လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ခန်းမ

"ကောင်းပြီ မင်းတို့ဆက်သွားနိုင်တယ်... ဒါပေမယ့် မင်းငါ့စကားကို နားထောင်ရမယ် နားလည်ပြီလား"

ဟွေ့လင့က နာခံမှုရှိပြီး ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူမနယ်ပယ်၊ အဆင့်အတန်းနှင့် နောက်ခံသည် လုရွှမ်ထက် များစွာမြင့်မားသည်ကို ဂရုမစိုက်မိဘဲ သံသယလည်း လုံးဝ မရှိခဲ့ချေ။

သူတို့ သုံးယောက်လုံးသည် အလွန်လျင်မြန်ပြီး လူသုံးယောက် နောက်သို့ အနီးကပ် လိုက်လာခဲ့ကြသည်။ လူတစ်ယောက် ထွက်ပြေးချင်နေပုံရပြီး နောက်ကလူက နောက်ကလိုက်နေမှန်းတောင် သတိမထားမိချေ။ လူတစ်​ယောက်ကလည်း သူတို့နောက်ကို လိုက်နေ၏။

တတိယလူကလည်း သူ့နောက်မှာ နောက်ထပ်လူ ၃ ယောက်ရှိမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားပုံပါပဲ။ လွန်ခဲ့သည့် လတွင် နတ်နဂါးမိသားစု တစ်ခုလုံးသည် ညမထွက်ရ အမိန့်ကို ထုတ်ထားပြီး အစောင့်မှလွဲ၍ ညဘက်လမ်းပေါ်တွင် ပြေးဝံ့သူမည်သူမဆို အပြစ်ပေးခံရမည် ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ အခုထွက်ပြေးလာတဲ့ လူသုံးယောက်က အစောင့်တွေလို့တော့ မထင်ရချေ။

သို့သော် ၎င်းတို့အရှေ့တွင် ပြေးနေသော လူ၏ အငွေ့အသက်ကြောင့် လုရွှမ်အား အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွား​စေကာ အမှန်တကယ်ပင် သူ့အား တူညီသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်း​နေခဲ့သည်။ ဒီလိုမျိုး တူညီမှုမျိုးက လူနှစ်ယောက်မှာ တူညီတဲ့ အရည်အချင်းရှိလို့ မဟုတ်ဘဲ တူညီတဲ့ သဘောသဘာဝပါပဲ။ ဥပမာ လူနှစ်ယောက်ရဲ့ ယွမ်စွမ်းအင်ထဲမှာ ယွမ်ယန်စွမ်းအင် ရှိနေသည်။

သာလွန်သူနှင့် ယုတ်ညံ့သူကြားတွင် ခြားနားချက်တစ်ခု ရှိသည်။ ဒါပေမယ့် တခြားသူတွေနဲ့ ယှဉ်ကြည့်ရင်တော့ ထိုလူ​တွေရဲ့ ရောင်ဝါက အတော်လေးကို အံ့သြစရာ ကောင်းနေပါပြီ။

ဘယ်သူကမှ ဒီလို ရောင်ဝါရှိမှန်း မသိ။

လူသုံးယောက်သည် အဝေးမှ လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားပြီး နတ်နဂါးမိသားစု၏ နယ်နိမိတ် စည်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ထိုနေရာဆီသို့ အပြေးအလွှား ပြေးထွက်သွားကာ အရှေ့ဆုံးမှ လူသည် တောင်ပေါ်မှ အစောင့်အကြပ်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားလေသည်။

လုရွှမ့စိတ်သည် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားပြီး ဤအရာသည် ထောင်ချောက်ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်းပင် လုံးလုံး သဘောပေါက်လိုက်၏။ ဒါက ၎င်းတို့ကို အထူးပစ်မှတ်ထားသည့် ထောင်ချောက်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

မစဉ်းစားဘဲ လုရွှမ်သည် ဟွေ့လင်ကို အနောက်ကနေ ဖမ်းကိုင်လိုက်ပြီး ကျိုးယန်ကလည်း အရှေ့ကနေ အမြန်ပြန်လှည့်၍ လိုက်လာခဲ့သည်။

သေချာတာပေါ့။ နောက်အခိုက်အတန့်မှာတော့ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးဟာ ရုတ်ချည်း တောက်ပသွားသည်။ နတ်နဂါး မိသားစုတစ်ခုလုံးဟာ နေ့ဘက်နီးပါး တောက်ပနေခဲ့၏။

ရှေ့ကို လိုက်နေသော လူနှစ်ယောက်၏ ရုပ်ပုံများသည် ပြင်းထန်သော အလင်းတန်းများနှင့် လုံး၀ ထိတွေ့နေပြီ။ ထိုစဥ် ပျက်ပြယ်နေသည့် အလင်းတန်းနှစ်စင်းက လူနှစ်ယောက်ကို ဖုံးအုပ်ထားသည်။

