အမှီအခိုကင်းသော ကိုယ်ပွား

ဝမ်ပေါင်လဲ့၏ အိပ်မက်ထဲက မြေနက်ဧကရာဇ်လိုမျိုး ယခု မြေနက်ဧကရာဇ်ကလည်း ကောင်းကင်အထက် ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူ့မျက်နှာက အမူအရာကင်းမဲ့ကာ လေးနက်နေသော်လည်း သူ့မျက်ဝန်းများက ကွဲပြားနေ၏။ သက်ဝင်သည့် လေထုမျိုးရှိသည့်အစား အနီရောင်အလင်းအောက်တွင် ဖုံးကွယ်ထားသည့် မုန်တိုင်းတစ်ခု ရှိနေသည်။

သူက ကမ္ဘာကြီးကို မုန်တိုင်းပြီး သူ့ရူးသွပ်မှုကို ဖိနှိပ်ထားရသလိုမျိုး ဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း စိတ်ခံစားချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသေးသည့် သူ့အမူအရာက မဖုံးကွယ်နိုင်သည့် အေးစက်မှုတို့သာ ပါဝင်နေသည်။ ထိုအကြောင်းအရာကြောင့် ဒုတိယကမ္ဘာရှိ အားကောင်းသော ကျင့်ကြံသူအားလုံးက တုန်လှုပ်တကြီး မော့ကြည့်လိုက်ကြ၏။

ဒုတိယကမ္ဘာတွင် ကျင့်ကြံသူများစွာရှိပြီး စိတ်ခံစားချက် အင်အားစုမှဖြစ်စေ၊ လိုအင်ဆန္ဒ ၆ပါး အင်အားစုမှ ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် ရှေးဟောင်းခေတ်ကာလမြို့မှဖြစ်စေ …   အနည်းဆုံး ဆဋ္ဌမအဆင့်ရှိထားသည့် မြေနက်ဧကရာဇ်က အားလုံးကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်သည်။

သူက နတ်ဧကရာဇ်သားတော်၏ အထက်တွင် ရှိပြီး နတ်ဘုရား၏ အစောင့်အရှောက် ဖြစ်ပေသည်။ သေချာသည့်အနေအထားအရ သူသည် ကမ္ဘာ၏ အကြွင်းမဲ့ အမိန့်အာဏာကို ကိုယ်စားပြု၏။

ထိုစဉ် ကောင်းကင်အထက် မျက်နှာကြီးက သက်ရှိအားလုံးကို ငုံ့ကြည့်လာကာ တစ်စုံတစ်ခုကို ရှာဖွေနေဟန်ပေါ်သည်။ အမွှေးတိုင်ဝက်စာ လောင်ကျွမ်းချိန်မျှ ကြာမြင့်ပြီးသည့်နောက်တွင် ထိုမျက်နှာကြီးက ဝမ်ပေါင်လဲ့၏ သဲလွန်စကို ဆုံးရှုံးသွားကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

ပထမကမ္ဘာတွင် ကြက်တူရွေးရုပ်ထုအပေါ် ထိုင်နေသည့် အနက်ဝတ်အမျိုးသားက မျက်လုံးအသာမှိတ်လိုက်သည်။

ထိုမျက်နှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် ဧကရာဇ်စိတ်ဝိညာဉ်များကလည်း ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။ ကမ္ဘာကြီးကလည်း ဖြည်းဖြည်းချင်း ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွား၏။ နေရောင်က ဖြာကျလာသည့်အခါ အားလုံးက ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ကမ္ဘာကြီးက ဆက်လက်လည်ပတ်နေပြီး သက်ရှိအားလုံးက ဆက်လက် ကျင့်ကြံနေကြသည်။ သို့သော်လည်း ဒုတိယကမ္ဘာထဲတွင် ထူးဆန်းသည့် လေထုတစ်ခု ပျံ့နှံ့လာ၏။ အပြင်လူများက ယခင်ညအတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အရာကို အသေးစိတ် မသိကြသော်လည်း အကြမ်းဖျင်း မှန်းဆမိသည့်သူတချို့တော့ ရှိလေသည်။

ဧကရာဇ်စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဆွဲဆောင်မိသည့် တစ်ခုတည်းသော အရာက … အပြင်လူသာဖြစ်၏။

