သီးခြားစီ

ကံကောင်းထောက်မစွာပဲ နှစ်ယောက်သားက လုရွှမ်ရဲ့အဝတ်အစားတွေကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး လေပြင်း တိုက်ခတ်လာပြီးနောက် လုရွှမ်လက်ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖမ်းထားလိုက်တာကြောင့် သုံးယောက်စလုံး မလွင့်စင်သွားကြပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ တခြားသူတွေကတော့ ကွဲထွက်သွားပြီး အခန်းငယ်လေးတွေထဲက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဝင်သွားကြသည်။ သုံးယောက်သား မြေပြင်ပေါ်တွင် အားတင်း၍ မတ်တပ်ရပ်ကာ သူတို့ပတ်ပတ်လည် လှုပ်ရှားမှုကို ကြည့်ကာ အမျိုးသမီး နှစ်ယောက် ပျော်ရွှင်နေပုံရသည်။

မိန်းကလေး နှစ်ဦးသည် မမျှော်လင့်ထားသော အခြေအနေတစ်ခုကို ရင်ဆိုင်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်သော်လည်း ယခု လုရွှမ်၏ နောက်သို့ လိုက်နေသဖြင့် လုရွှမ်သည် ဗျူဟာမြောက်ပြီး ယုံကြည်မှု ရှိပုံရသောကြောင့် သဘာဝအတိုင်းပင် သူတို့လည်း ငြင်းဆန်ရန် ဆန္ဒမရှိကြပေ။

ထိုမိန်းက​လေး နှစ်ဦးသည် ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် မသိလိုက်ကြသော်လည်း ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် လုရွှမ်အား ယုံကြည်ထိုက်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ကာ လုရွှမ်နောက်သို့ လိုက်သွားသင့်​​သည်ဟု လက်ခံလာကြသည်။

ထို့အပြင် လုရွှမ်သည် အကြီးတန်း အစ်ကိုများနှင့် သိကျွမ်းပြီး ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် ယုံကြည်လက်ခံထားသော ပုဂ္ဂိုလ်လည်း ဖြစ်​သေးသည်။ အခန်းက သိပ်မကျယ်ပါ။ အဝိုင်းပုံစံနဲ့ ကျောက်နံရံတွေ ပါပေမယ့် အလယ်မှာ လူပုံသဏ္ဌာန်ရှိတဲ့ ရုပ်တုတစ်ခုက ရှိနေ၏။

၎င်းသည် ရုပ်ထုတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း လူတိုင်း၏ အမြင်တွင် ကျောက်စာတိုင်များမှ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ကြောက်ရွံ့ ထိတ်လန့်သော ရောင်ဝါသည် လုံးဝ မလျော့သွားသလို ခံစားရစေ၏။

"နတ်နဂါးမိသားစုရဲ့ အဋ္ဌမမြောက်မျိုးဆက် အကြီးအကဲ လုံရှောက်ထျန်း!"

ဟွေ့လင်က ရုပ်တုကို ဦးညွှတ်ပြီး ရုပ်တုရဲ့နောက်ကို လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ထိုနေရာ၌ ကျင့်ကြံသူရဲ့ နာမည်နဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကြောင်း ပြုသမျှကို မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ ကျောက်စာတန်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မိသားစု၏ ဘိုးဘေးများကို မှတ်တမ်းတင်ရန်အတွက် နတ်နဂါး မိသားစုမှ တည်ထောင်ထားသည့် အရာဖြစ်သင့်သည်။ ကျိုးယန်ကလည်း စူးစမ်းလေ့လာပြီး အထက်ပါ မှတ်တမ်းကို ရွတ်ဆိုခဲ့ရာ ထိုလူ၏ အတ္ထုပတ္တိ ဖြစ်နေပါ၏။

လုရွှမ်သည် ကျောက်ဆစ်ရုပ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း အခြားအရာများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အနီးကပ်ကြည့်သည်။ ဤကျောက်ရုပ်ထုတွင် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဥ်၏ ကျက်သရေ ရှိသည်။ ထို့အပြင် ၎င်း၏အထက်တွင် စီးဆင်းနေသော ရောင်ဝါသည် နားမလည်နိုင်သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ခံစားမှုတစ်ခု ရှိသည်။

ဒီလူဟာ သူ့သက်တမ်း တစ်လျှောက်မှာ အလွန်အစွမ်းထက်တဲ့သူ ဖြစ်ခဲ့လိမ့်မည်။ ဤခံစားချက်က လုရွှမ်နှလုံးသားထဲတွင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပင် ပေါ်လာသည်။

ကျောက်ရုပ်တုသည် မျက်လုံးများကို တည့်တည့်ကြည့်ရုံဖြင့် ရပ်နေသော်လည်း လုရွှမ်၏ မြင်ကွင်းထဲတွင် ကမ္ဘာကြီးနှင့် ကင်းကွာနေသကဲ့သို့ ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်တွင် အပြစ်အနာအဆာ မရှိပေ။

