အခန်း (၁၁၄၇)

ကောင်းကင်တစ်သောင်းတိုင်းပြည်၏ မင်းသားတစ်ပါးက ဓားနည်းစနစ်တွင် အလွန်ကျွမ်းကျင်ပြီး အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများကို စိန်ခေါ်ခဲ့သည်ဟု ပြောကြသည်။

ထိုမင်းသား၏နာမည်က ယန်ထျန်းဖြစ်သည်။

ဟန်မူယဲ့က အလွန်လျင်မြန်ပြီး နှစ်နာရီအချိန်အတွင်း၌ ယွင်လျန်မြို့နှင့် မိုင်သုံးထောင်အကွာသို့ ရောက်လာသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် သူက ရပ်တန့်လိုက်ရသည်။

ရွှေရောင်အလင်းလွှာတစ်ခုသည် သူ့လမ်းကို တားဆီးထားသည်။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူများသည် သူ့နောက်တွင် ပျံသန်းလာကြသည်။

အဝေးတစ်နေရာတွင် တလက်လက်တောက်ပနေသော အလင်းတန်းများကို မြင်နိုင်သည်။

မုဆိုးများ ဖြစ်ကြသည်။

ဟန်မူယဲ့က မရေမတွက်နိုင်သော မုဆိုးများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူ၏ မျက်နှာထားက အနည်းငယ် လေးနက်နေသည်။

“အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အဆင့်”

သူက လက်မြှောက်ပြီး အစိမ်းရောင်ဓားတစ်လက်ကို ထုတ်ယူသည်။

သူ၏ တခြားလက်တွင် ခရမ်းရောင်ဓားတိုကို ပြောင်းပြန်ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

ဟန်မူယဲ့က ဓားနှစ်လက်ကိုင်ထားပြီး စွမ်းအင်ကို စုစည်းသည်။ မှိန်ဖျော့သော ရွှေကျီးကန်းစွမ်းအားသာ ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ဟန်တောင်တန်းကလန်ခေါင်းဆောင် ဟန်မူယဲ့ကို အမဲလိုက်နိုင်ရင် ပျက်စီးခြင်းပုလဲ သုံးသန်းခွဲ ရလိမ့်မယ်”

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူအိုကြီးက လက်ထဲတွင် ကျောက်စိမ်းပေလွှာတစ်ခုကို ကိုင်ထားပြီး ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်သည်။

တခြားလူများက စိတ်အားထက်သန်နေကြသည်။

“အဲဒါက သူပဲ”

စကားပြောလိုက်သောလူက လက်ထဲတွင် လှံတစ်ချောင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

“ငါတို့က ဟန်တောင်တန်းမြို့မှာ နှစ်ပေါင်းသုံးဆယ်ကြာအောင် စောင့်နေခဲ့ရတယ်။ အလကားဖြစ်မသွားဘူးပဲ”

နဖူးတွင် အနက်ရောင်အမှတ်အသားတစ်ခု ရှိနေသော လူအိုကြီးက ပြုံးသည်။

ထိုလူအုပ်စုထဲတွင် လူသားများသာမက မိစ္ဆာများလည်း ပါဝင်နေသည်။

သို့သော် သူတို့အားလုံးက အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အဆင့်တွင် ရှိနေကြသည်။

စုစုပေါင်း ကိုးယောက် ဖြစ်သည်။

အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အဆင့် မုဆိုးကိုးယောက်သည် ရှားပါးသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

“ငါ့အသက်က ပျက်စီးခြင်းပုလဲ သုံးသန်းခွဲပဲ တန်တာလား”

ဟန်မူယဲ့က ခေါင်းခါသည်။

“မင်းတို့က ငါ့ကို အထင်သေးနေတာပဲ”

ပျက်စီးခြင်းပုလဲလုံး သုံးသန်းခွဲသည် အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အဆင့် ဆုကြေးထက် များပြားသော်လည်း သာမန်ပင် ဖြစ်သည်။

သူ့အသက်က ပိုမိုထိုက်တန်သည်ဟု ထင်မိသည်။

“ဟုတ်တယ်။ သုံးသန်းခွဲပဲ”

ရှေ့တွင်ရှိနေသော လူအိုကြီးက သံပြားတစ်ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

“သုံးသန်းခွဲတန်တဲ့လူ သိပ်မရှိဘူး”

