လူလိမ်နှင့် နောက်တစ်ကြိမ် တွေ့ဆုံခြင်း (၁)

ပြန်လာသောအဖွဲ့သည် အနားယူရန် လမ်းခွဲလိုက်ကြပြီး လာဒန်သည် ခြေထောက်တစ်ဖက်ဖြင့် ခုန်ကာ သူ့ကိုပြုပြင်ရန်အတွက် 'ဆရာဝန်' ကိုရှာရန် စီစဉ်နေသည်။ ဟန်ရှောင်းလေချွန်ပြီး လာဒန်ကို အချက်ပြလိုက်သည်။

"မင်းပဲ၊ မင်း အသက်ရှင်နေသေးတယ်ဆိုတာ မယုံနိုင်ဘူး" လာဒန်က ဟန်ရှောင်းရှေ့မှာ ခုန်ဆင်းလာ၏။

"အဲဒါက ငါပြောသင့်တာ မဟုတ်လား။" ဟန်ရှောင်းက လာဒန်၏ ကျိုးပဲ့နေသော ခြေလက်များကို ကြည့်လိုက်သည်။

"အန္တရာယ်နည်းနည်းတော့ တွေ့တယ်၊ သေလုနီးပါးပါပဲ" လာဒန်က ဘာမှမဟုတ်သလို ပြန်ပြော၏။

သူသည် ဟန်ရှောင်းနှင့် သိပ်မရင်းနှီးသော်လည်း သူငယ်ချင်းအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသူကို အသက်ရှင်နေသေးသည်ဟု တွေ့လိုက်ရသောအခါ အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။

ဟန်ရှောင်းက သူ့လက်ထဲက ကိရိယာပုံးကို မြှောက်လိုက်ပြီး "မင်း အရမ်းကျွမ်းကျင်တဲ့ ယန္တရားပညာရှင် လိုနေပုံပဲ"

"ဒီအချိန် အလကားလား" လာဒန်မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

ဟန်ရှောင်းက တွေးပြီး "ငါ့ကိုဝယ်တိုက်လေ၊ အရင်တစ်ခေါက်က ဘားမှာ" ပြောလိုက်တယ်။

လက်ရှိအချိန်သည် ကပ်ဘေး၏ အနားယူချိန်ဖြစ်သည်။ အနားယူရန် အချိန်ရှိ၏။ ဘလက်စတား ကြေးစားတပ်ဖွဲ့သည် ကင်းထောက်အလုပ်ကို တက်ကြွစွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့်အတွက် တပ်မှူးက ဟန်ရှောင်းအား မြို့ထဲသို့ ဝင်ခွင့်ပေးလိုက်သည်။

လာဒန်တွင် အရန်ထည့်သွင်းထားသော လက်မောင်းတစ်ခု ပါရှိသောကြောင့် ဟန်ရှောင်းသည် အမြန်ပြုပြင်ပြီး ချိတ်ဆက်လိုက်သည်။ မူလက လာဒန်၏ ညာလက်သာ အသားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသေးသော်လည်း ယခုအခါ ကျိုးပဲ့သွားခဲ့သည်။ သူ၏အမူအရာသည် တည်ငြိမ်နေ၏ - သူချန်ထားခဲ့ရသော အသားတစ်ပိုင်းကို ဆုံးရှုံးရသည့်အတွက် ဂရုစိုက်ဟန် မတူပေ။

