အခန်း (၁၁၃၈)

ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ရှိသော တောင်တန်းများက ပြိုကျသွားသည်။

ဟန်မူယဲ့၏ လက်သီးချက်တိုင်းသည် တောင်တန်းတစ်ခုကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည်။

ဧရာမမြွေကြီးက ကျောက်ဆောင်များကို အမြီးဖြင့် ရိုက်ထုတ်နေသည်။

ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်စစ်သူကြီး၏ လက်သီးချက်က မြွေနှင့် ထိတွေ့သွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော မီးပွားများကို ထုတ်ပေးသည်။

တစ်ရက်အချိန်အတွင်း၌ ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ရှိသော တောင်တန်းများအားလုံး ပြိုကျသွားပြီး ကောင်းကင်တွင် လွင့်မျောနေသော ပေတစ်ထောင်မြင့်မားသည့် အလင်းဂိတ်တံခါးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ဟန်မူယဲ့သည် ဂိတ်တံခါး၏ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော အက်ကွဲကြောင်းများသည် သူ၏ ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်တွင် ရှိနေကြသည်။

သူက ပင်ပန်းနေသည်။

အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အဆင့် လေးယောက်နှင့် သောင်းချီနေသော စစ်သည်များကို တစ်ရက်ကြာသည်အထိ တားဆီးနိုင်ခြင်းသည် သူ၏ အကန့်အသတ် ဖြစ်သည်။

အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အဆင့် လေးယောက်က ခွဲထွက်လာပြီး ဟန်မူယဲ့ကို ပြိုင်တူ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် ဟန်မူယဲ့ကို ထိသွားပြီး ရုပ်ခန္ဓာကို ပျက်စီးစေခဲ့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က အလင်းတံခါးဆီသို့ လွင့်ထွက်သွားသည်။

ဟန်မူယဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးသွားသောအခါ လောကတွင်ရှိသော ရွှေအလင်းသည်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

မီးတောက်များလည်း ငြိမ်းသက်သွားသည်။

ဟန်မူယဲ့က သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

“နောက်ဆုံးတော့ သူ့ကို သတ်လိုက်ပြီ”

အနက်ရောင်ချပ်ဝတ်နှင့် လူကြီးက ငေးမောနေပြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

“သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်တာ ကောင်းတယ်။ မဟုတ်ရင် အနာဂတ်မှာ ငါတို့ရဲ့ ကောင်းကင်တစ်သောင်းတိုင်းပြည်အတွက် ရန်သူကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်”

ဓားမော့နှင့် လူအိုကြီးက ညင်သာစွာပြောသည်။

“ငါတို့ အနားယူမယ်။ နှစ်နာရီကြာရင် ဒုတိယအဆင့်ကို သွားကြမယ်”

“ကောင်းကင်ဖိနှိပ်ဘုရင်က အမိန့်ပေးလိုက်တယ်။ ငါတို့က ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ လက်ရွေးစင်တွေကို ဆယ်ရက်ကြာသည်အထိ ထွက်မသွားနိုင်အောင် တားဆီးထားရမယ်”

“ပြီးတော့ သူတို့ကို စတေးပြီး လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို လမ်းဖွင့်ပေးရမယ်”

“ကောင်းကင်ဖိနှိပ်ဘုရင်က ဒီနေရာကို ရောက်လာလိမ့်မယ်”

“ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ဘုရင်က ခြေသုံးချောင်းရွှေကျီးကန်းရဲ့ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အရိုးကို ပစ်မှတ်ထားနေတယ်”

....

ရွှေကျီးကန်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေတွင် ရွှေအလင်းစီးကြောင်းတစ်ခုက တလက်လက်တောက်ပနေပြီး မီးတောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ထိုအလင်းထဲတွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသည်။

ဟန်မူယဲ့ ဖြစ်သည်။

လူသားမျိုးနွယ်၏ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်များက သူ့ကို မြင်လိုက်လျှင် အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်မိကြလိမ့်မည်။

သူတို့က ဟန်မူယဲ့ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

အလင်းတန်း ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ ဟန်မူယဲ့က ဖြည်းဖြည်းချင်း မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အကောင်းအတိုင်း ရှိနေသည်။

ထို့အပြင် ရွှေကျီးကန်းသွေးမျိုးဆက်ကြောင့် ထူးခြားသောပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်လာသည်။

ယခင်က သူ၏ သွေးမျိုးဆက်သည် မီးနေမင်းအဆင့်၏ အလယ်အလတ်အဆင့်ဟု ပြောနိုင်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ၏ သွေးမျိုးဆက်က မီးနေမင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်သွားသည်။

နောက်တစ်ဆင့်သည် ထာဝရတောက်ပခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှေကျီးကန်းသည် ထာဝရတောက်ပနေပြီး မသေဆုံးနိုင်ပေ။

