နက်ရှိုင်းစွာ နစ်မြုပ်ခြင်း..

ဘာသာပြန် = စနိုးဝှိုက်

လူတိုင်း အံ့ဩနေခဲ့တယ်..။

မြို့သားတွေဟာ ခြူးယွန် ဆီကနေ အကြည့်ကို မခွာနိုင်ကြတော့ပါဘူး..။ဒါက အတော်ကို ချဲ့ကားနေခဲ့တာပါ..။

သူတို့ကြည့်နေရင်း နဲ့ ရှက်ရွံ့မိတာက..ဒီလူက..သူ့ရဲ့ ချဲ့ကားလွနိးတဲ့ အမူအရာကိုတောင် သူသတိမထားမိဘဲ ဖြစ်နေတာပါ..။

ခြူးယွန်က တော့ သူ့ရဲ့ ကမ္ဘာကြီးမှာ သူနစ်မြုပ်နေခဲ့ပါပြီ..။သူစားနေတဲ့ ပန်ကိတ်က သူ့ကို အတူညီတဲ့ ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုဆီ ခေါ်သွားပေးနေခဲ့ပါတယ်..။

သူ့ကြည့်ရတာ...နေပူပူကြီးထဲမှာ..အပြာရောင် ပင်လယ်ထဲ ကူးခတ်နေရ သလိုပါပဲ..။

သူ့ ရဲ့ အရင်တုနိးက အကြောင်းတွေကို ပြန်တွေးနေမိတယ်..။သူ တက္ကသိုလ်မှာ ကျောင်းတက်ခဲ့တဲ့ အချိန်ကနေ စပြီး အလုပ်ရခဲ့တဲ့အချိနိအထိပါပဲ..။သူ့ရဲ့ ပထမဆုံး အလုပ်တုနိးက သူအတော်ကို ကြောက်ရွံ့ခဲ့ရတာပါ..။

သတင်းထောက် တစ်ယောက်ဖြစ်လာဖို...

သူ့ ရဲ့ ဘဝခရီးကို ရှေ့ဆက်နေတုနိးမှာ..သူဟာ အမှန်တရားတွေကို..ဆွေးနွေးမူတွေနဲ့ နတ်ဆိုးဆန်တဲ့ အပြုအမူတွေ ကြားမှာ..ဖုံးကွယ်ထားတယ် လို့ခံစားနေရပါတယ်..။တစ်ခါတစ်လေ မှာ သူတကယ်ခိုင်မာတဲ့ သက်သေအထောက်အထား တွေ ရှာတွေ့ခဲ့ရင်တောင်..အဆုံးမှာ ညှိနှိုင်းဆွေးနွေးမူတွေ ကြောင့် ဆုံးရှုံူပြီး အမှန်တရား မပေါ်ပေါက်ခဲ့တာတေ္ွ ရှိပါတယ်..။

"ငါ့ရဲ့ တန်ဖိုးနဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာ အတွက် ကိုယ့်လမ်းကြောင်း အတိုင်းရှေ့ဆကိရမယ်..."

ရုတိတရက် ခြူးယွန် ရေရွတ် လိုက်တာပါ..

"ဒါက အရမ်းအရသာ ရှိလွန်းတယ်.."

ခြူးယွန် မျက်လုံးဖွင့်လာခဲ့ပြီး ပြောလိုက်တယ်..။သူ လက်တွေက တော့ အနည်းငယ် တုန္ရီနေလို့ပါ..။ဒီလောက် အရသာ ရှိတဲ့ ပန်ကိတ်ကို စားဖူးတာ သူ့ရဲ့ ဘဝမှာ ပထမဆုံးပါပဲ..။သူ့ရဲ့ စိတ်ဝိဥာဥ်တောငိ အသစ်ပြန်မွေးဖွားလာတယ်လို့ ခံစားနေရပါတယ်..။

ယင်းနောက် သူ့လက်ထဲက ကျန်နေသေးတဲ့ ပန်ကိတ်ကို ကြည့်လိုက်တယ်..။သူ ချက်ချငိး ပါးစပ်ဟပြီး အကုနိလံူးကို တစ်ခါတည်း စားလိုက်ပါတော့တယ်..။

"မာစတာ လင်း..ခင်ဗျားရဲ့ ပန်ကိတ်တွေက အရမ်း အရသာရှိလွနိးတယ်..။ကျွန်တော် စကားလုံးတွေနဲ့ တောငိ မဖော်ပြတတ်တော့ဘူး.."