သူတို့နှစ်ယောက်သည် မြို့ထဲသို့ဝင်ကာ ဟန်ရှောင်းတောင်းဆိုသည့်အတိုင်း ဟားလပ်စ်၏ဘားသို့ ရောက်လာကြသည်။ ထိုနေ့တွင် ဖောက်သည် အများအပြား ရှိနေ၏ - အားလုံးသည် အနီးနားမှ အရပ်သားများ ဖြစ်သည်။ စစ်သားများသည် မြို့အပြင်ဘက်တွင် သွေးချောင်းစီးကာ တိုက်ပွဲများ ဆင်နွှဲနေကြပြီး အရပ်သားအများစုသည် ၎င်းတို့၏နေအိမ် သို့မဟုတ် တရားဝင် အရေးပေါ် ကယ်ဆယ်ရာနေရာများတွင် ပုန်းအောင်းနေကြသည်။ ကြောက်လန့်မှုကို ဖြေဖျောက်ဖို့ အရက်ကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြတဲ့ သူတွေလည်း ရှိကြသည်။ ကပ်ဆိုးကြီးအတွင်း မြို့တစ်မြို့လုံးရှိ ဆိုင်များ၏ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို ပိတ်ထားသော်လည်း ဟားလပ်စ်၏ဘားသည် ပုံမှန်အတိုင်းဖွင့်ထားသောကြောင့် ထိုနေရာသည် အနည်းငယ်ဆူညံသွားသည်။

ဘားကောင်တာအထိ လမ်းလျှောက်လာရင်း ဟန်ရှောင်းက "မင်းရဲ့ အမှတ်အသား အချိုရည် နှစ်ခွက်" လို့ပြောလိုက်တယ်။

လာဒန်က ချက်ချင်း လက်ကို မြှောက်ပြီး ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "တစ်ခွက်တည်း"

အရက်မူးနေသော ဟားလပ်စ်က ခေါင်းကို မြှောက်လိုက်ပြီး ဟန်ရှောင်းရဲ့ မျက်နှာကို မြင်ပြီးနောက် သူ့အမူအရာ ပြောင်းသွား၏။ "မင်းပဲလား!"

သူ့လျှို့ဝှက်ချက်ကိုလည်း သိပုံရကာ ရုတ်တရတ်ပေါ်လာပြီး သူ့အစ်ကိုရဲ့ မှတ်စုစာအုပ်ဟောင်းကို လာရှာခဲ့သော လူထူးဆန်းတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ဟန်ရှောင်းကို မှတ်မိသွားသည်။

"ဘာထပ်လိုချင်သေးလဲ"

ဟန်ရှောင်းက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီမှာ သောက်ဖို့"

ဟားလပ်စ်သည် ဟန်ရှောင်းကို အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် အရက်ပုလင်းကို စိတ်မပါဘဲ ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ဟန်ရှောင်းသည် သူနှင့် စကားမပြောတော့ဘဲ လာဒန်နှင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားစမြည်ပြောနေ၏။ ဟားလပ်စ်က ဒါကိုမြင်ပြီး သံသယဝင်လာသည်။ ဟန်ရှောင်းနှင့် လာဒန်တို့ကြား စကားဝိုင်းကို ခိုးနားထောင်ရင်း အခြားဖောက်သည်များထံ လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

ဟန်ရှောင်းက လာဒန်၏ ပျက်စီးနေတဲ့ လက်ကို ကြည့်ပြီး "မင်း နာကျင်မှု မခံစားရဘူးလား?"

လာဒန်က ခေါင်းယမ်းပြီး "ကျွန်တော် ခွဲစိတ်မှုလုပ်တဲ့ချိန်မှာတော့ အာရုံကြောတွေကို ဖြတ်ဖို့ ဆရာဝန်ကို ပြောခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် ဒဏ်ရာက ငါ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို မထိခိုက်စေဘူး။"

"မင်းဟာ Esper တစ်ယောက်ပါ၊ ဒါကြောင့် အင်ပလန့်ထည့်သွင်းခြင်းက မင်းရဲ့စွမ်းအားကို အားနည်းစေလိမ့်မယ်။ မင်းဘာလို့လုပ်တာလဲ"

“အားနည်းတာ ကောင်းပါတယ်” လာဒန်က တည်ငြိမ်စွာပြောသည်။ "ငါ ဒီနည်းနဲ့ အသက်ပိုရှည်နိုင်တယ် - လူသေက အသုံးမဝင်ဘူး"

