လူအိုနှစ်ယောက်

ကျိုးယန်လည်း နှစ်ယောက်စလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူမသည် နောက်ထပ် ဖူရှင်တစ်ခုကို ရွေးလိုက်ပြီး ဒူးထောက်ကာ ပျောက်သွားလေသည်။

အလင်းတန်းတွေ တဖျပ်ဖျပ်ခတ်ပြီး အလင်းများ ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့အခါ အပြာရောင် ကောင်းကင်ကြီးနဲ့ တိမ်ဖြူတွေ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဒါက ပုံရိပ်ယောင် တစ်ခုပါပဲ။

လုရွှမ်၏ မျက်လုံးများသည် ကောင်းကင်ကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်ရင်း မီးတောက်နေသည်။ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူကြည့်လိုက်တော့ လေထုက ထူးထူးခြားခြား ချိုမြိန်လွန်းနေ၏။ စစ်တုရင် အပိုင်းအစများ ပြုတ်ကျနေသည့် အသံကဲ့သို့ နူးညံ့သော အသံသည် အဝေးမှ ထွက်ပေါ်လာရာ လုရွှမ် အသံထွက်ရာ အရပ်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ နှင့် လတ်ဆတ်သော အရသာများ အပြည့်ရှိသည်။

မျက်စိရှေ့တွင် အပင်ကြီးတစ်ပင် ပေါ်လာသည်။ အဲဒီမှာ လူအိုနှစ်ယောက်က စစ်တုရင် ကစားနေကြ၏။ လုရွှမ် ရောက်ရှိလာတာကို တွေ့တော့ တစ်ယောက်က လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်တဲ့အခါ လေထု​ထဲက ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

လုရွှမ်က ကျောက်တုံးပေါ်တွင် ထိုင်ကာ စကားမပြောဘဲ စစ်တုရင်ကစားပုံကို ကြည့်​နေသည်။

ထိုသို့သော မြင်ကွင်းတစ်ခုသည် လေထုထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသောကြောင့် ၎င်းသည် နားမလည်နိုင်သော အဓိပ္ပာယ်တစ်ခု ရှိနေသည်မှာ ထင်ရှားပါသည်။ အဘိုးကြီးနှစ်ယောက် စကားမပြောခင် လုရွှမ်လည်း သူတို့ကို စကားလုံးတွေနဲ့ နှောင့်ယှက်ဖို့ မရည်ရွယ်ခဲ့ပါဘူး။

သူက စစ်တုရင် ကစားတာကို အေးအေးဆေးဆေးပဲ ထိုင်ကြည့်နေလိုက်သည်။

အဘိုးအို နှစ်ယောက်၊ အဖြူရောင် ဝတ်ထားတဲ့ စစ်တုရင် အဖြူကို ကိုင်ထားပြီး ကျန်တစ်ယောက်က အနက်ရောင် အဝတ်အစားနဲ့ အနက်ရောင် စစ်တုရင်ကို ကိုင်ထားသည်။ ဖြူစင်သော အဘိုးအိုသည် ကြင်နာသော မျက်နှာရှိပြီး သူ့မျက်လုံးများက ငြိမ်သက်ခြင်း အပြည့်ရှိသည်။

အနက်ရောင် အဘိုးအို၏ အရိပ်အယောင်သည် အေးစက်နေပြီး သူ့မျက်လုံးများတွင် လူသတ်နိုင်သော ရောင်ဝါသည် အလွန်ပြင်းထန်သောကြောင့် လုရွှမ်လည်း ၎င်းက ငြိမ်းချမ်းသော အဘိုးအို၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အရိပ်အယောင်ကို ဆန့်ကျင်​နေသည်ဟု ခံစားမိသည်။ သူ၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ဖြင့် ၎င်းတို့ဆီက လက်ဝါးတစ်ချက်ကို ခံနိုင်ရည် ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး၏ စစ်တုရင် ကစားနည်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လုရွှမ်လည်း မသိလိုက်ပါဘဲ ၎င်းတွင် လုံးဝ နှစ်မြုပ်သွားသည်ကို သိလိုက်ရသည်။ အဘိုးကြီးနှစ်ယောက်ရဲ့ စစ်တုရင်စွမ်းရည်နဲ့ သူတို့ရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားတွေက အတူတူနီးပါးပါပဲ။