‘ငါက စတေးခြင်းစည်းမျဉ်းကို နားလည်ခဲ့လို့လား’

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အဆင့် လူသားလေးယောက်၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

သို့သော် စတေးခြင်းစည်းမျဉ်း၏ စွမ်းအားကြောင့် သူက အပြည့်အဝ ပြန်ကောင်းလာသည်။

အလင်းတန်းသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဟန်မူယဲ့က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဤနေရာတွင် သေဆုံးခြင်းစွမ်းအား မရှိပေ။ ထို့အပြင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ဖိအားကိုလည်း မခံစားရပေ။

ဤနေရာသည် မူလကမ္ဘာနှင့် ဆင်တူသည်။

မီးခိုး‌ရောင်ကျောက်တုံးများသည် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရှိနေကြသည်။

သို့သော် ဤနေရာတွင် အလင်းမရှိပေ။ ဟန်မူယဲ့က ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ရွှေအလင်းဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရုံသာ တတ်နိုင်သည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် သူက ရပ်တန့်လိုက်သည်။

သူ့ရှေ့တွင် ပေတစ်ထောင်မြင့်မားသော ကျောက်ဆောင်တစ်ခု ရှိနေသည်။

ထိုကျောက်ဆောင်သည် ရွှေကျီးကန်းရုပ်တုနှင့် ဆင်တူသည်။

‘ရွှေကျီးကန်းလား’

ဟန်မူယဲ့က ဖြည်းဖြည်းချင်း လက်မြှောက်ပြီး ရွှေကျီးကန်းရုပ်တုကို ထိကြည့်သည်။

“ဘုန်း”

သူက စိတ်ထဲတွင် အလင်းတံခါးတစ်ချပ် ပေါ်လာသည်ဟု ခံစားရသည်။

ငှက်လေးတစ်ကောင်သည် တောင်ပံဖြန့်ပြီး ပျံသန်းလာသည်။

ထိုငှက်က လွတ်လပ်စွာ ပျံသန်းနေပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ကြီးထွားလာသည်။ ထို့နောက် ခန္ဓာကိုယ်မှ ရွှေရောင်မီးတောက်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ရွှေကျီးကန်း ဖြစ်သည်။

ထိုရွှေကျီးကန်းက ဆက်လက်ကြီးထွားလာပြီး လောကအား ဖျက်ဆီးနိုင်သော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သည်။

ရွှေကျီးကန်းက တောင်ပံဖြန့်လိုက်သောအခါ ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို အလင်းပေးနိုင်သည်။

ရွှေကျီးကန်းက နေတစ်စင်းသဖွယ် ကောင်းကင်ထက်တွင် ရှိနေသည်။

လူသားနှင့် တခြားသက်ရှိများက မဟာနေမင်းရွှေကျီးကန်းကို ကိုးကွယ်နေကြသည်။

ရွှေကျီးကန်းက သွေးမျိုးဆက်ဖြင့် ထိုမျိုးနွယ်များကို ကောင်းချီးပေးခဲ့သည်။ ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်စုသည် မြေပြင်တွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။

မဟာနေမင်းရွှေကျီးကန်းက ကောင်းကင်တွင် ပျံသန်းနေဆဲဖြစ်သည်။ သူက လောက၏ မကောင်းဆိုးဝါးသက်ရှိများနှင့် အမှောင်ထု၏ သားရဲများကို တိုက်ခိုက်နေရသည်။ အားကောင်းသော ထူးခြားသည့် သားရဲတစ်ကောင်သည် ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို တစ်ချက်တည်း ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည်။

မဟာနေမင်းရွှေကျီးကန်းက ရွေးချယ်စရာမရှိဘဲ စွမ်းအားများကို ရွှေကျီးကန်းမျိုးဆက်သစ်ဆီသို့ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် စွမ်းအားများကို စုစည်းပြီး မူလကမ္ဘာ၏ စစ်မြေပြင်သို့ ထွက်သွားသည်။

မူလကမ္ဘာကို ကာကွယ်ရန်အတွက် မရေမတွက်နိုင်သော သက်ရှိများသည် သေဆုံးသည်အထိ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့က အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရနေပြီး ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာရန် မဖြစ်နိုင်သောအခါ မူလကမ္ဘာသို့ ပြန်လာပြီး သေဆုံးကြလိမ့်မည်။

ထိုသို့ဖြင့် ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်၏ ကျွမ်းကျင်သူများက ဤနေရာတွင် သေဆုံးခဲ့ကြသည်။

ဟန်မူယဲ့က ရုပ်တုဆီမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း လက်လွှတ်လိုက်သည်။

ရွှေရောင်အရိုးတစ်ခုသည် ရုပ်တု၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အရိုး ဖြစ်သည်။

