အခန်း (၁၁၅၂)

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းငါးရာတွင် ဖီးနစ်ဆယ့်လေးက ဟန်မူယဲ့နှင့် တစ်ကြိမ်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

ဖုန်းချီက ထိုတိုက်ပွဲ၏ရလဒ်ကို အလွန်သိချင်နေသည်။

သို့သော် ဖီးနစ်ဆယ့်လေးက ပြောမပြခဲ့ပေ။

ထိုအချိန်မှစ၍ ဟန်မူယဲ့က နောက်တစ်ကြိမ် မတိုက်ခိုက်တော့ပေ။

နှစ်တစ်ထောင်ကျော် ကြာသွားသောအခါ မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာ၏ ကောင်းကင်တာအိုက ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောင်းလဲလာသည်။

ကောင်းကင်သည် ရွှေအလင်းဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး မရေမတွက်နိုင်သော သဘာဝစွမ်းအင်အလင်းများက သွယ်ယှက်နေကြသည်။

အင်မော်တယ်စွမ်းအင်သည် ကောင်းကင်တာအို၏ မူလရင်းမြစ်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားသည်။

အင်မော်တယ်စွမ်းအင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ယခုအချိန်တွင် မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာ၏ ကောင်းကင်တာအိုက အပျက်အစီးနယ်မြေအဖြစ် ပြောင်းလဲမသွားခင်ထက် ပိုမိုသန်မာလာသည်။

ထောင်ချီသော နတ်ဘုရားသားရဲများက မျိုးနွယ်စု၏ အမွေအနှစ်စည်းမျဉ်းကို ကောင်းကင်တာအိုနှင့် ပေါင်းစပ်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုနတ်ဘုရားသားရဲများ၏ ပြောစကားအရ မူလကမ္ဘာတွင် ထိုသို့ လုပ်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် ရန်သူက မည်မျှပင် သန်မာပါစေ မူလကမ္ဘာ၏ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဖျက်ဆီးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာ၏ အတွင်းပိုင်းရှိ မီးတောက်များနှင့်ပြည့်နှက်နေသော တောင်စောင်းတစ်ခုတွင် ဖြစ်သည်။

ဟန်မူယဲ့က လေးနက်သောမျက်နှာထားဖြင့် တောင်စောင်း၏ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်။

တောင်စောင်းပေါ်တွင် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူအိုကြီးတစ်ယောက် ရှိသည်။

လူအိုကြီးက တည်ငြိမ်နေသော မျက်နှာထားဖြင့် ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများက ရွှေရောင်ဖြစ်သည်။

“ငါက မင်းကို စောင့်နေတာ အတော်ကြာပြီ”

လူအိုကြီးက ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။ ရွှေကျီးကန်းပုံရိပ်သည် သူ့နောက်တွင် ပေါ်လာသည်။

မဟာနေမင်းရွှေကျီးကန်းသည် လောကတွင် တစ်ကောင်သာရှိနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် သူက မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာ၏ အတွင်းပိုင်းတွင် နှစ်ပေါင်းမရေမတွက်နိုင်အောင် နေထိုင်ပြီး အပြင်ဘက်သို့ တစ်ခါမှ ထွက်မလာခဲ့ပေ။

“မင်းရောက်လာမယ်လို့ မဟာနေမင်းက ပြောထားတယ်”

ဟန်မူယဲ့က သူတို့နှင့် ဆက်သွယ်လိုက်ပြီး ထူးခြားသော လျှို့ဝှက်ချက်များကို သူတို့က ကြိုတင်တွက်ချက်ထားကြောင်း သိလာခဲ့သည်။

သူ၏ ရောက်ရှိလာခြင်းလည်း ပါဝင်နေသည်။

“မင်းက သေချာတွေးပြီးပြီလား”

လူအိုကြီးက ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ညင်သာစွာပြောသည်။

“ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်ရဲ့ အမွေအနှစ်စွမ်းအားက ကောင်းကင်တာအိုနဲ့ ပေါင်းစပ်သွားရင် ကပ်ဘေးက အမှန်တကယ် စတင်လာလိမ့်မယ်”

ကပ်ဘေးက အမှန်တကယ် စတင်လာမည်။

ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်၏ သွေးမျိုးဆက်သည် သော့ချက်ဖြစ်နေသည်။