ထိုသို့သောအရာမျိုးက ဒုတိယကမ္ဘာတွင် ရှားပါးလှသော်လည်း မကြုံဖူးခြင်း မဟုတ်ပေ။ ထို့နောက် ထိုသူများက ထိုကိစ္စကို ဖြည်းဖြည်းချင်း စတင်ဆွေးနွေးလာကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းဆိုသလို မနက်စောစောမြို့ထဲမှ အမည်မသိနေရာတစ်ခုတွင် ဗျပ်စောင်းတီးခတ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။

ဗျပ်စောင်းတီးခတ်သံက အမျက်ဒေါသနှင့် မလိုလားမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ ထိုအရာက ပျံ့နှံ့သွားသည့်အခါ မြို့တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး ကောင်းကင်အထက် တိမ်မဲများ စုဝေးလာစေသည်။ ထို့နောက် မိုးသည်းထံစွာ ရွာသွန်းလာ၏။

သိပ်မကြာခင် အမိန့်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ ထင်းယွိမြို့တော်မှ ကျင့်ကြံသူများက တာဝန်တစ်ခု လက်ခံရရှိလိုက်ကြသည်။ ထိုတာဝန်၏ ရည်ရွယ်ချက်က ချင်းလင်ကို ရှာဖို့ဖြစ်၏။ ချင်းလင်က ဝမ်ပေါင်လဲ့ သတ်ခဲ့သည့် အစိမ်းဝတ်အမျိုးသမီး ဖြစ်ပေသည်။

ထင်းယွိမြို့တော်၏ လှုပ်ရှားမှုများကြား ဒုတိယမြို့တော်တွင် ရှိနေသည့် မျှခြေညီမျှမှုက ဖြည်းဖြည်းချင်း တိမ်းစောင်းလာသည့် အရိပ်အယောင် ပြသလာသည်။

အပြင်ဘက်တွင် မုန်တိုင်းထန်နေစဉ် ဒုတိယကမ္ဘာထဲတွင် လူသူကင်းမဲ့သည့် နေရာတစ်ခု ရှိလေ၏။ ဤနေရာတွင် တောင်တန်းဟူ၍ မရှိဘဲ ကျတ်တီးလွင်ပြင်သာ ရှိလေသည်။ သို့သော်လည်း သာမန်အဝါရောင်သဲများနှင့် မတူဘဲ ခရမ်းရောင် ဖြစ်နေ၏။ ခရမ်းရောင်သဲပင်လယ်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့်အတွက် ကျတ်တီးမြေနှင့် တူနေသလို တစ်ချိန်တည်းဆိုသလို ကြက်သီးထဖို့ ကောင်းလှသည်။

အကြောင်းအရင်းကမူ ဤနေရာ ချဉ်းကပ်လာသည့်သူ သို့မဟုတ် လျှောက်လှမ်းလာသည့်သူက သွေးအနံ့ကို ခံစားမိလိမ့်မည်။

ဤနေရာက  ဒုတိယကမ္ဘာထဲတွင် ကျီမော့ဟု အမည်ရ၏။

ဒဏ္ဍာရီထဲတွင် အားကောင်းသည့် ကျင့်ကြံသူက ဤနေရာတွင် အသတ်ခံခဲ့ရသည်။ သူ့သွေးက ကန္တာရတစ်ခုလုံးကို စွန်းထင်းသွားခဲ့ပြီး ခရမ်းရောင် ပြောင်းလဲသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းဆိုသလို ဤနေရာထဲ ဝင်ရောက်လာသည့် ကျင့်ကြံသူများ၏ ကျင့်ကြံဆင့်အပေါ် သက်ရောက်မှုရှိသည့် အနှောင့်အယှက်တချို့ရှိလေ၏။ ထို့အပြင် ဤနေရာက ကျတ်တီးလွင်ပြင်ဖြစ်သည့်အတွက် အားကောင်းသည့် ကျင့်ကြံသူများက ရတနာများ လာရောက်ရှာဖွေကြသည်။ သို့သော်လည်း ကောင်းမွန်သည့်အရာ မတွေ့ရသည့်အတွက် လူတချို့ကသာ လာရောက်ကြတော့သည်။