ဟန်မူယဲ့က ရွှေကျီးကန်းအကြီးအကဲများ၏ အသိအမှတ်ပြခြင်းကို ရရှိပြီး အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အရိုးကို ယူသွားနိုင်သည်။

သို့သော် သူက အရိုးကို မယူခဲ့ပေ။

ဤနေရာတွင် ရုပ်တုအများအပြား ရှိနေသည်။ အနည်းဆုံး တစ်သန်းခန့် ရှိသည်။

တစ်နည်းပြောရလျှင် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာတွင် ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်၏ ကျွမ်းကျင်သူတစ်သန်းသည် ဤနေရာတွင် သေဆုံးခဲ့သည်။

ဟန်မူယဲ့က တခြားရုပ်တုများ၏ မှတ်ဉာဏ်ကိုလည်း လျင်မြန်စွာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် မရေမတွက်နိုင်သော တိုက်ပွဲနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်များကို မြင်ခဲ့ရသည်။

တချို့က ရွှေကျီးကန်းနတ်ဘုရားသားရဲ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ် ဖြစ်ပြီး တချို့ကတော့ ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်ဝင်များ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ် ဖြစ်သည်။

ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်စု၏ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်က ကွဲပြားနေသည့်အတွက် အံ့အားသင့်နေရန် မလိုတော့ပေ။ ကလန်တစ်ခုချင်းစီ၏ ဘိုးဘေးများက မတူညီသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အမွေဆက်ခံထားသော ရွှေကျီးကန်းများကလည်း ကွဲပြားသွားသည်။

သူက ရုပ်တုများကို ဆက်လက်စစ်ဆေးနေပြီး အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အရိုးများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ဆယ်ခု၊ အခုတစ်ရာ၊ အခုတစ်ထောင် ....

အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အရိုးများ၏ အလင်းရောင်ကြောင့် မှောင်မည်းနေသော နေရာသည် စတင်တုန်ခါလာသည်။

အဝေးတစ်နေရာတွင် ရွှေကျီးကန်းတစ်ကောင်ကို မြင်ရသည်။

ထိုရွှေကျီးကန်းသည် တခြားရွှေကျီးကန်းများနှင့် မတူဘဲ ခြေထောက်သုံးချောင်း ရှိနေသည်။

ရှေးခေတ်နတ်ဘုရားသားရဲ ခြေထောက်သုံးချောင်းရွှေကျီးကန်း ဖြစ်သည်။

“မင်းက ငါ့ရဲ့ ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်စုကို တိုးတက်လာအောင် လုပ်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိလား”

အသံတစ်သံ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဟန်မူယဲ့၏ စိတ်ထဲအထိ ရောက်လာသည်။

ဟန်မူယဲ့က လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ခြေထောက်သုံးချောင်း ရွှေကျီးကန်း၏ရှေ့သို့ ရောက်သွားသည်။

သူက ဖြည်းဖြည်းချင်း လက်ကိုဆန့်ထုတ်သည်။

“ဘန်း”

ရွှေအလင်းသည် သူ့စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်ပြေးသွားပြီး မီးပင်လယ်ကို မြင်ရသည်။

မီးပင်လယ်က လှိုင်းထန်နေပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ခြေသုံးချောင်းရွှေကျီးကန်းများက ကခုန်နေကြသည်။

ခြေသုံးချောင်းရွှေကျီးကန်းများ မွေးဖွားလာသောနေရာ ဖြစ်သည်။

ရှေးခေတ်နတ်ဘုရားသားရဲများသည် ကမ္ဘာလောက၏ ကလေးငယ်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့အားလုံးကို လောကကြီးက ပျိုးထောင်ပေးခဲ့သည်။

ထိုလောကသည် မူလကမ္ဘာ ဖြစ်သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော ခြေသုံးချောင်းရွှေကျီးကန်းများက တောင်ပံဖြန့်လိုက်ပြီး မီးပင်လယ်မှ ပျံသန်းသွားကြသည်။ သူတို့က မူလကမ္ဘာမှ ထွက်လာပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ကမ္ဘာများဆီသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။ ထိုရွှေကျီးကန်းများက ထိုကမ္ဘာများတွင် နေတစ်စင်းဖြစ်လာပြီး အသက်စွမ်းအားကို လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးသည် သက်ရှိများအတွက် ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခု ပေးအပ်ထားသည်။

ရွှေကျီးကန်းသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို အလင်းပေးရန် မွေးဖွားလာသည်။

“တာဝန်”

ယခုအချိန်တွင် ဟန်မူယဲ့က ကောင်းကင်ထက်တွင်ရှိနေသော မဟာနေမင်းရွှေကျီးကန်းကို နားလည်သွားသည်။

ထိုအရာသည် သူ၏တာဝန် ဖြစ်သည်။

“မင်းပြောတာမှန်တယ်။ ဒါက ငါ့ရဲ့တာဝန်ပဲ”

