အခန်း (၁၁၅၃)

“ဟုတ်တယ်”

အစိမ်းရောင်ဧကရာဇ်က ခေါင်းညိတ်သည်။

“အဲဒါဆိုရင် ကျွန်တော်က ကပ်ဘေးကို စတင်လိုက်ပြီး မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာရဲ့ ကပ်ဘေးက နောက်ဆုံးအနိုင်ရသူ ဖြစ်လာမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်က ဘယ်လိုဖြစ်သွားမှာလဲ”

ဟန်မူယဲ့က ညင်သာစွာပြောသည်။

သူ့စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါတွင် ရွှေကျီးကန်းက ခပ်ဟဟရယ်လိုက်ပြီး ‌ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်သည်။

“မင်းက မဟာနေမင်းရွှေကျီးကန်းလိုမျိုးပဲ ဒီကပ်ဘေးခေတ်ရဲ့ အရှင်သခင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်”

မဟာနေမင်းရွှေကျီးကန်း ....

ဟန်မူယဲ့က ခေါင်းမော့ကြည့်သည်။

သူက ကပ်ဘေးကို စတင်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အောင်မြင်သွားခဲ့လျှင် ကပ်ဘေး၏အရှင်သခင် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

ထို့နောက် သူနှင့် ရွှေကျီးကန်းတွင် တစ်ယောက်က ထွက်သွားနိုင်မည်။

ထိုအချိန်တွင် မဟာနေမင်းရွှေကျီးကန်းက ပျက်စီးခြင်း၊ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း သို့မဟုတ် ထွက်သွားခြင်းကို ရွေးချယ်နိုင်သည်။

ဟန်မူယဲ့၏ ရွေးချယ်မှုလည်း ဖြစ်လိမ့်မည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်သည် သူ့လက်ထဲတွင် ရှိနေလိမ့်မည်။

ဟန်မူယဲ့က မျက်လုံးမှိတ်လိုက်ပြီး အမျိုးမျိုးသော မြင်ကွင်းများကို မြင်ယောင်ကြည့်သည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ အတားအဆီးကို ဖျက်ဆီးနေသော ပြင်ပလောက၏ ကျွမ်းကျင်သူများ ....

အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်နေသော ခွန်းဝူ၏ နတ်ဘုရားသားရဲများ ....

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဖိနှိပ်ထားသော နတ်ဘုရားကလန် ....

ထိုအရာများအားလုံးထက် မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာ၏ ကပ်ဘေးကို သူကိုယ်တိုင်စတင်လိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းသည်။

သူက ကပ်ဘေးတွင် ရှင်သန်နိုင်ရန် ပြေးလွှားနေရသောလူမျိုး မဖြစ်ချင်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူက ကပ်ဘေးကို ထိန်းချုပ်မည်။

တချို့အရာများသည် သတ်မှတ်ထားပြီးသား ဖြစ်နေသည်။

“ကောင်းပြီ”

ဟန်မူယဲ့က မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးများသည် ရွှေအလင်းဖြင့် တောက်ပနေသည်။

“ကျွန်တော်က မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာရဲ့ ကပ်ဘေးကို စတင်လိုက်မယ်”

ဟန်မူယဲ့၏စကားကြောင့် ဘေးတွင်ရှိနေသော နတ်ဘုရားသားရဲများက ပြုံးလိုက်ကြသည်။

“ကောင်းပြီ။ စလိုက်ရအောင်”

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် ရွှေကျီးကန်းအကြီးအကဲက လှုပ်ရှားသည်။ သူက ဧရာမရွှေကျီးကန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ထိုးတက်သွားသည်။

ရွှေအလင်းစီးကြောင်းများသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရစ်ပတ်ထားသည်။

ဟန်မူယဲ့က လက်မြှောက်သည်။ မ‌ရေမတွက်နိုင်သော လျှပ်စီးကြောင်းများသည် ကောင်းကင်ထက်တွင် စုဝေးလာသည်။