အနက်ရောင်စစ်တုရင်သည် အဓိကအားဖြင့် တိုက်ခိုက်ပြီး အဖြူရောင် စစ်တုရင်သည် အဓိကအားဖြင့် ခုခံကာကွယ်ပေးသည့် သ​ဘောဖြစ်သော်လည်း လုရွှမ်သည် ထောင်နှင့်ချီသော တပ်ဖွဲ့ဝင်များ တိုက်ခိုက်နေသလို ခံစားရလေသည်။ ထိုစစ်တုရင် စစ်သည်တို့သည် တစ်ဖက်ကမ်းသို့ သတ်ဖြတ်၍ အရူးအမူး တိုက်ခိုက်နေကြပြီး တစ်ဖက်က တောင်ကြီးကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက် ခုခံနေသည်။

သို့သော် ကာကွယ်ရေးမှာ ရေလုံပြီး အနက်ရောင်ဝတ်သူများက ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်နေသော်လည်း မလှုပ်မယှက်ပင်။ လုရွှမ်၏ သွေးများက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပွက်ပွက်ဆူနေပြီး အဝတ်ဖြူအဖိုးအိုထံသို့ သူ့စိတ်ကို ရွှေ့ကာ တိတ်တဆိတ် အားပေးမိတဲ့အထိ သူ့စိတ်ကို မထိန်းနိုင်တော့​ပေ။

လုရွှမ် မသိခဲ့တာက စစ်တုရင်ခုံမှာ နှစ်မြုပ်သွားတဲ့ အဘိုးအိုနှစ်ယောက် နိုးလာပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်နေကြတာပါပဲ။

အနက်ရောင် အဘိုးအို၏ မျက်လုံးများသည် လူသတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသေးသော်လည်း အဖြူရောင် အဘိုးအိုသည် ငြိမ်သက်ခြင်း အပြည့်ဖြင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြုံးနေလေသည်။

ဝတ်ရုံဖြူ: "ဘယ်လိုလဲ...လူသား မင်းရှုံးသွားပြီ"

အနက်ရောင် ဝတ်ဆင်ထားသော အဘိုးအိုသည် သူ့မျက်လုံးများတွင် စိတ်ပျက်သွားသည့် အရိပ်အမြွက်မျိုး ပြနေသော်လည်း မြဲမြံနေသည့် အကြည့်မှာ ပိုခိုင်မာလှသည်။

"မိစ္ဆာမျိုးနွယ်... မင်းဘယ်လောက်ပဲ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်နေပါစေ လူတွေရဲ့ နှလုံးသားကို ဘယ်လို ရှုပ်ယှက်ခတ်​အောင် လုပ်နေပါစေ ငါတို့ နတ်နဂါး မိသားစုက ကောင်းကင်နဲ့ ကမ္ဘာကို တည်ထောင်သူတွေဖြစ်ပြီး မင်းကို ဒီပြည်က နှင်ထုတ်မှာ သေချာတယ်"

အဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအိုက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောရင်း: "လုံဝူကျီ... မင်းရဲ့ နတ်နဂါး မိသားစုအကြောင်း မင်းပြောခဲ့တာက ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းတာထက် လိမ်ညာ​နေတာ တစ်ခုမက​တော့ပါဘူး.... နတ်နဂါး မိသားစုကို တည်ထောင်တုန်းက မင်းဘယ်လို လုပ်ခဲ့လဲ ငါ မသိဘူးလို့ မင်းထင်​နေတာလား..... ကမ္ဘာကြီးကို အလိမ်အညာတွေနဲ့ ရောထွေးတာကလွဲရင် မင်းမှာ ဘာရှိသေးလဲ?"

လုံဝူကျီ: "ဒါဆို ငါတို့ နတ်နဂါး မိသားစုကို နှစ်သန်း ၃၀ လောက် ဖိနှိပ်ခဲ့တာ ဘယ်သူလဲ!"