လူအိုကြီး၏စကားက အကျိုးအကြောင်းသင့်သည်။

ဟန်မူယဲ့က အနည်းငယ် ကျေနပ်သွားသည်။

“ခလွမ်”

သူက ဓားရှည်ဖြင့် သံပြားကို တားဆီးသည်။

သံပြားက ဖျတ်ခနဲ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး သူ့နောက်တွင် ပြန်ပေါ်လာသည်။

အလွန်လျင်မြန်သည်။

ဟန်မူယဲ့က တည်ငြိမ်စွာရပ်နေပြီး ဘယ်ဘက်လက်တွင်ရှိသော ဓားတိုကို မြှောက်သည်။

“ရွှပ် ....”

သံပြားက တားဆီးခံလိုက်ရသည်။

သူ၏ ညာဘက်တွင်ရှိသော ဓားရှည်သည် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။

အစိမ်းရောင်ဓားအလင်းသည် လောကကို ထိုးခွဲလိုက်ပြီး လွင့်မျောနေသော တိမ်တိုက်များကို ပိုင်းဖြတ်သည်။

“ဘုန်း ....”

ပုဆိန်ကို ထုတ်ယူထားသော လူသန်ကြီး၏ပခုံးက ဓားရှည်ကြောင့် ထိခိုက်သွားသည်။ သူက အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။

တစ်ဖက်တွင်ရှိနေသော နှုတ်ခမ်းမွေးနှင့် လူအိုကြီးက ကြာပွတ်နှစ်ချောင်းဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ပြီး ဟန်မူယဲ့ကို ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ရန် ခွင့်မပြုခဲ့ပေ။

ကြာပွတ်နှစ်ချောင်းသည် လေထုကို ထိုးခွဲပြီး ဟန်မူယဲ့ကို ချုပ်နှောင်ရန် ကြိုးစားသည်။

ဟန်မူယဲ့က ဓားရှည်ဖြင့် ပြေးထွက်လာသည်။ ပုံရိပ်သုံးခုက သူ့နောက်တွင် ပါလာခဲ့သည်။

“ခလွမ်”

သံပြားနှင့် ဓားပျံကလည်း ဟန်မူယဲ့ဆီသို့ ဆက်လက်တိုးဝင်လာသည်။

အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အဆင့် ကိုးယောက်က ဟန်မူယဲ့ကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်နေသည်။

ဟန်မူယဲ့က ဓားနှစ်လက်ကိုင်ထားပြီး သူတို့နှင့် လက်ရည်တူ တိုက်ခိုက်နိုင်သည်။

“ဘုန်း”

အောက်ပြုတ်ကျသွားသော လူသန်ကြီးက ပြန်ရောက်လာပြီး ပုဆိန်ဖြင့် ခုတ်ချသည်။

ဟန်မူယဲ့က ပုဆိန်ကို တားဆီးလိုက်ပြီး ပေတစ်ထောင်အထိ နောက်ဆုတ်သည်။

လူကိုးယောက်က လေးနက်သောမျက်နှာထားဖြင့် သူ့ကို ဝိုင်းရံထားသည်။

“တကယ်အထင်ကြီးစရာပဲ”

“ဆုကြေးက အရမ်းမြင့်နေတာ မထူးဆန်းတော့ပါဘူး”

အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူက ဆွဲဆောင်မှုတချို့ကို ထုတ်လွှတ်ပြီး ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

တခြားလူများကလည်း ခေါင်းညိတ်သည်။ သူတို့၏ သွေးနှင့်ချီသည် အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အဆင့်နှင့် လိုက်ဖက်ညီနေသည်။

သူတို့က အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ထုတ်မသုံးရသေးပေ။

ဟန်မူယဲ့က ရှေ့တွင်ရှိသော လူများကို ကြည့်လိုက်ပြီး ဓားမြှောက်သည်။ ရွှေကျီးကန်းပုံရိပ်သည် သူ့နောက်တွင် ပေါ်လာသည်။

ထိုပုံရိပ် ပေါ်လာ‌သောအခါ လူတိုင်းက လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်လိုက်ကြသည်။

ဟန်မူယဲ့၏ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်သည် အလွန်သိပ်သည်းပြီး ရွှေအလင်းဖြင့် တောက်ပနေသည်။