“ဘုန်း”

လျှပ်စီးကြောင်း ဆင်းသက်လာသည်။ လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေပြီး တိမ်တိုက်များ လှုပ်ရှားသွားသည်။

ကောင်းကင်ထက်တွင် တိမ်တိုက်များသည် နေမင်းကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာတစ်ခုလုံးက စတင်တုန်ခါလာသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော တောင်တန်းနှင့် မြစ်များက ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

သက်ရှိအများအပြားက ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း လွင့်ပြယ်သွားကြသည်။

သို့သော် ပိုမိုများပြားသော နယ်မြေအသစ်များ ပေါ်လာသည်။ ပိုမိုများပြားသော သက်ရှိများ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရွှေအလင်းဖြင့် တောက်ပနေပြီး သိပ်သည်းလာသည်။

အပျက်အစီးနယ်မြေသည် ထိတွေ့ကိုင်တွယ်နိုင်သော ကမ္ဘာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလာသည်။

ဟန်မူယဲ့က ပျောက်ကွယ်သွားသော ကျင့်ကြံခြင်းကို ခံစားနိုင်သည်။

သူက အစစ်အမှန်ဝိညာဉ် ဒုတိယအဆင့်နှင့် နီးကပ်နေသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ရွှေကျီးကန်းပုံရိပ်က အားနည်းလာပြီး အင်မော်တယ်သခင် အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်သွားသည်။

ထိုအဆင့်သည် သူ၏ အစစ်အမှန် ကျင့်ကြံဆင့် ဖြစ်သည်။

သူက မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာမှ ထွက်သွားလျှင်ပင် ထိုကျင့်ကြံဆင့်က ပျောက်ကွယ်သွားမည်မဟုတ်ပေ။

မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာသည် ပုံရိပ်ယောင်မှ အစစ်အမှန်အဖြစ် ပြောင်းလဲလာသည်။ အချိန်စီးဆင်းမှုသည် ပြင်ပလောကနှင့် တူညီပြီး စွမ်းအားများက ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

အချိန်တစ်ခုအကြာတွင် မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာသည် ပြင်ပလောကတွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကပ်ဘေးစက်ဝန်းကို စတင်လိမ့်မည်။

ရွှေကျီးကန်းက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်သည်။ ကောင်းကင်ထက်တွင်ရှိသော နေမင်းသည် တုံ့ပြန်နေသည့်အလား တောက်ပလာသည်။

“ကောင်လေး၊ ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်စုကို မင်းဆီမှာ အပ်ခဲ့မယ်”

ကောင်းကင်ထက်တွင် ရွှေကျီးကန်း၏အသံ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဟန်မူယဲ့က ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်းပျောက်ကွယ်သွားသော ရွှေကျီးကန်းပုံရိပ်ကို မြင်ရသည်။

‘ပျောက်ကွယ်သွားတာလား’

‘မဟုတ်ဘူး။ တစ်ခုခု မှားနေတယ်’

ဟန်မူယဲ့က အံ့အားသင့်သွားသည်။

“အကြီးအကဲက မဟာနေမင်းရွှေကျီးကန်းပဲ”

သူ့ရှေ့တွင်ရှိနေသော ရွှေကျီးကန်းသည် မဟာနေမင်းရွှေကျီးကန်း ဖြစ်သည်။

သူက ကောင်းကင်တာအို၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်ခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူက ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒဖြင့် ကောင်းကင်တာအိုဆီသို့ ပြန်သွားနေသည်။

သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကို အသုံးပြုပြီး မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာ၏ ကောင်းကင်တာအိုကို အားဖြည့်ပေးလိမ့်မည်။

စတေးခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟန်မူယဲ့က ကောင်းကင်ထက်တွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသော ရွှေကျီးကန်းကို ကြည့်သည်။ ထို့နောက် တောက်ပနေသော နေမင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး နှလုံးသားတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။