အဖြူရောင်ဝတ်ထားသော အဘိုးအိုသည် ရုတ်တရက် မျက်နှာပြောင်းသွားပြီး အလွန်ဒေါသထွက်ကာ ပြန်ဟောက်လေသည်။

"ဟမ့် ငါ မကြာခင် ပြန်မွေးတော့မယ်.... မင်း ငါ့ကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်မယ်လို့ ထင်လား ငါမွေးဖွားတော့မယ်.... မင်းရဲ့ ဆန္ဒနဲ့လည်း ရှောင်လွှဲလို့မရဘူး ဒါက ငါ့ရဲ့ ကံကြမ္မာပဲ ”

"ဟမ် ဒါဆို ငါမင်းကို နေ့တိုင်းနေ့တိုင်း ဖိနှိပ်ထားလို့ရတယ်"

"မင်းရဲ့ နတ်နဂါး တစ်မိသားစုလုံးကို အကုန်အကျ ခံနေရင်တောင်မှလား.... အဘိုးကြီးလုံ တခြားမိသားစုတွေ၊ သန့်ရှင်းတဲ့မြေနဲ့ မင်းရဲ့သားမြေးတွေတောင် မင်းရဲ့ နတ်နဂါး မိသားစုက လုပ်သမျှကို သိမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ထင်လား။ ထိုက်တန်သေးရဲ့လား"

လုံဝူကျီက ထပ်ပြီး ဟစ်အော်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ မုတ်ဆိတ်မွေးတွေ တုန်တုန်ယင်ယင်နဲ့: "မင်းကို ဖိနှိပ်ဖို့အတွက် ငါ နတ်နဂါး မိသားစုကို ထူထောင်ခဲ့တာ... မျိုးဆက်သစ်လူငယ်တွေက အနာဂတ်မှာ ငါ့ရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေကို နားလည်လာလိမ့်မယ်"

အဖြူဝတ်အဘိုးအိုက "တကယ်လား? ဒါပေမယ့် ဒီကစားပွဲကို ငါအနိုင်ရတော့မယ်... အဲဒါကို မင်းမြင်ရလား? မင်းခံစားရလား? ဒီကလေးရဲ့စိတ်က ငါ့ကို လုံးဝ စွဲဆောင်သွားပြီ.... ပြီးတော့ တ​ခြားလူတွေလည်း ဝင်လာတဲ့အခါ သူတို့က ငါ့ကို ဆွဲဆောင်မိလိမ့်မယ် ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းတို့ လူသားတွေက အားနည်းပြီး အပေါ်ယံအားကိုပဲ ဆွဲဆောင်နိုင်ကြတာလေ"

"ဒါပေမဲ့ ပါရမီရှိတဲ့ လူတွေအားလုံး ငါ့အဖွဲ့ထဲ ဝင်လာပြီးရင် မင်းရဲ့ မှော်အတတ်ပညာကို အသက်သွင်းဖို့ အချိန်တန်ပြီ... အချိန်တန်လာတဲ့အထိ မင်းငါ့ကို ပိတ်ဆို့ဖို့ အိပ်မက်မက်နေတုန်းပဲပေါ့"

အနက်ရောင်ဝတ်အဖိုးအိုက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး "ဒါဆို သူတို့မှားနေကြတာ... နောင်မှာ တစ်ယောက်ယောက်က မင်းရှေ့မှာ နောက်တစ်ကြိမ် မတ်တတ်ရပ်ပြီး နှိမ်နှင်းလိမ့်မယ်.. ဒါက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့လမ်း၊ ပြီးတော့ အသက်အတွက်လည်း ဟုတ်တယ်!"

"ဟားဟား.... ကြွားလုံးထုတ်ထားစမ်းပါ မင်း မနှောင့်ယှက်နိုင်မချင်း ငါစောင့်နေမယ်"

လုရွှမ်၏ စိတ်သည် စစ်မြေပြင်တွင် ဘယ်အချိန်က ပေါ်လာသည်ကို သူ မသိလိုက်ပေ။ မြို့ထိပ်တွင် ရပ်ကာ ထူထပ်စွာ ဝတ်ထားသည့် အနက်ရောင် တပ်သားများကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ အကွာအဝေးက တုန်လှုပ်စရာပင်။

