အခန်း (၄၆၂)

#ဘာသာျပန္ = စႏိုးဝိှုက္

"ခ်ီးပဲ..ၿပီးသြားၿပီလား..."

"ဒါက..ဒါက အရမ္းျမန္လြန္းေနတယ္ေနာ္.."

"ဒါက..ပူးေပါင္းလုပ္ႀကံေနၾကတာလား..။ဒီရက္ပိုင္း ပံုမှန္မဟုတ္ တာေတြနဲ႔ ႀကံဳေနရတယ္..."

ေဘးနားက လူအုပ္ႀကီးဟာ ေၾကာင္အေနၿပီး ေဆြးေနွးေနခဲ့ၾကပါတယ္..။ဒါက လံုးဝကို မယံုၾကည္ႏိုင္ဖို႔ေကာင္းတာပါ..။

ဇနီးေမာင္ႏွံဟာ သူတို႔ ရဲ့ကေလးကို အံ့ဩသင့္စြာ ေပွ့ခ်ီလိုက္တယ္..။သူတို႔ ေဆးရံုမွာ..အခ်ိန္ေတြ အၾကာႀကီး..ပိုက္ဆံေတြ အကုန္ခံ တက္ေနတာေတာင္ ကေလးကို ႏိုးလာေအာင္ မလုပ္ႏိုင္ၾကပါဘူး.။

ဒီမွာ ခနေလးနဲ႔..ဘယ္လို ျဖစ္ႏိုင္မွာလဲ...

သို႔ေပမယ့္. ေဘးနားက လူေတြ ရဲ့ေျပာဆိုချက္ေတြေၾကာင့္ သူတို႔..ေဆးဝါး ကုန္က်စရိတ္ ဖြတ်ပိုင္းကိုထုတ္ ပြလိုက္ပါတယ္..။

"ၾကည့္ ဒါက က်ဳပ္တို႔ရဲ့ ကုန္က်စာရိတ္ျဖတ္ပိုင္းပဲ..။ကြၽန္ေတာ္တို႔ အခုမှ ေဆးရံုထဲက ထြက္လာၿပီး ရှန္ဟိုင္း ကေလး ေဆးရံုႀကီးကို သြားဖို႔ ျပင္ဆင္ေနတာ..."

လူအုပ္ႀကီးဟာ ျဖတ္ပိုင္းကို မယံုၾကည္ႏိုင္စြာ ကြည့္လိုက္ၾကတယ္..။

"မျဖစ္ႏိုင္တာ..။ကေလးရဲ့ ေရာဂါကို ..ၿမိဳ႔သားမ်ားေဆးရံု က ေတာင္..မကုႏိုင္တာကို..ဒီမွာ ခနေလးနဲ႔ ကုသႏိုင္တာလား..."

"ခ်ီးပဲ ငါဘာေျပာရမလဲ ေတာင္ မသိေတာ့ဘူး..။တကယ္ေၾကာက္စရာပဲ.."

…

ခ်ီဂ်ီ နဲ႔ က်န္းတုန္ တုန္ဟာ လည္း ေၾကာင်အနေခဲ့ၾကတယ္..။သူတို႔ ဒီခရီးမွာ စာအုပ္ထဲမွာေတာင္ မသင္ၾကားဖူးတဲ့ အသိပညာေတြ ေတြ့ေနတယ္ လို႔ ခံစားေနရပါတယ္..။

လငိးဖန္ လက္ေဝ့ယမ္းလိုက္တယ္..။

"ေဆးရံုက သူ႔ကို မကုသႏိုင္တာ မဟုတ္ဘူး..။တရုတ္ေဆးပညာက..လူတစ္ေယာက္ရဲ့..ေရာဂါ အခြေအနေကို ..ေသခ်ာစစ္ေဆးၿပီး.. ရွင္းလင္းေအာင္ ကုသႏိုင္တယ္ေလ..။အ​ေနာက္တိုင္း

ေဆးပညာကျ ေတာ့ ဒီထက္ နည္းနည္း ရႈပ္ေထြးတယ္.."

