← Chapters

အခန်း (၁၁၄၁)

Vol. 82 Ch. 1141

အခန်း (၁၁၄၁)

Vol. 82 Ch. 1141

ဟန်မူယဲ့၏ ဓားရှည်က ရွှေအလင်းထဲတွင် ပျံသန်းလိုက်ပြီး အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ပျော်ရွှင်စွာ စုပ်ယူနေသည်။

ဟန်မူယဲ့က ထိုအရာကို ခံစားမိသည်။

ထိုဓားသည် သတ်ဖြတ်ခြင်းဓားထက်ပင် ကြောက်စရာကောင်းသည်။

“ကျား ....”

ဟိန်းဟောက်သံ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ပုဆိန်နှင့် လူသန်ကြီးက ဟန်မူယဲ့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာသည်။ ဟန်မူယဲ့က ဓားကို ထိန်းချုပ်ပြီး သူ့ကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ကျန်ရှိနေသော အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အဆင့် ငါးယောက်က စောင့်ဆိုင်းနေလျှင် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း နားလည်သွားသည်။ သူတို့က ဟန်မူယဲ့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။

ကျူးချန်ယန်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ရှေ့တက်လာသည်။

ရှန်းကျန်းယွီကလည်း တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အဆင့် လူသားတစ်ယောက်ကို တားဆီးလိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများ၏ တိုက်ပွဲကြောင့် နှစ်ဖက်စစ်သည်များက နောက်ဆုတ်ပေးလိုက်ရသည်။

ဟန်မူယဲ့က အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အဆင့် လူသားသုံးယောက်ကို လွယ်ကူစွာ တားဆီးနိုင်သည်။

သူ၏ ဓားသည် ပြိုင်ဘက်ကင်းသည်။

ပုဆိန်ကိုင်ထားသော လူသားက ဓားနှင့် အကြိမ်ရေအနည်းငယ်ခန့် ရင်ဆိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ ပုဆိန်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာသည်။

တခြားလူများကလည်း ဟန်မူယဲ့၏ဓားကို လက်နက်ဖြင့် မခုခံရဲကြပေ။

သူတို့သုံးယောက်က ဟန်မူယဲ့ကို ဝိုင်းရံထားသော်လည်း ဘာမှ မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

တစ်ဖက်တွင် ကျူးချန်ယန်နှင့် ရှန်းကျန်းယွီတို့က အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အရိုးကြောင့် အနည်းဆုံး ခွန်အားနှစ်ဆ တိုးလာသည်။

သူတို့က အချိန်တိုအတွင်း ရန်သူကို ဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့သည်။

အချိန်တစ်ခုအကြာတွင် လူသားများက ရှုံးနိမ့်သွားလိမ့်မည်။

အောက်တွင်ရှိနေသော ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်၏ လက်ရွေးစင်များက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ တစ်ဖက်တွင် လူသားစစ်တပ်က တိတ်ဆိတ်နေသည်။

“ဘုန်း”

ဟန်မူယဲ့က ရှေ့တွင်ရှိသော အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အဆင့် လူသားကို ဓားဖြင့် ခုတ်ချလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေသည်။

သူက လက်တစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အရိုးများကို အောက်သို့ ချပေးသည်။

“အဆီအနှစ်ဝိညာဉ် နဝမအဆင့်တွေအားလုံး အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အရိုးကို သန့်စင်လိုက်ပါ”

သူက ထောင်ချီနေသော အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အရိုးများကို ထုတ်ပေးခဲ့သည်။

ထိုအရိုးများက အဆီအနှစ်ဝိညာဉ် နဝမအဆင့် လက်ရွေးစင်များ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် လက်ဝါးအရွယ်အစားရှိသော ရွှေကျီးကန်းပုံရိပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

အောက်တွင်ရှိနေသော ရွှေကျီးကန်းလက်ရွေးစင်များက အံ့အားသင့်နေကြသည်။

‘အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အရိုးတွေ အများကြီးရှိနေတာလား’

‘ဒါတွေက တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်ဘူးလေ’

“မင်းတို့က ဘာကိုစောင့်နေတာလဲ”

“ဆယ်ရက်အချိန်က ပြည့်တော့မယ်။ မင်းတို့က လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ နေသွားချင်တာလား”