ကျိုးယန်နဲ့ ဟွေ့လင်တို့လည်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ လုရွှမ်သာ သူတို့ကို မဖမ်းလိုက်ရင် သူတို့လည်းပဲ အဲဒီလိုပဲ ဇာတ်သိမ်းသွားရလိမ့်မည်။ အိမ်ထဲသို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားကာ သူတို့ စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာသွားကြသည်။

ပြီးတော့ ကောင်းကင်မှာ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ အသွင်အပြင်က လူတွေကို အသက်ရှင်လျက် ထောင်ချနိုင်ပေသည်။

ထိုလူနှစ်​ဦးအနက်​ တစ်​ဦးသည်​ နတ်​မီး​နယ်ပယ် ပြီးပြည့်​စုံ​သော ကာလဖြစ်​ပြီး ကျန်​တစ်​ဦးသည်​ မျှော်စင်နယ်ပယ်က ဖြစ်​​နေ​သော်​လည်း ​ကောင်းကင်​က အလင်း​ရောင်​​ကြောင့်​ ​ထောင်​ကျ​နေပြီ။ သူတို့ ဘာမှ မလှုပ်နိုင်သလို စကားတောင် မပြောနိုင်ချေ။

ဒါပေမဲ့ ပထမလူမဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်မှာ ထောင်ကျနေသူက အနောက်က နှစ်ယောက်ပဲရှိသည်။

"ပထမလူကရော?"

"သူက ပျောက်ကွယ်သွားပြီ... တခြားသူတွေနဲ့ ဘေးချင်းကပ် လမ်းလျှောက်ရင်း ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားတယ်... ထုံးစံအတိုင်း တခြားသူတွေ သူ့ကို ရှာတွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး"

အစောကလို အသက်ရှုသံမျိုးကို ထပ်မံ ခံစားရခြင်း မရှိတော့ပေ။ သူ့အတွက် ၎င်းက ယွမ်ယန်၏ ထွက်သက်ဖြစ်ကြောင်းကို နောက်ဆုံးတွင် သေချာသွား​စေခဲ့ပြီး ထိုအငွေ့အသက်ကို ဘယ်သူက လေ့ကျင့်ထားသလဲ စဥ်းစားလာရစေသည်။

ယင်ယန် မဟာဂိုဏ်းက လူတွေလား။

အထူးသဖြင့် အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး စုံတွဲလေ့ကျင့်ပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ပံ့ပိုးပေးသောအခါ ထိုစွမ်းအားများသည် တဖြည်းဖြည်း သန့်ရှင်းခြင်းသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။ ယင်က ယန်၊ ယန်က ယင်။

မုယွီအာ ပြောသည့်စကားအရ ၎င်းသည် ဒြပ်စင်ငါးပါး ဖွဲ့စည်းခြင်းကဲ့သို့ပင် ယင်ယန်မဟာဂိုဏ်း၏ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ် ဖြစ်သင့်သည်။ ယခင်သည် ယင်နဲ့ယန် ပေါင်းစပ်မှု ပေါင်းစပ်မှုနှင့် သက်ဆိုင်ပြီး နောက်တစ်ခုသည် ဒြပ်စင်ငါးခု၏ အပြန်အလှန် အသွင်ပြောင်းခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒီအချိန်ခါမှာ သတိမထားမိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်ပါ၏။ ယင်ယန်မဟာဂိုဏ်းမှ လူများအပြင် လုရွှမ် တခြားဘယ်သူက လေ့ကျင့်နိုင်မလဲ ဆိုပြီး မတွေးနိုင်ပေ။

လူနှစ်ဦးသည် တူညီသော ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ရှိရန် အတူလေ့ကျင့်ရမည်။ ၎င်းတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အနည်းငယ်မျှ မကွဲပြားနိုင်ဘဲ အတူတူဖြစ်နေလိမ့်မည်။ ထိုမှသာလျှင် သူတို့သည် ထိုကဲ့သို့သော တူညီသော ရောင်ဝါ ပုံစံကို ရရှိနိုင်သည်။

ယင်ယန် မဟာဂိုဏ်းကထွက်လာတဲ့ ယန်နမ်နဲ့ ယင်​ပေတို့ဟာ အဲဒီ့အစွမ်းသတ္တိရှိတယ်ဆိုတာ ထင်ရှားပါ၏။ အဲဒီနောက် လူအများအပြား ပြေးထွက်လာသော်လည်း လူနှစ်ဦးကိုသာ ဖမ်းမိကြသည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးက ရှင်းပြရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ ထိုနှစ်ယောက် ဘာဖြစ်သွားမလဲ လုရွှမ် နဲ့ တခြားသူတွေ အားလုံး တွေးကြည့်နိုင်ပါသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် အစပိုင်းတွင် လူကိုဖမ်းရန် ကြိုးစားသည်ဖြစ်စေ မသင်္ကာသူအား လိုက်ဖမ်းသည် ဖြစ်စေ ကြီးမားသော အခင်းအကျငိး ဖွဲ့စည်းမှုတစ်ခုကိုမျှ မပေါ်ပေါက်​စေခဲ့သင့်ပေ။

အခန်းထဲ၌။

"အခု ငါတို့ဘာလုပ်သင့်လဲ"