ကေလးရဲ့ ထူးဆန္းတဲ့ ေရာဂါက ကုသဖို႔ ခက္ခဲတဲ့ ေရာဂါမဟုတ္ပါဘူး..။သူ..လိုအပ္တဲ့..ေသြးေကြာ ဆံုမှတ္ကို လိုက္ရှာလိုက္ယံုပါပဲ..။စြယ္စံုက်မ္းမွာ ဒီေရာဂါကို ကုသဖို႔ နည္းလမး္ရိွၿပီးသားျဖစ္ၿပီး သူက အဲ့တိုင္း လိုက္လုပ္ေပးလိုက္ရင္ ရပါၿပီ...။

တကယ္လို..ဒီနည္းလမ္းသာ..အပြင်ကို ေပါက္ကြားသြားရင္ ေနာက္ထပ္ သမိုင္းတြင္မယ့္ ကိစၥရပ်တွေ​ေတာင္ ျဖစ္သြားႏိုင္တာပါ..။

"ေက်းဇူးပါ.."

ကေလးရဲ့ မိဘေတြဟာ..တကယ္ကို ေက်းဇူးတင္ေနၾကပါၿပီ။ သူတို႔ကေလးရဲ့..အခြေအနေကသူတို႔ ကိုအ​ေတာ္ စိတ္ပူေစခဲ့ပါတယ္..။အခု ဒီကိစၥက ေျဖရွင္းၿပီးသြားၿပီ ဆိုေတာ့..သူ႔တို႔ ပုခံုးေပၚက အေလးအပငိႀကီး ေအာက္ ကို ျပဳတ်ကျသြား သလိုပါပဲ..။

လင္းဖန္ လက္ေဝ့ယမ္းလိုက္ၿပီး..

"က်ဳပ္ကို ေက်းဇူးတင္ဖို႔ မလိုပါဘူး..။ဒီမွာတင္ မၿပီးေသးဘူး..။ခင္ဗ်ားတို႔ကို က်ဳပ္ေဆးၫႊန္းေရးေပးလိုက္မယ္..။တရုတ္ေဆးဆိုင္ေတြကို သြားၿပီး ဒီေဆးေတြကို သြားရှာေပါ့..။ၿပီးေတာ့ တစ္ေန့ႏွစ္ႀကိမ္ တိုက္ရမယ္..မနက္တစ္ႀကိမ္..ညတစ္ႀကိမ္..။တစ္ပတ္ၿပီးရင္ ရပ္လိုက္လို႔ ရၿပီ..။စိတ္မပူနဲ႔..ဒီေဆးက ဘာေဘးထြကိဆိုးက်ိဳးမှမရိွဘူး..။ဒါက ကေလး ခြန္အား ျပန္ျပည့္လာဖို႔ အတြက္ပဲ.."

"ေက်းဇူးပါ..နတ္ေဆးဆရာ ေလး..။ေက်းဇူးပါ..ဒီေဆးကုသမူ အတြက္ ဘယ္ေလာက္လဲ မသိ..။ကြၽန္ေတာ္ တို႔ ေပးပါ့မယ္.."

ကေလးရဲ့ မိဘေတြဟာ..လင္းဖန္ ကို ေလးစားေနၾကၿပီး..သူတို႔အတွက် က​ေတာ့..ဒီလူငယ္ေလးက နတိေဆးဆရာ တစ္ေယာက္လိုပါပဲ..။

"ရပါတယ္..ကြၽန္ေတာ္တို႔က ဒီမွာ အခမဲ့ ကုသ

​ေပးေနတာ..။အမြန် သွားၿပီး ေဆးဝယ္လိုက္ဦး..။ပထမ ဆံုးေဆးကို ဒီညက စၿပီး သူ႔ကို တိုက္ရမွာ..."

လင္းဖန္ လက္ေဝ့ယမ္းၿပီး ေျပာလိုက္တာပါ..။

"ေကာငိးပါၿပီ ေကာင္းပါၿပီး.."

ကေလးရဲ့ မိဘေတြဟာ ေခါင္းညိ္မ့္လိုက္တယိ..။ယင္းေနာက္..သူတို႔ ႏႈတ္ဆက္ၿပီး ကေလး အတွက် ေဆးဝယ္ဖို႔ အလ်င္အမြန် ထွက်သြားခဲ့ၾကပါတယ္..။

…

"ဆရာ..ဒီေနာက္ကြယ္က ..အေၾကာင္းအရင္းက..ဘာမ်ားလဲ.."