ဟန်မူယဲ့က ထိုအကြောင်းကို မတွေးမိခဲ့ပေ။

“ကောင်လေး၊ ခွန်းဝူရဲ့အပြင်ဘက်မှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ အပြင်လူတွေက ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်နေတယ်။ ခွန်းဝူက ဖြည်းဖြည်းချင်း အားနည်းလာတယ်”

“မင်းက မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာရဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေအတွက် လမ်းဖွင့်ပေးပြီး ခွန်းဝူကို ကာကွယ်ရမယ်”

ထိုအချိန်တွင် အသံတစ်သံ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဉာဏ်အလင်းသားရဲ ဖြစ်သည်။

ဟန်မူယဲ့က နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးပြနေသော အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် မူဝမ်ကို မြင်ရသည်။

“အစ်ကိုဟန်”

မူဝမ်က အံ့ဖွယ်ကိုးပါးတောင်တွင် ရှိနေစဉ်ကအတိုင်း ညင်သာစွာ ခေါ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လောကကြီးတစ်ခုလုံးက တောက်ပသွားပုံပေါ်သည်။

မူဝမ်၏ ပွေ့ဖက်မှုကြားတွင်ရှိနေသော ဉာဏ်အလင်းသားရဲက ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

“ကောင်မလေး၊ နင်က နှလုံးခုန်မြန်နေတယ်။ ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ”

ဉာဏ်အလင်းသားရဲက ခွန်းဝူကို လမ်းကြောင်းဖွင့်ရန် စွမ်းအားမရှိတော့ပေ။ ခွန်းဝူတွင်ရှိသော ကျွမ်းကျင်သူများကလည်း အပြင်သို့ ထွက်မလာနိုင်ပေ။

ခွန်းဝူသည် မူလကမ္ဘာ၏ နောက်ဆုံးအစိတ်အပိုင်း ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးလှောင်အိမ်ဟု ပြောလျှင်လည်း အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

ပြင်ပကမ္ဘာ၏ ကျွမ်းကျင်သူများက ထိုအစိတ်အပိုင်းကို ချန်ထားခဲ့ကြသည်။

သူတို့က ခွန်းဝူတွင်ရှိသော နတ်ဘုရားသားရဲများ ကြီးပြင်းလာပြီး သတ်ဖြတ်နိုင်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ ခွန်းဝူ၏ အပြင်ဘက်တွင်ရှိသော လူများက အားကောင်းသော ကျင့်ကြံသူများနှင့် မတူပေ။

“လောကကြီးက အရမ်းကျယ်ပြန့်လွန်းတယ်”

“လောကကြီးရဲ့အဆုံးသတ်ကို ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူး”

ဉာဏ်အလင်းသားရဲက တီးတိုးပြောသည်။

အစပိုင်းတွင် မူလကမ္ဘာသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဗဟိုချက်ဖြစ်သည်ဟု သူတို့က ထင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ပြင်ပကမ္ဘာ၏ ကျွမ်းကျင်သူများ ရောက်လာပြီး မူလကမ္ဘာကို ဖျက်ဆီးလိုက်သောအခါ သူတို့က နားလည်သွားခဲ့သည်။

“ငါက ခွန်းဝူကို ပျက်စီးသွားအောင် ပစ်ထားလိုက်ရမလား ဒါမှမဟုတ် ကာကွယ်ပေးရမလား ဆိုတာကို မသိတော့ဘူး”

ဉာဏ်အလင်းသားရဲက ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ညင်သာစွာ ပြောသည်။

“အဲဒါက နင့်ရဲ့ ရွေးချယ်မှုအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်”

ကပ်ဘေးကို စတင်လိုက်လျှင် မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာက ပြန်လည်ဖြစ်တည်လာလိမ့်မည်။ မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာ၏ မျိုးနွယ်စုများက အပြင်ဘက်သို့ ထွက်လာပြီး ခွန်းဝူကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ရန်သူများနှင့် တိုက်ခိုက်နိုင်မည်။

