အကုန်လုံးကို ပါးစပ်ပိတ်လိုက်ပြီ
Vol. 28 Ch. 416
#ဘာသာပြန် = စနိုးဝှိုက်..
ဆေးရုံ အပြင်ဘက်တွင်..။
"ဆရာ..ကျွန်တော် တို့ ထွက်လာတာ မြန်လွန်းတယ် လို့ မထင်ဘူးလား.. "
ကျိုးမင်ချင်း မပြန်ချင်သေးဘူး ဆိုတာ ထင်ရှားပါတယ်..။ဒါက သာ မထွက်သွားချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး..။အဲ့ဒီအစား..သူ တို့ ပြသနာကို ဖြေရှင်းပြီးပြီး ချင်း လာခဲ့တော့..ဒီလေထုကု သူ ကောင်းကောင်းမခံစားလိုက်ရလို့ပါ..။
လငိးဖန် သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တယ်..။သူ လည်း အဲ့မှာနေပြီး..ဒီစောက်ရူး တွေရဲ့ မျက်နှာ အမူအရာတွေကို ထိုင်ကြည့်ချင်ပေမယ့်..တစ်ခုခု မူမမှန်တာကို သူခံစားလိုက်ရလို့ပါ..။
"မင်ချင်း..စဥ္းစားကြည့် ခနနေ ကျုပ်တို့ကို..ခနနေ သတင်းထောက်တွေ ဝိုင်းလာတော့မယ်..။ဒါဆို ကျုပ်တို့ ပြန်လို့ ရတော့မှာ မဟုတ်တော့ဘူး.။ကျုပ်တို့ကို မယုံကြည်တဲ့ လူတွေကို ဘာလို့..ရှင်းပြနေရမှာလဲ.."
လငိးဖန် အကြံပေးလိုက်တာပါ..။
ကျိုးမင်ချင်း လင်းဖန် ပြောတာကို..နာမလည်ပေမယ့်..ခေါင်းညိမ့်လိုက်ပါတယ်..။သူ့ဆရာ စကားကို နားထောင်တာက ဆိုးရွားတဲ့ အရာတစ်ခု မဟုတ်ပေ..။ယင်းနောက်.သူ မေးလိုက်တယ်..။
"ဒါဆို..ကျွန်တော် တို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ.."
လင်းဖန် ရယ်မောပြီး ပြောလိုကထတယ်..။
"အိမ်ပြန်ပြီးပဲ..အိပ်ကြတာပေါ့..။အပြင်မှာ..ဗရမ်းဗတာတွေ ဖြစ်နေရင်တောင် ဂရုမစိုက်တော့ဘူး..."
"သိပါပြီ.."
ကျိုူမင်ချငိး ခေါင်းညိမ့်လိုက်ပါတယ်..။ကျိုးမင်ချင်းဟာ ဒီနေ့ လုပ်ခဲ့တာကို ကျေနပ်နေခဲ့တယ်..။ဒီလို လူတွေ အများကြီး ရှေ့မှာ အစွမ်းပြရတာက..နေ့တိုင်း လုပ်လို့ ရတဲ့ အရာမဟုတ်ပါဘူး..။
လင်းဖန် အဓိပ္ပါယ်ပါပါ ပြုံးလိုက်ပါတယ်..။ကျိုးမင်ချင်းက.သူ လုပ်နေတာတွေကို နားလည်မှာ မဟုတ်ပါဘူး..။တကယ်လို့ သူတို့သာ..အဲ့မှာ ဆက်ပြီး နေရင်..ထင်သလောက်..အကျိုးရှိမှာ မဟုတ်တော့ပေ..။
အင်တာနက်တွင်...။
မှတ်ချက်တွေဟာ..မိနစ်အနည်းငယ်လောက် ပျောက်သွားခဲ့တယ်.။ဒီအတော်အတွင်းမှာ ဘယ်သူမှ စကားမပြော ကြပါဘူး..။သူတို့ အံ့ဩနေကြတာပါ..။
ရုတ်တရက်..တိုက်ရိုက်ထုတ်လွင်မူရဲ့ မှတ်ချက် တွေဟာ ပြန်အသက်ဝင်လာခဲ့ ပါတယ်..။
"ချီးပဲ...ချီးပဲ...ချီးပဲ....."
"ဒါက ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာပဲ..ငါ အိပ်မက်မက် နေတာလား..။ဒါ..ဒါက မဖြစ်နိုင်တာ...."