က်ိူးမင္ခ်ငိးေမးလိုက္တာပါ..။

လင္းဖန္ ၿပံဳးလိုက္ၿပီး...

"တကယ္ေတာ့ ဒီေရာဂါမ်ိူးက ကုသဖို႔ ဘာမှမခက္ခဲဘူး..။အရမ္းရိုးရွင္းၿပီးလြယ္ကူတယ်လို႔ ေျပာလို႔ရတယ္..။ခင္ဗ်ားတို႔ မသိေသးတာပဲ ရိွတာ..။လီဂ်ီ ျဖစ္ပ်က္သမ်ွ အရာရာတိုင္းကို မှတ်ထား..။ျပန္ေရာက္တဲ့ အခ်ိန္က်ရင္ အကုန္ ရွင္းျပေပးမယ္.."

က်ိဳးမင္ခ်ငိး ေက်နပ္ သြားခဲ့တယ္..။တစ္ခ်ိန္ တည္းမွာပဲ သူ႔ဆရာ ရဲ့ေဆးပညာ ကို ပိုပိုၿပီး ေလးစားလာခဲ့ပါတယ္..။

ခ်ီဂ်ီဟာ တစ္ခ်ိဳ႕အရာေတြကို ျပဳလုပ္ပံု

အကုန္မသိေပးမယ့္လည္း အတတ္ႏိုင္ဆံူး ႀကိဳးစားၿပီး မှတ်သားလိုက္ပါတယ္..။

ေဘးနားက လူအုပ္ႀကီးဟာ ေရှ့ကို တက္လာခဲ့ပြီး..

"မင္းတို႔ အကုန္လံုးက တရုတ္ သမားေတာ္ေတြလား..မင္းတို႔ ဘာေတြ ကုသႏိုင္ေသးလဲ.."

ဒီ​ေမးခြန္းက က်ိဳးမင္ခ်င္နဲ႔ က်န္တဲ့ လူေတြ ေျဖဖို႔ အတြက္ အလြယ္ကူပါဘူး...။လင်းဖန် ပြုံးလိုက်ပြီး

"ကျုပ်တို့က မကုသခင် ရောဂါ အခြေအနေကို ကြည့်ဖို့ လိုသေးတယ်.."

"ကင်ဆာ ဆိုရင်ရော.."

မြို့သား တစ်ယောက်က မေးလိုက်တာပါ..။

လင်းဖန် မဖြေခင်မှာပဲ တစ်စုံတစ်ယောက်ဟာ ဝင်ဖြေလိုက်ပါတယ်...။

"ခင်ဗျားနောက်နေတာလား..။ကင်ဆာ ဆိုတာက ကုသလို့ မရတော့တဲ့ ရောဂါပဲ..။ခင်ဗျားက ဒီရောဂါကို ကုသလို့ရမယ် လို့ထင်နေတယ်ပေါ့.."

မြို့သားဟာ ပြန်ဖြေလိုက်တယ်..။

"မဟုတ်ဘူး..မင်းသတင်းတွေ မဖတ်ဘူးလား..။နတ်ဘုရား ဆရာဝန် တစ်ယောက် ဆေးရုံတွေမှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး..ကင်ဆာ လူနာတွေကို ကူသပေးသွားတာလေ.."

"ဒါက သတင်းအတုပဲ..။ဒါက ဆေးရုံတွေ တမင်တကာ ဖန်တီးတာလို့ ငါကြားထားတယ်..။အဲ့ဆေးရုံ တွေကိုကြည့်..။လူနာတွေက အမြဲတမ်း ပြည့်နေတာ..။ဒီသတင်းက သူတို့ဆေးရုံကို ကြော်ငြာဖို့ သက်သက်ပဲ..။ဒီလူတွေက ကင်ဆာကို ကူသနိုင်ရင် ဒီမှာတောင် ပရဟိတ လာလုပ်နေတော့မှာ မဟုတ်ဘူး..။သူတို့ ဘာလို့ ဒီလိုလာလုပ်တာလဲ ဆိုတာတောင် ငါသိချင်မိတယ်..."

