အခန်း (၃၅၃)
Vol. 24 Ch. 353
ဒိုမင်းဂူရေရွတ်လိုက်သည်။ သူဖှေးကိုကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ခေါင်းကို ကုတ်လျှက်ရှိ၏။
သူ၏ရှုပ်ထွေးနေသည့်ဆံပင်များဖြင့် သူသည် မင်းသားတစ်ပါးနှင့်လုံး၀ပင်တူညီခြင်းမ
ရှိပေ။ ထိုအစားသူသည် သာမန်လူတစ်ယောက်ပုံစံသာရှိပြီး ထိုနေရာ၌ပင်ရပ်လျှက်ရှိ
၏။ ထို့အပြင် သူ၏လက်ထဲတွင်ရှိနေသည့်ခွေးမှာလည်း ဖှေးအားမကျေနပ်သည့်အ
မူယာဖြင့်ကြည့်လျှက်ရှိပြီး ဟောင်နေသည်။
“ဟေး နည်းနည်းလောက်တိတ်စမ်းပါ။” ဒိုမင်းဂူသည် သူ၏မသန်စွမ်းကာအရုပ်ဆိုး
သည့်ခွေးလေးကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက်တွင် ခွေးသည် ပြင်းထန်စွာအသ
က်ရှူ၍ သူ၏ချောမွေ့သောမျက်နှာကို ယက်နေတော့သည်။
ဖှေးသည် အမှန်တကယ်ပင် အံ့သြသွားသည်။
“အိုကေ ဒါက ငါသတင်းအချက်အလက်ရဖို့ကြိုးစားနေတဲ့ ဒုတိယမင်းသားပဲပေါ့။
ဒါက ဇိုလာရစ်ကတောင် မစုံစမ်းနိုင်တဲ့ဒုတိယမင်းသားပဲ။ သူက ဒီလိုပုံပဲလား...”
“ကျွန်တော့မှာလဲ ခွေးတစ်ကောင်ရှိတယ်။ သူ့ကို မဟူရာမုန်တိုင်းလို့ခေါ်တာ။ ကျွ
န်တော်စီးနေကျလေ...” ဖှေး တစ်စက္ကန့်ခန့်ရပ်တန့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“အော် စိတ်၀င်စားစရာပဲ။ မဟူရာမုန်တိုင်းလို့ခေါ်တဲ့ခွေးကြီးပေါ့။ ငါလဲ အဲ့အကြော
င်းကြားမိပါတယ်။ အဲ့တာကြောင့်လဲ ငါမင်းကို သဘောကျတာလေ။ ဒီကောင်လေး
ရဲ့နာမည်က အိုကာ...ဟုတ်တယ် ငါ့နာမည် အိုကာ-ဒိုမင်းဂူက အိုကာနဲ့အတူတူ
ပဲ...” အင်ပါယာ၏ဒုတိယမင်းသားမှာ ပြောလိုက်သည်။
ဖှေးသည် လျို့၀ှက်စွာဖြင့် ချွေးပြန်လျှက်ရှိသည်။
သူ၏အရှေ့တွင်ရှိနေသည့်မင်းသားမှာ စောက်ပိန်းတစ်ယောက်ကဲ့သို့ပင်ဖြစ်နေသည့်အ
တွက်ပင်။
သို့သော် ဖှေးသည် ဤလူကို စောက်ပိန်းတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဆက်ဆံလိုက်မိပါက
ဖှေးသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် နံပါတ်၁စောက်ပိန်းတစ်ယောက်ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်သည်။
စောက်ပိန်းတစ်ယောက်သည် ဇီးနစ်စစ်ပွဲနတ်ဘုရားအာရှဗင်နှင့် ဇီးနစ်ဉာဏ်ပညာနတ်
ဘုရားမ တာနာရှာတို့ကိုယှဥ်ပြိုင်နိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ စောက်ပိန်းတစ်ယောက်သည်
မုတ်ဆိတ်နီဂရန်နယ်လိုနှင့် ပဲရစ်တို့၏သစ္စာခံမှုကိုလည်းရရှိထားနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ထို့
အပြင် စောက်ပိန်းတစ်ယောက်သည် တော်၀င်မိသားစုအရင်းအခြာတစ်ယောက်ဟုတ်
ခြင်းဖြင့် အင်ပါယာ၏ထီးနန်းကိုဆက်ခံနိုင်သည့်လူတစ်ယောက်လဲဖြစ်လာနိုင်စရာ
အကြောင်းမရှိပေ။
ဒိုမင်ဂူသည် တုံးအသူတစ်ယောက်မဟုတ်သော်လည်း တုံးအချင်ယောင်ဆောင်နေခြင်း
သည် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုသာရှိ၏။
၀တ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ဟန်ဆောင်ကာ လိုအပ်သည့်အချိန်တွင် ကျားများကိုပါစားသော
က်ပစ်မည့်လူပင်။
မာနမထောင်လွှားပဲ နိမ်ချနေထိုင်ရသည်ကို သဘောကျသည့်မင်းသားတစ်ပါးပင်။
ဖှေးသက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။ “ကောင်းပြီလေအိုကာ။ အရှင်သဘောကျတဲ့
အတွက် ကျေးဇူတင်ပါတယ်။” ဖှေးထိုကဲ့သို့ ပြောလိုက်မိသည့်အတွက် မိမိကိုယ်မိ
မိတစ်မျိုးပင် ဖြစ်သွားသည်။ သူအားတင်းကာ ဆက်ပြောလိုက်၏။ “ဒါပေမယ့်
နေထွက်တော့မယ်ဆိုတော့ ကျွန်တော်ပြန်မှရတော့မယ်...”