ခြူးယွန် ကျေနပ်အားရစွာ ပြောလိူက်တာပါ..။သူ မျက်ရည်တွေကို သုတ်လိုက်တယ်..။ဒါက လူသန်းပေါင်းများစွာကို လှုပ်ခတ်နိုင်လောက်တဲ့ အစားအစာ မျိုးပါပဲ..။

တစ်ချိန်ထဲမှာပဲ..သူ့ကိုယ်သူ ဒီလောက်ချဲ့ကား တဲ့ အမူအရာ လုပ်မိမယ် လို့ မတွေးမိခဲ့ပေ..။သို့ပေမယ့် သူ ဒီအရာကို လုံးဝဂရုမစိုက်ပါဘူး..။ဒီ အမူအရာတွေက သူ့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ခံစားချက်တွေပါ..။

လင်းဖန် ပြုံးလိုက်တယ်..။

"ငါ့ရဲ့ ပန်ကိတ်တွေက အမြဲတမ်း အရသာရှိနေတာလေ.."

စွယ်စုံကျွမ်းရဲ့ ချက်ပြုတ်နည်း အညွှန်းကြောင့် ပန်ကိတ်တွေက နတ်ဘုရားဆန်လောက်အောင် ကောင်းမွန်နေခဲ့တာပါ..။

ဘဝမှာ အောင်မြင်ဖို့ ဆိုရင် ယုံကြည်မူရှိဖို့ လိုအပ်တယ်လို့ လင်းဖန် ခံစားနေရပါတယ်..။

ဆိုင်ထဲတွင်..။

ဟီချန်းဟန် သတင်းထောက်ရဲ့ အမူအရာကို ကြည့်ပြီး အံ့ဩသွားခဲ့တယ်..။

"ဒါက တမင်တကာ လုပ်နေတာကြီး မဟုတိဘူးလား.."

"ဟုတ်တယ် ပန်ကိတ်က ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီလောက်အထိ အရသာ ရှိနိုင်မှာလဲ..."

"ငါ သာ မာစတာ လင်းကို မသိထားရင်..သူက မာစတာ လင်းရဲ့ သရုပ်ဆောင် လို့တောင် ထင်မိမှာ..."

"ငါလည်း မာစတာ လင်းဆီကနေ တစ်ခုလောက်သွားတောင်းရမယိ.."

ဝမ်မင်ယန် ပြုံးလိုက်တယ်..။

"ခင်ဗျား အမြန်သွားတန်းစီသင့်တယ်နော်..။လူအရမ်းများလာပြီ ဆိုရင် ပိုက်ဆံပေးဝယ်ဖို့တောင် လွယ်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး.."

ဂျင်မင်ယန် ပြောလိုက်တယ်..။

"မင်းက မာစတာ လင်းရဲ့ ပန်ကိတ်ကို စာဖူးတာလား.."

ဝမ်မင်ယန် ပြုံးလိုက်တယ်..။

"ဒါပေါ့..တကယ်တော့ မာစတာ လင်းမှာ ခင်ဗျားတို့ိကို အံ့ဩစေနိုင်တဲ့ ကျွမ်းကျင်မူတွေ အများကြီးရှိသေးတယ်..။ခင်ဗျားတို့ အားလုံး ဒါကို သိဦးမှာ မဟုတ်ဘူး..။ကျုပ်သာ သူချက်တဲ့ ဟင်းပွဲတွေ အကြောင်း ပြောရမယ် ဆိုရင်..တကယ့် နိဗ္ဗာန်ဘုံ ရောက်နေတဲ့ အတိုင်းပဲ လို့တောင် ပြောချင်တယ်.."