"ဒါအမှန်ပဲ.."

လင်းဖန် ပြုံးလိုက်ပြီး ဘာမှ ပြန်မပြောတော့ပေ..။သူ ပြန်မဖြေတဲ့အကြောင်းအရင်းက..ဘာမှ ပြန်ပြောနေစရာ မလိုအပ်ဘူးလို့ ခံစားရလို့ပါ..။

ကင်ဆာ က ကုသလို့ မရနိုင်တဲ့ ရောဂါမျိုး ဆိုတာ အမှန်ပါပဲ.. ။ဒါပေမဲ့ သူ့မှာ စွယ်စုံကျမ်းရဲ့ အကူအညီရှိလို့ ​ပျောက်ကင်းအောင် ကုသပေးနိုင်ပါတယ်..။သူသာ ကင်ဆာကို ပျောက်အောင်ကုသလိုက်ရင် ပြသနာ တော့မရှိပေမယ့်..သူ ကင်ဆာရောဂါသည်တွေကို ဆက်တိုက်ကုသ ရတော့မှာပါ..။

ဒါကြောင့် သူကင်ဆာ ရောဂါ သည်တွေနဲ့ တွေ့ရင် ခနလောကိ လျိုဝှက်နေဖို့ လိုအပ်ပါတယ်..။

သို့ပေမယ့် သူ ကုနိုင်တာ ပေါ်သွားရင်လည်း တစ်ခြား ပြသနာ ကြှီးကြီးမားမားတော့ မရှိနိုင်ပေ..။

နတ်ဆေးသမားတော် ဖြစ်လို့..ကင်ဆာ ရောဂါ သည်တွေ ကို ကုသနိုင်တာလေ..ဘာဖြစ်လဲ....

သူတို့ ဆက်ပြီး ပရိဟိတ လုပ်နေစဥ္ အတွင်း လူနာ နှစ်ယောက်..ထပ်လာခဲ့တယ်..။လူနာတွေရဲ့ ရောဂါက..ပုံမှန်တွေ ဖြစ်တာကြောင့်.ကျိုးမင်ချင်းကိုပဲ ကိုင်တွယ်ခိုင်းခဲ့ပါတယ်..။လင်းဖန်က လိုအပ်ချက်တွေကို ထောက်ပြညွှန်ကြားတဲ့ အချိန်မှာ ကျိုးမင်ချင်းဟာ ချက်ချငိး ပြန်ပြင်ဆင်ခဲ့ပါတယ်..။

ဒါက ကျိူးမင်ချငိးအတွက် အတော်ကို အကျိူးရှိ စေတာပါ..။

လူနာ သုံးယောက်ရှိသည့် လူနာဆောင်တစ်ခုတွင်..။

သက်လတ်ပိုင်း လူကြီးတစ်ယောက်ဟာ သူ့မိသားစုတွေဆီ လမ်းလျောက်လာခဲ့ပြီး..

"ဒီနေ့ တကယ် ထူးဆန်းတယ်..။ဆေးရုံဝင်ပေါက်..မှာ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ပရိဟိတ လုပ်ဖို့ လူတစ်ချို့ ရောက်နေကြတယ်လေ..။ဆေးရုံဝင်ပေါက်မှာလာပြီး ဘာလို့ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ပရဟိတ လုပ်နေကြတာလည်း မသိဘူး.."

ကျန်တဲ့ လူနာ နှစ်ယောက်ဟာ ပြုံလိုက်ပြီး..

"သူတို့က ဆေးရုံရဲ့ စီးပွားရေးကို ဖျက်ဆီးဖို့ လုပ်ချင်နေတာလား.."

"ငါလည်း ဒီလို ထင်တာပဲ..။ဒါပေမဲ့ ဒီအကြောင်းကို မပြောနဲ့ဦး..။အစောက..အချိန်တွေ အကြာပြီး အိပ်ပျော်နေတဲ့ကလေး တစ်ယောက်ကို.. သူတို့ ခနလေးကြည့်ပြီး ကုသပေးလိုက်တယ်လေ..။အဲ့ကလေးကို ဒီဆေးရုံ..ကတောင်..လက်လျော့ ထားခဲ့တာ..။ငါကတော့..သရုပ်ဆောင်နေတာလို့ ထင်ပေမယ့်..အဲလိုလညိးမဟုတ်လောက်ပြန်ဘူး.."