သို့မဟုတ် ကပ်ဘေးကို မစတင်ဘဲ မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားစေမည်။ ခွန်းဝူက ပျက်စီးသွားပြီး မူလကမ္ဘာ၏ မျိုးနွယ်စုများက ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မည်။

ထိုရွေးချယ်မှုသည် ဟန်မူယဲ့အပေါ်တွင် မူတည်နေသည်။

“ခွန်းဝူက ဘယ်လိုပုံစံမျိုးလဲ”

ဟန်မူယဲ့က စဉ်းစားကြည့်လိုက်ပြီး တီးတိုးပြောသည်။

“မူလကမ္ဘာရဲ့ပုံစံကို အဲဒီမှာ မြင်နိုင်တယ်”

ဉာဏ်အလင်းသားရဲက ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်သည်။

“ကောင်းပြီ။ ငါ့ရဲ့ နောက်ဆုံးစွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး ခွန်းဝူကို မြင်နိုင်အောင် ပြပေးမယ်”

ဉာဏ်အလင်းသားရဲ၏ နဖူးတွင်ရှိသော ဒေါင်လိုက်မျက်လုံးက ပွင့်လာသည်။

ရွှေအလင်းသည် ဟန်မူယဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရစ်ပတ်လိုက်သည်။

ဟန်မူယဲ့က တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါနေပြီး ပြောင်းလဲသွားသော မြင်ကွင်းကို မြင်ရသည်။

သူက တံခါးတစ်ချပ်၏ရှေ့သို့ ‌ရောက်လာသည်ဟု ထင်ရသည်။ တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်လျှင် သူက တခြားကမ္ဘာသို့ ရောက်သွားလိမ့်မည်။

သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး လက်လေးဖက်နှင့် မျက်လုံးသုံးလုံးရှိသော မျိုးနွယ်စုကို မြင်ရသည်။

သူတို့က ရှေ့တွင်ရှိသော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ခမ်းနားသည့်ကမ္ဘာကို အစွမ်းကုန်တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

ကမ္ဘာ၏ အပြင်ဘက်တွင်ရှိသော အလင်းလွှာက အစက်အပျောက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဟန်မူယဲ့က တံခါးကို တွန်းဖွင့်ပြီး အထဲသို့ ဝင်သွားသည်။

အားကောင်းသော အငွေ့အသက်သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စိမ့်ဝင်လာသည်။

ရှေးခေတ်၏ ရှေးကျသောအငွေ့အသက် ဖြစ်သည်။

သူက သွေးနှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို နေရာတိုင်းတွင် မြင်နေရသည်။ လောကတစ်ခုလုံးက အနီရောင်သန်းနေသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော အရိုးစုများသည် တောင်တစ်လုံးသဖွယ် စုပုံနေသည်။

‘ဒါက ခွန်းဝူလား’

‘ခွန်းဝူက မူလကမ္ဘာရဲ့ နောက်ဆုံးအစိတ်အပိုင်း မဟုတ်ဘူးလား။ နတ်ဘုရားသားရဲတွေရဲ့ ရည်မှန်းချက်ပန်းတိုင်လေ။ ဘာဖြစ်လို့ ဒီလိုမျိုး ဖြစ်နေတာလဲ’

“ဂါး ....”

ပေတစ်ထောင်ကြီးမားသော သားရဲတစ်ကောင်က ပြေးထွက်လာသည်။ ထိုသားရဲ၏နောက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ပုရွက်ဆိတ်များ ပါလာကြသည်။ ထိုပုရွက်ဆိတ်များက သားရဲကို ကိုက်ခဲပြီး ဝါးမြိုပစ်လိုက်ကြသည်။

အဝေးတစ်နေရာတွင် တောင်တစ်လုံးသဖွယ်မြင့်မားသော သားရဲတစ်ကောင်က ပျံသန်းလာပြီး ရှေ့တွင်ရှိသော ဒါဇင်ချီနေသည့်သားရဲများကို အသားပြားဖြစ်သွားအောင် ဖိချလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ထွက်သွားသည်။

“ဝှစ် ....”