ရုတ်တရက် အမြင်အာရုံနယ်ပယ်မှ ကျောက်ဆစ်ရုပ်သည် တစ်ခဏမျှ ရွေ့လျားသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ ဘယ်လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ရုပ်တုရဲ့ ​​ညာလက်ကို ဖိချလိုက်ကာ စွမ်းအင်ကို လှုံ့ဆော်ပေး၍ ပြီးပြည့်စုံသော စက်ဝိုင်းတစ်ခုကို ဆွဲလိုက်သည်။

ကျောက်ဆစ်ရုပ်၏ ကိုယ်ထည်ပေါ်တွင် အစက်လေးများ တဖြုတ်ဖြုတ် ထွန်းလာကာ နိယာမစွမ်းအင် လမ်းကြောင်းအတိုင်း ပြေးထွက်လာသည်။

လုရွှမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သူ၏ အမြင်အာရုံသည်လည်း ရပ်တန့်သွားလေသည်။

နတ်နဂါးတံတိုင်း ရှေ့တွင် ဖြစ်ခဲ့ဖူးလို့ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်ရှိ ကျောက်ရုပ်ထုတွင် နားမလည်နိုင်သော ပြောင်းလဲမှုများကို တွေ့ကြုံပြီးနောက် ထူးဆန်းစွာ ခံစားမိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ဤရုပ်တုသည် ရှိနေသော ရည်ရွယ်ချက်မှာ စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။ ဒါက ဒီကျောက်ထွင်းခန်းထဲက ဝင်ထွက်ရမယ့် လမ်းလည်း ဖြစ်နိုင်သေးသည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက် လာကြည့်!"

လုရွှမ်က မြန်မြန်အော်လိုက်သည်။ နှစ်ယောက်သား ပြေးချလာပြီး ကျိုးယန်က အရင်မေးလိုက်သည်။

"ကျောက်ရုပ်မှာ တစ်ခုခုမှားနေပြီလား"

"လုရွှမ် ရှင် ထွက်သွားချင်ရင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်ဖို့ လိုတယ်နော် ဒါပေမဲ့ ဒီမှာက နားလည်မှုနဲ့ ပတ်သက်တာ ဘာမှ ရေးမထားဘူး "

လုရွှမ်င ပြုံးပြီး ကျောက်ထွင်းရုပ်ထုကို ညွှန်ပြပြီး "ဒါက ငါရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်တဲ့ ကျောက်တုံး ဆယ်ခုပဲ... ငါတို့ ထွက်သွားဖို့ နည်းလမ်းပါ ရှိတယ်"

မိန်းကလေး နှစ်ဦးသည် ကျောက်ရုပ်ထုရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်လာပြီး သေချာ ခံစားကြည့်တော့မှ ရိပ်မိသွားကြသည်။ မကြာခင်မှာပဲ နှစ်ယောက်သားရဲ့ မျက်လုံးတွေ တောက်ပလာပြီး ဒီလိုအမူအရာတွေကို ဖုံးကွယ်ထားဖို့တောင် မလုပ်နိုင်ကြတော့ချေ။

လုရွှမ်သည် ကျောက်နံရံကို မျက်နှာမူကာ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေစဥ် တံခါးပေါက်တစ်ခုက တိတ်တဆိတ် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ခဏအတွင်း ပြန်ပိတ်သွားခဲ့သည်။

"တစ်ချိန်​ကို လူတစ်​​ယောက်​ပဲ ​ကျော်​ဖြတ်​နိုင်​ပုံရတယ်​!"

ထိုစကားဖြင့် သူသည် အခြားလက်ဖဝါးကို ထုတ်လိုက်သော် အလျင်အမြန် ထွက်လာခဲ့သည်။ ကျိုးယန်နဲ့ ဟွေ့လင်တို့သည်လည်း လက်များကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပြေးထွက်လာခဲ့ကြသည်။

နတ်နဂါး မိသားစု၏ သက်ကြီးရွယ်အိုများကို မှတ်တမ်းတင်ထားသော ကမ္ဗည်းပြားများ၊ ဆေးပြားအမျိုးမျိုးဖြင့် ဝန်းရံထားသည့် ဝမ်းနည်းခြင်းခန်းမရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။ ကမ္ဗည်းပြားသည် အရေအတွက်အားဖြင့် အနည်းဆုံး ထောင်သောင်းချီသောကြောင့် ဤနတ်နဂါး မျိုးရိုး၏ ရှည်လျားသော အမွေအနှစ်ကို ပြသ​နေ​​လေသည်။

"လုရွှမ်... ဟွေ့လင် နတ်နဂါး မိသားစုလိုမျိုး အင်အားကြီးတဲ့ မိသားစုက ဓါးပြတိုက်ခံရမယ်လို့ နင်ပြောခဲ့တာကို ငါတကယ် နားမလည်ဘူး.... ဘာလို့လဲ ငါတို့ ဒီလိုပဲ လုပ်မှာလား "