ရှန်းကျန်းယွီက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ငေးမောနေသော အဆီအနှစ်ဝိညာဉ် နဝမအဆင့် ရွှေကျီးကန်းလက်ရွေးစင်များက သတိဝင်လာသည်။ သူတို့က ရှေ့တိုးသွားပြီး လက်မြှောက်၍ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အရိုးများကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ကြသည်။

“သူတို့ကို အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အရိုးတွေ မသန့်စင်နိုင်အောင် တားလိုက်”

ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်နှင့် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်လူသားက စစ်သည်များကို အမိန့်ပေးသည်။

သူက စစ်တပ်ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ပုံရသည်။

သူ့စကားအဆုံးတွင် လူသားစစ်တပ်က ပြေးထွက်သွားသည်။

သူတို့က အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အဆင့် တိုက်ပွဲ၏ ဖိအားအောက်တွင် လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။

သူတို့က တိုက်ခိုက်ရမည်။

စစ်တပ်အမိန့် ဖြစ်သည့်အပြင် ရွှေကျီးကန်းလက်ရွေးစင်များက အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အရိုးကို သန့်စင်လိုက်လျှင် သူတို့က သေဆုံးရလိမ့်မည်။

အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အရိုး တစ်သောင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော အဆီအနှစ်ဝိညာဉ် နဝမအဆင့် လက်ရွေးစင်တစ်သောင်းက သူတို့ကို ပုရွက်ဆိတ်များသဖွယ် နင်းချေပစ်နိုင်သည်။

“သူတို့ကို ကာကွယ်ထား”

ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်ဝင်တစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူတို့က ပြေးထွက်သွားကြသည်။

သူတို့က လူသားစစ်တပ်ကို တားဆီးပြီး ကလန်သားများအတွက် အချိန်ဆွဲပေးမည်။

အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အရိုးကို သန့်စင်ပြီးသွားလျှင် လူသားစစ်တပ်က ရှင်းထုတ်ခံရလိမ့်မည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် မြေပြင်တိုက်ပွဲကလည်း စတင်လာခဲ့သည်။

ဟန်မူယဲ့က အောက်တွင်ရှိသော စစ်မြေပြင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ရွှေကျီးကန်းပုံရိပ်ကို ထုတ်လွှတ်သည်။

အလင်းစက်ကွင်းနှစ်ခုသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မိုင်ရာချီပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းခြုံထားသည်။

“ဘုန်း ....”

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် မီးတောက်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။

မီးစည်းမျဉ်း ဖြစ်သည်။

ထိုစည်းမျဉ်းကြောင့် ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်ဝင်များက အားကောင်းလာကြသည်။

တစ်ဖက်တွင် လူသားများက ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရသည်။

စည်းမျဉ်းစွမ်းအား ဖြစ်သည်။

မီးတောက်များ၏အထက်တွင် အလင်းစက်ကွင်းတစ်ခု ရှိနေသည်။

ထိုအလင်းစက်ကွင်းက လေထုထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ လွင့်မျောနေသည်။

ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်ဝင်တစ်ယောက်က အလင်းစက်ကွင်းထဲသို့ ရောက်သွားသောအခါ အဆုံးမရှိသော အားပေးသံကို ကြားလိုက်ရပုံပေါ်သည်။ သူတို့က စိတ်အားတက်ကြွနေပြီး တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။

စတေးခြင်းစည်းမျဉ်း ဖြစ်သည်။

ယနေ့တွင် ကလန်သားများကို ကာကွယ်ရန်အတွက် သူတို့က အသက်ကို စတေးကြလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့က စတေးခြင်းစည်းမျဉ်းကို လှုံ့ဆော်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့က သေဆုံးသွားလျှင် စတေးခြင်းစည်းမျဉ်း၏ အလင်းစက်ကွင်းထဲတွင် ပြန်လည်ရှင်သန်လာလိမ့်မည်။

ဟန်မူယဲ့ကလည်း ထိုနည်းလမ်းဖြင့် အသက်ရှင်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူတို့က အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

ရွှေကျီးကန်းပုံရိပ်များက လူသားစစ်တပ်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

သူတို့က သေဆုံးသွားမည်မဟုတ်သောကြောင့် ကြောက်ရွံ့နေရန် မလိုတော့ပေ။

ပုံရိပ်ယောင်ဆန်သော အလင်းစက်ကွင်းတစ်ခုသည် ဟန်မူယဲ့၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် စုစည်းလာသည်။

“သတ္တိလား”