*အဟွတ် အဟွတ်*

အိပ်ယာ ပေါ်မှာ ရှိနေတဲ့ လူနာတစ်ယောက်ဟာ ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီး..

"ဘယ်သူသိမှာလဲ..ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာက ဘာမဆို ဖြစ်သွားနိုင်တယ်...။ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါကတော့..နေမကောင်းဖြစ်တာကလွဲရင် ကျန်တဲ့ အရာတွေ အကုန်လုံးက တော်သေးတယ် လို့ထင်တယ်.."

"ဒါအမှန်ပဲ.."

ယငိးနောက် သူနာပြုမလေးဟာ..ကုန်ကျစရိတ် ဖြတ်ပိုင်း နဲ့ အတူ ရောက်လာခဲ့တယ်..။

"ဝမ်ရှိီကျုံ ...အကြီးအကဲရဲ့ မိသားစု ကို ကုန်ကျစရိတ်ပေးဆောင်ဖို ပြော သင့်နေပြီ..။အခုထိ ဒေါ်လာ တစ်သောင်း ပေးဖို့ ကျန်သေးတယ်..."

"သူနာပြုမလေး ..ငါသိပါတယ်..။သူတို့ကို ငါ အသိပေးပြီးပြီ သူတို့ မကြာခင်လာပေး ကြမှာပါ.."

ဒီအခနိးထဲမှာ အဆိုးရွားဆုံး ရောဂါသည်က ဝမ်ရှီကျုံ ပါ..။သူက ပြင်းထန်တဲ့ အဆုပ်ရောဂါကို ခံစားနေရပြီး..ဒါက ပြန်ပြန် ဖြစ်နေတဲ့ ရောဂါပါ..။သူ ​ြ့ပန်ဖြစ်လို့ ဆေးရုံတက်ရရင်လည်း ကုန်ကျစားရိတ်က အရမ်းစျေးကြီးပါတယ်..။

သူ ဆေးရုံတက်တိုင်း ပိုက်ဆံသွင်းဖို့ နောက်ကျ နေတာက ..သူ့မှာ ပေးသွင်းဖို့ ပိုက်ဆံ မရှိလို့ပါ..။

သူနာပြုမလေး ထွက်သွာပြီးနောက်...။

ဝမ်ရှီကျုံ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး...

"ဟင်း...ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ တောင် မသိတော့ဘူး..။ဒီရောဂါ ဖြစ်နေတာထက်စာရင် သေသွားတာကမှ တော်ဦးမယ်.."

သက်လတ်ပိုင်း လူကြီးဟာ ပြောလိုက်တယ်..။

"ဟုတ်သားပဲ..တကယ်တော့ မင်းဆေးရုံ ဝင်ပေါက်ကို တစ်ချက်သွားကြည့်သင့်တယ်..။ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲ့မှာက အလကားပဲလေ..။မင်း လုံးဝ ပြန်ကောင်းသွားပြီး ဆေးရုံတက်စရာ မလိုတော့ တာတောင်ဖြစ်နိုင်တယ်နော်.."

ဝမ်ရှိကျုံ ပြန်ဖြေလိုက်တယ်..။

"ဒါက အလုပ်ဖြစ်ပါ့မလား..အလိမ်အညာလဲ ဖြစ်နေဦးမယ်.."

"ဒါက အလိမ်အညာ ဆိုရင်တောင် မင်းသွားကြည့် သင့်တယ်လေ.။ငါကတော့ အလိမ်အညာတစ်ခုလို့ မခံစားရဘူး.."

သက်လတ်ပိုင်း အရွယ်လူကြီးက ပြောလိုက်တာပါ..။

ဝမ်ရှိကျုံ အချိန် ခနလောက် တွေးပြီး ပြောလိုက်တယ်...

"ကောင်းပြီ..ငါ သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်..."