ဖှေးထိုကဲ့သို့ပြောပြီးသည့်နောက်တွင် နံရံကို ခေါင်းဖြင့်ပြေးစောင့်လိုစိတ်ပါပေါက်သွား
၏။
“သေစမ်း ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။ ငါLGBTတွေလို စကားတစ်ခုကို ပြောလိုက်မိတာ
ပဲ။”
“အန်းပါ။ ဒါပေမယ့် ငါတို့တွေမကြာခင်မှာပင် ပြန်ပြီးဆုံဖြစ်ကြဦးမယ်ထင်ပါတယ်။
ဟားဟား ဒါတွေအကုန်လုံးမင်းယူလိုက်တော့။” ဒိုမင်းဂူသည် ရယ်မောကာ ဖှေး၏
ပုခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။ သူသည် သူတော်စဥ်ဘေးလ်အတိုင်းလိုက်လံတုပနေသည့်အ
တိုင်းပင် သူ၏လက်များကို ၀ှေ့ရမ်းလိုက်ရာ ရွှေများ၊ ကျောက်မျက်ရတနာများသည်
ဖှေးထံသို့ပျံ၀ဲလာတော့သည်။
“၀ှီး...”
ရတနာများရွှေ့လျားကုန်ကြသည်။
သို့သော် ခန်းမဆောင်ထဲတွင်ရှိနေသည့်လူများအားလုံးကြောင်တောင်တောင်ဖြစ်ကုန်ကြ
၏။
ဖှေးထံသို့ရွှေဒင်္ဂါးအနည်းငယ်သာရောက်ရှိသွားသည့်အတွက်ပင်။ ဒုတိယမင်းသားသူ၏
လက်ကို ၀ှေ့ရမ်းလိုက်သည့်အချိန်တွင် ရတနာပစ္စည်းများတော်တော်များများသည်
လေမုန်တိုင်းအတွင်းမှ ကောက်ရိုးမျှင်များကဲ့သို့ နေကာတစ်ကာလွှင့်ပျံကုန်ကြသည့်အ
တွက်ပင်။ ရှုပ်ယှက်ခက်ကုန်တော့သည်။
“အန်...ဆောရီး။ ဆောရီး..” ဒုတိယမင်းသားသည် သူ၏ခေါင်းကို ကုတ်
ကာရေရွတ်လိုက်၏။ “စိတ်၀င်စားစရာပဲ။ ဟိုသူတော်စဥ်တုန်းက သူ့ရဲ့လက်ကို ၀ှေ့
ရမ်းလိုက်ရုံနှဲ့လုပ်နိုင်သွားတာပဲ။ သူက ငါ့ထက်ပိုပြီးတော့ အစွမ်းထက်တယ်ဆိုတဲ့အဓိ
ပ္ပါယ်လား...”