သူက အလင်းစက်ကွင်း၏စွမ်းအားကို ခံစားကြည့်လိုက်ပြီး ရေရွတ်သည်။

ထိုအလင်းစက်ကွင်းကြောင့် စည်းမျဉ်းအသစ်တစ်ခု မွေးဖွားလာသည်။

သတ္တိစည်းမျဉ်း ဖြစ်သည်။

ထိုစည်းမျဉ်းသည် မယိုင်လဲနိုင်သော စိတ်ဓာတ်နှင့် သတ္တိကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ထိုစည်းမျဉ်းသည် အသက်စွမ်းအားကို ထောက်ပံ့ပေးပြီး ရဲရင့်လာစေသည်။

မဟာနေမင်း၏ အလင်းရောင်အောက်တွင် လူတိုင်းက သတ္တိရှိကြသည်။

မဟာနေမင်းရွှေကျီးကန်း၏ စည်းမျဉ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဟန်မူယဲ့က ရယ်လိုက်ပြီး ဓားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်၍ လေထုထဲတွင် ပျံသန်းသည်။

သတ္တိစည်းမျဉ်း စုစည်းလာသောကြောင့် သူက အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်တော့မည်။

သူက အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အဆင့် လူသားသုံးယောက်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူက ခုခံမှု မပြုလုပ်တော့ဘဲ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်။

‘ဒဏ်ရာရသွားရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ’

‘သေသွားရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ’

သူက သေဆုံးခြင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရန် သတ္တိရှိသည်။

“ဘုန်း ....”

လူသားကျွမ်းကျင်သူ၏ လက်ထဲတွင်ရှိသော ဓားသည် ဟန်မူယဲ့၏ ဓားရှည်ကြောင့် ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

ထိုလူက ကြောင်အနေပြီး ရုတ်တရက် အော်ဟစ်၍ ထွက်ပြေးသွားသည်။

လူသားမျိုးနွယ်၏ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူက ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။

ကျန်ရှိနေသော ကျွမ်းကျင်သူနှစ်ယောက်က လမ်းပျောက်နေသည်။

ဟန်မူယဲ့က ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက်ကို နောက်ဆုတ်သွားစေသည်။

“ဘုန်း”

ရှန်းကျန်းယွီက အစွမ်းကုန်သုံး၍ လက်သီးထိုးချလိုက်သည်။ သူ့ရှေ့တွင်ရှိသော အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အဆင့် လူသားက ပေတစ်ထောင်အကွာအထိ နောက်ဆုတ်ပေးလိုက်ရသည်။

လူသားမျိုးနွယ်၏ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများက ဆက်လက် မတိုက်ခိုက်ရဲတော့ဘဲ ဖြည်းဖြည်းချင်း နောက်ဆုတ်ပေးလိုက်ရသည်။

သူတို့ နောက်ဆုတ်သွားသောကြောင့် အောက်တွင်ရှိသော လူသားစစ်တပ်ကလည်း မတိုက်ခိုက်နိုင်တော့ပေ။

ငွေရောင်စစ်တပ်က ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားသည်။

“ငါတို့နိုင်ပြီ”

ရွှေကျီးကန်းလက်ရွေးစင်များက အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

“ငါတို့နိုင်ပြီ”

မရေမတွက်နိုင်သော အော်ဟစ်သံများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

အောက်တွင် လူတိုင်း၏ ရွှေကျီးကန်းပုံရိပ်နှင့် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်က ကောင်းကင်အထိ ရောက်လာသည်။

ကောင်းကင်ထက်တွင် ရွှေကျီးကန်းအော်သံ ပေါ်ထွက်လာပြီး လေဟာနယ်က တုန်ခါသွားသည်။

“ဘုန်း”

လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ တတိယအဆင့်တွင် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

အပြင်ကမ္ဘာနှင့် ဆက်သွယ်ထားသော လမ်းကြောင်း ဖြစ်သည်။

ရွှေကျီးကန်းအကြီးအကဲ၏ အသိအမှတ်ပြုခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူတို့အားလုံးက ထွက်သွားနိုင်သည်။

“အချိန်ကျပြီ”

ရှန်းကျန်းယွီက အသက်ရှူသွင်းသည်။

သူတို့က အက်ကွဲကြောင်းမှတစ်ဆင့် ထွက်သွားလျှင် ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်၏ ပျက်စီးနေသော ခုံရုံးဆီသို့ ရောက်လိမ့်မည်။