ရွှေရောင်ငှက်တစ်‌ကောင်သည် ထိုးဆင်းလာပြီး ဟန်မူယဲ့၏ပုံရိပ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

မြင်ကွင်းများအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဟန်မူယဲ့က မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။

“အဲဒါက .... ခွန်းဝူလား”

သူက ညင်သာစွာပြောသည်။

ဉာဏ်အလင်းသားရဲက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး တီးတိုးပြောသည်။

“အဲဒါက ခွန်းဝူပဲ”

သူက ခါးသီးနေသောအပြုံးဖြင့် ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်သည်။

“ခွန်းဝူက ဘယ်လိုဖြစ်မယ်လို့ နင်ထင်နေတာလဲ။ မူလကမ္ဘာက သားရဲတွေရဲ့ကမ္ဘာလေ”

သူက မူလကမ္ဘာကို မည်သို့ ထင်ခဲ့သနည်း။

နတ်ဘုရားသားရဲများနှင့် ပြည့်နှက်နေသော ကမ္ဘာသည် ထိုသို့ပင် ဖြစ်နေလိမ့်မည်။

မူလကမ္ဘာသည် အမြဲတမ်း ဖရိုဖရဲဖြစ်နေခဲ့သည်။

“ခွန်းဝူ ပျက်စီးသွားပြီး နတ်ဘုရားသားရဲတွေ ထွက်လာရင် ဘယ်လိုဖြစ်သွားမှာလဲ”

ဟန်မူယဲ့က ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ရှိသော လူများကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူ့ဘေးတွင် ဖီးနစ်ဆယ့်လေးနှင့် တခြားနတ်ဘုရားသားရဲများ ရှိနေကြသည်။

“အဲဒါက နောက်ထပ်ကပ်ဘေး ဖြစ်လိမ့်မယ်”

ဖီးနစ်ဆယ့်လေးက သူ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

ကပ်ဘေး၏ မူလရင်းမြစ်သည် တစ်ခုတည်းမဟုတ်ပေ။

အစစ်အမှန်ကပ်ဘေးတစ်ခု ဖြစ်လာရန်အတွက် အင်အားစုအမျိုးမျိုး၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို လိုအပ်သည်။

“ငါသိသလောက်တော့ အနည်းဆုံး အစပျိုးနေတဲ့ ကပ်ဘေးခြောက်ခု ရှိတယ်”

အသံတစ်သံ ပေါ်ထွက်လာသည်။

“အဖေ”

မူဝမ်က ညင်သာစွာ ခေါ်လိုက်သည်။

လေထုထဲတွင် အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူအိုကြီးတစ်ယောက်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆင်းသက်လာသည်။

အံ့ဖွယ်ဝိညာဉ်တိုင်းပြည်၏ အစိမ်းရောင်ဧကရာဇ် ဖြစ်သည်။

“အကြီးအကဲက ကောင်းကင်သစ်ပင်ရဲ့ အစစ်အမှန်ပုံစံ မဟုတ်လား”

ဟန်မူယဲ့က အစိမ်းရောင်ဧကရာဇ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး မေးသည်။

ထိုလူ၏ပုံစံက သူနှင့် အလွန်ရင်းနှီးနေသည်။

ကောင်းကင်တက်လှမ်းအင်မော်တယ်ဘုရင် ထုံထျန်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူက အင်မော်တယ်ဘုရင်ထုံထျန်း မဟုတ်ပေ။

“ဟုတ်တယ်”

အစိမ်းရောင်ဧကရာဇ်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ဟန်မူယဲ့ကို ချီးကျူးသည်။

“မင်းက အင်မော်တယ်ဘုရင်ထုံထျန်းနဲ့ တွေ့ပြီးပြီမဟုတ်လား”

“အဲဒါက နဂါးမိကျောင်း ပေါ်ထွက်လာတဲ့ အချိန်တုန်းကပေါ့။ ငါက ဒီနေရာကို ထွက်ပြေးလာပြီး ပုန်းအောင်းနေဖို့ပဲ တတ်နိုင်တယ်”

ကောင်းကင်သစ်ပင်က နဂါးမိကျောင်း၏ဝိညာဉ်နှင့် ရင်မဆိုင်နိုင်ခဲ့ပေ။

“အင်မော်တယ်ဘုရင်ထုံထျန်းက ကပ်ဘေးကို စတင်ခဲ့တဲ့ လူတွေထဲက တစ်ယောက်ပဲ”

