အခန်း (၁၁၁၁)

“ငါ့နောက်ကိုလိုက်ခဲ့”

သွေးနှင့်ချီသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် စုစည်းလာသည်။ သူက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဟန်တောင်တန်းကလန်၊ မူယန်တောင်တန်းကလန်နှင့် ပြန့်ကျဲနေသော ကလန်များက သူ့နောက်မှ လိုက်လာပြီး တခြားနေရာသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။

စုစည်းထားသော ရွှေကျီးကန်းစစ်တပ်က လူသားစစ်တပ်နှင့် တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်။

သို့သော် ဟန်တောင်တန်းကလန်နှင့် မူယန်တောင်တန်းကလန်က ထိုစစ်ပွဲတွင် ဝင်မပါနိုင်သေးပေ။

ထို့ကြောင့် ကိုယ်ပိုင်မျိုးနွယ်စုကို ဦးဆောင်ပြီး ထွက်သွားလျှင် ပိုကောင်းသည်။

ကျိုးယွမ်ကလန်ကလည်း သူတို့ကို ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ စွမ်းအားက ဖရိုဖရဲဖြစ်နေပြီး အော်ဟစ်သံနှင့် ဟိန်းဟောက်သံကို ကြားရသည်။

စစ်ပွဲနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် ဟန်တောင်တန်းကလန်နှင့် မူယန်တောင်တန်းကလန်က သူ့နောက်မှ လိုက်လာကြသည်။

ပိုမိုများပြားသော ပြန့်ကျဲနေသည့်ကလန်များက စုဝေးလာသည်။

ဟန်မူယဲ့က မိုင်တစ်ထောင်အကွာသို့ ရောက်သွားသောအခါ မျိုးနွယ်စုအသီးသီး၏ လူငါးသိန်းခန့်က သူ့နောက်တွင် ပါလာခဲ့သည်။

သူတို့က မိုင်တစ်ထောင်အကွာသို့ ရောက်နေသော်လည်း ပြင်းထန်သည့်စစ်ပွဲကို မြင်နိုင်သည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ရွှေကျီးကန်းက အလင်းပေးနေသည်။

လူသားစစ်တပ်က ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ကောင်းချီးကို ရရှိထားပြီး ငွေအလင်းရောင်ကိုထုတ်လွှတ်၍ ရွှေကျီးကန်းနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နေသည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြားတွင် ရွှေအလင်းနှင့် ငွေအလင်းက သွယ်ယှက်နေပြီး လောကတစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေသည်။

ဟန်မူယဲ့က လေထုထဲတွင် ရပ်နေသည်။ ရွှေကျီးကန်း၏ အဆီအနှစ်ဝိညာဉ်သည် သူ့နောက်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူ့မျက်နှာထားက လေးနက်နေသည်။

လူသားမျိုးနွယ်က အမှန်တကယ်ပင် အားကောင်းသည်။

ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်က သန်မာသော်လည်း လူသားစစ်တပ်၏ရှေ့တွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း ခွဲထုတ်ခံလိုက်ရသည်။

ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်က မည်သို့ပင် လှုပ်ရှားပါစေ လူသားစစ်တပ်က ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သည်။

“ဒါက ကြိုတင်စုံစမ်းထားလို့လား ဒါမှမဟုတ် သစ္စာဖောက်တွေ ရှိနေလို့လား”

ဟန်မူယဲ့က ဆက်တိုက်ပြောင်းလဲနေသော ပုံရိပ်နှင့်အလင်းတန်းများကို ကြည့်လိုက်ပြီး ရေရွတ်သည်။

သူတို့က ဖိတ်ကြားချက်ကို လက်ခံခဲ့သောအချိန်တွင် ပြဿနာရှာချင်သောလူများနှင့် တွေ့ခဲ့ရသည်။

‘အဲဒီအချိန်မှာ သစ္စာဖောက်က လှုပ်ရှားခဲ့တာလား’

“သတ် ....”