"အသက်ပိုရှည်ဖို့ အစားထိုးထည့်သွင်းတာတွေကို ရွေးချယ်တယ်၊ အန္တရာယ်အရှိဆုံး မစ်ရှင်ကို တက်တက်ကြွကြွ လုပ်ဆောင်တယ်၊ မင်းရဲ့လူမျိုးအပေါ် မင်းရဲ့အချစ်က တကယ်ကို ခိုင်မာတာပဲ။" ဟန်ရှောင်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ “ဘယ်သူမှ သူရဲကောင်းတစ်ယောက်အဖြစ် မွေးဖွားမလာဘူး။ ဆူနီရဲ့ စူပါတွေက တော်တော်လေးကို ကိုယ်ကျိုးမဖက်လွန်းပုံရတယ်။ မင်းတို့ရဲ့ အကြောင်းပြချက်တွေ ရှိရမယ်၊ ငါ့ကို ပြောပြပါလား။ ငါတော်တော်သိချင်တယ်။"

လာဒန်သည် ခဏတာ နှုတ်ဆိတ်နေ၏။ သူ့အမူအရာက အတိတ်ကို လွမ်းဆွတ်သလို ဖြစ်လာပြီး သူ့မျက်လုံးထဲက အကြည့်တွေက နည်းနည်းပြောင်းလာသည်။ အတိတ်အကြောင်းတွေးတဲ့အခါ သူ့စိတ်တည်ငြိမ်အောင် မနည်းထိန်းထားရသလိုပင်။ သူက ဖြည်းညှင်းစွာပြောတယ် “အခြား ဆူနီတွေလိုပဲ၊ တစ်ချိန်က ငါ့မှာ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ မိသားစုရှိတယ်။ အဖေက တင်းကြပ်တယ်၊ အမေက ကြင်နာပြီး နွေးထွေးတယ်၊ ငါ့မှာ ညီမလေးနှစ်ယောက်ရှိတယ်။ အမှောင်ကြယ်တိုက်ခိုက်ခံရတုန်းက ငါက ငယ်ငယ်လေးပဲ ရှိသေးတယ်။ အခုထိတောင်၊ ရေတံခွန်တွေလို ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာတဲ့ လေဆာအမြောက်ကြီးတွေကိုတောင် မှတ်မိနေသေးတယ်၊ မြို့လယ်က အကြီးဆုံး အဆောက်အအုံတွေက ပြာတွေအဖြစ်ကို တခဏချင်း ပြောင်းသွားတယ်။ ငါတို့က စွန့်ခွါထွက်ပြေးနေတဲ့ လူအုပ်ကြီးထဲမှာပါပြီး စစ်တပ်က ငါတို့ကို ကာကွယ်ပေးထားတယ်။ နောက်ချန်နေခဲ့တာက သေခြင်းတရားဆိုတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းသိပေမယ့် သူတို့က ငါတို့ကို စောင့်ကြပ်ပြီး ငါတို့ကို လွှတ်လိုက်သေးတယ်။

"ကံမကောင်းတာက၊ ငါ့ရဲ့မိဘတွေက ဂိုဒိုရန်ကယ်ဆယ်ရေးအာကာသယာဉ်ကို မတက်နိုင်ခဲ့ဘူး။ သွားတဲ့လမ်းတစ်ဝက်မှာ သေသွားကြတယ်။ လေဆာရောင်ခြည်က ငါ့မိဘတွေကို ပြာဖြစ်သွားစေတယ်။ ငါက စိတ်ပျက်အားငယ်နေသည့် ကလေးတစ်ယောက်၊ သိတာတစ်ခုတည်းက ဘယ်လိုငိုရမလဲဆိုတာပဲ။ ထုံထုံထိုင်းထိုင်းနဲ့ တခြားဒုက္ခသည်တွေနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့တယ်။ နေ့တိုင်း စစ်တပ်က ဒုက္ခသည်တွေကို စားနပ်ရိက္ခာ နည်းနည်းလေး ပေးတယ်။ ငါ လုံးဝမထိန်းနိုင်လောက်အောင် ငတ်ပြတ်နေခဲ့တာ။ အစားအသောက်တွေ ယူပြီးတော့ တစ်ဝက်ကျော်ကို ဝှက်ထားပြီး ညီမတွေကို နည်းနည်းငယ်ပဲပေးသည်။ အဲဒီတုန်းက အသက်ရှင်ချင်တယ်၊ တခြားဘာကိုမှ ဘယ်လိုတွေးရမှန်းမသိဘူး။ နောက်တော့… ငါ့ညီမနှစ်ယောက် အစာငတ်ပြီး သေသွားတယ်။”