“နတ်ဘုရားကလန်ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာရှိတဲ့ အင်အားစုကလည်း ကပ်ဘေးကို စတင်နေတယ်”

“မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာ၊ ခွန်းဝူနဲ့ ခွန်းဝူကို တိုက်ခိုက်နေတဲ့ ပြင်ပလောကမျိုးနွယ်ကလည်း ကပ်ဘေးကို အစပျိုးနေတယ်”

“ပြီးတော့ ကောင်းကင်ချောက်နက်ရဲ့ အတွင်းပိုင်းမှာ ကပ်ဘေးစွမ်းအားတစ်ခု ရှိနေသေးတယ်”

အစိမ်းရောင်ဧကရာဇ်က ဟန်မူယဲ့ကို အားကျစွာကြည့်သည်။

“မင်းက ကပ်ဘေးကို စတင်ခဲ့တဲ့ လူတစ်ယောက်ဖြစ်နေပြီ”

“ငါနဲ့ ကောင်းကင်တစ်သောင်းဧကရာဇ်က ကပ်ဘေးမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့ပဲ တတ်နိုင်လိမ့်မယ်”

ဟန်မူယဲ့က သူကိုယ်တိုင် ကပ်ဘေးကို စတင်နေကြောင်း နားလည်ထားသည်။

သို့သော် အစိမ်းရောင်ဧကရာဇ်နှင့် ကောင်းကင်တစ်သောင်းဧကရာဇ်က ကိုယ့်ကိုယ်သာ ကာကွယ်နိုင်မည်ဟူသော စကားသည် အမှန်မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူတို့မှာ အရံအစီအစဉ်များ ရှိနေလိမ့်မည်။

“ဟားဟား၊ ဒီကောင်မလေးက ငါ့ရဲ့ မျက်ရှုရတနာလေးပဲ။ မင်းက သူ့ကို အနိုင်မကျင့်ရဘူး”

အစိမ်းရောင်ဧကရာဇ်က မူဝမ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ခပ်ဟဟရယ်သည်။

မူဝမ်က ကောင်းကင်သစ်ပင်၏ သွေးမျိုးဆက်အမွေအနှစ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ယခင်က မူဝမ်နှင့် ကောင်းကင်သစ်ပင်၏ ဆက်သွယ်ချက်ကို ‌ ဟန်မူယဲ့က မြက်ရိတ်တံမှတစ်ဆင့် နားလည်ခဲ့သည်။

ကောင်းကင်သစ်ပင်ဖြစ်စေ၊ အင်မော်တယ်ဘုရင်ထုံထျန်းဖြစ်စေ၊ နေရာအနှံ့တွင် ပြန့်ကျဲနေသော မဟာပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများဖြစ်စေ သူတို့အားလုံးက ကပ်ဘေးကို ကျော်လွှားနိုင်ရန် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ပြင်ဆင်နေကြသည်။

မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာနှင့် မူလကမ္ဘာ၏ နတ်ဘုရားသားရဲများ၊ ရှန့်လင်းရွှမ်းကဲ့သို့ မိစ္ဆာသားရဲများသည် နတ်ဘုရားသားရဲများ၏ အစီအစဉ်ပင် ဖြစ်သည်။

“တကယ်လို့ ကျွန်တော်က ကပ်ဘေးကို အစမပျိုးခဲ့ရင် အကြီးအကဲတို့လိုမျိုး ကပ်ဘေးထဲမှာ လှည့်ပတ်သွားလာနေဖို့ပဲ တတ်နိုင်မယ်မဟုတ်လား”

ဟန်မူယဲ့က အစိမ်းရောင်ဧကရာဇ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ယခင်က အင်မော်တယ်ဘုရင်မင်ဟယ်သည် ကပ်ဘေးတွင် ရှောင်ပြေးနေခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သေဆုံးသွားသည်။

ကောင်းကင်တစ်သောင်းချောက်နက်၏ အပျက်အစီးနယ်မြေတိုင်းသည် ကပ်ဘေးတွင် ကျဆုံးသွားခဲ့သည်။ ကပ်ဘေးကို ကျော်လွှားနိုင်မည်ဟု မည်သူမှ သေချာမပြောရဲပေ။