လူသားစစ်တပ်က ပြေးဝင်လာသည်။

အဝေးတစ်နေရာတွင် လူသားစစ်တပ်၏ ဝင်္ကပါများက ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖြန့်ထွက်လာသည်။

သူတို့က ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ရှိသော ပြန့်ကျဲနေသည့် ကလန်များနှင့် သားရဲများကို မောင်းထုတ်နေကြသည်။

ဟန်မူယဲ့၏နောက်တွင် စုစည်းနေသောလူများက နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။

သူတို့က စုစည်းရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။

ဟန်မူယဲ့က မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းလိုက်သည်။

သူက တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

အဝေးတစ်နေရာတွင် ရွှေကျီးကန်းများက ခွဲထုတ်ပြီး ဝိုင်းရံခံနေရသည်။

လူသားမျိုးနွယ်က ငါးဆခန့် အင်အားပိုများနေသည်။

ထို့အပြင် ဝင်္ကပါ၊ ချပ်ဝတ်နှင့် လက်နက်များကို အသုံးပြုနေသောကြောင့် ရွှေကျီးကန်းများက ဖြည်းဖြည်းချင်း အသတ်ခံရလိမ့်မည်။

“ကျင်းယုထောင်၊ သတ္တိရှိရင် ငါနဲ့တိုက်ခိုက်စမ်း”

ကျိုးယွီ၏အသံ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ကောင်းကင်ထက်တွင် ရွှေကျီးကန်းက တောင်ပံခတ်လိုက်သည်။

ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို အလင်းပေးနေသော မဟာနေမင်းရွှေကျီးကန်းက ရွှေကျီးကန်းပုံရိပ်ကို ထောက်ပံ့ပေးနေပုံပေါ်သည်။

“တိုက်ခိုက်ရမှာလား”

လှောင်ပြောင်လိုသောအသံ ပေါ်ထွက်လာသည်။

“ကျိုးယွီ၊ မင်းက ငါ့ကိုစိန်ခေါ်ဖို့ အခွင့်အရေးမရှိဘူး”

“ငါ့လက်အောက်မှာ စစ်တပ်တစ်ခုရှိတယ်။ မင်းကို ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်လို သတ်ပစ်နိုင်တယ်”

“မင်းက ငါ့ကိုစိန်ခေါ်ဖို့ မထိုက်တန်ဘူး”

ထိုအသံက မိုးခြိမ်းသံနှင့် ဆင်တူသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ရှိနေ‌သော လူသားစစ်တပ်များက အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

ရွှေကျီးကလန်၏ အရှိန်အဝါက အပြည့်အဝ ဖိနှိပ်ခံထားရသည်။

ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်စု၏ ရှုံးပွဲက သိသာနေပြီဖြစ်သည်။

“‌‌ခေါင်းဆောင်၊ ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ”

ဟန်တင်းရီက ပြောလိုက်သည်။

လူသားမျိုးနွယ်၏ စစ်တပ်တချို့က ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ရှိသော ပြန့်ကျဲနေသည့် မျိုးနွယ်စုများကို ရှင်းလင်းနေသည်။ သူတို့က ယခုအချိန်တွင် ထွက်မသွားလျှင် ထွက်သွားနိုင်‌တော့မည်မဟုတ်ပေ။

အဝေးတစ်နေရာတွင် လူသားစစ်တပ်က ကျိုးယွမ်ကလန်၏ အင်အားစုများကို ဝိုင်းရံထားပြီး သတ်ဖြတ်နေသည်။

“ကျွန်တော့်ကို ဘာလုပ်စေချင်တာလဲ”

ဟန်မူယဲ့က ကောင်းကင်ထက်တွင်ရှိသော နေမင်းကို လှမ်းကြည့်သည်။

နေအလင်းရောင်က အပြောင်းအလဲမရှိပဲ တောက်ပနေသည်။

မဟာနေမင်းရွှေကျီးကန်းက မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာကို နှစ်ပေါင်းမရေမတွက်နိုင်အောင် အလင်းပေးခဲ့သည်။ မျိုးနွယ်စုများ၏ တိုးတက်ခြင်းနှင့် ကျဆုံးခြင်းကိုလည်း မြင်ခဲ့ရသည်။

“ဒါမှမဟုတ် ခင်ဗျားသာဆိုရင် ဘာလုပ်မှာလဲ”

ဟန်မူယဲ့က တီးတိုးပြောလိုက်ပြီး ခေါင်းငုံ့ကြည့်သည်။

သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ကလန်နှင့် တခြားရွှေကျီးကန်းများ ရှိနေသည်။

တောရိုင်းမြေတွင် စစ်ပွဲဖြစ်နေသည်။

“ဘုန်း”

အဝေးတစ်နေရာတွင် ကျိုးယွီအသွင်ပြောင်းထားသော ရွှေကျီးကန်းက အလင်းတန်းသုံးခုနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။

အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုသုံးယောက်သာမက ကျိုးယွီနှင့်အတူ လိုက်လာသော တခြားကျွမ်းကျင်သူများကလည်း လူသားကျွမ်းကျင်သူများ၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုကို ခံနေရသည်။