…

ခြူးယွန်ဟာ ပထမဆုံး ပန်ကိတ်ကို စားပြီး နစ်မြုပ်သွားခဲ့ပါတယ်..။နောာက်ဆုံးတော့ မာစတာ လင်းရဲ့ ပန်ကိတ်တွေက ဘယ်လောက်တောင် အရသာရှိလဲ ဆိုတာ သူသိလိုက်ရပါပြီ..။မာစတာ လင်းရဲ့ ပန်ကိတ်ကို တစ်ခြား အစားအသောက်တွေက ယှဥိနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး..။

အဲ့အချိနိမှာပဲ သူ့ကို ကြည့်နေတဲ့ မြို့သားတွေဟာ ပြောလာခဲ့တယိ..။

"ဒါက ချဲ့ကားနေတာမလား..ပန်ကိတ်က အဲလောက်တောင် အရသာရှိလို့လား.."

"ငါလည်းမသိဘူးလေ..ခနနေ စားရတော့မှာပဲကို.."

"လိုင်းပေါ်မှာတော့ မာစတာ လင်းရဲ့ ပန်ကိတ်တွေက အရမ်းအရသာရှိတာ ကြားဘူးတယိ..။ဒါပေမယ့် ဒီလောက်ကြီးတော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူး.။ဒီငနဲ ရဲ့ အမူအရာက တကယ််ကြောက်ဖို့ ကောင်းတယ်နော်.."

လင်းဖန် ပြုံူပြီးဆွေးနွေးနေကြတဲ့ မြို့သားတွေကို ကြည့်လိုက်ကြပါတယ်..။ယင်းနောက် သူဆွဲဆောငိလိုက်တယ်..။

"မြည်းကြည့်ချင်နေကြပြီလား.."

မြို့သားတွေဟာ တစ်ယောက် မျက်နှာတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြတယ်..။သူတို့ ပန်ကိတ်ကို တကယ်မြည်းကြည့်ချင်နေကြပါပြီ..။

"သူဌေးလေး."

"သူဌေးလေး ကျွန်တော်တို့ ရောက်လာပြီနော်.."

"ဒီမှာ လူတွေများနေပါလား..။မာစတာ လင်း ဆိုင်စဖွင့်တဲ့နေ့က တကယ်ကို ကွဲပြားတာပဲ.."

မြို့သားတွေအုပ်စုလိုက်ဟာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာကြတယ်..။

လင်းဖန် သူတို့ကို ကြည့်ပြီး တိမ်ဖြူလမ်းက လူတွေမှန်း သိလိုက်ပါတယ်..။သူကို ဒီကို တကယ် အားပေးဖို့ လိုက်လာခဲ့ကြတာပါ..။

သူတို့ ဒီကို ရောက်လာတာနဲ့..အကန့်အသတ်မရှိဘူးဆိုတာ သိလိုက်ရတဲ့ အချိနိမှာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့တယ်..။

"ဟားဟား..ဒီကို လာဖို့ ဖန်တီးပေးတဲ့ ဘုရားသခင်ကို ကျေးဇူးတင်ရမယ်..။ငါ အရမ်းကံကောင်းတာပဲ..။ပန်ကိတ်တွေက အခမဲ့ဖြစ်ပြီး..အကန့်မသတ်လည်း မရှိဘူးတဲ့..။သူဌေးလေးရေ တစ်ခုလောက် လုပ်ပေးပါဦး.."

"တန်းစီ..ကျေးဇူးပြုပြှီး တန်စီးပါ..။ငါတို့ ဘယ်နှသ်ကြိမိတောငိ စားပြီးထားကြပြီလဲ..။အခုထိ စည်းမျဥ်းကို မသိသေးဘူးလား.."