လာဒန်ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး “သူတို့ရဲ့ အမူအရာတွေကို ကျွန်တော် ကောင်းကောင်းမှတ်မိနေတုန်းပဲ၊ သူတို့ရဲ့ လက်ဖဝါးတွေက ကျွန်တော့်အဝတ်တွေကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း ငါ့မျက်လုံးတွေကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူတို့ဗိုက်ဘယ်လောက်ဆာနေတယ်ဆိုတာ ငါ့ကို ပြောပြနေသလိုပဲ၊ သူတို့ ဗိုက်ဆာတယ်လို့ ပြောနေပေမယ့် စကားပြောဖို့ ခွန်အားမရှိတော့ဘူး။ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတဲ့ ဒီမျက်လုံးနှစ်လုံးက ကျွန်တော့်နှလုံးသားထဲကို ဖြတ်ဝင်လာခဲ့တယ်။ ငါ့ဦးနှောက်က ဗလာဖြစ်နေပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ်က ရာစုနှစ်တစ်ခုလို ခံစားရတယ်။ သူတို့လက်တွေ အားမရှိလို့ အောက်ကို ပြုတ်ကျသွားတော့မှ ငါ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူဝံ့တယ်။ လုံးလုံး တုန်လှုပ်သွားခဲ့တယ်။ ငါလုပ်ခဲ့တာတွေကို ငါမယုံနိုင်ဘူး။ ညီမလေးတွေနဲ့ အစားအသောက်ကို မျှဝေပေးခဲ့ရင် ပိုငတ်နေရင်တောင် အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့အားလုံး အသက်ရှင်နေနိုင်ပေမယ့် ဟိုတုန်းကတော့ ဘာမှမသိဘူး—အစာစားဖို့ပဲ တွေးခဲ့တယ်၊ ငါနည်းနည်းပဲစားရင်၊ ​နောက်​တစ်​​နေ့​မှာ ငတ်​ပြီး​သေမယ်လို့ ခံစားခဲ့ရတယ်​...

“ထုံကျဉ်နေပြီး လူအုပ်ကို ကယ်ဆယ်ထားတဲ့ သင်္ဘောပေါ်လိုက်သွားတယ်၊ ဘယ်ကိုသွားရမှန်းလည်း မသိဘူး။ အဲဒီတုန်းက မိသားစုတွေ ဆုံးရှုံးခဲ့ရတဲ့ ငါ့လို ကလေးတွေ အများကြီးရှိတယ်။ သူတို့အားလုံးကို မသန်စွမ်းစစ်မှုထမ်းဟောင်းများဆီပေးပြီး ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့တယ်။ ကလေးတွေနဲ့ ငါ့ကိုလည်း စစ်မှုထမ်းဟောင်းတစ်ယောက်ဆီ ပေးခဲ့တယ်။ အဲဒီအချိန်ကစပြီး ငါတို့က သူနှင့်အတူနေထိုင်ခဲ့တယ်။ သူက ငါတို့ကို ပြုစုပျိုးထောင်ပြီး ဘယ်လိုတိုက်ခိုက်ရမယ်ဆိုတာ သင်ပေးတယ်။ သူသည် ကြမ်းတမ်းပြီး စိတ်မရှည်ပေမယ့် လူကောင်းတစ်ယောက်၊ စစ်သားကောင်းတစ်ယောက်ပဲ။ ငါတို့ထဲက စူပါအများစု၏ဟာ ထိုအချိန်က လူမျိုးစုက ပျိုးထောင်လာခဲ့တဲ့ မိဘမဲ့တွေ။”

