မြေကြီးမီး

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးရဲ့ အငွေ့အသက် ဆိုတာ ဘာလဲ။

သဘောတရားကား ဤလက်နက်များသည် အနာဂတ်တွင် ကောင်းကင်လက်နက်များနှင့် မြေကြီးရတနာများ ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။

အဲဒါကို တွေးကြည့်တော့ နေ့စဥ် နေ့စဥ် သန့်စင်ထားတဲ့ ဒီလို မြေကြီးမီးကသာ ကောင်းကင်လက်နက်နဲ့ မြေကြီးရတနာတွေကို သန့်စင်နိုင်တဲ့ အလားအလာ ရှိတယ်ဆိုတာ မှန်ကန်လေသည်။ သာမန်လက်နက်က စစ်မှန်သော ကောင်းကင်လက်နက်နှင့် မြေကြီးရတနာ ဖြစ်လာရန် ဝေးကွာနေသေးသည်မှာ သေချာပါ၏။

ဤလက်နက်များကြားတွင် အနာဂတ်တွင် တစ်ရာထဲမှ တစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခုသည် ကောင်းကင်လက်နက်များနှင့် မြေကြီးဆိုင်ရာ ရတနာများ ဖြစ်လာမည် ဖြစ်ပြီး အလွန်ထူးခြားနေလိမ့်မည်။

ဆက်လက်၍ အပူဒဏ်ကြား ထားရှိခြင်းဖြင့် နောက်ထပ် သာမန် မသေမျိုး လက်နက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပါမည်။ ကံကောင်းပါက နတ်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သော်လည်း ကံမကောင်းပါက တော်ဝင်လက်နက်သာ ဖြစ်လာနိုင်သည်။

လုရွှမ်အတွက်က လက်နက် မရှားသော်လည်း ဤအရာများက ပို၍ကောင်းပေ၏။ အထူးသဖြင့် သူသည် လက်နက်သန့်စင်သူဖြစ်ပြီး အနာဂတ်တွင် ပစ္စည်းအများအပြား လိုအပ်မည် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဤလက်နက်များတွင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးမှ ရတနာပစ္စည်းများ အမျိုးမျိုး ပါဝင်နေပါသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့ကို မီးထဲမှ ရုန်းထွက်​စေရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲသော ပြဿနာဖြစ်နေ၏။ မဟုတ်ပါက ကျင့်ကြံသူများဟာ ဤမျှခက်ခဲသော အခြေအနေတွင် ရပ်နေမည်မဟုတ်ပေ။

ထိုအခိုက် ဤမြေကြီးမီးက မီးဘောလုံးများကို အငမ်းမရ လုံးဝ လွှတ်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ နတ်နဂါး မိသားစု၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဤလက်နက်များကို ခက်ခက်ခဲခဲ ဆုပ်ကိုင်ထားခြင်းဖြင့်သာ ဤစမ်းသပ်မှုကို တွေ့ကြုံရပြီး နောက်ဆက်တွဲ ဘေးဆိုးကို ခုခံပြီးနောက် ပို၍ ထက်မြက်သော စိတ်ဆန္ဒကို ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

တောင့်ခံရမည်။

လုရွှမ် တစ်ချိန်က ယိုးယန်ကဲ့သို့ လောဘစိတ်အပြည့်ဖြင့် သူ့ကို အနီးကပ် စိုက်ကြည့်နေသည့် ဝိညာဉ်တစ်ခု ရှိနေသလို ခံစားရလေသည်။ ယိုးယန်ဟာ ယွမ်ယန်ကျင့်စဥ်၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားကို မျိုချရန် တွေးနေခဲ့သည်။ ပြီးတော့ အဲဒီထူးဆန်းတဲ့မီးက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက မီးတောက်အားလုံးကို ဝါးမြိုသွားချင်ခဲ့၏။

တခြားမီးတောက်များကို လောင်မြိုက်ခြင်းသည်လည်း တစ်ဦးတစ်ယောက်၏ ခွန်အားကို မြှင့်တင်ရန် အပြင်းထန်ဆုံးနှင့် အလျင်မြန်ဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်သည်။

၎င်းက ပင်လယ်ကို ဖြတ်ကူးလာသော မသေမျိုး ရှစ်ယောက်ရဲ့ ဇာတ်လမ်းလိုပါပဲ။ တစ်ဦးစီသည် မြေကြီးမီးထဲမှ လက်နက်များကို လုယူရန် ၎င်းတို့၏ မှော်အစွမ်းများကို ပြသကြပြီး တစ်ဦးစီတွင် ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းများ ရှိထား​ကြသည်။