ထိုအစစ်အမှန်ဝိညာဉ်မျိုးက ဒုတိယအဆင့်နှင့် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။

ဟန်မူယဲ့က ရယ်လိုက်ပြီး ဓားမြှောက်သည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် အဆုံးမရှိသော မီးတောက်များကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

ရွှေကျီးကန်းမီးတောက် ဖြစ်သည်။

ထိုရွှေကျီးကန်းမီးတောက်က ရွှေရောင်ဖြစ်ပြီး မျက်လုံးဖြင့် တိုက်ရိုက်မကြည့်နိုင်အောင် တောက်ပသည်။

ဓားအလင်းနှင့် မီးတောက်က ပေါင်းစပ်သွားပြီး ပေတစ်ထောင်ပတ်ဝန်းကျင်ကို မီးပင်လယ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသည်။

အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အဆင့် ကိုးယောက်က ဓားနှစ်လက်ကိုင်ထားသော ဟန်မူယဲ့ဆီသို့ မချဉ်းကပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

မီးပင်လယ်သည် ကောင်းကင်ကို အလင်းပေးနေသည်။

“ဟမ့်၊ အမှိုက်တွေ”

လေထုထဲတွင် အသံတစ်သံ ထွက်လာသည်။

ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်နှင့် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် လူတစ်ယောက်သည် နောက်ကျောတွင် အဖြူရောင်တောင်ပံတစ်စုံကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူက လှံရှည်ဖြင့် ဟန်မူယဲ့၏နောက်ကျောကို ရုတ်တရက် ထိုးချလိုက်သည်။

ဟန်မူယဲ့က ဓားဖြင့် ကာကွယ်လိုက်သော်လည်း အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

“အစစ်အမှန်ဝိညာဉ် ဒုတိယအဆင့်၊ သွေးမျိုးဆက်စွမ်းအား”

ဟန်မူယဲ့က ခပ်အုပ်အုပ် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

အဝေးတစ်နေရာတွင် ကြက်သွေးရောင်မီးတောက်များက သူတို့ဆီသို့ ပျံသန်းလာနေသည်။

“ဖီးနစ်မျိုးနွယ်တွေပဲ”

အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အဆင့် ကိုးယောက်က ထိတ်လန့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လူစုခွဲသည်။

ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်နှင့်လူက လှံရှည်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ပြုတ်ကျသွားသော ဟန်မူယဲ့၏ ရုပ်ခန္ဓာကို ဖျက်ဆီးသည်။

“ဘုန်း”

အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်ပျက်စီးမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အလင်းတန်းသည် ကောင်းကင်အထိ ရောက်သွားသည်။

ဟန်မူယဲ့က သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်နှင့်လူက ရယ်လိုက်ပြီး အဝေးသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

ကျန်ရှိနေသော အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အဆင့် ကိုးယောက်ကလည်း ရယ်မောလိုက်ပြီး ထွက်သွားကြသည်။

ခဏအကြာတွင် ဖုန်းမင်ထိုက်နှင့် ဖုန်းချီက လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ရောက်လာကြသည်။

“အမဲလိုက်ခံရတာ ဘယ်သူလဲ”

ဖုန်းမင်ထိုက်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးပြူးသွားသည်။ သူက ညင်သာစွာ ပြောသည်။

“ခေါင်းဆောင်ဟန်လား”

ဖုန်းချီက မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။

သူက ဟန်မူယဲ့၏ခွန်အားကို နားလည်သည်။

သူ့မွေးစားအဖေက စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်အောင် သန်မာသည်။

သို့သော် သူတို့က ပူးပေါင်း၍ တိုက်ခိုက်နေသော အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများကို အာရုံခံမိခဲ့သည်။

ရန်သူများကလည်း အလွန်သန်မာလိမ့်မည်။

‘မွေးစားအဖေက တကယ်ပဲ အမဲလိုက်ခံရတာလား။ မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာက အဲဒီလောက်တောင် အန္တရာယ်များတာလား’

“ဘုန်း”

ထိုအချိန်တွင် မီးတောက်တစ်ခုသည် သူတို့၏ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုမီးတောက်က အဆုံးမရှိသော ရွှေအလင်းကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး ဟန်မူယဲ့က မီးတောက်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

‘ပြန်လည်မွေးဖွားတာလား’

‘ပြန်ပြီး ရှင်သန်လာတာလား’

