နတ်နဂါးတံတိုင်း

နတ်နဂါးတံတိုင်း?

လုရွှမ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... သွားကြည့်ရအောင်"

လုံယွင်ဖုန်းသည် သူ၏လက်လှိုင်းလုံးဖြင့် နဂါးငယ်လေးကို ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် ၎င်းကို အပိုင်းကိုးပိုင်းခွဲကာ အလွန်အစွမ်းထက်သော ပုံသဏ္ဍာန်အဖြစ်သို့ပင် အလိုအလျောက် ပေါင်းစည်းသွားသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သတိရမိသွားသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ စိမ်းပြာနဂါး နှလုံးသားကို အားကိုးပြီး လုရွှမ်သည် နတ်နဂါး၏ ကျွမ်းကျင်မှုကို သဘာဝအတိုင်း နှစ်သက်လေသည်။ အခြားသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူ့တွင် သဘာဝအလျောက် 30% အပိုဆု ရှိသည်။

အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် လုရွှမ်၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားပြီး ဟွေ့လင်နဲ့ ကျိုးယန်တို့ကိုလည်း ရယ်မောကာ ကြည့်နေသည်။

"လုရွှမ် မင်းအရင်က အဲဒီဘေးဆိုးက လွတ်မြောက်ခဲ့တာ ကံကောင်းသွားလို့ပါ... အခု မင်းက မိန်းမတွေနောက်မှာ ပုန်းနေတော့မှာလား"

ယင်ပေ: "နင်တကယ်ပဲ သန့်ရှင်းတဲ့မြေက နတ်သမီးတွေနဲ့ ရှေးဟောင်းမိသားစုက နတ်သမီးတွေကို တိုက်ရိုက် ရမ်းကားခဲ့တာပဲ.... ကျစ် ကျစ် နင်တို့ ဒြပ်စင်ငါးပါး မဟာဂိုဏ်းက လူတွေလား တကယ်ကို အံ့သြစရာပါလား"

အချိန်တွေက ကုန်နေပြီ။ လုရွှမ် ဒီလူနှစ်ယောက်နဲ့ မိုက်ရိုင်းစွာ ပြောဖို့ စိတ်မဝင်စားပါဘူး။ သူ့ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သောအခါတွင် ချင်ထျန်းဓားသည် တောက်ပစွာ ထွက်လာကာ ယွမ်ယန်ဓားကိုးစင်းကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်သည်။

ယန်နမ်နဲ့ ယင်ပေတို့မှာ လုရွှမ် တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်လို့ မမျှော်လင့်ထားသလို ဓားချက်ကလည်း ကရုဏာ မရှိကြပေ။ ဤဓား၏ တန်ခိုးသည် အလွန်အစွမ်းထက်လှသဖြင့် နတ်မီးနယ်ပယ် တတိယအဆင့်ရှိ ထိုကောင်လေး၏ လက်မှ တကယ် ထွက်လာတယ် ဆိုတာက မယုံနိုင်လောက်အောင်ပါပဲ။

ဒီဓားကို ရင်ဆိုင်ရင်း ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ စွမ်းအားတွေက သူမစိတ်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပိတ်လှောင်ထားတာကြောင့် သူမ လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ဘူး။ ခုခံဖို့ အစွမ်းကုန်ကြိုးစားပေမယ့် စိတ်တွေ တုန်လှုပ်သွားပြီး မိုးရေလို ချွေးတွေထွက်နေပေမယ့် အဲဒီအချိန်ထိလည်း လှုပ်လို့ မရသေးချေ။

စိတ်ထဲမှာ နောင်တတွေ လွန်ကဲလာသည်။ သူမတကယ် သေရတော့မှာလား။ ထိုအချိန်တွင် ယန်နမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တဖျပ်ဖျပ်တောက်ကာ ယင်​ပေ​အနားတွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟစ်အော်လိုက်သည်။

"ယင်ယန် ကာကွယ်!"

