အသက်ရှူမှားလောက်စရာပဲ

ပေထင်းဟွမ်သည် ကောင်တာကိုဝိုင်းပတ်သွားရင်းနှင့် မျက်လုံးထဲမှ စိတ်ပျက်သောအကြည့်ဖြင့်ကြည့်ကာ ခေါင်းခါပြီး သက်ပြင်းချလေသည် “ဒီ ဆေးပင်တွေကို အကုန်ထုတ်ပေးပါ”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ” ဆိုင်ရှင်သည် ပေထင်းဟွမ် ထိုသို့ပြောရန် တိုက်တွန်းနေ ခြင်းပင်။ ပေထင်းဟွမ်သည် ထိုဆေးပစ္စည်းများကို မနှစ်သက်သလို စိတ်ဝင်စား သည့် ဆေးပစ္စည်းရှိမနေသည်ကိုလည်း သူမြင်သော်လည်း ဆိုင်ရှင်အတွက် ပေထင်းဟွမ်ဆီမှ ပိုက်ဆံရှာနိုင်လျှင် တော်ပြီဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ်စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာ တစ်စုံတစ်ရာနှင့်တွေ့ပြီးနောက် ၎င်းသည် ကံတရားပေါ်တွင် မူတည်သွားပြီဖြစ်သည်။

ဆေးပစ္စည်းများကို ထုပ်ပိုးပြီးနောက် ပေထင်းဟွမ်သည် ကောင်တာနား တွင် လမ်းလျှောက်နေသည်ကိုမြင်သောအခါ ဆိုင်ရှင်သည် မလိုလားသည့် သဘောနှင့် လျှောက်သွားပြီး ပေထင်းဟွမ်အား ပြောလေသည် “သခင်ကြီး အကုန်လုံးထုပ်ပြီးသွားပါပြီ အရေအတွက်က မှန်ပါတယ်၊ အရင်းအမြစ်အရည် ၅ စက်ပဲကျန်တော့တယ်”

ဤကဲ့သို့အချိန်မျိုးတွင်ပင် ဆိုင်ရှင်သည် ပေထင်းဟွမ်၏ ဆေးပစ္စည်းများ စုဆောင်းမှုကို မနှောင့်ယှက်သင့်ကြောင်းကို ကောင်းကောင်းသိသည်။ ပေထင်းဟွမ် နောက်ထပ်လှုပ်ရှားမည်ကိုလည်း မျှော်လင့်ချက်မရှိပေ။ ယခု အခါ ဖြစ်နိုင်သလောက်မြန်မြန် ဆိုင်ပိတ်ပြီး တခြားသခင်များဆီမှ ပိုက်ဆံရှာ ရန်ကိုသာ မျှော်လင့်တော့သည်။

“အရင်းအမြစ်အရည် ၅ စက်လား” ပေထင်းဟွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်လေ သည် “ဘာလို့ ပတ္တမြားကုန်သွယ်ရေးမဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်အရည်ဖြစ်နေတာလဲ”

သိသည့်အတိုင်းပင် အရင်းအမြစ်အရည်ပင်လျှင် ပတ္တမြားနှင့်ဝယ်နိုင် သည်။

“သခင်ကြီး ပြည်မကြီးမှာ နှစ်တိုင်း အရင်းအမြစ်အရည် ၁၀ စက် ပေါ် တယ်ဆိုတာ သိထားရမယ်လေ၊ သေချာပေါက်ပဲပေါ့ အပြင်ကို နည်းနည်း ထွက်လာတာလည်းရှားလွန်းတယ်လေ၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ ဆေးပစ္စည်း တွေက ပြည်မကြီးမှာ အရမ်းရှားပါးပါတယ်၊ ပြီးတော့ အရင်းအမြစ်အရည် ၅ စက်က ဈေးကြီးတာလည်းမဟုတ်ဘူး၊ အရင်းအမြစ်အရည် ၅ စက်ထဲမှာပါတဲ့ စွမ်းအင်နဲ့ ဆေးပစ္စည်းထဲကစွမ်းအင် ၁၀ ဆကို လဲလို့ရတယ်” ပေထင်းဟွမ်၏ ရှက်သွားသည့်ပုံစံကိုကြည့်ပြီး ဆိုင်ရှင်သည် ချက်ချင်းပင် သဘောထားပြောင်း လိုက်လေသည်။