ဖုန်းမင်ထိုက်နှင့် ဖုန်းချီက မျက်လုံးပြူးနေသည်။

‘တစ်ကိုယ်လုံးပျက်စီးသွားတာတောင် ပြန်ပြီး ရှင်သန်လာသေးတာလား’

‘ကျင့်ကြံခြင်းလောကမှာ ဒီလိုအရာမျိုး ရှိလို့လား’

“အဲဒီတော့ ဒါက ရှင်သန်ခြင်းစည်းမျဉ်းပေါ့။ ကောင်းတယ်”

အသံတစ်သံ ပေါ်ထွက်လာပြီး အနီရောင်အလင်းတစ်ခု ဆင်းသက်လာသည်။

“ဘိုးဘေး”

ဖုန်းချီက အော်ခေါ်လိုက်သည်။

ဖုန်းမင်ထိုက်က လေးစားစွာ ဦးညွတ်သည်။

သူတို့၏ရှေ့တွင် အနီရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်တစ်ယောက်က အနီရောင်ပုလဲလုံးကို ကိုင်ထားပြီး ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်နေသည်။

“ဟန်မူယဲ့က အကြီးအကဲဖီးနစ်ငှက်ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်”

“ကျွန်တော်က ရှင်သန်ခြင်းစည်းမျဉ်းကို အပြည့်အဝ နားမလည်သေးပါဘူး။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အပြုအမူကို အကြီးအကဲက ကျေးဇူးပြုပြီး ခွင့်လွှတ်ပေးပါ”

ဟန်မူယဲ့က ညင်သာစွာ ဦးညွတ်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

နတ်ဘုရားသားရဲ ဖီးနစ်ငှက် ဖြစ်သည်။

ထိုပုဂ္ဂိုလ်မျိုး၏ရှေ့တွင် သူက လေးစားမှုပြရမည်။

နတ်ဘုရားသားရဲများသည် မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာ၏ အစစ်အမှန်သခင်များ ဖြစ်ကြသည်။

မျိုးနွယ်စုများ၏ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ် တတိယအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများသည် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော်လည်း နတ်ဘုရားသားရဲ၏ရှေ့တွင် မလုံလောက်ပေ။

သူ့ရှေ့တွင်ရှိသော လူငယ်ကို အစစ်အမှန်ဝိညာဉ် တတိယအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူက အနိုင်ရမည်မဟုတ်ပေ။

“ငါ့နာမည်က ဖီးနစ်ဆယ့်လေးပဲ”

ဖီးနစ်ငှက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းမီးတောက်ကို ထုတ်လွှတ်သည်။

“သွားကြရအောင်။ ပြီးရင် စကားပြောမယ်”

ထို့နောက် သူ့ပုံရိပ်က ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ယွင်လျန်မြို့၏ မြင့်မားသော ‌တောင်တန်းနောက်တွင် ဖီးနစ်ဆယ့်လေးနှင့် ဟန်မူယဲ့က မျက်နှာချင်းဆိုင်လျက် ထိုင်နေကြသည်။

ဟန်မူယဲ့၏ လက်ထဲတွင် ရွှေကျီးကန်းမီးတောက်တစ်ခု လှုပ်ရှားနေသည်။

သူက ရွှေကျီးကန်းမီးတောက် တစ်သိန်းကို အသုံးပြုပြီး ဖီးနစ်ငှက်၏ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းမီးတောက် တစ်သောင်းကို လဲလှယ်မည်။

ဆယ်ခုအတွက် တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဟန်မူယဲ့က ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းမီးတောက်ကို သန့်စင်ပြီး ရွှေကျီးကန်းမီးတောက်ကို အဆင့်မြှင့်နိုင်လိမ့်မည်။

ထို့အပြင် မီးတောက်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော သူ၏ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်ကလည်း ပိုမိုသန်မာလာလိမ့်မည်။

မီးတောက်များကို လဲလှယ်ပြီးသောအခါတွင် ဟန်မူယဲ့က လေးနက်သောမျက်နှာထားဖြင့် ရွှေရောင်ပုလဲတစ်လုံးကို ထုတ်ပေးသည်။

“အကြီးအကဲ၊ ဒါက ကျွန်တော်စုစည်းထားတဲ့ ရှင်သန်ခြင်းစည်းမျဉ်းပါ”