ဤအသံသည် ယင်​ပေစိတ်ကို လျင်မြန်စွာ စုစည်းလာစေ၏။ သူမက လုရွှမ်ဓားကို ပိတ်ဆို့ရန် ကြိုးစားရင်း ယင်စွမ်းအင်ကို စိတ်ထဲမှ စုစည်းလိုက်လေသည်။

လုရွှမ် သူ့လက်ဖဝါးကို ရုတ်တရက် ပြန်ဆုတ်လိုက်သည်။ ဒါကြောင့် ကောင်းကင်က ဓားစွမ်းအင်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဓားရည်ရွယ်ချက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် လုရွှမ် မိန်းက​လေးနှစ်ယောက်ကို ခေါ်ကာ ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။

"ဒီမှာသာ မဟုတ်ရင် မင်းတို့နှစ်ယောက် သေရလိမ့်မယ်"

လုရွှမ်ရဲ့အသံက အဝေးမှ ထွက်ပေါ်လာ၏။

နှစ်ယောက်သား တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်ကြည့်ကာ ကြောက်ရွံ့ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ယင်ပေသည် ယခင်က လုရွှမ်၏ ဓားတန်ခိုးအကြောင်း တွေးနေမိဆဲပင်။ ယန်နမ်လည်း အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွား၏။ လုရွှမ်၏ ဓားစွမ်းအင် အကွာအဝေးနား ပြေးသွားတော့မှသာ ယင်ပေ ဘာကြောင့် မလှုပ်ရှားနိုင်သည်ကို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။

ဓားသိုင်းပညာ၏ အဆုံးစွန်သော အရှိန်အဟုန်သည် လူတစ်ဦးကို မျက်နှာမူရမည့်အစား ကမ္ဘာကြီးကို မျက်နှာမူနေသကဲ့သို့ စိတ်ထဲတွင် လုံးဝတုန်လှုပ်သွားစေသည်။ လုရွှမ် ဖန်တီးထားတဲ့ အရှိန်အဟုန်တစ်ခုက အမှန်တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းလှ၏။

နှစ်ယောက်သား တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်ကြည့်ကာ ကြောက်ရွံ့နေသည့် မျက်လုံးများအား မြင်လိုက်ရသည်။ လုရွှမ် ပြောတဲ့စကားက ဒီမှာသာ မဟုတ်ရင် သူတို့နှစ်ယောက် သေရလိမ့်မယ်တဲ့။ သူတို့နှစ်ယောက် တစ်ချိန်တည်းမှာ စိတ်ရှုပ်ပျော်မြူးကာ လုရွှမ် ဆုတ်ခွာသွားသည်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အမြန် ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

လုရွှမ်၏ စကားများသည် ကျိုးယန်တို့ နှစ်ဦးစလုံးကိုလည်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေကာ ဟွေ့လင် မထိန်းနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

“လုရွှမ် သူတို့သာ ဒီမှာမရှိရင် သူတို့နှစ်ယောက် သေရမယ် ဆိုတာက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ"

"ကောင်းကင်က ပြောလို့မရဘူးတဲ့ ငါ ပြောလို့မရဘူး"

ကျိုးယန်: "နားမလည်နိုင်ဘူးဟေ့"

ဟွေ့လင်သည် ကျိုးယန် နောက်သို့ လိုက်သွားပြီးနောက် မကောင်းမှုများကို သင်ယူခဲ့သည်။

"မှန်တယ်"

လုရွှမ် ခပ်ဖျော့ဖျော့သာ ပြုံးပြီး ရှင်းပြမနေပေ။ မိန်းက​လေး ​နှစ်ယောက်က သူ့အကြောင်း မကောင်းတာတွေ တွေးနေလည်း မတတ်နိုင်ပါ။ တူညီသော အကြံအစည်ရှိသူ အနည်းငယ်မျှသော ကျင့်ကြံသူ အများအပြားသည်လည်း အိမ်တော်တွင် စုဝေးခဲ့ကြပုံရသည်။