အဲဒီလူနှစ်ယောက်က သူတို့ အနောက်က​နေ လိုက်နေတာကို မသိပေမယ့် ပထမလူကတော့ သူတို့အကြောင်းကို သေချာသိလေသည်။ အကယ်၍ အလှည့်ကျခဲ့ရင် သူတို့လည်း ဖော်ထုတ်ခံရလိမ့်မယ်။ ကျိုးယန်သည် လုရွှမ်ကို တောင်းပန်ပြီး ဒီကိစ္စအတွက် သူမမှာ တာဝန်ရှိကြောင်း သိပေ၏။ အခု အကူအညီတောင်းဖို့ လုရွှမ်ကလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။

ဒါက တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာပါပဲ။

"စိတ်မပူပါနဲ့ နတ်နဂါး မိသားစုက အရမ်းကြီးတယ်.... ငါတို့ပြန်ဖို့ အချိန်ကျန်သေးတယ် အခုမေးစရာက ဒီနေရာက ဘယ်မှာလဲဆိုတာ အရင်ကြည့်ဖို့လိုတယ်"

ကျိုးယန် အံ့ဩသွားသည်။ သူမ တံခါးကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ တွန်းလိုက်သော်လည်း တံခါးက ပိတ်​နေပြီး လုံးဝ တွန်းမဖွင့်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။

ဟွေ့လင်လည်း ရှေ့ကို လှမ်းပြီး ကြိုးစားကြည့်တော့ တံခါးက လုံးဝ တွန်းလို့မရဘူး ဆိုတာ တွေ့လိုက်ရသည်။ ပြီးတော့ သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ခွန်အားနဲ့ တံခါးကို တွန်းဖွင့်တာတောင် တောင်ကုန်းကြီးလို ဖြစ်နေ၏။

"ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ?"

ဟွေ့လင် သူမမျက်လုံးထဲက ထိတ်လန့်တကြား အကြည့်ဖြင့် လှည့်မေးလိုက်သည်။ သူမ စူးစမ်းချင်စိတ်များ ရုန်းမထွက်ရဲတော့ပေ။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် စူးစမ်းလိုစိတ်များ ပျောက်ကွယ်သွားကာ သူမစိတ်ထဲတွင် လေးနက်သော အကြောက်တရားများသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

"လုရွှမ်.... နင် ဝင်လာတုန်းက ဒီခန်းမရဲ့နာမည်ကို တစ်ချက်ကြည့်မိခဲ့တယ် မဟုတ်လား"

ကျိုးယန် မျက်လုံးကြီးတွေကို မှိတ်ပြီး လုရွှမ်ကို သနားခံတဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်လိုက်သည်။

လုရွှမ်: "ဖတ်လိုက်တယ်... လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် ခန်းမတဲ့.... ဒီနာမည်က မလွယ်သလိုပဲ ငါတို့ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အရာက ငါတို့ကို တိုက်ရိုက်ပိတ်လှောင်ထားတာ....ငါတို့ အခု ဒီကနေ ထွက်သွားချင်ရင် အထဲကို ဝင်ပြီး အထဲမှာ ဘာရှိလဲ ကြည့်ရုံပဲ ရှိတော့တယ်"

အမျိုးသမီး နှစ်ယောက်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး သူတို့လုပ်နိုင်တာ ဒါပဲ ရှိတော့ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ပင်မခန်းမတွင် အမှောင်ထုများစွာ ရှိသော်လည်း ဤအမှောင်သည် သဘာဝအတိုင်း လုရွှမ်နှင့် အခြားသူများကို မခက်ခဲ​စေနိုင်ပေ။

အပြင်မှ အခြေအနေကို မသိပေမယ့် ဒီနေရာမှာ ရှိနေရတာက ပညာမဲ့တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခုဆိုတာ သိသာပါ၏။ ခန်းမကြီးထဲသို့ သွားရန် ဝင်ပေါက်တစ်ခုသာ ရှိပြီး အတွင်းဘက်သို့ ဦးတည်​နေသည်။

လုရွှမ်၏ အတွေးများသည် သူ့စိတ်ထဲတွင် လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်နေသည်မှာ အဆုံးထိ ပြေးဝင်လုနီးပါပင် ဖြစ်နေပြီ။ လက်ရှိ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ခန်းမဟာ နေရာလွတ်တစ်ခု ရှိနေသလို အစောင့်မရှိသလို ဘာလှုပ်ရှားမှုမှလည်း မရှိပေ။

ဒီမှာ လူတွေက တစ်ခုခုမှားနေတာတွေ့ရင် အနည်းဆုံးတော့ စစ်ဆေးသင့်ပေမယ့် လှုပ်ရှားမှုလုံးဝ မရှိ။ ဒါကြောင့် ဤနေရာသည် မည်မျှ ထူးထူးခြားခြား ဖြစ်သည်ကို ၎င်းကိုယ်တိုင်က ပြသ​နေပါသည်။

ကောင်းလား ဆိုးလား မသိတော့ပေ။

"အားလုံး သတိထားပါ..."