"ဟုတ်တယ်..ကျေးဇူးပြုပြီး တန်းစီပါ..။အနာဂတ်မှာ မာစတာ လင်းရဲ့ ပန်ကိတ်ကို စားရဖို့ ဆိုတာက မဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲ.."

"ဟေး..ဒီနေ့က မာစတာ လငိးရဲ့ ပထမဆုံးနေပဲ..။ပန်ကိတ်တွေက အခမဲ့နဲ့ အကန့်အသတ်လည်းမရှိဘူး..။အားလံူး တန်းစီကြရအောင်.."

"အခုတော့ ငါတို့ ပန်ကိတ်ကို ပြန်စားရဖို့ အခွင့်အရေးရပြီ..။မစားရတာ ဘယ်လောက်တောင် ကြာပြီလဲ.."

ထျန်ဟောင်စီရင်စုက မြို့သားတွေဟာ ကြောင်အသွားခဲ့ကြတယ်..။

ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ....။ဘာလို့ လူအများကြီး ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့တာလဲ...။သူတို့ရဲ့ အမူအရာကလည်း..ပျော်ရွှင်နေကြတဲ့ ပုံပေါ်နေခဲ့ပါတယ်..။

တစ်ချို့လူတွေဟာ ပိုပြီး သိချငိလာခဲ့တယ်..။

"မာစတာ လင်းရဲ့ ပန်ကိတ်တွေက အဲလောက်တောင် အရသာ ရှိလို့လား..."

သူတို့က မာစတာ လင်းရဲ့ ပန်ကိတ်ကို တစ်ခါမှ မစားဖူးကြတဲ့ အတွက် သိချင်တာကတော့ ပုံမှန်ပါပဲ..။သာမန် ပန်ကိတ်တွေကို သူတို့ လုံးဝစိတ်ဝင်စားကြမှာ မဟုတ်ပေမယ့် လညး် ဒီတစ်ခါတော့ မတူညီတော့ပေ..။

"ဒါပေါ့..ဒါက မာစတာ လင်းရဲ့ ပန်ကိတ်တွေလေ..။လမ်းဘေးက ဒေါ်လာ ၅၀ ..၆၀ တန်ပန်ကိတ်တွေနဲ့ တူတူပဲ လို့များ ထင်နေတာလား..။ဒါက လုံးဝ မတူညီတဲ့ အရာနှစ်ခုပဲ..ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးလို ကွဲပြားတယ်။ိအချိန်မှာတောင် မမြည်းကြည့်ဖူး ဆိုရင် တော့ မင်းရဲ့ အရှုံးပဲ.."

"ဟုတ်တယ် မာစတာ လင်းရဲ့ ပန်ကိတ်တွေက ဒုတိယဆိုတာ မရှိဘူး..။မင်းတို့ ဒီနားမှာ နေကြတာ တကယ်ကို ကံကောင်းတယ် လို့ပြောလို့ရတယ်.."

ကာစတနိမာ အဟောင်းတွေဟာ များပြားလှတဲ့ မှတ်ချက်တွေ ပေးနေကြပြီး..ထျန်ဟောင် စီရင်စုက လူတွေက တော့ ကြောင်အနေကြပါတယ်..။

ဒါက အမှန်တရားဖို့ ပြောရအောင်လညး်..အရမ်း လုပ်ကြံနေသလို ဖြစ်နေခဲ့တာပါ..။

သို့ပေမယ့် ဒီလူတွေရဲ့ အမူအရာကြည့်ရတာတော့ ဟန်ဆောင်နေတာနဲ့ လုံးဝကို မတူကြပေ..။

ရုတ်တရက် လူတစ်ချို့ဟာ ထအော်လိုက်ကြတယိ..။သူတို့ အဲ့လူတွေကို လှည့်ကြည့်တဲ့ အချိန်မှာတော့ ကြောင်အသွားခဲ့ကြပါတယ်..။သူတို့ရဲ့ အမူအရာတွေက တကယ် နတ်ဆိုး ဆန်ဆန်ပါပဲ..။