ပြည်မကြီးတွင် အမှန်တကယ်တန်ဖိုးရှိသည့်အရာများကို မူလအရည်နှင့် လဲလှယ်နိုင်သည်။ ထိုအချက်ကို ပေထင်းဟွမ် နားလည်သည်။ သို့သော် ပေထင်းဟွမ်၏မျက်လုံးထဲတွင် ထိုဆေးပစ္စည်းများမှာ မည်မျှအဖိုးတန်နေ သနည်း။ တကယ်တော့ သူမ မမြင်နိုင်ပေ။ သူမ၏လက်ရှိအဆင့်သည် တစ်စုံတစ်ရာကိုဝယ်ချိန်တွင် ဈေးများအားလုံးကို ဂရုစိုက်ရန်မလိုပေ။

အရင်းအမြစ်အရည် ၅ စက်သည် ပေထင်းဟွမ်အတွက် ဘာမှမဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် ယန်ချန်း သို့မဟုတ် ညအရှင်အိမ်တော်တွင် အရင်းအမြစ်အရည် အပြည့်ရှိသည်။ သို့သော် သူရဲကောင်းတစ်ယောက်ကို အနိုင်ယူရန် ကပ်စေးနှဲအတွက်ခက်ခဲလှသည်။ သူမ၏လက်ထဲတွင် တော်ဝင်လေလံပွဲမှ ဝယ်လာသည့် အရင်းအမြစ်အရည် ၂ စက်သာရှိသည်။ ကြေးစားအဖွဲ့မှ အဖွဲ့ဝင် ၈ ယောက်ကို ၈ စက်ပေးပြီးသည့်နောက် ၂ စက်ကျန်နေခြင်းပင်။ မူလက ၎င်းကို တချို့ဆေးဖော်စပ်ရန်အသုံးပြုရန်စီစဉ်ထားသောကြောင့် သိမ်းထား ခြင်းပင်။

“အရင်းအမြစ်အရည် ၅ စက်နဲ့ ဒီဆေးတွေ ယူမယ်”

အသံတစ်သံသည် ရုံးခန်းငယ်တစ်ခုမှထွက်လာပြီး အစိမ်းရောင်ဝတ်ဆင် ထားသည့် မိန်းကလေးတစ်ယောက်ထွက်လာသည်။ သူမ၏ ရဲရဲတောက်သော ပုံစံသည် အဆိပ်ပြင်းသည့် ဆွဲဆောင်နိုင်သောမြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ဖြစ်နေကာ ယောက်ျားများအားလုံး၏ မျက်လုံးနှင့်နှလုံးသားကို အဆိပ်သင့်စေနိုင်သည့်ပုံ ပေါက်သည်။ သူမကိုကြည့်မိသည်နှင့် အကြည့်လွှဲမရနိုင်တော့လောက်အောင် ပင်။ အပေါ်ဝတ်ကို ဖွင့်ဟထားပြီး သူမ၏ဆွဲဆောင်မှုရှိသော နှစ်မြွှာအသည်းကို ထုတ်ဖော်ထားသည်။ သူမသည် သားရေဖိနပ်အမြင့်တစ်စုံကို နင်းပြီး ခြေလှမ်း များအလိုက် ရင်ဘတ်သည်လည်း နိမ့်ချည်မြင့်ချည်ဖြစ်နေသည်။

မြေခွေးကဲ့သို့ လင်းနေသည့်မျက်လုံးတစ်စုံကို လိုင်နာဆိုးထားပြီး မျက်လုံးအဆုံးတွင် ကော့ညွှတ်ထားရာ မိန်းကလေးတစ်ယောက်၏ ဆွဲဆောင် မှုကို ပိုတိုးစေသည်။ အသက်ရှူမှားလောက်စရာဟုပင် သူမ ချီးကျူးချင်မိ၏။

မိန်းကလေးသည် ကြွကြွရွရွလျှောက်လာပြီး သူမ၏မျက်လုံးထောင့် မြင့် တက်သွားသည်နှင့် မုချင်းလင်အား ဆွဲဆောင်မှုရှိရှိပြုံးပြပြီး ပေထင်းဟွမ်အား မျက်စိမှိတ်ပြလေသည်။ သူမသည် နီရဲသောနှုတ်ခမ်းများကို ကွေးညွှတ်ကာ ပြုံးပြီးပြောလေသည် “မောင်လေး စီးပွားရေးလုပ်နေကြတာပဲ၊ လွယ်တော့ မလွယ်ဘူး အောက်ထပ်ကနေ အပေါ်ထပ်ထိ ဆေးပစ္စည်းတွေစုဖို့ ငါ မင်းကို အဖော်ပြုပေးမယ်၊ မင်းမှာ အရင်းအမြစ်အရည်မရှိရင်လည်း စောစောကပြော တာမဟုတ်ဘူး ဘာလို့ ဆိုင်ရှင်အကုန်လုံးလုပ်ပြီးတဲ့အထိစောင့်နေတာလဲ၊ ပြီးမှ ပိုက်ဆံမရှိဘူးလို့ ပြောမလို့လား”