"မဆွေးနွေး ကြနဲ့ဥိီး..မငိးတို့ ခုနက..ဒေါသထွက်နေကြတာ မဟုတ်လား..။အခု ပြောင်းလဲ နေကြပြန်ပြီ..ဒီကိစ္စကို ဘယ်လို ဆွေးနွေး သင့်လဲ.."
"ဟေး..တော်လိုက်ကြတော့..ငါတု့ ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ..."
"ချီးပဲ.ဝိတ်ကျရောဂအသည်ကို..ကုသပြီးသွားပြီ..."
တိုက်ရိုက်ထုတ်လွင့်မူမှာ..အစောက ဒေါသထွက်နေကြတဲ့လူတွေဟာ အပြောင်းအလဲ မြန်ဆန်လွနးလှပါတယ်..။
"တရုတ်ဆေးပညာက.အသုံးမဝင်ဘူး လို့ ဘယ်သူ ပြောတာလဲ..။ငါ မြင်တာတော့..ဒီသမားတော် အိုကြီးက တကယ် အံဩဖို့ကောင်းတယ်..။တကယ့် မာစတာ တွေက ဒီလိုပဲ ဖြစ်နေသင့်တာ.."
"ဟေး..ငါ မင်းရဲ့ 'ငရုတ်သီး အပင်ပေါက်' ဆိုတဲ့ နာမည်ကို ငါမှတ်မိသေးတယ် နော်.။မင်း တစ်မိသားစု လုံးကိုပါ ဆဲနေခဲ့တာ..။အခုတော့ မင်းက ဒီစကားတွေ ပြောလာပြီပေါ့..."
ငရုတ်သီး အပင်ပေါက် : မဖြစ်နိုင်တာ.ငါက အမြဲတမ်း ယဥ္ယဥ္ ကျေးကျေူး နေခဲ့တဲ့ လူတစ်ယောက် ဒါကနားလည်မူ လွဲတာ ဖြစ်မှာပါ...။
"ချီးပဲ မင်းက တကယ် ဆိုးရွားတဲ့ ကောင်ပဲ..."
လူနာဆောင်တွင်..။
မဒမ်ဝမ်ဟာ သူမရဲ့ သမီးလေးကိုပွေ့ ဖက်ပြီး ပြုံးနေခဲ့ပါတယ်..။သူမှာ ရှိနေတဲ့ ဖိအားတွေ အကုန်လုံး ပျောက်ကွယ်သွားသလိုပါပဲ..။
စပါယ်ရှယ်လစ် အဖွဲ့တွေလည်း ကြောင်အနခဲ့တယ်.။ဒီမှာ ဖြစ်ပျက်နေတာတွေကို သူတို့ မယုံနုင်ကြပါဘူး..။
တရုတ်ဆေးပညာနဲ့ ဝိတ်ကျရောဂါကိုဘယ်လို ကုသွားတာလဲ....
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတု့ိလို စပါယ်ရှယ်လစ်တွေတောင်တစ်ခါကုသ ဖို့ကို..အများကြီး ရှာဖွေစမ်းသပ်ရမှာပါ..။
စပါယ်ရှယ်လစ် ချန်းဟာ ကြောင်အနေပြီး လူနာ အပျောက်ကင်းသွားလို့ ပျော်ရွှင်နေတဲ့ ဒါရိုက်တာ ကျန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တယ်။ယင်းနောက် သူ သတင်းထောက်တွေဘက်ကို လှမ်းရှိုးလိုက်ပါတယ်..။သတင်းထောက်တွေလည်း..ကင်မရာတွေ ကိုင်ထားကြပြီး အံဩလွန်းလို့ အသံတောင် မထွက်နိုင်တော့ပါဘူး..။
"ဒါမဖြစ်နိုင်ဘူး..."
စပါယ်ရှယ်လစ် ချန်း ရေရွတ်လိုက်တယ်..။သူ့လက်ထောက်ကို လူနာရဲ့ အခြေအနေကို ခွခြမ်းစိတ်ဖြာကြည့်ဖို့ ချက်ချငိး ခိုင်းလိုက်ပါတယ်..။
သတင်းထောက်တစ်ယောက်ဟာ ပြောလိုက်တယ်..။
"ဒါက အံ့ဩစရာ ပဲ..ငါ့မျက်လုံးနဲ့ မြင်ရတာသာ..မဟုတ်ရင် ငါ ယုံကြည်နိုင်မှာတောင် မဟုတ်ဘူး..."