ခပ်ဝဝ ဂတုံးပြောင် လူကြီး တစ်ယောက်ဟာ..ပန်ကိတ်အပေါ်မှာ နစ်မြုပ်နေတဲ့ ပုံပေါ်ပြီး..တစ်ခြား လူတွေရဲ့ အတွေးတွေကို တောင် ဂရုစိုက်မနေတောပြါဘူး..။သူ့ရဲ့ မျက်လုံးထောင့်မှာတော့ မျက်ရည်တွေညာ စီးကျနေလို့ပါ..။

"ငါ သူဌေးလေးရဲ့ ပန်ကိတ်ကို စားလိုက်တဲ့ အချိန်တိုင်း..စိတ်သက်သာရာရသွားသလိုပဲ..။ဒါက ငါ့မှာ ရှိနေတဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မူတွေကို အဝေးကို ဖယ်ရှားပေးလိုက်တယ်.."

ရုတ်တရက် ပိုပြီး နတ်ဆိုးဆန်တဲ့ အမူအရာတွေ လူအုပ်ထဲမှာ ပေါ်လာနေခဲ့ပါပြီ..။

သူတို့ရဲ့ လက်ထဲမှာတော့ ပန်ကိတ်တွေ ကိုယ်စီ ရှိနေကြလို့ပါ..။

လင်းဖန် ပြုံးလိုက်တယ်..။သူ ဒီ ချဲ့ကားတဲ့ အမူအရာတွေကို လံူးဝ ဂရုမစိုက်ပါဘူး..။ပန်ကိတ်ကြောင့် ဖြစ်လာတဲ့ ဒီမြင်ကွင်းတွေကို သူရိုးနေခဲ့ပါပြီ..။

ဆယ်ကျော်သက်လေးတစ်ယောက်ဟာ ရေရွတ်လိုက်တယ်..။

"ပန်ကိတ်ရဲ့ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေက မှော်ဆန်နေလို့လား.။စားပြီးတဲ့ လူတွေရဲ့ အမူအရာတွေက ရုပ်ပြကာတွန်းတွေထဲက ချဲ့ကားတဲ့ အမူအရာတွေ အတိုင်းပဲ..။သူတို့ အဲလောက်အထိ ချဲ့ကားဖို့ လိုလို့လား.."

ဒီအမူအရာတွေကို ကြည့်ပြီး ထျန်ဟောင် စီရင်စုက ကာစတန်မာတွေဟာ သိချင်စိတ်ဖြစ်နေခဲ့ကြပါတယ်..။ဒါက တကယ်ဟုတိရဲ့ လားဆိုတာကို သူတို့စားကြည့်ချငိနေကြပါပြီ..။

ဘေးနားက ဆိုင်ပိုင်ရှငိတွေဟာ တော့ လူတွေ အပြိုင်အဆိုင် မခေါ်ကြပါဘူး..။မာစတာ လင်း ပန်ကိတ်တွေရဲ့ စွမ်းရည်က ဘယ်လိုရှိလဲ သူတို့ သိထားကြပါတယ်..။စားပြီးတဲ့ လူတိုင်းဟာ ကျိန်းသေစွဲလမ်းသွားကြရတော့မှာပါ.။

ဒီမြို့သားတွေဟာတော့ မာစတာ လင်း ပန်ကိတ်တွေရဲ့ ထိန်းချုပ်မူအောက်ကို ရောက်သွားကြရမှာပါ..။သူတို့ ဘယ်လိုမှ ရုန်းထွက်နိုင်မှာ မဟုတ်ပဲ..ပိုပိုပြီး နစ်မြပ်ဖို့သာ ရှိပါတော့တယိ..။