ထိုခရမ်းရောင် သဲကန္တာရ၏ အနက်ပိုင်းတွင် ဝမ်ပေါင်လဲ့က လှုပ်ရှားမှုမရှိ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသည်။ သူက ပျော်ရွှင်မှုတာအိုနှင့် ထင်းယွိစည်းမျဉ်းဥပဒေသတို့ကို ပေါင်းစည်းမှုတို့ကို အာရုံစိုက်ထားလေ၏။

သဘောတရားအရ ထိုပေါင်းစည်းမှုကို အရှိန်မြှင့်တင်နိုင်သည်။ သို့သော်လည်း ထိုမြှင့်တင်မှုက ဝမ်ပေါင်လဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသည့် စည်းမျဉ်းထဲတွင် ဟာကွက် ဖြစ်လာစေနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ဝမ်ပေါင်လဲ့က အလျင်လိုနေခြင်း မရှိပေ။ ထိုအစား သူက စည်းမျဉ်းဥပဒေသ အမျိုးအစားနှစ်ခုကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ခုခံဖို့ ခွင့်ပြုပေးထား၏။

သူက ပြင်ပလောကမှ စွမ်းအားကို ပထမဦးဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုစဉ်က ဧကရာဇ်စိတ်ဝိညာဉ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ဒုတိယအကြိမ်မြောက်တွင် အစောင့်အရှောက်ပင် ပေါ်ထွက်လာလေ၏။ ထိုအရာအပေါ်မူတည်၍ သူသာ တတိယအကြိမ် အသုံးပြုပါက သူ့အငွေ့အသက်ကို အာရုံခံမိသည်နှင့် လွတ်လမ်းရှိတော့မည် မဟုတ်ကြောင်း ယုံကြည်ထားသည်။

သူ့လက်ရှိ ကျင့်ကြံဆင့်က အစောင့်အရှောက်နှင့် တိုက်ခိုက်ဖို့ရာ မလုံလောက်သေးပေ။ ထို့အပြင် ဤနေရာဆီ လာရောက်ရသည့် သူ့ရည်ရွယ်ချက်က အရာအားလုံးကို ရှင်းထုတ်ပစ်ဖို့အတွက် မဟုတ်ပေ။

ငါ့အနေနဲ့ ဖြေရှင်းရမဲ့ ပြဿနာနှစ်ခု ရှိတယ်။ ပထမတစ်ခုက ဧကရာဇ်ဆီ သွားမဲ့လမ်းကို ရှာရမယ်။ ဒုတိယအနေနဲ့ သူက အဲဒီအစောင့်အရှောက်…

ဝမ်ပေါင်လဲ့က ဖြည်းဖြည်းချင်း မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။ မည်းပိတ်မှောင်နေသည့် မြေအောက်အတွင်း အလင်းရောင်တချို့ရှိနေ၏။

“မြေနက်ဧကရာဇ် သူ့အိပ်မက်ထဲမှာ နောက်ဆုံးအပြောင်းအလဲနဲ့ ပြဿနာ…” ဝမ်ပေါင်လဲ့က တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။ သူက ကောင်းမွန်ခြင်းနှင့် ဆုတ်ယုတ်ခြင်း စကားလုံးများကို စဉ်းစားနေလေ၏။ ယခင်က သူသည် တစ်ဖက်လူ၏ မေးခွန်းက ထူးဆန်းသည်ဟု ထင်ခဲ့မိသည်။ ယခု ထိုအရာကို ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်ပါက ထိုထူးထူးဆန်းဆန်း ခံစားချက်က ပိုမိုအားကောင်းလာလေ၏။ တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသည့် ခံစားချက်ကိုပင် ရရှိလာသည်။

ကောင်းမွန်ခြင်း၊ ဆိုးယုတ်ခြင်းကို မေးခွန်းက ရိုးရှင်းဟန်ထင်ရသော်လည်း နက်ရှိုင်းသည့် အဓိပ္ပာယ်တချို့ ကိန်းအောင်းနေဟန်ပေါ်သည်။

ဝမ်ပေါင်လဲ့က တိတ်တဆိတ်ဖြင့် ခေါင်းအသာငုံ့ကာ ခဏအောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ခုခံနေသည့် စည်းမျဉ်းဥပဒေသနှစ်မျိုးကို ခံစားမိလိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် သူက ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