“အချိန်တွေကြာလာတာနဲ့အမျှ ဒီစစ်ပြန်ကြီးကို မွေးစားအဖေအဖြစ် တဖြည်းဖြည်းယူခဲ့ပေမယ့် စိတ်ထဲမှာ အမြဲနာကျင်နေခဲ့တယ်။ ငါ့အတိတ်က မှောင်မည်းလွန်းတယ်လို့ ခံစားရတယ်။ ငါဟာ လူဆိုးတစ်ယောက်လို့ ခံစားခဲ့ရတယ်။ ငါ့မွေးစားအဖေကို ပြောပြရင် သူငါ့ကို နှင်ထုတ်မှာလား။ တစ်နေ့မှာတော့ ငါ့ညီမငယ်တွေ သေဆုံးရတဲ့အကြောင်း သူ့ကို စိတ်ရူးပေါက်ပြီး ပြောပြခဲ့တော့ သူက ငါ့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကြိမ်းမောင်းခဲ့တယ်... ဒါပေမယ့် ငါ့ရဲ့ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်မှုကြောင့် မဟုတ်ဘူး။ အတိတ်ကို တွေးတောချင်စိတ်ရှိရင် လေ့ကျင့်ဖို့ အချိန်ပိုသုံးသင့်တယ်လို့ သူက ကြိမ်းမောင်းတယ်။ လူမျိုးစုက ပျောက်ကွယ်လုနီးနေပြီဖြစ်ပြီး အတိတ်ကို ပြန်ကြည့်နေဖို့ အချိန်မရှိဘူးလို့ ပြောတယ်။ ငါက မရေမတွက်နိုင်သော အပြစ်တွေနဲ့ ရာဇ၀တ်သားဖြစ်ခဲ့ရင်တောင်၊ ငါတို့လူမျိုးစုကို ကာကွယ်ဖို့ သေနတ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသရွေ့ ငါ့မှာ အထောက်အထား တစ်ခုပဲရှိတယ် - ငါဟာ စစ်သားတစ်ယောက်။ ငါ့အတိတ်ကို ဘယ်သူမှဂရုမစိုက်ဘူး၊ ငါဘာလုပ်နိုင်မလဲဆိုတာကပဲ အရေးကြီးတယ်..."

ဟန်ရှောင်းက သူ့မေးစေ့ကို ထိလိုက်ပြီး "အဲဒီ စစ်ပြန်ကြီး ဘာဖြစ်သွားတာလဲ" ဟု မေးသည်။

“ပထမအကြိမ် ကပ်ဘေးရောက်လာတုန်းက မသန်စွမ်းစစ်သားတွေကို အကာအကွယ်ပေးထားပေမယ့် စစ်မြေပြင်ထဲသွားဖို့ တက်တက်ကြွကြွ တောင်းဆိုခဲ့တယ်၊ အဲ့မှာပဲ သူကျဆုံးသွားတယ်။ နောက်တော့ သူက ငါ့ဒုက္ခသည်တွေကို အကာအကွယ်ပေးတဲ့ အဖွဲ့နဲ့ ပတ်သက်တယ်လို့ ငါကြားရတယ်။ တစ်ခါက သူ့ဆီကနေ အစားအစာကို ငါရခဲ့ဖူးတယ်…” လာဒန်ခေါင်းခါလိုက်သည်။ “ငါက လူမျိုးစုဆီမှာ အရာအားလုံး အကြွေးတင်နေတယ်။ ဒါကြောင့် ငါတတ်နိုင်သမျှ ပံ့ပိုးပေးတယ်။”

