အချိန်နံရံ

"ဒါက များလွန်းတယ်။ ဒီလောက်နှစ်တွေကြာတာတောင် ငါက ‌လေနက်သားရဲနှစ်ကောင်ပဲ တွေ့ခဲ့တယ်" လေနက်ရွာထဲမှာ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနဲ့အရှင်တစ်ယောက်ရှိတယ်။

သူက လေတာအိုအပြောင်းအလဲတစ်ခုကို ကျင့်ကြံထားပြီး ချိုးဖြတ်မဲ့လက္ခဏာတွေကို မကြာသေးမီက ခံစားခဲ့ရတယ်။ လေနက်ကျောက်တုံးအချို့ကို ရယူပြီး သူတို့ကို နားလည်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။ ဒါပေမယ့် လက်ရှိလေနက်ရွာက အရင်ကနဲ့လုံးဝမတူတော့ဘူး။ လေနက်သားရဲတွေရဲ့အရေအတွက်က သနားစရာကောင်းလှအောင်နည်းလာတယ်။

"အမ်။ တစ်ယောက်ယောက် ထွက်လာတာလား" ဝတ်ရုံနက်အရှင်က သူ့ရဲ့လိပ်ပြာအသိစိတ်အာရုံကို အကန့်အသတ်အထိ ဆန့်ထုတ်ထားတယ်၊ လေနက်ရွာရဲ့အနက်ပိုင်းထဲမှ ပုံရိပ်တစ်ခုထွက်လာနေတာကို သတိပြုမိလိုက်တယ်။

သူက သာမန်ဒါမှမဟုတ်သာလွန်အရှင်တစ်ယောက်ဆိုရင် သူက ဘယ်တော့မှပြဿနာရှာမှာမဟုတ်ဘူး။ သူက လက်ရွေးစင်အရှင်တစ်ယောက်ဆိုရင် သူက သေချာစဉ်းစားရမယ်။ ဒါပေမယ့် သူက အထွတ်အထိပ်အရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ဘယ်သူ့ကိုမှ ကြောက်စရာမလိုဘူး။ ပြိုင်ဘက်ကင်းအရှင်တစ်ယောက်သာသာ သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်တယ်၊ သတ်ဖို့တော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။

အရေးကြီးဆုံးကတော့ လီဖူချန်းရဲ့ချီတည်ရှိမှုက သာမန်အရှင်ဒါမှမဟုတ်သာလွန်အရှင်နဲ့ နီးကပ်ရုံမျှပဲ၊ ဒါကြောင့် စဉ်းစားစရာမလိုတော့ဘူး။

"ရပ်စမ်း" ဝတ်ရုံနက်အရှင်က သူ့ရဲ့လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်တယ်။

သတိပေါ့လျောမိတာကြောင့် လီဖူချန်းကို လေဆင်နှာမောင်းထဲ စုပ်ယူသွားတယ်။

"မကောင်းတော့ဘူး" လီဖူချန်းက မူလပြန်သွားဓားပြောင်းလဲခြင်းနဲ့ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်လိုက်တယ်။

ဒါပေမယ့် မူလပြန်သွားဓားပြောင်းလဲခြင်းက လေဆင်နှာမောင်းနဲ့ မထိတွေ့ခင် လေအားကြောင့် ပြန့်ကျဲသွားတယ်။

"ဒါ အထွတ်အထိပ်အရှင်ပဲ....."

လီဖူချန်းရဲ့အမူအရာက မည်းမှောင်သွားတယ်။ ရန်သူက ခရမ်းဝင်ရိုးစွန်းအရှင်ထက် သိသိသာသာ ပိုသန်မာပြီး သူက ပြိုင်ဘက်တစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ ဝေးလွန်းပါတယ်။ ကပ်ဘေးမသေမျိုးခန္ဓာကိုယ်က တိုက်ခိုက်မှုအများကြီးကို တောင့်ခံနိုင်လိမ့်မှာမဟုတ်ဘူး။

ဒါပေမယ့် လီဖူချန်းလည်း အရှင်တစ်ယောက်ပဲ၊ အကူအညီမဲ့တာတော့ မဖြစ်ပါဘူး။

ဓားနဲ့တစ်သားတည်းပေါင်းစပ်လျက် လီဖူချန်းက ဓားအလင်းတစ်ခုသို့ ပြောင်းသွားကာ လေအားကို ခွဲဖြတ်လိုက်တယ်။ ပြီးနောက် သူက လေနက်ရွာရဲ့‌နေရာလပ်-အချိန်ကို ပိုင်းဖြတ်ကာ အပေါက်ထဲသို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်ခဲ့တယ်။