အနာဂတ်တွင် ထိုနေမင်းသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ အစစ်အမှန်နေမင်း ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ မဟာနေမင်းရွှေကျီးကန်းကတော့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သည်။

ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်စုက မဟာနေမင်း၏ကောင်းချီးကို ရတော့မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ကောင်းကင်တာအိုနှင့် ပေါင်းစပ်သွားသော ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်၏ သွေးမျိုးဆက်အမွေအနှစ်က ဆက်လက်တည်ရှိနေလိမ့်မည်။

ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်စု၏ စတေးခြင်းစည်းမျဉ်းလည်း ပါဝင်သည်။

ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်သည် မျိုးနွယ်စုအသီးသီး၏ မရေမတွက်နိုင်သော သက်ရှိများအတွက် စတေးရန် ဆန္ဒရှိသည်။

“ဝီ”

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ စွမ်းအားက ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဟန်မူယဲ့၏ လည်ပင်းတွင်ရှိသော ဉာဏ်အလင်းသားရဲပေးအပ်ခဲ့သည့် အမှတ်အသားက ရွှေရောင်တောက်လာသည်။

ရွှေအလင်းသည် ဓားတိုတစ်လက်အဖြစ် စုစည်းပြီး ဟန်မူယဲ့၏ လက်ထဲသို့ ရောက်လာသည်။

ထိုဓားသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ထိုးခွဲပြီး ခွန်းဝူသို့ လမ်းဖောက်ပေးလိမ့်မည်။

“ခွန်းဝူကို ကယ်တင်မှာလား ဒါမှမဟုတ် ချိပ်ပိတ်ပစ်မှာလား။ နှစ်ခုလုံးအတွက် မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာရဲ့ စွမ်းအားကို လိုအပ်တယ်”

ဟန်မူယဲ့က ဓားတိုကို ကိုင်ထားပြီး သိစိတ်ဖြင့် အာရုံခံကြည့်သည်။ သူ့မျက်နှာက တည်ငြိမ်နေသည်။

သူက အစိမ်းရောင်ဧကရာဇ်ကို လှည့်ကြည့်ပြီး တခြားနတ်ဘုရားသားရဲများကို ဆက်ကြည့်သည်။

“ခင်ဗျားတို့ ခံစားမိတယ်မဟုတ်လား။ ဒီကမ္ဘာက ကျွန်တော့်ကို အမိန့်အာဏာပေးလိုက်တယ်။ ကျွန်တော်ကပဲ ခင်ဗျားတို့ကို ထွက်သွားဖို့ ခွင့်ပြုပေးနိုင်တယ်”

ဓားတိုလေးသည် မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာ၏ အမိန့်အာဏာ ဖြစ်သည်။

မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာမှ ထွက်ခွာရန်အတွက် ဟန်မူယဲ့၏ ဓားတိုကို လိုအပ်သည်။

အစစ်အမှန်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားခဲ့သော မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာ၏ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးသည် အလွန်တည်ငြိမ်ပြီး ချိုးဖျက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

နတ်ဘုရားသားရဲများကလည်း မချိုးဖျက်နိုင်ပေ။

ယခင်က ဤနေရာသည် အပျက်အစီးနယ်မြေဖြစ်သောကြောင့် မည်သူမှ ထွက်မသွားနိုင်ပေ။

ယခု ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးက အလွန်တည်ငြိမ်နေသော်လည်း သူတို့က ထွက်သွားရန် မဖြစ်နိုင်သေးပေ။

ဟန်မူယဲ့က သူတို့အတွက် လမ်းဖွင့်ပေးမှ ထွက်သွားနိုင်လိမ့်မည်။

“မင်းဘာလိုချင်လဲ ပြောလိုက်ပါ”

အသံတစ်သံကို ကြားရသည်။ ခမ်းနားသော ရွှေရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူတစ်ယောက်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ထားပြီး ကောင်းကင်ထက်တွင် ပေါ်လာသည်။

