ကွေ့ရှို၏ မင်းသမီးမိုယွိ၏ လွှမ်းမိုးနိုင်သောအားမာန်

၃၃ ကောင်းကင်ဘုံမှ သန်မာသာလူနှင့်ရင်ဆိုင်နေရသည်။ ထိုလူတွင် သန့်စင်သောသွေးနှင့် ရှေးဟောင်းခက်ထန်သောသားရဲများရှိနေသည်။ သေရေးရှင်ရေးကို မျက်နှာချင်းဆိုင် ဆွေးနွေးရမည်ဆိုလျှင် ကျိမင် မှတ်ချက် ပေးရန်နေရာမရှိတော့ပေ။

ပေထင်းဟွမ်၏ကံအလွန်ကောင်းသည်ကို သူ မည်သို့သိသနည်း။ ၃၃ ကောင်းကင်ဘုံမှ လူ ၁၀ ယောက်သာ ဆင်းသက်လာကာ ပေထင်းဟွမ်သည် ထိုကြမ်းတမ်းပြီး သန်မာသောလူများကို သိကြသည်။

ပေထင်းဟွမ် မရှိသည့်အချိန်တွင် မြို့ကိုဖျက်ဆီးရန်ရောက်လာခဲ့ပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်သည် သူမကိုလာကူညီပေးခဲ့သည်။

၎င်းသည် သူမ၏ကံကြောင့်လား သို့မဟုတ် ပေထင်းဟွမ်သည် ကောင်းကင်တွင် မွေးဖွားခဲ့သောကြောင့် ကမ္ဘာကြီးသည် သူမအတွက် လမ်း လုပ်ပေးနေသည်လားမသိပေ။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ဘာကြောင့် တိုက်ခိုက်ရတော့မည်နည်း။

ထိုအချိန်တွင် ရှီရှောင်မို၏ ခြေချောင်းထိပ်သည် ရုတ်တရက် လေထဲတွင် တော့ကာ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင်ရှိနေသော မင်ဟွမ်ဆီသို့ တဟုန်ထိုးပြေးသွား လေသည်။ သူမ လှုပ်ရှားသည်နှင့် ချီဖေးနှင့် ချီလန်တို့သည် အသီးသီး လှုပ်ရှား ကြတော့သည်။ သူတို့သည် တိုက်ကွက်မထုတ်သော်လည်း သူတို့၏ စောင့်ကြပ် သည့် ဟန်အမူအရာသည် ယုံကြည်မှုအပြည့်နှင့်ပင်။ မင်ဟွမ်သည် ရှီရှောင်မို ထက်သန်မာသော်လည်း ရှီရှောင်မိုအား တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်မသာနိုင်သည်ကို မြို့သားများပင် ယုံကြည်စေသည်။

သို့သော် ထိုသို့ဆိုလျှင် ဇာမဏီမြို့မှလူများသည် ရှီရှောင်မိုအတွက် ချွေးပြန်မိတုန်းပင်။

မင်ဟွမ်၏ခန္ဓာကိုယ်မှ နတ်အလင်းသည် ရွှေရောင်မီးတောက်ကဲ့သို့ သူ့ကို လွှမ်းခြုံလေသည်။ သူသည် လက်နှစ်ဖက်ပူးပြီး မီးတောက်ပင်လယ်ထဲ တွင် ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်နှင့် ရှေးဟောင်းဖိနှိပ်မှုပါဝင်သည့် ခံ့ညားလှသည့် လှံတံသည် သူ့လက်ထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ကြောက်စရာကောင်းသော အေးစက်မှုသည် မင်ဟွမ်၏ရွှေရောင်မျက်လုံးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရှီရှောင်မိုသည် သူ့ကို ဖိအားပေးလုပ်ခိုင်းခြင်းပင်။ သူမသည် ကွေ့ရှိုမှ မိုယွိမင်းသမီးဖြစ်ပြီး ဧကရာဇ်မို၏ ပခုံးပေါ်တွင် ကြီးပြင်းလာခဲ့သော်လည်း သူမ ဒဏ်ရာရပြီး သူ့လက်ထဲကျရောက်လာလျှင် သူမ၏ အမှားသာဖြစ်သည်။