ဟန်မူယဲ့က မန္တန်နှင့် လက်နက်အမျိုးမျိုးကို မြင်ခဲ့ရသည်။

လူသားများက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်ပြီး အသုံးပြုရာတွင် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။

ရွှေကျီးကန်းများ၏ သွေးမျိုးဆက်က အမှန်တကယ်ပင် အားကောင်းသည်။

သူတို့၏ စွမ်းအားက ကြွယ်ဝသည်။

တစ်ဦးချင်းတိုက်ပွဲဆိုလျှင် ရွှေကျီးကန်းများက လူသားကျွမ်းကျင်သူများကို အနိုင်ယူလိမ့်မည်။

သို့သော် သူတို့က တစ်ဦးချင်းတိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေးမရခဲ့ပေ။

လူသားများက သူတို့ကို ဝိုင်းရံထားသည်။

“ခေါင်းဆောင်၊ မြန်မြန်ထွက်သွားပါတော့”

အသံတစ်သံ ပေါ်ထွက်လာသည်။ အနည်းဆုံး အဆီအနှစ်ဝိညာဉ် နဝမအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ရောက်နေသော ရွှေကျီးကလန်၏ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်က ရိုက်ချက်ကြောင့် လွင့်ထွက်သွားသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က သိပ်သည်းသော မီးတောက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးခြင်း ဖြစ်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်က မဟာနေမင်းရွှေကျီးကန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

မီးလုံးက ရှေ့သို့ ပြေးထွက်လာသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ရှိသော လူသားများက ရှောင်တိမ်းလိုက်ကြသည်။

ထိုလူက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်စတေးပြီး ကျိုးယွီအတွက် လမ်းဖောက်ပေးခဲ့သည်။

ဟန်မူယဲ့က မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းလိုက်ပြီး ခေါင်းမော့ကြည့်သည်။

ရွှေကျီးကလန်၏ ကျွမ်းကျင်သူ ပေါက်ကွဲသွားသောအခါ ကောင်းကင်ထက်တွင် မှိန်ဖျော့သော တုန်ခါမှုတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

ထိုတုန်ခါမှုက အလွန်သေးငယ်သောကြောင့် အပြင်လူများက အာရုံခံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ရင်းမြစ်စွမ်းအားကို နားလည်ထားသော ဟန်မူယဲ့ကသာ အာရုံခံနိုင်ခဲ့သည်။

“သတ်”

ကျိုးယွီက တုံ့ဆိုင်းမနေပေ။ သူ၏ ရွှေကျီးကန်းက တောင်ပံဖြန့်လိုက်ပြီး ပျံသန်းသွားသည်။

သူ့ကို မည်သူမှ မတားနိုင်ကြပေ။

အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အဆင့် ရွှေကျီးကန်းက အစွမ်းကုန်ထုတ်သုံးလာသောအခါတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသည်။

“ကျိုးယွီ၊ မင်းက ထွက်သွားလို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ကလန်သားတွေအားလုံးကို ထားခဲ့တော့မှာလား”

လူသားစစ်သူကြီး၏အသံ ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူ့စကားအဆုံးတွင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ စွမ်းအားက လှုပ်ရှားလာသည်။

လူသားများ၏ စစ်တပ်ဝင်္ကပါက လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ခွဲထုတ်ခံထားရသော ရွှေကျီးကန်းများကို ထပ်မံခွဲထုတ်လိုက်သည်။

လူသားစစ်သူကြီး ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း ကျိုးယွီက ထွက်သွားနိုင်သော်လည်း တခြားကလန်သားများက နေရစ်ခဲ့ရမည်။

“ဝီ”

ကျိုးယွီကို ဝိုင်းရံထားသော အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူသုံးယောက်တွင် တစ်ယောက်က ကျိုးယွီ၏နောက်မှ လိုက်လာသော အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အဆင့် ရွှေကျီးကလန်သားဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

ကျိုးယွီမှလွဲ၍ တခြားလူများက လွတ်မြောက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ကျိုးယွီအသွင်ပြောင်းထားသော ရွှေကျီးကန်းက မိုင်တစ်ရာအထိ ရောက်သွားပြီး ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

“ဟူး ....”