သူ့ ဓမ္မခန္ဓာကိုယ်ကို အလွယ်တကူ မထုတ်ဖော်နိုင်သည့်အတွက် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းက တစ်ဖက်လူ၏ ရှာဖွေမှုမှ ပုန်းအောင်းဖို့ရာ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သက်ရောက်မှုအရှိဆုံး နည်းလမ်းက ကိုယ်ပွားတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ အပြင်လွှတ်ဖို့ ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း ကိုယ်ပွားများက ပင်မခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကံဆက်နွယ်မှု ရှိနေလိမ့်မည်။ သူတို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသည်နှင့် ပင်မခန္ဓာကိုယ်အကြောင်းပါ ပေါက်ကြားသွားလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်ပွားက ပင်မခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကံဆက်နွယ်မှုရှိ၍ မရပေ။

ပြောရလျှင် မှီခိုမှုကင်းသည့် ကိုယ်ပွားတစ်ခု ဖန်တီးခြင်းနှင့် ညီမျှသည်။

မှီခိုမှုကင်းခြင်းက ပုန်ကန်နိုင်ခြင်း … စွန့်စားစရာ ပါလာသည်။ သို့သော်လည်း ထိုစွန့်စားမှုက ဝမ်ပေါင်လဲ့အတွက် မဖြစ်နိုင်ခြင်း မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးသည့်နောက်တွင် ဝမ်ပေါင်လဲ့က မျက်လုံးမှိတ်လိုက်၏။ နောက်အခိုက်အတန့်လေးတွင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ အရိပ်များစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဖြည်းဖြည်းချင်းဖြင့် ကိုယ်ပွားတစ်ခု ဖြစ်တည်လာ၏။ ထိုအရာက မြေအောက်မှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။

သိပ်မကြာခင် ခရမ်းရောင်သဲကန္တာရအစွန်းတွင် ပုံရိပ်တစ်ခု လမ်းလျှောက်ထွက်လာ၏။

ထိုအရိပ်က ပိန်ပါးပြီး ဝမ်ပေါင်လဲ့နှင့် နည်းနည်းလေးမှ မတူပေ။ သွင်ပြင်အရ ဖြစ်စေ၊ အငွေ့အသက်အရဖြစ်စေ သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံဆင့်အရ ဖြစ်စေ ထိုသူက ယွမ်ယင်အဆင့်သာ ရှိသေး၏။ သို့သော်လည်း သူ့မျက်ဝန်းအထက် အေးစက်မှုတို့ ရှိနေသည်။ အကယ်၍ အနီးနားတွင် ကြည့်ပါက သတ်ဖြတ်ငွေ့နှင့် အေးစက်မှုတို့ကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။

ဤသည်က ဝမ်ပေါင်လဲ့ ဖန်တီးလိုက်သည့် ထူးကဲသော ကိုယ်ပွားတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထိုကိုယ်ပွားကို ဝမ်ပေါင်လဲ့က ဧကရာဇ်စိတ်ဝိညာဉ်အပေါ် မူတည်၍ ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအရာက စိတ်ခံစားချက် အတက်အကျမရှိသည့် အမှီအခိုကင်းမဲ့သော ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု ဖြစ်၏။

သေချာသည့် အနေအထားအရ ဧကရာဇ်စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် အတော်လေး ဆင်တူလှသည်။ ကွဲပြားချက်ကမူ နတ်ဧကရာဇ်က အိပ်စက်နေသည့်အတွက် ဧကရာဇ်ဝိညာဉ်ကို မည်သူထိန်းချုပ်နေလဲ မသိရပေ။ သို့သော်လည်း ဝမ်ပေါင်လဲ့၏ ကိုယ်ပွားကိုမူ သူကိုယ်တိုင် ထိန်းချုပ်ထားခြင်း ဖြစ်၏။

“အခုကစပြီးတော့ ငါက ဝမ်ပေါင်လဲ့အသစ်ပဲ” ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ခရမ်းရောင်သဲကန္တာရမှ  ထွက်လာသည့် ကိုယ်ပွားက သဲကန္တာရကို ကြည့်ရင်း နှာခေါင်းရှုံ့ကာ အဝေးသို့ ထွက်သွားလေသည်။