ဖှေးလည်း ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ်နေတော့သည်။
ဤဒုတိယမင်းသားသည် အလွန်စိတ်၀င်စားစရာကောင်းသည့် လူတစ်ယောက်ပင်။ ဒိုမ
င်ဂူပြုလုပ်နေသည့်အရာများအားလုံးသည် ဟန်ဆောင်နေသည်ဆိုပါက သူသည် က
မ္ဘာ့အကောင်းဆုံးသရုပ်ဆောင်တစ်ယောက်ဖြစ်နေသောကြောင့်သာဖြစ်ပေလိမ့်မည်ဖြစ်
သည်။
ဖှေးလက်တလောတွင် ပြုလုပ်လိုက်သည့်အရာမှ ဤမင်းသား၏အတွင်းအားစွမ်းအင်
များသည် ကြယ်လေးလုံးအဆင့်ခန့်ရှိကြောင်းကို ဖှေးရိပ်မိလိုက်သည်။ ဘေးလ်၏ကျ
ယ်ပြန့်လှသော မြင့်မြတ်သည့်စွမ်းအင်များနှင့် နှိုင်းယှဥ်ကြည့်ပါက ဒိုမင်ဂူသည် အလွ
န်အားနည်းနေသေးသည်။ ဤအချက်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် ဒုတိယမင်းသား၏တစ်ကိုယ်
ရည်စွမ်းအားမှာ ကြယ်ခြောက်လုံးအဆင့်စစ်သည်တစ်ယောက်ဖြစ်သော မင်းသားအာရှ
ဗင်ထက်များစွာပင် နိမ့်ကျနေသည်ဟုဆိုနိုင်၏။
......
......
“အရှင့်သားက နင့်ကို ခင်သွားမယ်လို့ ကျွန်မထင်မထားဘူး အလတ်ဇန္ဒား...”
မြေအောက်လိုဏ်ဂူများအတွင်းမှ ထွက်ခွာကာ လမ်းပါ့ဒ်နှင့် ပီတာတို့ကဲ့သို့သော ချ
မ်းဘော့ဒ်စစ်သည်များနှင့် ပြန်လည်ဆုံစည်းပြီး အင်ပါယာကင်းလှည့်တပ်ဖွဲ့ ယူနီဖော
င်းများပြောင်းလဲ၀တ်ဆင်ကာ မြို့တော်စိန့်ပီတာစဘာ့တ်ထဲမှ ထွက်ခွာလာရင်းဖြင့် လ
မ်းတွင် ပဲရစ်ဖှေးအားပြောလိုက်သည်။ ပဲရစ်ကဲ့သို့သော အရှိန်၀ါကြီးသည့်လူတစ်
ယောက်အတူပါလာသဖြင့် အပြန်လမ်းမှာ လွန်စွာချောမွေ့လျှက်ရှိသည်။
“ဟုတ်လား။ အဲ့တာနဲ့ပတ်သက်ပြီးတော့ ငါ၀မ်းသာသင့်လား...” ဖှေးပြုံးလိုက်၏။
“အရှင့်ရဲ့မျက်လုံးထဲမှာတော့ မင်းသားဒိုမင်ဂူသဘောကျခံရတာ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူးလို့
မြင်မှာကို ကျွန်မနားလည်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲ့တာက အရှင် မင်းသားအကြောင်းကို
မသိသေးလို့ပါ။ သူနဲ့သိသွားပြီဆိုရင် အရှင်တို့နစ်ယောက်အကောင်းဆုံးမိတ်ဆွေတွေဖြ
စ်လာကြလိမ့်မယ်ဆိုတာကို ကျွန်မသေချာပေါက်ပြောနိုင်တယ်။” ပဲရစ်သည် ဖှေးဆို
လိုသည်ကို သဘောပေါက်သဖြင့် လမ်းလျှောက်ရင်းဖြင့် ရှင်းပြလိုက်သည်။
“အန်း...မင်းသားက အတော်စိတ်၀င်စားစရာကောင်းတဲ့လူတစ်ယောက်ပါ။”
ဒုတိယမင်းသားသည် ဖှေးအာရှဗင်ကို စတွေ့စဥ်ကနှင့်မတူပဲ ကောင်းသည့်အမြင်ကို
ချန်သွားခဲ့သည်ကို ဖှေး၀န်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ မင်းသားနှစ်ပါးလုံးသည် ချမ်းဘော့ဒ်အ
ရှေ့ဘက်တောင်ထိပ်တွင်ဖြစ်ပွားခဲ့သည့်တိုက်ပွဲတွင် ချမ်းဘော့ဒ်တိုင်းပြည်တစ်ခုလုံးကို
ပျက်စီးစေလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ဖှေးသည် နိုင်ရာစားလောက၏ နိယာမကိုနားလ