မင်ဟွမ်၏မျက်လုံးများသည် ရွှေရောင်တောက်နေပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင်မှ အနီရောင်တိုက်ခိုက်ရေး ချပ်ဝတ်တန်ဆာဝတ်ဆင်ထားသည့်လူကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ကြည့်လေသည်။ သူမကို စိတ်လှုပ်ရှားစေသည့် အကြောင်းအရင်းမှာ နောက်လာမည့်တိုက်ပွဲကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။

“ဒါက ၃၃ ကောင်းကင်ဘုံလို့ထင်နေတာလား၊ တစ်ယောက်ယောက်ကို တိုက်ခိုက်တာကို ခွင့်ပြုမယ်ထင်နေလား”

ရှီရှောင်မိုသည် သူ့စကားများကို အလေးအနက်မထားဘဲ မင်ဟွမ်အား မျက်လုံးနီနီများဖြင့် စိုက်ကြည့်လေသည် “ဘာမဟုတ်တာတွေပြောနေတာလဲ ဒါ မင်းအပေါ်မှာမူတည်တာပဲ မင်း ငါ့ကို ဒီလိုပြောဖို့ ဘာအခွင့်အရေးရှိလဲ၊ ငါ့ အဖေပြောသလိုပဲ တိုတ်ခိုက်ချင်ရင် တိုက်ခိုက်လိုက်၊ အရည်အချင်းနဲ့ ခွန်အား မြင့်တဲ့သူတွေပဲ လှည့်ကွက်ကစားတာ”

ရှီရှောင်မို၏မျက်နှာတွင် မဲ့ပြုံးတစ်ခုပေါ်လာသည် “မင်းက ဒီမြို့က အပြစ်မဲ့တဲ့သူတွေကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အစွမ်းအစရှိမှတော့ ငါ့ပြိုင်ဘက်ဖြစ်ဖို့ သတ္တိ လည်းရှိရမှာပေါ့၊ ငါ့ဒေါသနဲ့ဆို ငါ ရှီရှောင်မို လုပ်ချင်တာကို ဘယ်သူမှ လာပိတ် လို့မရဘူး၊ ငါ အသက်ရှင်နိုင်တယ်၊ ငါ့ညီအစ်ကိုက ငါ့အသက်ကိုကယ်ခဲ့တယ်၊ မင်း သူ့အပေါ်လုပ်ခဲ့တာကို ပြန်ပေးဆပ်ခိုင်းမယ်”

ထိုသို့ဆိုလာသဖြင့် မင်ဟွမ်သည် တွေဝေနေရန်မလိုတော့ပေ။ သူသည် လည်ချောင်းထဲမှ ဟိန်းသံနက်နက်အော်လိုက်သည်။ နောက်တစ်ခဏအတွင်း တွင် သူ့မျက်လုံးထဲ၌ ကြမ်းကြုတ်မှုများရှိနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှ နတ်စွမ်းအား သည် အပြည့်အဝပျံ့လာလေသည်။

ဘုန်း

သူ့ခြေထောက်အောက်မှအခံသည် ရုတ်တရက် လေထဲမြောက်သွားပြီး လေဟာနယ်သည် နစ်မြှုပ်နေသည့်အလား အားလုံး၏နားထဲတွင် မြည်ဟီးသွား ပြီး သူ၏ပုံရိပ်သည် ချွန်ထက်သည့်မြှားအလားပင် လွင့်သွားလေသည်။ သူ၏ တံလျှပ်ပုံရိပ်သည် ပေါ်လိုက်ပျောက်လိုက်နှင့် ရှီရှောင်မို၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာ လေသည်။

လှံတံပေါ်တွင် စီးဆင်းနေသော နတ်စွမ်းအင်သည် ရှီရှောင်မို၏မျက်လုံး ကို ဖြတ်သွားပြီး သူမ၏လက်ထဲမှ လက်သည်းမှ တောက်ပသောအလင်းထွက် လာလေသည်။ ၎င်းတို့တိုက်သွားသောအခါ နတ်အလင်းပေါက်ကွဲထွက်ပြီး ကျယ်လောင်သောအသံထွက်လာလေသည်။