"ထွက်ပြေးဖို့မစဉ်းစားနဲ့" ဝတ်ရုံနက်အရှင်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်တယ်။ သူက သူ့လက်တွေကို ပွတ်လိုက်တယ်၊ လေဆင်နှာမောင်းက ဆယ်ဆပြင်းထန်လာတယ်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာလေအားက လေနက်ရွာရဲ့နေရာလပ်-အချိန်ကို ဝင်ရောက်ကာ လီဖူချန်းကို လိုက်မီသွားတယ်။

"ဒါက များလွန်းတယ်" လီဖူချန်းက အစွန်းအလင်းမိခင်‌ကျောက်တုံးကို ယူထုတ်ကာ အတွင်းရှိအချိန်ရင်းမြစ်အဆီအနှစ်ကို အသက်သွင်းလိုက်တယ်။

ပြီး‌နောက် နေရာလပ်-အချိန်က ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားပြီး ဝတ်ရုံနက်အရှင်လည်း နေရာမှာတင် ရပ်သွားတယ်။ အခွင့်အရေးကို အသုံးပြုလျက် လီဖူချန်းက ထွက်ပြေးခဲ့တယ်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူက ပျောက်ကွယ်သွားတော့တယ်။

ဝတ်ရုံနက်လူက အစွန်းအလင်းမိခင်ကျောက်တုံးကို တစ်ကြိမ် မြင်ခဲ့ဖူးတယ်၊ ဒါပေမယ့် ထိုအပိုင်းအစက မက်မွန်သီးအစေ့အရွယ်အစားလောက်သာရှိပြီး ပျံသန်းစကြာဝဠာတာအိုအရှင်ရဲ့တောင်ဝှေးထဲမှာ နစ်မြုပ်ထားတယ်။ ထိုတောင်ဝှေးက ထူးကဲအဆင့်အန္တိမအဆင့်တောင်ဝှေးတွေထဲကတစ်ခုပါပဲ။

"စိတ်မကောင်းစရာတစ်ခုကတော့ ဒီနေရာက လေနက်ရွာဖြစ်နေတာပဲ" ဝတ်ရုံနက်အရှင်က သူ့ရဲ့လိပ်ပြာအသိစိတ်အာရုံကို ချဲ့ထုတ်လိုက်ကာ ဝိညာဉ်ခွဲခြားခြင်းအနက်ရောင်လေနဲ့ ပေါင်းစပ်သွားတော့တယ်။

"ငါ သူ့ကို တွေ့ပြီ"

သိပ်မကြာမီမှာပဲ ဝတ်ရုံနက်အရှင်က လီဖူချန်းရဲ့တည်နေရာကို ရှာတွေ့သွားပြီး လျင်မြန်စွာ လိုက်သွားတယ်။

"ငါ အခု ချိုးဖြတ်ရမှာလား"

သူက အသတ်မခံရခင် မူလအဆုံးစွန်းဓားနည်းလမ်းကို အန္တိမအဆင့်ကို တွန်းပို့နိုင်မယ်လို့ လီဖူချန်းက ယုံကြည်တယ်။ လက်ရှိသူ့ရဲ့ကျွမ်းကျင်မှုနဲ့ဆိုရင် မူလအဆုံစွန်းဓားနည်းလမ်းက ချိုးဖြတ်သွားတာနဲ့ မြို့အရှင်အဆင့်ရဲ့အထွတ်အထိပ်မှာ အနည်းဆုံးရှိလိမ့်မယ်။ ပြီးနောက် သူ့ရဲ့ခွန်အားက သာမန်အရှင်မှ လက်ရွေးစင်ဒါမှမဟုတ်အထွတ်အထိပ်အရှင်သို့ တိုးလာလိမ့်မယ်။

ဒါပေမယ့် ဒီလိုပြုလုပ်ခြင်းက သူ့ရဲ့အားထုတ်ခဲ့သမျှကို ဖြုန်းတီးခြင်းပါပဲ။ သိုင်းပညာဒါမှမဟုတ်ကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်းဖြစ်စေ၊ အန္တိမအဆင့်ကို ရောက်ရှိပြီးနောက် တိုးတက်မှုအရှိန်က အလွန်အမင်းနှေးကွေးလာလိမ့်မယ်။

"ငါ ဒီလိုမလုပ်နိုင်ဘူး" လီဖူချန်းက ခေါင်းခါလိုက်တယ်၊ အစွန်းအလင်းမိခင်ကျောက်တုံးကို ယူထုတ်ကာ အချိန်ရင်းမြစ်အဆီအနှစ်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်တယ်။

တစ်ကြိမ်၊ နှစ်ကြိမ်၊ သုံးကြိမ်......

