေ့သို့ ဖျတ်ခနဲ ရောက်သွားသည်။

လက်သီးချက် ဆင်းသက်လာသည်။

မျက်လုံးပြာလင်းယုန်ငှက်က တောင်ပံမြောက်လိုက်ပြီး ဦးခေါင်းကို ကာကွယ်သည်။

လက်သီးပုံရိပ်က တောင်ပံနှင့် ထိတွေ့သွားပြီး စွမ်းအင်လှိုင်းကို ပေါက်ကွဲထွက်လာစေသည်။

မျက်လုံးပြာသိမ်းငှက်က ခုခံနိုင်စွမ်းကောင်းသောကြောင့် အဆီအနှစ်ဝိညာဉ် နဝမအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ဖြစ်နေလျှင်ပင် ဒဏ်ရာရအောင်လုပ်ရန် ခက်ခဲသည်။

ဟန်မူယဲ့က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောသည်။

သူက လက်သီးချက်ကို ဆက်တိုက်ထုတ်ဖော်နေသည်။ လက်သီးပုံရိပ်များက မိုးရွာနေသကဲ့သို့ ကျဆင်းလာကြသည်။

မျက်လုံးပြာသိမ်းငှက်က ကြိုးစားခုခံနေရပြီး လေထုထဲတွင် ကိုးရိုးကားယား ဖြစ်နေသည်။

လူတိုင်းက မျက်လုံးပြူးသွားကြသည်။