ထိုနေရာတွင် ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်၏ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများက သူတို့ကို စောင့်နေလိမ့်မည်။

သူတို့က သေဆုံးသွားမည်ဟု ထင်ခဲ့သော လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ ထွက်သွားနိုင်တော့မည်။

ဟန်မူယဲ့က မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းလိုက်ပြီး ထွက်ပြေးသွားသော လူသားစစ်တပ်နှင့် အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အဆင့် လူသားငါးယောက်ကို လှမ်းကြည့်သည်။

“အဆီအနှစ်ဝိညာဉ် နဝမအဆင့်ရဲ့ အောက်မှာရှိတဲ့ ကလန်သားတွေအားလုံး အရင်ထွက်သွားကြပါ”

ဟန်မူယဲ့က လက်မြှောက်ပြီး ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ထောင်ချီနေသော အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အရိုးများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

“ဒါက လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာ ငါစုဆောင်းလာတဲ့ အရိုးတွေပဲ။ မင်းတို့က အပြင်ဘက်ကိုရောက်ရင် ခွဲယူလိုက်ကြပါ”

ဟန်မူယဲ့က ပြောသည်။

အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အရိုးများ ဖြစ်သည်။

ဟန်မူယဲ့တွင် အနည်းဆုံး အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အရိုး တစ်သိန်းခန့် ရှိနေသေးသည်။

သို့သော် သူက ထိုအကြောင်းကို မပြောပေ။ ထုတ်ပေးမည်လည်း မဟုတ်ပေ။

အပြင်ဘက်သို့ ယူသွားသော အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အရိုး အများစုသည် ကလန်ကြီးသုံးခု၏ လက်ထဲသို့ ရောက်သွားလိမ့်မည်။

မဟာနေမင်းရွှေကျီးကန်း၏ လမ်းညွှန်ချက် ဖြစ်သည်။

ဟန်မူယဲ့က ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်စု၏ ခွန်အားကို တိုးမြှင့်ပေးနိုင်မည်ဟု မဟာနေမင်းရွှေကျီးကန်းက မျှော်လင့်နေသည်။

ဤနေရာတွင်ရှိသော လက်ရွေးစင်အားလုံးသည် အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ မရောက်နိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူတို့၏လက်ထဲတွင် အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အရိုး ရှိနေလျှင်လည်း အသုံးမဝင်ပေ။

သူရထားသော အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အရိုးများသည် ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံး၏ အရင်းအမြစ် ဖြစ်သည်။ သူက ဤနေရာတွင်ရှိသော လူတိုင်းကို တစ်ခုစီပေးပြီး မဖြုန်းတီးနိုင်ပေ။

“ဝီ”

ရွှေကျီးကန်းလက်ရွေးစင်များ၏ အဆီအနှစ်ဝိညာဉ်က ပေတစ်သိန်းကြီးမားသော ရွှေကျီးကန်းတစ်ကောင်အဖြစ် စုစည်းသွားသည်။ ထိုရွှေကျီးကန်းက တောင်ပံဖြန့်ပြီး အက်ကွဲကြောင်းဆီသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။

“သူတို့ကိုတား”

ရွှေ‌ရောင်ချပ်ဝတ်နှင့် အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အဆင့် လူသားကျွမ်းကျင်သူက အံကြိတ်ထားပြီး ပျံသန်းလာသည်။

သူတို့က လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွင်ရှိသော ရွှေကျီးကန်းလက်ရွေးစင်များ အားလုံးကို ထိန်းသိမ်းရန် တာဝန်ယူထားသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့က ရွှေကျီးကန်းလက်ရွေးစင်များကို ထွက်သွားရန် ခွင့်မပြုနိုင်ပေ။

လူသားမျိုးနွယ်၏ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူငါးယောက်က ပြန်ရောက်လာသည်။ အောက်တွင်ရှိသော လူသားစစ်တပ်က ပြန့်ကျဲနေသည်။

တိုက်ပွဲများအပြီးတွင် လူသားစစ်သည် ငါးသောင်းခန့်သာ ကျန်တော့သည်။ သူတို့က တိုက်ခိုက်လိုစိတ်လည်း မရှိတော့ပေ။

ပြန့်ကျဲနေသော စစ်သည်များက ဝင်္ကပါကိုပင် မဖွဲ့စည်းနိုင်တော့ပေ။

All Chapters