"ဒါကို တားလို့ရလား" သူ့ဘေးက အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လုရွှမ်သည် ကောင်းကင်ရှိ ကျင့်ကြံသူကို မော့ကြည့်ရင်း သူ့ကိုယ်သူ ပြန်ကြည့်ကာ သူသည် စစ်တပ်ထဲဝင်ပြီး ဤနေရာ၌ စောင့်ကြပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူသည် အလွန်ထက်မြက်သော်လည်း တကယ့်တိုက်ပွဲကို မကြုံဖူးသေးဘဲ အနက်ရောင်ဝတ် လူများ၏ သက်ရောက်မှုကို ကြည့်လိုက်တော့ သူ့မျက်နှာမှာ ကြောက်ရွံ့ခြင်း နှင့် တုံ့ဆိုင်းမှုတို့ ပြည့်နှက်နေသည်။

"မကြောက်ပါနဲ့... ငါတို့ ခံနိုင်ရည်ရှိမှာပါ"

လုရွှမ် ရုတ်တရက် အကြိမ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ပြောဖူးနေသလို ပြောထွက်လာသည်။ စစ်သည်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြသော်လည်း သူ့မျက်လုံးများတွင် ရှုပ်ထွေးမှုများ ရှိနေသေးသည်။ ရုတ်တရက် ဓားစွမ်းအင်က ကောင်းကင်ကို ဖြတ်ပြေးလာပြီး ထိုစစ်သည်၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်သွားလေ၏။

ဓားစွမ်းအင်သည် အလွန်အစွမ်းထက်လေရာ စစ်သားသစ်သည် ကောင်းကင်ဘုံသခင်၌သာ ရှိနေသဖြင့် ၎င်းကို ဘယ်လိုလုပ် တားဆီးနိုင်မည်နည်း။ လုရွှမ် သူ့နှလုံးသားထဲတွင် နားမလည်နိုင်သော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုနှင့် ဒေါသကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ့လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖက်ထားကာ သူ့မျက်နှာတွင် မျက်ရည်များ စီးကျလာသည်။

"ငါတို့အားလုံးက လူသားတွေချည်းပဲ ဘာလို့ ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်နေကြတာလဲ"

လုရွှမ် ရင်တွေတဆတ်ဆတ်နှင့် စကားမပြော နိုင်လောက်အောင်ပင် ဖြစ်လာကာ သူတကယ် အဖြေမရခဲ့ပါ။ ဟုတ်တယ်၊ သူတို့အားလုံးဟာ လူသားတွေပါပဲ၊ သူတို့က ဘာလို့ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် တိုက်ခိုက်ရမှာလဲ။

စကားပြီးသောအခါ စစ်သည်သည် သူ့မျက်လုံးများကို ထာဝရ ပိတ်ချပစ်လိုက်သည်။ လုရွှမ် သူ့မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်ပြီး မတ်တပ်ထရပ်ကာ အနက်ရောင်ဝတ်လူကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုစဥ် တစ်စုံတစ်ယောက်က မြို့ရိုးကို ရိုက်ခတ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

လုရွှမ် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ပြီး အပြေးအလွှား ထွက်သွားခဲ့သည်။ ချင်ထျန်းဓားကြီးက သူ့လက်ထဲ ပေါ်လာပြီး ရှေ့ကို တစ်ချက် ရိုက်လိုက်ရင်ဖြင့် လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဦးခေါင်းက လွင့်ထွက်သွားသည်။

ထိုသူ့ခေါင်းသည် လေထဲတွင် လည်နေသေးသည်။ သူ့မျက်လုံးများက အံ့အားသင့်နေပြီး မယုံနိုင်သော အကြည့်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူ့မျက်လုံးတွေက စိတ်ပျက်အားငယ်နေပုံလည်း ရသည်။ ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်သွားတာလဲ။

"သတ်ပစ်!"

လုရွှမ် အော်ဟစ်ပြီး မြေပြင်မှ ခုန်ထပျံသန်းလိုက်သည်။

လုရွှမ်၏ စိတ်နှလုံးသည် တစ်ခါမျှ ဤမျှလောင် ဝမ်းနည်းစရာ မရှိခဲ့ပေ။ သူအခု အရာအားလုံးကို သုတ်သင်ပစ်ချင်ကာ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူအားလုံးကို သတ်ပစ်ချင်​​​နေသည်။