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အသံတစ်သံ ထွက်လာသည်။

လရောင်ဖြူဝတ်စုံနှင့် လူငယ်တစ်‌ယောက် ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

မဟာနေမင်းရွှေကျီးကန်း ဖြစ်သည်။

သူက မဟာတောရိုင်းအပျက်အစီးနယ်မြေ၏ ပိုင်ရှင်ဖြစ်ပြီး ဤကမ္ဘာကို ဖန်တီးခဲ့သည်။

မဟာနေမင်းရွှေကျီးကန်းကြောင့် မဟာတောရိုင်းအပျက်အစီးနယ်မြေ တည်ရှိနေသည်။

ဟန်မူယဲ့က မဟာနေမင်းရွှေကျီးကန်းကို ဦးညွတ်လိုက်သည်။

အမှန်တကယ် စတေးခဲ့သောလူ ဖြစ်သည်။

သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်စတေးပြီး မဟာတောရိုင်းအပျက်အစီးနယ်မြေကို ထောက်ပံ့ပေးခဲ့သည်။

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် သူက မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာ မပျက်စီးခင် မရေမတွက်နိုင်သော ကပ်ဘေးများအား ကျော်ဖြတ်ခဲ့သည့် တခြားကျွမ်းကျင်သူများကဲ့သို့ ထွက်သွားနိုင်သည်။

သူတို့ကို ကပ်ဘေးက အန္တရာယ်မပေးနိုင်တော့ပေ။

“ဉာဏ်အလင်းသားရဲက ခွန်းဝူကိုစောင့်ကြပ်ဖို့ မင်းကိုတာဝန်ပေးချင်နေတယ်။ အဲဒီအကြောင်းကို ငါနားလည်သွားပြီ”

မဟာနေမင်းရွှေကျီးကန်းက ဟန်မူယဲ့၏ရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

“မင်းက ငါတို့ရဲ့အတွေးကို နားလည်တယ်လေ”

မဟာနေမင်းရွှေကျီးကန်းက ခြေသုံးချောင်းရွှေကျီးကန်းရုပ်တုကို ကြည့်လိုက်ပြီး အတိတ်ကို သတိရနေသည်။

ထိုရွှေကျီးကန်းက သူ၏ ရဲဘော်ရဲဘက် ဖြစ်ဖူးပုံရသည်။

“ခွန်းဝူလား”

ဟန်မူယဲ့က ညင်သာစွာမေးသည်။

“ဟုတ်တယ်။ ခွန်းဝူ၊ နတ်ဘုရားသားရဲတွေရဲ့ နောက်ဆုံးအိမ်ပဲ”

“မူလကမ္ဘာကျဆင်းသွားတဲ့ နောက်ဆုံးနေရာပဲ”

“မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေရဲ့ နောက်ဆုံးရည်မှန်းချက်လည်း ဖြစ်တယ်”

ရွှေကျီးကန်းက ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ခပ်ဟဟရယ်သည်။

“မင်းရဲ့ လက်ရှိခွန်အားနဲ့ အဲဒီကိုသွားဖို့ မလုံလောက်သေးဘူး”

“အနည်းဆုံး အစစ်အမှန်ဝိညာဉ် စတုတ္ထအဆင့်ကို ရောက်နေဖို့လိုတယ်”

အစစ်အမှန်ဝိညာဉ် စတုတ္ထအဆင့် ....

မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာတွင် အသန်မာဆုံးလူက အစစ်အမှန်ဝိညာဉ် တတိယအဆင့်သာ ဖြစ်သည်။

“အစစ်အမှန်ဝိညာဉ် ကျင့်ကြံခြင်းပဲဖြစ်ဖြစ် တခြား ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်တွေပဲဖြစ်ဖြစ် အားလုံးက စမ်းသပ်ကြည့်နေတာချည်းပဲ”

“စတုတ္ထအဆင့်ရဲ့အထက်မှာ ဘာရှိနေတာလဲ ငါတို့မသိဘူး။ ခန့်မှန်းချက်တစ်ခုပဲ ရှိတယ်”

“အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေကလွဲပြီး ကမ္ဘာဦးခေတ်ရဲ့ အဆုံးသတ်ကိုလည်း ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူး”

ရွှေကျီးကန်းက နောင်တရနေသော မျက်နှာထားဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“မူလကမ္ဘာ ပျက်စီးသွားတာ အရမ်း‌စောလွန်းတယ်”

မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာတွင် အစစ်အမှန်ဝိညာဉ် စတုတ္ထအဆင့်သည် ကျင့်ကြံခြင်း၏ အဆုံးသတ်ဖြစ်သည်။ ထိုအဆင့်အပြီးတွင် အရာအားလုံးက ခန့်မှန်းချက်သာ ဖြစ်သည်။