အိမ်နောက်ဖေးတွင် ကျောက်စိမ်းတုံးကြီးကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော ကျောက်နံရံကြီးတစ်ခုက အလင်းရောင် ခပ်ဖျော့ဖျော့ လင်းလက်နေသည်။ အထဲကို ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်​မေတဲ့ နတ်နဂါးတစ်ကောင်ဟာ အထက်မှာ ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ပေါ်လာ၏။

တန်ခိုးကြီးပြီး မြင့်မြတ်သော ဖိအားတစ်ခုသည် ကျောက်နံရံနဂါး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပြန့်ကျဲနေတဲ့ ကျောက်နံရံကို မြင်ဖူးတဲ့ အဖိနှိပ်ခံ ကျင့်ကြံသူတွေဟာ အနားကို မချဉ်းကပ်ဝံ့ဘဲ ကျောက်နံရံကို အဝေးကပဲ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

"လာ သွားကြည့်ရအောင်"

မိန်းက​လေးနှစ်ဦးသည် လေးနက်သော နောက်ခံရှိကာ သန့်ရှင်းတဲ့မြေ မိသားစု၏ မောက်မာမှုသဘာဝအတိုင်း ၎င်းတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မကောင်းသော မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် လျစ်လျူရှုကာ နတ်နဂါး တံတိုင်းအနားသို့ ချဉ်းကပ်ခဲ့ကြသည်။

ကျောက်တံတိုင်း နံရံ၏ အထက်အောက် အလွှာသည် ယခုအချိန်တွင် ထင်ရှားပေါ်လွင်ခြင်း မရှိသေးပေ။ လုရွှမ်နှင့် ကောင်မလေးနှစ်ယောက် ရှေ့သို့ ရောက်လာတာဟာ လူအများ၏ မကျေနပ်မှုကို ချက်ချင်း အထမြောက်စေခဲ့သည်။

သူတို့ သုံးယောက်ဟာ အခုဆို တော်တော် နာမည်ကြီးနေပါပြီ။

ကျိုးယန်တို့ထဲတွင် တစ်ယောက်က အထက်တန်းစား မိသားစုမှ မိန်းမပျိုဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ယောက်မှာ သန့်ရှင်းတဲ့မြေက သမီးတော်ဖြစ်သော်လည်း ဒြပ်စင်ငါးပါး မဟာဂိုဏ်းက လူငယ်လုရွှမ်နောက်က လိုက်နေကြသည်။

မက်မောသော မျက်လုံးအစုံက လုရွှမ်အား ပြင်းထန်စွာ စိုက်ကြည့်လာသည်။

"ကောင်လေး... ဒီနေရာက မင်းလာသင့်တဲ့ နေရာမဟုတ်ဘူး ဒီက ထွက်သွားစမ်း!"

လူတစ်ယောက်က သူ့မျက်နှာကို တင်းမာစွာ ထားလျက် လှမ်းအော်သည်။ ထိုလူရဲ့ မျက်လုံးတွေကို ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့ သန့်ရှင်းတဲ့မြေက လူဖြစ်သင့်တယ်ဆိုတာ သိလိုက်ရသည်။

တဟားဟား ရယ်မောသံတွေက နေရာအနှံ့က ထွက်​​ပေါ်လာသည်။ လုရွှမ်ကို ရယ်စရာကောင်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေကြကာ ဒြပ်စင်ငါးပါး မဟာဂိုဏ်းမှ လူများသည် အလွန်အားနည်းကြသည်ကို အားလုံး ကောင်းကောင်း သိကြသည်။

စကားလုံးမဲ့ ကောင်းကင်စာအုပ်သည် မူလက တစ်လခန့် ဟောကိန်းထုတ်ခဲ့သည့် အတွက် အကြောင်းပြချက် ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ ရက်ပေါင်းနှစ်ဆယ်နီးပါး ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည့်အတွက် ပြင်ဆင်ရန် ဆယ်ရက်ကျန်သေးသည်ဟု ဆိုလိုသည်။

ဒါပေမဲ့ အပြောင်းအလဲတွေကို ဘယ်သူက ခန့်မှန်းနိုင်မလဲ။ သေချာတာကတော့ အဲဒါက နောက်ကျတာထက် ပိုစောနေနိုင်သည်။