ည်ထားပြီးဖြစ်သည်။ သူသည် စွမ်းအားကောင်းကောင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်မှ
လေးစားခြင်းခံရမည်ဟူသည့်အချက်ပင်။ ဖှေး အနာဂတ်တွင် မင်းသားနှစ်ပါးထဲမှတစ်
ပါးပါးကို ထောက်ခံရမည်ဟုရွေးချယ်ရပါက ဖှေးသည် ဒုတိယမင်းသားဒိုမင်ဂူကို
သာသေချာပေါက် ရွေးချယ်မိမည်ဖြစ်သည်။
ယနေ့တွင်တွေ့ခဲ့ရသည့်မြင်ကွင်းသည် မင်းသားသေချာဟန်ဆောင်နေသည်လားအစစ်မှ
န်လားဆိုသည်မှာ ကိစ္စမရှိလှပေ။ မင်းသားသည် မသန်စွမ်းသည့်ခွေးတစ်ကောင်ကို
သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ကဲ့သို့ဆက်ဆံနေပုံအားကြည့်ရုံဖြင့်ပင်ဖှေးအထင်ကြီးမိခဲ့ခြင်းဖြ
စ်သည်။
လူသားများသည် လိမ်ညာတတ်ပြီး သရုပ်ဆောင်တတ်ကြသည်။
သို့သော် တိရိစ္ဆာန်များမှာမူ ထိုကဲ့သို့မဟုတ်ပေ။
ဖှေးသည်လည်း တိရိစ္ဆာန်များကို သဘောကျချစ်ခင်တတ်သူဖြစ်သည်။ သူသည် တိ
ရိစ္ဆာန်များ၏စိတ်ခံစားချက်ကို ကောင်းမွန်စွာအာရုံခံနိုင်သည်။ အိုကာဟုအမည်ရသည့်
မသန်စွမ်းခွေးလေးမှာ ဒိုမင်ဂူပေါ်တွင် လုံး၀ပင်ယုံကြည်ပြီး မှီခိုအားထားသည်ကိုဖှေးမြ
င်နိုင်၏။ မင်းသားသည် ဤခွေးကိုလူအများရှေ့တွင်ရော လူများနောက်ကွယ်တွင်ရော
ကောင်းမွန်စွာဂရုစိုက်သည်ကို ဖော်ပြနေသည်။ ဤမသန်စွမ်းသည့်ခွေးလေးမှာ လမ်း
ပေါ်တွင်သာထားရှိခဲ့ပါက သုံးရက်ပင်အသက်ရှင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
တိရိစ္ဆာန်တစ်ကောင်ကို ဤကဲ့သို့ဆက်ဆံသည့်လူတစ်ယောက်သည် မကောင်းသည့်
လူတစ်ယောက်မဖြစ်နိုင်ဟုဖှေးယုံကြည်သောကြောင့်ပင်။
သို့သော် မင်းသမီးတာနာရှာအကြောင်းကို စဥ်းစားလိုက်မိသည့်အချိန်တွင်မူ သူသည်
ထိုအပြာရောင်မျက်လုံးများနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် ရပ်မနေသင့်ကြောင်းကိုလည်း ဖှေး
ခံစားလိုကျမိ၏။
“ဒုတိယမင်းသားက အဲ့အိုကာလို့ခေါ်တဲ့ခွေးလေးကိုလဲ အတော်သဘောကျတဲ့ပုံပဲ”
အင်ပါယာထီးနန်းယှဥ်ပြိုင်သည့်အကြောင်းမှာ အလွန်ကြီးလေးသည့်ကိစ္စဖြစ်သဖြင့်
ဖှေးစကားလမ်းကြောင်းလွှဲလိုက်သည်။
“ဟီးဟီး အရှင်အဲ့လိုမေးမယ်ဆိုတာ ကျွန်မသိသားပဲ။” ပဲရစ်ပြောလိုက်သည်။ “
အိုကာကတော့ ဘာမှထူးခြားတာမရှိပါဘူး။ သူ့ရဲ့နောက်ခံဇာတ်လမ်းက ရိုးရှင်းပါတယ်။
လွန်ခဲ့တဲ့ခြောက်နှစ်လောက်က မင်းသားကို မြို့တော်ထဲ အင်ပါယာအရှင်သခင်ယရှင်းက
ပြန်ခေါ်တုန်းက မင်းသားရဲ့ရထားဘီးတစ်ခုက ဒီခွေးလေးရဲ့နောက်ခြေထောက်တွေကို
နင်းမိသွားခဲ့တာလေ။ အိုကာက သွေးထွက်လွန်ပြီးသေခါနီးဖြစ်နေတုန်းကို မင်းသားက
သိလိုက်ပြီး ရထားပေါ်ကနေဆင်းပြီးကယ်ခဲ့တာ။ မင်းသားက မြို့တော်ထဲမှာ အ
ကောင်းဆုံးဆရာ၀န်တစ်ယောက်ကို ခေါ်ပြီးတော့ အိုကာကို ဆေးကုပေးခဲ့တာ။
အိုကာကလည်း အဲ့အချိန်ကတည်းက မင်းသားနဲ့အတူရှိနေတော့တာပဲ...”