ကောင်းကင်တစ်သောင်းဧကရာဇ် ဖြစ်သည်။

သို့မဟုတ် အင်မော်တယ်ဘုရင်ချန်ယွမ်ဟု ပြောနိုင်သည်။

ဟန်မူယဲ့က သူ့ကို မြင်ဖူးသော်လည်း ပထမဆုံးအကြိမ် ရင်ဆိုင်မိခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုလူသည် ကောင်းကင်တစ်သောင်းချောက်နက်တွင် မြို့တစ်မြို့တည်ဆောက်ပြီး နှစ်ပေါင်းမရေမတွက်နိုင်အောင် စောင့်ဆိုင်းခဲ့သည်။ ထို့နောက် မဟာတောရိုင်းအပျက်အစီးနယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ကောင်းကင်တစ်သောင်းတိုင်းပြည်ကို ထူထောင်ခဲ့သည်။ သူက ကပ်ဘေးစက်ဝန်းကို ထိန်းချုပ်ချင်နေသည်။

အစိမ်းရောင်ဧကရာဇ်ကလည်း အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် အဆုံးတွင် မဟာနေမင်းရွှေကျီးကန်း၊ ဉာဏ်အလင်းသားရဲနှင့် နတ်ဘုရားသားရဲများက ဟန်မူယဲ့ကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ဟန်မူယဲ့က ကပ်ဘေးစက်ဝန်းကို စတင်နိုင်ခဲ့သည်။ သူတို့က ကပ်ဘေးတွင် ပါဝင်ရန် အခွင့်အရေးရခဲ့ပြီး ယှဉ်တွဲတည်ရှိနိုင်လိမ့်မည်။

ကပ်ဘေးစက်ဝန်းတွင် မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာ အနိုင်ရသွားလျှင် သူတို့အားလုံးက လုံလောက်သော အကျိုးအမြတ်ကို ရလိမ့်မည်။

ကပ်ဘေးစက်ဝန်းကို ကျော်လွန်သွားသောလူများလည်း ဖြစ်နိုင်လိမ့်မည်။

“အကြီးအကဲတို့၊ ခွန်းဝူရဲ့အပြင်ဘက်မှာရှိနေတဲ့ ရန်သူတွေကို အရင်ဆုံး ဖြေရှင်းလိုက်ရအောင်”

ဟန်မူယဲ့က လူတိုင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး နက်ရှိုင်းသောအသံဖြင့် ပြောသည်။

နတ်ဘုရားသားရဲများနှင့် ဧကရာဇ်နှစ်ယောက်က ခေါင်းညိတ်သည်။

ခွန်းဝူ၏ ရန်သူများကို စကားလုံးဖြင့်သာ မဖြေရှင်းနိုင်ပေ။

မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာ၏ နတ်ဘုရားသားရဲမျိုးနွယ်စုများက အနည်းဆုံး အသွင်ပြောင်းထားသော လူများအားလုံးကို စုစည်းလိုက်ကြသည်။

လူသားတိုင်းပြည်နှစ်ခုက စစ်သည်သန်းတစ်ရာကို လှုပ်ရှားစေခဲ့သည်။

နှစ်ပေါင်းမရေမတွက်နိုင်အောင် ကြာမြင့်နေပြီး ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာသည် ညီညွတ်သွားသည်။

ယခင်က ရန်ပွဲများကိုလည်း အဆုံးသတ်လိုက်သည်။ ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်နှင့် ကောင်းကင်တစ်‌သောင်းတိုင်းပြည်၏ စစ်ပွဲကလည်း ရပ်တန့်သွားသည်။

ယခုအချိန်တွင် အရေးအကြီးဆုံးအရာသည် ခွန်းဝူ၏ အပြင်ဘက်တွင်ရှိသော ရန်သူများ ဖြစ်သည်။ သူတို့က ဆန္ဒရှိလျှင် အနာဂတ်တွင် ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နိုင်သည်။