ကျိုးယန်သည် သူမတို့မိသားစုရဲ့ ဘိုးဘွားခန်းမထဲကို ဝင်သွားခဲ့ဖူးပြီး သူမ တွေ့ခဲ့ရတဲ့ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွေက ဒီလောက်တောင် မများပါဘူး။ ရှေးဟောင်းမိသားစု ၅စုရဲ့ အမွေဆက်ခံလာပုံက နတ်နဂါးမိသားစုနဲ့ ဝေးလွန်းနေပြီ။ မှတ်တမ်းများအရ နတ်နဂါးမိသားစုသည် အမှန်တကယ်ပင် ပထမဆုံး မှတ်တမ်းတင်ထားသော ရှေးဟောင်း မိသားစုဖြစ်သည်။

ရှေးဟောင်း မိသားစုပင်လျှင် ထိုကဲ့သို့သော ဘေးဒုက္ခကို ခံစားခဲ့ရရာ သူမ၏မိသားစုလည်း ထိုကဲ့သို့သော ဘေးဒုက္ခမျိုး ကြုံတွေ့ရနိုင်သည်ဟု မတွေးရဲအောင် ဖြစ်လာသည်။

လုရွှမ်: "စိတ်မပူပါနဲ့တော့ တချို့အရာတွေက ဖြစ်ပေါ်လာဖို့ ရည်မှန်းထားသလို တချို့အရာတွေက ရှောင်လွှဲဖို့ ရည်မှန်းထားနိုင်တယ် ကောင်းကင်ရဲ့ နိယာမတွေက ခန့်မှန်းလို့မရပေမယ့် လူကလည်း သဘာဝတရားကို အနိုင်ယူဖို့ ရည်မှန်းထားလို့ ရတယ်လေ"

ဟွေ့လင်ကလည်း "အစ်မကျိုးယန်... လုရွှမ် ပြောတာ မှန်တယ်ထင်တယ် လူက သဘာဝကို အောင်နိုင်တယ် ကျွန်မတို့ ဒီလိုအခြေအနေကနေ ရုန်းထွက်နိုင်မှာ သေချာပါတယ်"

ဟွေ့လင်သည် သန့်ရှင်းတဲ့မြေက ဆင်းသက်လာသူ ဖြစ်ပြီး အသက်ကြီးသူတို့ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားဝံ့ခြင်း မရှိပေ။ ကမ္ဗည်းပြားတွေရှေ့ကို ရောက်တဲ့အခါ ဒူးထောက်ပြီး ဂါဝရပြုလိုက်သည်။

"ဟေး.... လုရွှမ်... ကျိုးယန် ဒီကို မြန်မြန်လာကြည့်.... ဒီဖူရှင်​မှာ စကားလုံးတွေ ရှိတယ်"

ဟွေ့လင် အော်လိုက်သည်။ နှစ်ယောက်သား အလျင်အမြန် ပြေးသွားကာ ဒူးထောက် ဂါဝရပြုရသော ဖူရှင်က စုစုပေါင်း လေးခုပါ၀င်ပြီး တစ်ခုစီက စကားလုံးတွေနဲ့ ဆက်စပ်နေသလိုပင်။

ကျိုးယန်: "ဒါက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ.... နတ်နဂါး မိသားစုရဲ့ အသက်ကြီးသူတွေရှေ့မှာ ငါတို့ကို ဒူးထောက်စေချင်တာလား"

ဟွေ့လင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး "ဒါတွေက နတ်နဂါး မိသားစုရဲ့ သက်ကြီးရွယ်အိုတွေပဲလေ... ဒူးထောက်ပြီး ရှိခိုးနေရတာက ကျွန်မတို့အတွက် မဆိုးပါဘူး.... ဒီပေါ်မှာ ဒူးထောက်ပြီး ဂါဝရပြုလိုက်ရုံပဲ"

အသံဗလံတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဖူရှင်ပေါ်မှ အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလတ်လာကာ ဟွေ့လင် ပျောက်သွားသည်။ လုရွှမ်နဲ့ ကျိုးယန်လည်း တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်ကာ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်လိုက်သည်။ နှစ်ယောက်သား ဖူရှင်ရှေ့ ရောက်လာကာ ကျိုးယန်က ဟွေ့လင်နေရာ၌ ဒူးထောက်ခဲ့သော်လည်း တုံ့ပြန်မှု မရှိခဲ့ပါဘူး။

လုရွှမ်: "ဒါက ငါတို့နဲ့ တမင် လူခွဲနေတယ်လို့ ထင်ရတယ်... ကျိုးယန် ဟွေ့လင်နဲ့ ပြန်တွေ့ရင် မကြောက်ဖို့ ပြောပါ... မင်းတို့ သေရင်တောင် ရဲရဲရင့်ရင့် ဆက်လျှောက်သွားရမယ်... မှတ်ထား! သေရင်တောင် ဆက်သွားရမယ်"

ကျိုးယန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"လုရွှမ် သေတဲ့အထိ ဟုတ်လား?"

"ဟုတ်တယ်... မင်းသေတဲ့အထိ မကြောက်နဲ့"

လုရွှမ်လည်း ဖူရှင်တစ်ခုရှေ့မှာ ဒူးထောက်လိုက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ချက်ချင်း ပျောက်သွား၏။