"ငါ ဘာလို့ ဒီလောက် ရူးရတာလဲ..။တကယ်အရည်အချင်းရှိတဲ့ တရုတ်သမားတော် တစ်ယောက်ကို ကျိ်န်ဆဲ ခဲ့တာက ငါ့ဘဝမှာ အရူးမိုက်ဆုံး အလုပ်ပဲ.."
"မင်းကိုမင်း သိသေးတယ်ပေါ့...မင်းအစောတုန်းက တကယ် သောက်ရူး တစ်ယောက်လိုပဲ..."
သူ တစ်ခြား လူတွေကို ကြည့်လိုက်ပြီး..အစောတုန်းက သူ့ရဲ့ အပြု့အမူ အတွက် အရှက်ရနေခဲ့ ပါတယ်..။
"တရုတ်သမားတော်ကြီး..မာစတာ လင်းနဲ့ထွက်သွားတာ..ငါတို့ သတိမထားမိလိုက်ဘူး..."
"ဒါ လူတိုင်းက လူနာကြောင့် အံ့ဩနေတဲ့ အချိန်မိုလို့ ဖြစ်မယ်.."
"အင်း..."
…
ရုံးခန်းတစ်ခုတွင်..။
တိုက်ရိုက် ထုတ်လွင့်မူကို ကြည့်နေတဲ့ ကျိုးလီရှင်းဟာ..အခြေအပြောင်း အလဲကို မြင်ကာ..အံ့ဩနေခဲ ့ပြီး သူ့အဖေကို သူနားမလည် သေးဘူးဆိုတာ သဘောပေါက်လိုက်ပါတယ်..။
အထူးသဖြင့် ..သူ့အဖေကို လူတွေ ကျိန်ဆဲပြီး ဒုက္ခရောက်နေတာကို မြင်တုန်းက သူချက်ချင်း သွားပြီး မကာကွယ်ပေးတဲ့ အပြင်..သူ့အဖေ အမြင်မှန်ရပြီး အိမ်ပြန်လာဖို့ကိုပဲ သူစောင့်နေခဲ့မိတာပါ..။
သို့ပေမယ့် လက်ရှိအခြေအနေကို မြင်ပြီး သူ ရှက်ရွံ့မူတွေ နောင်တရမူ တွေဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်..။သူအဖေက အောင်မြင်နေတဲ့ လူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး..ဘဝင်မြင့်တဲ့လူတစ်ယောက်မဟုတ်ပါဘူး..။တကယ်ဘဝင်မြင့်တာက သူကိုယ်တိုင်ပါပဲ..။
ကျိူးမင်ချင်း. ဖုန်းခေါ်ဖို့အတွက်.ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်တယ်..။သို့ပေမယ့်..သူ ဖုန်းကိုပြန်ချလိုက်ပြီး..ရုံးခန်းထဲက ထွက်သွားခဲ့လိုက်ပါတယ်..။
ဒါက ကျိူးမင်ချင်းတင်မဟုတ်ပါဘူး...တစ်ခြားလူတွေလည်း..အိမ်ကို ချက်ချင်း ပြန်ဖို့ လုပ်နေကြတပါ..။
တရုတ် ဆေးပညာ အဖွဲ့အစည်း..။
"အကြီးအကဲ ကျိူးက ဒီတစ်ခါ တကယ် အံဩဖို့ ကောင်းတယ်.."
"ဟုတ်တယ် ငါတို့ သူ့ကို မယုံကြည်ပဲ ဖုန်းထဲကနေတောင် သတိပေးခဲ့သေးတယ်..။အခု သူနဲ့
ဘယ်လို မျက်နှာချင်း ဆိုင်ရမလည်း မသိတော့ဘူး”
"မဟုတ်ဘူး..ငါတော့ ..အစ်ကိုကျိူး ဆီ ကိုယ်တိုင်သွားလည်မှရမယ်..။သူက တရုတ်ဆေးပညာရဲ့ သူရဲကောင်းတစ်ယောက်ပဲ..။လူတွေက တရုတ်ဆေးပညာက..ဟာသမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ..မှတ်သွားကြလိမ့်မယ်.."