လူတစ်ယောက်သည် လက်ဖဝါးကြီးကို ဆန့်ထုတ်၍ မီးထဲသို့ဝင်ကာ သိမ်သိမ်မွေ့မွေ့ ရှိသော ဓားရှည်တစ်ချောင်းကို ဖမ်းယူရန် ကြိုးစားရာ သူ့လက်ဝါးသည် မီးထဲသို့ နစ်ဝင်သွားကာ မြေမီးကြောင့် တိုက်ရိုက်လောင်ကျွမ်းလုနီးပါး ဖြစ်သွားလေ၏။

လူတစ်ယောက် ဤမြေမီးမျိုးဖြင့် လောင်ကျွမ်းပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိုမီးကို ဘယ်လိုရေမျိုးနဲ့မှ မငြိမ်းသတ်နိုင်တော့ပေ။ ဤနေရာတွင် ဤမြေကြီးမီးဖြင့် မလောင်ကျွမ်းနိုင်သော မည်သည့်အရာမျှ မရှိသကဲ့သို့ အရာအားလုံးအပေါ် အလွန်လွှမ်းမိုးထားလျက် ရှိသည်။

လုရွှမ်လည်း သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေကို ကြည့်လိုက်ပြီး ချင်ထျန်းဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

အကယ်၍ ဒီကောင်တွေကို နောက်ဆက်တွဲတိုက်ပွဲတွေမှာ အဓိကကျတဲ့ အခန်းကဏ္ဍကနေ မပါဝင်နိုင်ရင်တောင်မှ သူတို့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်အင်အားကို မြှင့်တင်နိုင်မယ်ဆိုရင် ထိန်းထားနိုင်ပါသေးသည်။

"အားလုံး ကျေးဇူးပြုပြီး နောက်ပြန်ဆုတ်လိုက်ပါ.... ငါစမ်းကြည့်မယ် လက်နက်တချို့ ပျံထွက်လာလိမ့်မယ် ဖမ်းနိုင်မဖမ်းနိုင်က မင်းတို့ရဲ့ အစွမ်းအစပေါ် မူတည်လိမ့်မယ်.... အခု မင်းတို့နည်းနည်း နောက်ပြန်ဆုတ်ထား.... မဟုတ်ရင် မြေပြင်တစ်ခုလုံးက မီးလောင်သွားမှာလား ငါ အာမမခံနိုင်ဘူး"

လုရွှမ် ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

နောက်အခိုက်အတန့်တွင် လူအချို့က လုရွှမ်ကို ကြည့်ကြပြီး အချို့ကလည်း မြေကြီးမီးကိုကြည့်ကာ သူ့စကားကို အလေးအနက် မထားခဲ့ကြသည်မှာ သိသာထင်ရှားသည်။

လုရွှမ် ပြုံးလိုက်သည်။ ထိုစဥ် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ထွက်လာ၏။

"ရတယ်လား?"

ဓားရှည်ကြီးကို လှိမ့်ထုတ်ဖို့ ပထမဆုံး ကြိုးစားခဲ့တဲ့ အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်သည်။

"ဟိုဘက်ကို ရောက်လုနီးနီး ဖြစ်နေပြီ အဲဒီနေရာပဲနေ... ဒါပေမဲ့ သတိထားပါ မြေပြင်ပေါ်မှာ မီးစွဲသွားရင် မင်း ရူးသွားမလားလို့ ငါ အာမမခံနိုင်ဘူး"

လုရွှမ်၏ စကားလုံးများသည် လူတိုင်းကို စိတ်ရှုပ်ထွေးစေသော အသံတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။ လုရွှမ်ရဲ့ ခွန်အားကို သူတို့ အသိအမှတ်ပြုပြီးသား ဖြစ်ပေမယ့် မြေကြီးမီးက ရူးသွပ်သွားစေရင်တောင် လက်နက်တချို့ လွင့်ထွက်လာမယ်ဆိုရင် မကောင်းပေဘူးလား။

"အားလုံးပဲ နောက်ပြန်ဆုတ်လိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်"

လုရွှမ် ထပ်ပြောသည်။ လူတချို့ လှုပ်ရှားသွားကာ တချို့ကတော့ လုံးဝ အလေးအနက်မထားဘဲ တိုးတိုးလေးပင် ဟစ်အော်နေသေးသည်။

သဘောပဲလေ။

လုရွှမ် ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ သူ့မျက်လုံးတွေက နှာခေါင်းကို ကြည့်တယ်၊ နှာခေါင်းက သူ့နှလုံးသားကို ကြည့်တယ်၊ သူ့စိတ်နှလုံးက အာရုံစူးစိုက်နေ၏။ ထို့နောက် ရုတ်တရက် အလွန်အစွမ်းထက်သန်မာသော ဓားတစ်ချောင်းသည် လုရွှမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသည်။

၎င်းက ဧရာမ ဓားကြီးတစ်လက်လိုမျိုး လုရွှမ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ထွက်လာပေသည်။

"ယွမ်ယန်ဓားကိုးစင်း ဒုတိယဓား! ဓားတစ်သောင်းရိုက်ချက်!"

လုရွှမ် ပေါ့ပါးစွာ ဟစ်အော်လိုက်ပြီး လေထဲသို့ ပျံတက်သွားသည်။ မြေအောက်က မီးဟာ အချိန်မရွေး လောင်ကျွမ်းသွားတော့မလို အသင့်အနေအထားဖြင့်။

အောက်ဖက်က လူတွေဟာလည်း လေထဲမှ လုရွှမ်ကို ကြည့်ရင်း ထိတ်လန့်တကြားနဲ့ ဖြစ်လာသည်။ ဤသည်မှာ ဓားအစွမ်းသတ္တိ၏ အလိုလိုသိမြင်မှု အရှိဆုံးနှင့် တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှု အရှိဆုံး အရှိန်အဝါဖြစ်သည်။

"ထ!"

လုရွှမ်ခန္ဓာကိုယ်မှ ဓားတန်းများ ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးသည် ဝုန်းကနဲ တုန်ခါသွားကာ ဓားသံမျှသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ဗုန်း!

အသံများက ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျင့်ကြံသူများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဓားရှည်များသည် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ထပ်မံ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ရင်တွေခုန်၊ စိတ်​တွေလှုပ်ရှားကာ ပိုင်ရှင်အစစ်ကို တွေ့သလိုမျိုး ဓားတွေက အလိုအလျောက် အော်ဟစ်နေ၏။

အများစုသည် ၎င်းတို့၏လက်ထဲတွင် ရှိသော ဓားရှည်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း လေထဲက လုရွှမ်ဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိနေသည့် ဓားအစင်းများ ရှိနေသည်ကို အားလုံး မြင်လိုက်ရသည်။

ထို့နောက် လုရွှမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ လွင့်ထွက်လာသော ကြီးမားသော မီးလုံးကြီးထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားသည်။ သူ၏ ဦးခေါင်းအထက်၌ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက အလိုအလျောက် စုစည်းလာသည်။

လုရွှမ် ဓားရှည်ကြီးကို မခုတ်ဘဲ စွမ်းအင်ကို အထပ်ထပ် တွန်းထုတ်လိုက်ရုံဖြင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် အလင်းရောင်နှင့်အတူ တောက်လောင်နေပြီး ကောင်းကင်မီး​တောက်က ဖုံးလွှမ်းသွား၏။

"ဒါ ကောင်းကင်မီးပဲ!"

မြေကြီးမီးကို လှုံ့ဆော်ဖို့ ကောင်းကင်မီးကို သုံးနေရင်တော့ ဒီလူက တကယ့်ကို အရူးပါပဲ။

"အားလုံး ထွက်သွားကြ မြေမီးတောက်က ရူး​တော့မယ်"

ဒီလိုအခြေအနေမှာ ဖြစ်ပျက်နေတာကို မြင်ပြီးတာတောင် ရပ်နေရင်တော့ အရူးပဲ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ခပ်ဝေးဝေးမှ လူတော်တော်များများကလည်း ဒီဘက်ခြမ်းကို အလင်းရောင်များကို လှမ်းကြည့်​​နေကြ၏။

ခန်းမကျယ်ကြီး တစ်ခုထဲတွင် ကျိုးယိသည်လည်း အခန်းတွင်းမှ ပြေးထွက်လာပြီး လက်နက်သန့်စင်သည့် တောင်ကြားဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အနည်းငယ် ပူလာသည်။ ဒါက နတ်ခန္ဓာကိုယ်ကြား ဆွဲဆောင်မှုကို ခံစားနိုင်ခြင်းပါပဲ။

"ဒါက ဘယ်သူဖြစ်နိုင်မလဲ.... လုရွှမ်ပဲဖြစ်မယ်.... သူဘာလုပ်နေတာလဲ... သူ နတ်ခန္ဓာကိုယ်ကို တကယ်ပဲ အစပျိုးလိုက်တာလား"

လုရွှမ်သည် သူ၏ နတ်ခန္ဓာကိုယ်ကို အမှန်ပင် အသက်သွင်းခဲ့သည်။ သူသည် ၎င်းကို အခြားသူများ မြင်သွားမည်ကို ကြောက်သောကြောင့် သူသည် ကောင်းကင်မီးကို လွှတ်ချလိုက်ခြင်းပင်။ ဒါက ကောင်းကင်မီးမှ ထုတ်လွှတ်သော အလင်းရောင်ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်းကို ခံစားစေခဲ့သည်။

သူက ဓားတစ်သောင်းရိုက်ချက်ကို အစွမ်းကုန် အသက်သွင်းနေသေးသည်။ ကျန်နေသော ကျင့်ကြံသူများလည်း စိတ်ဆင်းရဲလာကာ လက်ထဲက ဓားများကို မထိန်းနိုင်တော့ကြောင်း ခံစားလာရသည်။