တစ်ယောက်က ထွက်ပြေးနေတယ်၊ တစ်ယောက်က လိုက်နေတယ်။

"မင်း ထွက်မပြေးနိုင်ဘူး။ အစွန်းအလင်းမိခင်ကျောက်တုံးကို ချန်ထားခဲ့၊ ငါ မင်းအသက်ကို ချမ်းသာပေးမယ်"

အရင်ကတော့ လီဖူချန်းက သံသယဖြစ်ဖွယ်ရှိပြီး သူ့ကို ဖမ်းချင်ရုံသာပဲ။ ဒါပေမယ့် အခု သူက အစွန်းအလင်းမိခင်ကျောက်တုံးကို ပစ်မှတ်ထားနေတယ်။

သူ့အမြင်အရ အစွန်းအလင်းမိခင်ကျောက်တုံးက လီဖူချန်းလက်ထဲမှာဆိုရင် ဖြုန်းတီးတာပဲ။ လက်နက်တစ်ခုထဲမှာမြုပ်ထားခြင်းကပဲ ၎င်းကို အသုံးပြုဖို့အသင့်တော်ဆုံးနည်းလမ်းတစ်ခုပဲ။

"မင်းက မင်းကိုယ်မင်း ဘာထင်နေလဲ" လီဖူချန်းက ရန်သူကို ဖော်ထုတ်ခဲ့တယ်။

ဝတ်ရုံနက်အရှင်က တိုက်ပွဲနတ်ဘုရားမျှော်စင်ရဲ့လေနက်အရှင်ပဲ။

တိုက်ပွဲနတ်ဘုရားမျှော်စင်ကို စကြာဝဠာရှိအသန်မာဆုံးဂိုဏ်းကိုးခုထဲကတစ်ခုလို့ အများက လက်ခံထားကြတယ်။ သူတို့မှာ အကြိုနတ်ဘုရားတွေရှိပြီး မျှော်စင်ရဲ့အဖွဲ့ဝင်တွေအားလုံးက ရန်လိုကြတယ်။

"ဘယ်လိုလဲဆိုတာ မင်း သိစေရမယ်" လေနက်အရှင်က ရယ်လိုက်တယ်၊ သူက လီဖူချန်းထံ ပါးလွှာတဲ့လေဓားသွားတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်တယ်။

ဖြောက်......

လေဓားသွားက မတွေးတောနိုင်လောက်အောင် ထက်ရှတယ်၊ အဲဒါက နေရာလပ်-အချိန်အလွှာတွေကို ခွဲဖြတ်သွားနေတယ်။

ကံကောင်းတာကတော့ လီဖူချန်းရဲ့ကပ်ဘေးမသေမျိုးခန္ဓာကိုယ်က အလွယ်တကူအနိုင်ယူလို့မရဘူး။ ကပ်ဘေးစွမ်းအားအပိုင်းအစတစ်ခုကို သုံးပြီးနောက် လေဓားသွားကို တားဆီးနိုင်ခဲ့တယ်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ" လေနက်အရှင်က လေဓားသွားတွေကို ထပ်မံထုတ်လွှတ်နေတယ်။

၁၀ရာခိုင်နှုန်း၊ ၂၀ရာခိုင်နှုန်း၊ ၃၀ရာခိုင်နှုန်း......

လီဖူချန်းရဲ့ကပ်ဘေးစွမ်းအားက လျင်မြန်စွာ လျော့ကျလာတယ်၊ ပြန်ဖြည့်တင်းခြင်းအရှိန်က လုံးဝလိုက်မမီနိုင်ဘူး။

ကံကောင်းတာကတော့ လေနက်ရွာရဲ့ဝင်ပေါက်က မြင်ကွင်းထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာနေတာပဲ။

"ချိတ်ပိတ်......"