"ကြည့်ရတာ အကြီးအကဲ ကျိူး အတော် ဖိအားများခဲ့မှာပဲ..။အဖွဲ့အစည်းကတောင် သူ့ကို မယုံကြည်ခဲ့ဘူးဆိုတော့လေ..။သူက တကယ်လေးစားစရာ ပုဂ္ဂိုလ်ပဲ.."
သို့ပေမယ့် ကျိုးမင်ချင်း ကတော့ ဘာဖိအားမှ မရှိပေ..။အပြင်မှာ ဖြစ်နေတာတွေကို သူဂရုမစိုက်ခဲ့ပဲ..ဒီလူတွေ နောင်တရမယ် ဆိုတာကို သူသိနေခဲ့ပါတယ်..။
…
ဝိုက်ဘို..။
လင်းဖန် ကားကို လမ်းဘေး ထိုးရပ်လိုက်ပြီး..ဝိုက်ဘိုကို..ဇိမ်ကျကျ ဖွင့်လို်က်တယ်..။
သူ့ရဲ့ ဝိုက်ဘိုကတော့ ပြောင်းလဲနေခဲ့ပါပြီ..။
"မာစတာ လင်း..တကယ်အံ့ဩဖို့ ကောင်းတယ်ဗျာ.."
"အောက်က ခွေးသားတွေ..မင်းတို့က များ မာစတာ လင်းကို ဆဲရဲတယ်လား..။ငါမင်းတို့ကို ဘယ်လောက်တောင် ရိုက်ချင်နေခဲ့လဲ သိရဲ့လား.."
"မင်းနည်းနည်းလောက် အရှက်ကလေး ရှိလို့ ရမလား..။မင်းပဲ မာစတာ လင်းကို တစ်ချန်လံူးဆဲနေတာလေ..။ဘယ်လောက်ရှက်ဖို့ ကောင်းလဲ.."
"မာစတာ လင်း..ကျွန်တော် အမှားကို သိပါပြီ..။ကျွန်တော် နားလည်မူ လွဲသွားတယ်.."
လင်းဖန် အခြေအနေကို ကြည့်ပြီး..ပျော်ရွှင်စွာ ပဲ ပိုစ့်တင်လိုက်ပါတယ်..။
"ဟီးဟီး..နောက်တစ်ခါဆို မှတ်ထား..။မအိမ်လုံးတွေ.."
လငိးဖန်ကို အရင်က အကြိမ်တစ်ရာလောက် ဆဲခဲ့တဲ့ မြို့သားဟာ စာပြန်လိုက်တယ်..။
"မာစတာ လင်း ဘာကို ဆိုလို တာလဲ..။ငါက မင်းရဲ့ ပရိတ်သတ်ပါ.."
လင်းဖန်ကို အကြိမ်ငါးဆယ်လောက် ဆဲထားတဲ့ကလေးမလေး..မင်မင် ဆိုတဲ့ အကောင့်ပိုင်ရှင်ဟာပြောလိုက်တယ်..။
"မာစတာလင်း ဘာလို့ ငါတို့ကို ကျိန်ဆဲနေတာလဲ.."
လင်းဖန် : ခွေးသားတွေ...။
ကလေးမလေး မင်မင် : ဝိုး..နင်က ဒီိလိူ လူမှန်း မသိခဲ့ဘူး..။ငါ နင့်ကို ဆက်ပြီး မအားပေး တော့ဘူး..။
လင်းဖန် : လစ်လိုက်..မသာမ..။
…
လင်းဖန် အကုန်လံူးကို ကျိန်ဆဲပြီးမှ စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့ပါတယ်..။သူ ကိစ္စတစ်ခုကို မဖြေရှင်းရသေးခင်..သူ့ကို ဝိုင်းပြီး အပြစ်တင်နေကြတဲ့ ခံစားချက်ကို သူတကယ် သဘောကျပါတယ်...။
အခုဆိုရင်.ကျိုးမင်ချင်းကလည်း ကျော်ကြားလာပြီး သူ့အတွက် အကူညီ ကြီးကြီးမားမား ရတော့မှာပါပဲ..။
သူ့ကို ဆဲထားခဲ့တဲ့ လိုင်းပေါ်က လူတွေကိုတော့..လင်းဖန်..စိတ်ညစ်တဲ့ အခါတိုင်း ပြန်လာပြီး ကျိန်ဆဲတော့မှာပါ..။