"ဒါဆို မင်းရဲ့ ပံ့ပိုးမှုတွေက အကြွေးပြန်ဆပ်နေတာပေါ့" ဟန်ရှောင်းက လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး စောင်းငဲ့ကာ ခိုးနားထောင်နေသော ဟားလပ်စ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုလူက ရုပ်တည်ဖြင့် ဤကဲ့သို့သော စကားမျိုးကို လုံးဝစိတ်မဝင်စားသလို စိတ်မရှည်စွာ လှည့်ထွက်သွားလေသည်။

“လုံးဝမဟုတ်ဘူး။ ဒါလည်း ငါ့လူမျိုးစု ဆက်လက်ရပ်တည်ဖို့အတွက်ပဲ။” အတိတ်က ဇာတ်လမ်းကို ပြောပြပြီးနောက် စောစောက ရဲဘော်ရဲဘက်များ ဆုံးရှုံးလိုက်ရသည့် ဝမ်းနည်းမှုမှာ အနည်းငယ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ လာဒန်က ဟန်ရှောင်းအကြောင်း ပိုသိချင်တဲ့အတွက် အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလိုက်တယ်။ "ငါအကြောင်းမပြောနဲ့၊ မင်းအကြောင်းပြောရအောင်။ မင်း…”

ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ဟန်ရှောင်းရုတ်တရက် ထရပ်ပြီး သူ့ကို ဖြတ်လိုက်တယ်။ “ခွင့်လွှတ်ပါ၊ ငါ့မှာ သီးသန့်ကိစ္စရှိလို့ ရှင်းဖို့ရှိတယ်။ ကျွန်တော် ခဏလောက် ထွက်သွားရမယ်”

လာဒန်သည် စကားမပြောနိုင်။ သူငယ်ချင်းတွေက ဒီလိုဇာတ်လမ်းမျိုးတွေ မဝေမျှသင့်ဘူးလား။ ငါ့အတွေ့အကြုံကို နားထောင်ပြီး ဘာကြောင့် ထွက်ပြေးရတာလဲ။ အခွင့်ကောင်းယူခံရတယ်လို့ ခံစားရတယ်။

ဟန်ရှောင်းဘေးဘက်ကို လျှောက်သွားကာ ဟားလပ်စ်ကိုတွေ့ပြီး "ငါ မင်းနဲ့ သီးသန့်စကားပြောချင်တယ်"

ဟားလပ်စ်ရုတ်တရက် သတိကြီးလာသည်။ "မင်းတကယ်လိုချင်တာ ဘာလဲ"

ဟန်ရှောင်းက ဒီတစ်ခါတော့ တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်သည်။ “မင်းအကြောင်းတွေ ငါသိတယ်။ မင်းရဲ့ခွန်အား၊ မင်းအစ်ကိုကြီး မင်းအတွက်ထားခဲ့တာတွေနဲ့ တခြားအရာတွေလိုမျိုး။ ဆူနီရဲ့ အနာဂတ်အကြောင်း မင်းစိတ်ဝင်စားလိမ့်မယ်”

အနာဂတ်‽

ဤစကားလုံးသည် ဟားလပ်စ်ကို အလွန်အံ့အားသင့်စေခဲ့ပြီး ဟန်ရှောင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပို၍ပင် မရေမရာ ဖြစ်လာသည်။ "မင်းက ဘယ်သူလဲ?"

“ငါက ကြိုမြင်သူ၊ ဒါမှမဟုတ် မင်း ငါ့ကို ပရောဖက်လို့ ခေါ်နိုင်တယ်။”

ဟန်ရှောင်းက ထူးဆန်းစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

ဟားလပ်စ်နှင့် အကြိမ်များစွာ ဆက်သွယ်ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ဟားလပ်စ်၏ လျှို့ဝှက်ဝိသေသလက္ခဏာကြောင့် ဖြစ်သည် - သူသည် ဆူနီ၏ အဓိက ဇာတ်ကောင်ဖြစ်သည်ကို သိရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

စာစဉ် (၂၃)၊ အခန်း (၃၄၄) ပြီး၏။

လင်းဆက်

+++++