လုရွှမ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်က မျက်လုံးများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူတို့အားလုံးသည် လှောင်ပြောင်မှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်မှာ သိသာထင်ရှားသည်။ ယခုအချိန်သည် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ခွန်အားကို ဖုံးကွယ်ထားရမည့် အချိန်မဟုတ်တော့ပေ။ ထိုလူများ၏ ရန်စမှုများသည် သူ့အချိန် အများစုကို ယူဆောင်သွားမည် ဖြစ်သည်။

လုရွှမ် ချင်ထျန်းဓားကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"ငါ့ဓားကို ယူသွား...."

ထိုလူက ရယ်ပြီး "ဓားတစ်ချောင်း... ဒီကိုလာစမ်းပါ"

လုရွှမ် ဘာမှ မပြင်ဆင်ဘဲ ယွမ်ယန်ဓားကိုးစင်း၏ ခြောက်ခုမြောက်ဓားကို စုစည်းလိုက်သည်။ ဓားအလင်းသည် တောက်ပစွာ ထွန်းလင်းပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

တစ်ဖက်လူလည်း ထိတ်လန့်ရှက်ရွံ့ကာ ဓားကြီးဖြင့် ခုခံရန် ကြိုးစားသော်လည်း အရှိန်နှင့် အဟုန် နှစ်ခုစလုံးမှာ နောက်ကျ ကျန်နေခဲ့သည်။ ချွင်းကနဲ အသံနှင့်အတူ ထိုလူမှာ ဓားဖြင့်တစ်ဝက်ခန့် လှီးဖြတ်လိုက်သည်။

ချင်ထျန်းဓားသည် ခရမ်းရောင် ခပ်ဖျော့ဖျော့ တောက်သွားကာ ဘာသွေးမှ မစွန်းထင်းခဲ့ပေ။ လုရွှမ် သူ့ဓားကို ကစားရင်း ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အကြည့်တွေကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပါ၏။ သူတို့တွေ ​ရှေ့ဆက်​​လျှောက်​သွား​တော့ ​ရှေ့ကလူ​တွေက လမ်း​ပေါက်​​ရအောင် အလိုလို ​ရှောင်သွားကြသည်။

မျက်လုံးထဲတွင် အကြည့်များက ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှု အပြည့်နှင့်။ ထိုဓားသည် အလွန်အံ့ဩစရာ ကောင်းလောက်အောင် အစွမ်းထက်လှသည်။ သူတို့၏ ဥာဏ်ရည်ဖြင့်ပင် ထိုဓားကို မလွတ်နိုင်တော့ကြောင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

ရှေးဟောင်း မိသားစုများနှင့် သန့်ရှင်းတဲ့မြေက ပါရမီရှင်များ အားလုံး၏ မျက်လုံးများလည်း လုရွှမ်အပေါ် အကြည့်များ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ညီအစ်ကိုလု... မင်းလည်း ရောက်လာပြီလား ဒီမှာပဲ လာထိုင်လိုက်ပါ"

လူအုပ်ထဲက တစ်ယောက်က မတ်တပ်ထရပ်ပြီး လုရွှမ်ကို လက်ပြလိုက်သည်။ အားလုံး ခဏတာမျှ တိတ်ဆိတ်သွား၏။ လုရွှမ်ကို နှုတ်ဆက်ဖို့ အစပြုခဲ့တဲ့ လူက သခင်လေးဟောက်ထျန်း ဖြစ်ပေသည်။

သခင်လေးဟောက်ထျန်းသည် ကျင့်ကြံခြင်း လောကတွင် အလွန်နာမည်ကြီးသော်လည်း မာနကြီးပြီး အထီးကျန်ဆန်သော သူပင်။ သူက ညီအစ်ကိုလုဟု ပြောလေရာ ရင်းနှီးကြကြောင်း သိသာသွားစေသည်။

လုရွှမ်သည် သူနှင့် အဆင့်တူသော ပါရမီရှင်တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိချေ။