ကြောက်စရာ မကောင်းဆိုးဝါး

သူတို့အနောက်ဘက်ရှိ ကျုံးယိခန်းမကြီးထံမှ ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်သော ငလျင်တစ်ခုကြားလိုက်ရပြီး နောက်အခိုက်အတန့်တွင် ပြိုကျသွား​လေသည်။

လူများသည် လွန်စွာ ဝမ်းသာသော မျက်နှာဖြင့် သို့မဟုတ် ထိတ်လန့်စွာဖြင့် နောက်ကွယ်မှ အပျက်အစီးများကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့အရင်က အလျင်စလိုမထွက်ဘဲ အထဲမှာ ဆက်ပုန်းနေမယ်ဆိုရင် အခုသူတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာက အရှင်လတ်လတ် မြှုပ်နှံထားရလိမ့်မယ်။

ဝုန်း!

ဗုန်း!

ပြင်းထန်သော အမှုန်အမွှားများ လွင့်စင်သွားပြီးနောက် စိတ်နှလုံးကို နှိုးဆော်သော အသံများ ဆက်တိုက်ထွက်လာသည်။ နေရာတစ်ခုလုံးက မှောင်နေတာကြောင့် လက်ရှိ နတ်မီးအလင်းရောင် အောက်မှာတောင် တွင်းနက်တစ်ခုလို ဖြစ်နေဆဲပင်။

အမှောင်ထုက ကြီးမားလွန်းသဖြင့် အလင်းရောင် အားလုံးကို စုပ်ယူနိုင်ပြီး မျက်လုံးဖြင့် မြင်နိုင်သမျှ နေရာတိုင်းပ မည်းနက်နေသည်။ တောက်ပနေသော တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ အစိမ်းရောင်အလင်း ဖျော့ဖျော့ဖြင့် တောက်ပနေသော သူတို့၏ မျက်လုံးများသာ ဖြစ်သည်။

ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့ ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်သွားစေ၏။

ဝူးဝူး!

ရုတ်တရက် မြေမှုန့်ထဲက မကောင်းဆိုးဝါးတွေ ထွက်လာပြီး သူတို့ရှေ့မှာ ပြေးလွှားနေသည်။ တခဏချင်းမှာပဲ ရှေ့က ဟောက်နေတဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးတွေက နတ်သမီးဖေးလော့ဆီကို ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

၎င်းတို့၏ ခြေသည်းများက ထက်မြက်ပြီး ပြတ်ပြတ်သားသား မမြင်နိုင်သော်လည်း အလွန် ပြင်းထန်သော အရှိန်အဟုန်နှင့် အလွန်ပြင်းထန်သော ရောင်ဝါ​ကိုတော့ ခံစားနိုင်သည်။

"သတ်ပစ်!"

နတ်သမီးဖေးလော့က ကျယ်လောင်စွာ အော်လိုက်ပြီး မီးလုံးကြီးတစ်တုံး ထုတ်၍ မကောင်းဆိုးဝါးဆီသို့ ပစ်ခတ်လိုက်သည်။ မီးတောက်တွေက ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး စွမ်းအားက ပြင်းထန်သည်။ မကောင်းဆိုးဝါးတွေဆီ ဗုံးကြဲလိုက်တဲ့အခါ ကျယ်လောင်တဲ့ ပေါက်ကွဲသံကို ကြားလိုက်ရပြီး မီးတောက်ထဲက ခုန်ထွက်သွား၏။

အရှိန်က လုံးဝ နှေးမသွားပေမယ့် သူတို့မျက်လုံးထဲမှ ရက်စက်မှုက အချက်အနည်းငယ် တိုးလာသည်။

"ပေါက်ကွဲ မြှားတွေ!"

နတ်သမီးဖေးလော့ အော်လိုက်ပြန်သည်။ ထိုစဥ် သူ့နောက်က လူတစ်ယောက်က မြှားတစ်စင်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်၏။ လေးသည် လ​ခြမ်းကြီးနှင့်တူပြီး မြှားများသည် ကြယ်များနှင့်ပင် တူသည်။ မြှားကို မကောင်းဆိုးဝါး၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှေ့တွင် ပစ်ခတ်လိုက်သည်နှင့် ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်မှ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ စွမ်းအင်က မကောင်းဆိုးဝါး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဗုံးကြဲသွားခဲ့သည်။

မိုးခြိမ်းသံနှင့် လျှပ်စီးကြောင်းတို့က အလွန်တောက်ပနေသဖြင့် ချက်ချင်းပင် မကောင်းဆိုးဝါး၏ အသွင်အပြင် တစ်ခုလုံးကလာ်း တောက်ပလာသည်။ သို့သော် ခဏအတွင်း ၎င်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်သည် အမှောင်ထု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြန်၏။

ဤမြင်ကွင်းကို လူတိုင်း မြင်လိုက်ကြသော်လည်း မကောင်းဆိုးဝါးက ဘာကောင်မှန်း ဘယ်သူမှ မသိလိုက်ချေ။ ဒီလို သတ္တဝါမျိုးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူးလေ။ နတ်ဆိုးတစ်မျိုးလို့ ထင်ရသော်လည်း နတ်ဆိုးရောင်ဝါ မရှိဘဲ လုံးဝကွဲပြားသည်။

မိုးခြိမ်းသံနှင့် လျှပ်စီးကြောင်းတို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သို့မဟုတ် ထိုနတ်ဆိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စုပ်ယူသွားတာလည်း ဖြစ်နိုင်ပေ၏။ မကောင်းဆိုးဝါးကောင်သည် ဒဏ်ရာအနာတရ ရှိမရှိ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိရသေးသော်လည်း အရှိန်အရ လုံးဝ မနှေး​သေး​​ပေ။

ဤမကောင်းဆိုးဝါး ကောင်ကြီး၏ ချီတက်လာခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့သောကြောင့် နတ်သမီးဖေးလော့ရဲ့ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

တိုးတိုးတိတ်တိတ် အသံနှင့်အတူ သူမက ဓားကို ဆွဲထုတ်လာသည်။ ထက်ရှသော ဓားစွမ်းအင် ထွက်လာပြီး အလင်းတန်းတစ်ခုက ပြေးထွက်သွား၍ မကောင်းဆိုးဝါး၏ ခေါင်းကို ခုတ်ထစ်လိုက်သည်။

မကောင်းဆိုးဝါးက တုံ့ပြန်မှုမရှိပုံရပြီး သို့မဟုတ် တုံ့ပြန်ရန် လုံးဝ အနှောက်အယှက် မရှိသကဲ့သို့ ၎င်း၏ဦးခေါင်းပေါ်ကို ခုတ်ထစ်ခွင့်ပြုကာ ၎င်းခန္ဓာကိုယ်ကတော့ နတ်သမီးဖေးလော့နှင့် တိုက်မိသွားခဲ့သည်။

ကျယ်လောင်သော အသံကြောင့် လွင့်ပျံလာသော ဓားသည်ပင် ရုတ်တရက် ပြုတ်ကျသွား၏။

နတ်သမီးဖေးလော့သည် အလွန်လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်ခဲ့ပြီး မကောင်းဆိုးဝါး၏ သက်ရောက်မှုမှ လွတ်မြောက်ရန် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် တွန်းလှန်လိုက်သည်။ သူ့နောက်က အငယ်တန်း ညီအကို မောင်နှမတွေကလည်း ထိုအကောင်ကြီးရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရမှာ ကြောက်လို့ အမြန် ပြေးထွက်သွားသည်။

မကောင်းဆိုးဝါးက ပါးစပ်ကို ဖွင့်ဟလိုက်သည်နှင့် ရုတ်တရက် လေထဲက ဓားရှည်ကြီးသည် ၎င်း၏ပါးစပ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွား၏။

ဒီမကောင်းဆိုးဝါးက နတ်လက်နက်ကို မျိုချတော့မှာလား။

နတ်သမီးဖေးလော့မှာ အံ့သြလွန်းလို့ သူမ မှော်လက်နက်ကို ပြန်မယူနိုင်တော့ဘဲ ခဏတာမျှ အံ့အားသင့်သွားစဥ် နတ်ဓားက မကောင်းဆိုးဝါးရဲ့ ပါးစပ်ထဲကို ပျံသွားလေပြီ။

"နတ်ဓားနဲ့ ငါ့ကြားက ဆက်နွယ်မှု ပြတ်သွားပြီ...."

သူမ၏နတ်ဓားသည် မိုးခြိမ်းသံကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး သဘာဝအလျောက် မ​ကောင်းဆိုးဝါးများနှင့် ဘီလူးများအပေါ် ပြင်းထန်သော အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိသည်။ သူမ ထွက်ကတည်းက အနည်းဆုံး နတ်ဆိုးတစ်ကောင်မှ သူမ၏ မှော်လက်နက်ကို ဖမ်းဆုပ်ဝံ့ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ယခုမူ အမည်မသိ မကောင်းဆိုးဝါးမှ သူမ၏ နတ်လက်နက်ကို အမှန်တကယ် မျိုချလိုက်ပြီး နတ်လက်နက်နှင့် သူမ၏ ဆက်နွယ်မှုကို လုံးဝ ချေဖျက်ပစ်လိုက်သည်။

၎င်းသည် ငယ်စဉ်ကလေး ဘဝကတည်းက သူမ၏ဆရာ ပေးခဲ့သောဓားဖြစ်ပြီး ဂရုတစိုက် ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သည်မှာ နှစ်ရာနှင့်ချီရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူမနှင့် နှလုံးသားချင်း ဆက်ဆံရေး ရှိနေပြီဟု ဆိုရမည်ဖြစ်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် နတ်လက်နက်ပေါ်ရှိ နတ်ဝိညာဉ်သည် သုတ်သင်ပယ်ရှင်းသွားပြီးမို့ နတ်သမီးဖေးလော့ ပါးစပ်မှလည်း သွေးများ ထွက်ကျလာလေ၏။

နတ်သမီးယောင်ကျား ပျံတက်လာပြီး သူမကို အမြန်ထောက်ကူလိုက်သည်။

ဝူး!

မကောင်းဆိုးဝါးကြီးက ဟောက်လိုက်သည်နှင့် အခြားမကောင်းဆိုးဝါးတွေကလည်း လူအုပ်​ကြီးဆီသို့ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ပြေးဝင်သွားကြသည်။

နတ်သမီးဖေးလော့က မပြောဘဲ ဤဘီလူးများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုကို ခံစားရနိုင်ကြောင်း နားလည်ကြသည်။ နတ်လက်နက် နဲ့ မီး​မြှားပစ်ခတ်မှုကလည်း မတိုးရာ သူတို့ ဘာကို ကြောက်ကြမှာလဲ။

ဒီလိုမကောင်းဆိုးဝါးကို ဘယ်လိုများ ခုခံနိုင်မှာလဲ။ ဘယ်သူကများ တွန်းလှန်ဖို့ ရှေ့ကို လှမ်းဝံ့မှာလဲ။

လူတိုင်း အရပ်ရပ်သို့ ပျံဝဲသွားကြသည်။ အခုဒီနေရာမှာ မကောင်းဆိုးဝါးတွေအပြင် သူတို့ကို တိုက်ခိုက်တဲ့ နတ်ဆိုးတွေလည်း အများကြီး ရှိနိုင်သည်။ ဒီလိုအားနည်းချက်မျိုးမှာ တစ်ဖက်သူတွေနဲ့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်တာက ဉာဏ်မရှိဘူးလို့ ပြောလို့ရပါ၏။

ထို့ထက် ဤအလွန်ထူးဆန်းပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မ​ကောင်းဆိုးဝါးများလက်မှ ယခုထွက်မပြေးလျှင် ဘယ်အချိန်မှာ ထွက်ပြေးကြမှာလဲ။

"လက်နက်သန့်စင်တဲ့ တောင်ကြားကို သွား!"

လုရွှမ်နဲ့ ဟောက်ထျန်းတို့က တညီတညွတ်တည်း အော်ဟစ်ကြပြီး တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ပြုံးပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် လက်နက်သန့်စင်သည့် တောင်ကြားဆီသို့ အမြန် ပြေးထွက်သွားကြသည်။

ထိုနေရာ၌ မြေကြီးမီး ရှိပြီး မှော်လက်နက် အမျိုးမျိုးကို လေ့ကျင့် သန့်စင်ပေးနေတာ ထင်ရှားလှသည်။ ယခုအချိန်တွင် အတော်လေးလုံခြုံသည်ဟု ဆိုနိုင်သော နေရာများရှိပါက လက်နက်သန့်စင်ရာ တောင်ကြားက ၎င်းတို့အနက်မှတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဟွေ့လင်: "အစ်ကိုလုရွှမ်!"

လုရွှမ် နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်သော် ဘုန်းကြီးခမ်ဟွေးနဲ့ ကျိုးယိတို့က သူတို့၏ မိသားစုများနှင့် သန့်ရှင်းတဲ့မြေကို ဦးဆောင်နေသူများ ဖြစ်သည်။

သူတို့နောက်မှာလည်း ကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီးရှိနေကာ အားလုံးက ထက်မြက်တဲ့ လူ​တွေဆိုတာ သိသာပါ၏။ အန္တရာယ် ကြုံလာတဲ့အခါ ခုခံဖို့ ခွန်အားမရှိရင် ရှင်သန်ဖို့ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းက သန်မာတဲ့လူရဲ့ရင်ခွင်ကို တွယ်ကပ်ဖို့ပါပဲ။

မကောင်းဆိုးဝါးက သူတို့နောက်ကို အရှိန်အဟုန်နဲ့ လိုက်လာရင်း ရုတ်တရက် နောက်ဆုံး လူတစ်ယောက်က အော်ဟစ်ပြီး မကောင်းဆိုးဝါးရဲ့ ပါးစပ်ထဲကို စုပ်ခံလိုက်ရလေ၏။

အလွန်မှောင်မိုက်နေသောကြောင့် မကောင်းဆိုးဝါးအား လုံးဝကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်သော်လည်း မြင်ကွင်းသည် မည်မျှထိတ်လန့်ပြီး ခြောက်ခြားစရာကောင်းကြောင်း စိတ်ကူးကြည့်နိုင်ပါသည်။

"ဒီလို မကောင်းဆိုးဝါးမျိုးက ကြောက်စရာကောင်းလွန်းတယ်... ဒီအတိုင်းဆက်သွားရင် ဒီလူတွေ လက်နက်သန့်စင်တဲ့ တောင်ကြားကို မရောက်ခင်မှာ သတ်ပစ်ခံရလိမ့်မယ်"

ဟောက်ထျန်း အော်ပြောလိုက်သည်။ အမှန်တော့ ဟောက်ထျန်း ပြောတာလည်း မှန်ပေ၏။ လုရွှမ်လည်း ဟောက်ထျန်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သည်။ ဤလူများ၏ အသက်နှင့် သေဆုံးမှုသည် အရေးမကြီးသော်လည်း လူများလေလေ ပိုကောင်းလေဖြစ်သည်။

"ငါသူတို့ကို တားလိုက်မယ်... မင်းအရင်ဆုံး လူတွေကို ခေါ်သွားလိုက်!"

လုရွှမ် အော်ပြီး မကောင်းဆိုးဝါး အုပ်စုဆီ ပြန်လှည့် ပြေးသွားလေသည်။