ရွှေကျီးကန်းက ပြင်းထန်သော မီးတောက်များကို ထုတ်ပေးနေသည်။

မဟာနေမင်းရွှေကျီးကန်း၏ နတ်ဘုရားမီးတောက် ဖြစ်သည်။

ထိုမီးတောက်က နည်းပါးသော်လည်း အလွန်ပူပြင်းသည်။

ရွှေကျီးကန်းက မီးတောက်များနှင့်အတူ စစ်မြေပြင်သို့ ပြန်ရောက်လာသည်။

လူသားစစ်တပ်က လမ်းဖွင့်ပေးလိုက်သည်။

ကောင်းကင်ထက်တွင် လူသားစစ်တပ်၏ စစ်သူကြီးက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောသည်။

စစ်တပ်ဝင်္ကပါက ဖြည်းဖြည်းချင်း လည်ပတ်နေပြီး ထိုးဖောက်မရနိုင်သော အကာအကွယ်တစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

ရွှေကျီးကလန်က အဆုံးသတ်သွားပြီဖြစ်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ရှိသော မျိုးနွယ်စုများက သနားစိတ်နှင့်အတူ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

အကယ်၍ ကျိုးယွီထွက်သွားလျှင် ဤနေရာတွင်ရှိသော ရွှေကျီးကန်းများက ရှင်းထုတ်ခံရမည်။

သို့သော် ကျိုးယွီက စစ်ပွဲတွင် သေဆုံးသွားခဲ့လျှင် စုစည်းနေသော ရွှေကျီးကလန်များအားလုံး၏ ရှင်သန်မှုက မသေချာတော့ပေ။

“ကျိုးယွီ၊ ငါက အမဲလိုက်အမိန့်ကို ထုတ်ပြန်ပြီးပြီ။ မင်းသေသွားရင် မရေမတွက်နိုင်တဲ့ မုဆိုးတွေက မင်းရဲ့ ရွှေကျီးကလန်ကို သတ်ဖြတ်ကြလိမ့်မယ်”

“တခြားမျိုးနွယ်စုတွေက မင်းရဲ့လူတွေကို ဖမ်းနိုင်ရင်လည်း ငါတို့ ကောင်းကင်တစ်သောင်းတိုင်းပြည်က ဆုချလိမ့်မယ်”

“ဆေးလုံး၊ လက်နက်နဲ့ ဝိညာဉ်သတ္တု .... မင်းတို့လိုချင်တာ ရနိုင်တယ်”

ကောင်းကင်ထက်တွင် အော်ဟစ်သံများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူတို့က ရွှေကျီးကလန်၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကို ဖိနှိပ်နေသည်။

ဆက်တိုက်ဆိုသလိုပင် ထိုစကားများက ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော မျိုးနွယ်စုများကို အသိပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်တစ်သောင်းတိုင်းပြည်၏ ဆုကြေးက လူအများကို ဆွဲဆောင်နိုင်သည်။

“သတ်”

ထိုအချိန်တွင် ဟန်မူယဲ့တို့ရှိနေသော တောင်ကုန်းသို့ လူသားစစ်တပ် ရောက်လာခဲ့သည်။

ဟန်မူယဲ့က လက်မြှောက်ပြီး လှံရှည်ကို ဆင့်ခေါ်သည်။

သူ့နောက်တွင်ရှိနေသော ဟန်တောင်တန်းကလန်နှင့် မူယန်တောင်တန်းကလန်ကလည်း ရွှေကျီးကန်း၏စွမ်းအားကို စုစည်းလိုက်သည်။

“ဟားဟား၊ ငါက အချိန်ကိုက်ရောက်လာတာမဟုတ်လား”

ထိုအချိန်တွင် ဟန်မူယဲ့၏နောက်မှ ရယ်သံပေါ်ထွက်လာသည်။

မူချန်ခုံး ဖြစ်သည်။

ဟန်မူယဲ့က ပြုံးသည်။

“ဘုန်း ....”

ပေငါးထောင်ကြီးမားသော ရွှေကျီးကန်းပုံရိပ် ဆင်းသက်လာသည်။

ရွှေအလင်းများက မူချန်ခုံးကို ရစ်ပတ်ထားသည်။ ရွှေကျီးကန်းက တောင်ပံခတ်လိုက်ပြီး မီးတောက်များကို ထုတ်လွှတ်သည်။

လောကကို လောင်ကျွမ်းနိုင်သော မဟာနေမင်းရွှေကျီးကန်း၏ နတ်ဘုရားမီးတောက် ဖြစ်သည်။

ထိုမီးတောက်၏ရှေ့တွင် ပြေးဝင်လာသော လူသားစစ်တပ်၏ တစ်ဝက်က ချက်ချင်း ပြာကျသွားသည်။