လီဖူချန်း လေနက်ရွာမှ ထွက်သွားတဲ့အခိုက်မှာ သူက အစွန်းအလင်းမိခင်ကျောက်တုံးကို ဖိခြေကာ အစွန်းအလင်းမိခင်ကျောက်တုံးမှ ကြီးမားတဲ့အချိန်ရင်းမြစ်အဆီအနှစ်ပမာဏကို ထုတ်လွှတ်လိုက်တယ်။

လေနက်အရှင်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်တယ်၊ လေဓားသွားတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်ကာ အချိန်နံရံကို ပိုင်းဖြတ်ဖို့ စီစဉ်လိုက်တယ်။

ဒါပေမယ့် လေဓားသွားက အချိန်နံရံနဲ့ ပိုနီးကပ်လာတာကြောင့် ၎င်းက ပိုနှေးကွေးလာပြီး ရပ်တန့်လုနီးပါးဖြစ်သွားတယ်။

"အဆုံးမဲ့လေရွှေ့ပြောင်းခြင်း....."

သူက ဘာတစ်ခုမှ မလုပ်နိုင်ဘူးလို့တော့ လေနက်အရှင်က မယုံကြည်ပါဘူး၊ သူက လေတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းသွားကာ အချိန်နံရံထဲသို့ ဝင်သွားတယ်။

သိပ်မကြာမီမှာ သူက အချိန်နံရံမှ ပျံသန်းထွက်လာတယ်။

"တောက်" လေနက်အရှင်ရဲ့အမူအရာက အလွန်ဆိုးရွားသွားတယ်။

သူက အစွန်းအလင်းမိခင်ကျောက်တုံးရဲ့စွမ်းအားကို လျော့တွက်မိတယ်လို့ ဝန်ခံတယ်။ ဒီအချိန်နံရံကို ပြိုင်ဘက်ကင်းအရှင်တစ်ယောက်ကသာ အလွယ်တကူချိုးဖြတ်နိုင်တယ်။

အချိန်နံရံအနီးမှာ လေနက်အရှင်က အချိန်စီးဆင်းမှုကို ရေးတေးတေးခံစားရတယ်။ အချိန်အတော်ကြာသွားပြီလို့ သူ့ရဲ့မသိစိတ်က သူ့ကို ပြောပြခဲ့တယ်။

ဖြောက်......

နောက်ဆုံးတော့ အချိန်နံရံကို ချိုးဖြတ်သွားပြီး လေနက်အရှင်က လေနက်ရွာအပြင်ဘက်ကို ရောက်ရှိလာတယ်။

ပတ်ပတ်လည်ရှိ‌နေရာလပ်-အချိန်စီးဆင်းမှုကို ခံစားမိပြီး လေနက်အရှင်ရဲ့အမူအရာက မည်းမှောင်သွားတယ်။ သာမန်အရှင်တစ်ယောက်က စကြာဝဠာရတနာတစ်ခုကို သုံးပြီး သူ့ကို သုံးရက်ကြာ ထောင်ချောက်ဆင်ထားခဲ့တာပဲ။ ဒါက တကယ်ကို အဓိပ္ပါယ်မရှိဘူး။

"ငါနဲ့ နောက်တစ်ကြိမ် မတွေ့မိစေနဲ့"

သူက လီဖူချန်းကို ထပ်မြင်နိုင်အုံးမယ်လို့ လေနက်အရှင်က သေချာတယ်၊ ထိုအချိန်ကျရင် သူက စာရင်းအပြတ်ရှင်းရမှာပေါ့။

…

"အချိန်အရင်းမြစ်အနှစ်သာရက သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းအောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်"

မတူညီတဲ့ကြယ်ပိုင်နက်တစ်ခုကို ဝင်ရောက်လျက် လီဖူချန်းက အစွန်းအလင်းမိခင်ကျောက်တုံးကို သိမ်းဆည်းကာ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်တယ်။

အစွန်းအလင်းမိခင်ကျောက်တုံးမရှိရင် လီဖူချန်းအနေနဲ့ လေနက်ရွာမှ ထွက်လာဖို့ အလွန်မြင့်မားတဲ့တန်ဖိုးတစ်ခုကို ပေးချေရလိမ့်မယ်။

"စကြာဝဠာရှိ ခြေလှမ်းတိုင်းက အန္တရာယ်တွေနဲ့ ပြည့်‌နေတာပဲ။ ဒိတစ်ခေါက်သီးခြားကျင့်ကြံရင် ငါ မူလအဆုံးစွန်းဓားနည်းလမ်းကို အန္တိမအဆင့်ကို ချိုးဖြတ်နိုင်ရမယ်"

လီဖူချန်းက အရှိန်ကို မြှင့်တင်ကာ ဓားအလင်းဖြာထွက်မြို့ဆီ တစ်ဟုန်ထိုးပြေးသွားလိုက်တယ်။