ထိုစစ်ပွဲအတွက် သုံးနှစ်ကြာအောင် ပြင်ဆင်ခဲ့ကြသည်။ မျိုးနွယ်စုအားလုံးသည် လူသားတိုင်းပြည်နှစ်ခု၏ အရင်းအမြစ်များကို အသုံးပြုပြီး စစ်တပ်တစ်ခုလုံးကို လက်နက်တပ်ဆင်ပေးလိုက်သည်။

“ဘုန်း”

ဟန်မူယဲ့က လက်ထဲတွင်ရှိ‌သော ရွှေရောင်ဓားတိုဖြင့် ခုတ်ချသည်။ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြားတွင် အလင်းဂိတ်တံခါးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ဂိတ်တံခါးသည် ကောင်းကင်အထိ မြင့်မားနေပြီး စစ်သည်များက ဝင်္ကပါအတိုင်း ချီတက်လိုက်ကြသည်။

ဂိတ်တံခါး၏ တစ်ဖက်တွင် ခွန်းဝူ၏ လေဟာနယ်ကို မြင်ရသည်။

“အစ်ကိုဟန်၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်မတို့က မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာကို ကာကွယ်ပေးမှာပါ”

အစိမ်းရောင်ချပ်ဝတ်နှင့် မူဝမ်က ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ညင်သာစွာပြောသည်။

သူမဘေးတွင်ရှိသော ယွင်ကျင်းကလည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ယနေ့အပြီးတွင် ဟန်မူယဲ့က မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာမှ ထွက်ခွာပြီး ကျင့်ကြံခြင်းလောကသို့ ပြန်သွားလိမ့်မည်။

အံ့ဖွယ်ဝိညာဉ်တိုင်းပြည်၏ မင်းသမီးနှင့် ဟန်မူယဲ့၏ ဇနီးဖြစ်နေသော မူဝမ်က မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာကို စောင့်ကြပ်ရန် နေရစ်ခဲ့လိမ့်မည်။

မူဝမ်သာမက ဟန်မူယဲ့နှင့်အတူ လိုက်လာသော ကျင့်ကြံသူအများအပြားကလည်း ဤနေရာတွင် နေရစ်ခဲ့ကြမည်။

သူတို့က မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာကို စောင့်ကြပ်ပြီး ခွန်းဝူ၏ အပြင်ဘက်တွင်ရှိသော ရန်သူများကို တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်။ သူတို့က မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာ၏ ကပ်ဘေးနှင့် ဟန်မူယဲ့ပြန်ရောက်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်နေကြမည်။

ထိုလူများထဲတွင် ယန်ထျန်းအဖြစ် ရှိနေသော ယန်တင်းထျန်လည်း ပါဝင်သည်။

ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ဖြစ်သော ယန်တင်းထျန်က ပြင်ပလောကရန်သူများကို တိုက်ခိုက်ပြီး လေ့ကျင့်နိုင်သည်။

အစိမ်းရောင်ဧကရာဇ်ကတော့ မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာမှ ထွက်သွားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သူက အလုပ်ကိစ္စတချို့ကို အဆုံးသတ်ရအုံးမည်။

သူနှင့် ကောင်းကင်တက်လှမ်း အင်မော်တယ်ဘုရင် ထုံထျန်း၏ ငြိတွယ်မှုသည် အဆုံးမသတ်သေးပေ။

“အကြီးအကဲချန်ယွမ်က မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာကနေ ထွက်မသွားတော့ဘူးလား”

ဟန်မူယဲ့က ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်အား ဝတ်ဆင်ထားသော အင်မော်တယ်ဘုရင်ချန်ယွမ်ကို ကြည့်သည်။

“ငါက ကပ်ဘေးကို ကျော်လွှားချင်ခဲ့တယ်။ အခု အခွင့်အရေးကို မြင်နေရပြီ။ ဘာဖြစ်လို့ ထွက်သွားရမှာလဲ”

ကောင်းကင်တစ်သောင်းဧကရာဇ်က ခပ်ဟဟရယ်လိုက်သည်။