“အဲ့ခွေးလေးသွေးအိုင်ထဲမှာလဲနေတုန်းက သူနဲ့အဖြစ်ခြင်းတူတယ်ဆိုပြီးခံစားမိလို့
များလား...” ဖှေးပြောလိုက်သည်။
အင်ပါယာအရှင်သခင်၏တရားမ၀င်သားတစ်ယောက်သည် ဇီးနစ်အင်ပါယာအလည်ခေါ
င်တွင် မည်မျှရုန်းကန်ခဲ့ရမည်ကို ဖှေးခံစားလိုက်မိသည့်အတွက်ပင်။
“အရှင်...” ပဲရစ်သည် ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် ဖှေးကိုစိုက်ကြည့်နေ၏။ “အ
ရှင်က ဘယ်လိုလူမျိးလဲဆိုတာကိုသာ ကျွန်မမသိရင်အရှင်က မင်းသားကိုပုတ်ခတ်နေ
တယ်လို့ ယူဆလိုက်မိမှာပဲ...” ခနတာရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက်တွင် သူမဆက်
ပြော၏။ “ဒါပေမယ့်အရှင်ပြောတာက မှန်ပါတယ်။ မင်းသားက သူ့ကိုယ်သူအဲံသနား
စရာကောင်းတဲ့ခွေးလေး အိုကာနဲ့အဖြစ်ခြင်းတူတယ်လို့ခံစားခဲ့ရလို့ သူ့နာမည်ကိုလဲ
အိုကာလို့ပဲပေးခဲ့တာ....”
ဖှေးတစ်စုံတစ်ခုကို တွေးလိုက်မိသဖြင့်မေးလိုက်သည်။ “ငါသိချင်တာက အိုကာဆိုတဲ့
မိသားစုနာမည်က ဘယ်ကလာတာလဲ။ ဇီးနစ်တော်၀င်မိသားစုရဲ့မိသားစုနာမည်က အန်
ဒရူးမဟုတ်ဘူးလား။ အရှင့်သားရဲ့နာမည်က ဘာလို့အိုကာ-ဒိုမင်းဂူဖြစ်နေရတာလဲ..
.”
“အိုကာက မင်းသားအမေရဲ့မိသားစုနာမည်လေ။ မင်းသားက ဒုတိယမင်းသားရာထူးကို
တဖြည်းဖြည်းနဲ့ကျင့်သားရလာခဲ့ပေမယ့် သူ့ရဲမိသားစုနာမည်ကိုတော့ သူ့အမေနာမည်
ပဲထားထားတာ။ သူက ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီးတော့ ၀န်ကြီးချုပ်တွေ ဆွေကြီးမျိုးကြီး
မိသားစုတော်တော်များများရဲ့တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရပြီး အင်ပါယာအရှင်သခင်ယရှင်းကို
ယ်တိုင်ကတောင်မနှစ်သက်ပေမယ့် မင်းသားက လုံး၀ပြောင်းလဲပစ်ဖို့ဆန္ဒမရှိဘူးလေ.
..” ပဲရစ်သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
သာမန်စကားစမြည်ပြောသည့်အနေဖြင့်သာ ဤအကြောင်းကိုစတင်ပြောဖြစ်ခဲ့သော်လည်း
ဖှေးသည် မင်းသား၏အကြောင်းကို ပို၍စိတ်၀င်စားလာခဲ့၏။
“မင်းသားဒိုမင်ဂူပြောတာ မြို့တော်ထဲမှာ သူ့ကိုအိုကာလို့ခေါ်ခွင့်ရှိတဲ့လူက သုံးယော
က်ပဲရှိတယ်လို့ပြောတယ်။ ငါက တတိယမြောက်လူဆိုတော့ ကျန်တဲ့လူနှစ်ယောက်
ကရော ဘယ်သူတွေလဲ....” ဖှေးနောက်ခုကို ဆက်မေးလိုက်သည်။
“အရှင်ခန့်မှန်းနိုင်မှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ကျွန်မသိတယ်...” ပဲရစ်ပြုံးကာ သူမ၏ဆံ
ပင်များကို သပ်လိုက်သည်။ ခနတာရပ်တန့်ပြီးသည့်နောက်တွင် သူမသည် ညင်သာ
သည့်အသံဖြင့်ပြောလိုက်၏။ “တစ်ယောက်က မစ်စတာ ဂရန်နယ်လိုပါ။ မြို့တော်
ထဲမှာဆိုရင် သူ့ကို မုတ်ဆိတ်နီဆိုပြီးလူသိများတယ်။ နောက်တစ်ယောက်ကတော့
အရှင်နဲ့အလွန်ရင်းနှီးတဲ့လူတစ်ယောက်ပေါ့....”