← Chapters

ချစ်နေတာ ဖြစ်ရမယ်

Vol. 24 Ch. 348

ချစ်နေတာ ဖြစ်ရမယ်

Vol. 24 Ch. 348

ဆူနီ လူမှုအဖွဲ့အစည်းသည် စူပါများနှင့် စစ်တပ်ကို ကြည်ညိုလေးစားခြင်းအား ထောက်ခံအားပေးပြီး အကျိုးပြုလိုသည့် စိတ်ဓာတ်မှာ ငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းက သူတို့ဆီတွင် လွှမ်းမိုးကာ တည်ရှိခဲ့သည်။ လာနာသည် ကလေးဘဝကတည်းက စစ်တပ်ထဲဝင်ရန် အိပ်မက်မက်ခဲ့သည်။ သူ့လူမျိုးကို ကာကွယ်ဖို့ ဂုဏ်ယူစရာကောင်းသည့် စစ်သားဖြစ်ချင်ပြီး အဲဒါအတွက် အပြင်းအထန် လေ့ကျင့်ခဲ့၏။ သူ့အိမ်နီးနားချင်းက စစ်မှုထမ်းဟောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်လို့ လာနာနဲ့ အနီးနားက ကလေးတွေက စစ်မှုထမ်းဟောင်းကို လေ့ကျင့်ပေးစေပြီး စစ်မှုထမ်းရမည့် အသက်လိုအပ်ချက် ပြည့်မှီမည့် နေ့ရက်တွေကို ရေတွက်နေခဲ့ကြသည်။

ကပ်ဘေးသည် နှစ်အနည်းငယ်လျှင် တစ်ကြိမ် ရောက်ရှိလာသောကြောင့် ကြားကာလသည် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးကာလအတွက် အချိန်ဖြစ်ပြီး အရင်းအမြစ်များ စုဆောင်းရန်၊ လက်နက်များ ထပ်မံတည်ဆောက်ရန်နှင့် စစ်သားအသစ်တစ်အုပ်ကို လေ့ကျင့်ရန် လုပ်ဆောင်ကြသည်။ ဆူနီများများသည် ကပ်ဘေးပြီးနောက် စစ်တပ်အတွက် စုဆောင်းမှုများ စတင်လေ့ရှိသည်။ အမှောင်ကြယ် ဘေးအန္တရာယ်ပြီးနောက် လူဦးရေသည် သူတို့ အမြင့်ဆုံးရှိခဲ့သော လူဦးရေ၏ ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းအောက်သာ ရှိသော်လည်း၊ ဖမြို့ကြီးတစ်မြို့ထဲသို့ စုပြုံထည့်ထားသောအခါ လူဦးရေထူထပ်မှုမှာ အလွန်မြင့်မားနေသေးသည်။

လူသစ်စုဆောင်းခြင်း အမျိုးအစား နှစ်မျိုးရှိပြီး တစ်မျိုးမှာ မိမိကိုယ်တိုင် တောင်းဆိုမှုဖြစ်ပြီး နောက်တစ်မျိုးမှာ စစ်မှုထမ်းခြင်းဖြစ်ပြီး အကျဉ်းသားများနှင့် ကလေးများစွာရှိသော မိသားစုများကို ပစ်မှတ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ အရွယ်ရောက်လာသော လူငယ်များအားလုံးကို စစ်မှုထမ်းရန် အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ လိုအပ်ပြီး အန္တရာယ်ကျရောက်လာသောအခါတွင် အဆိုပါလူများကို ချက်ချင်းလက်ငင်း စစ်သားအဖြစ် စုဆောင်းနိုင်စေရန် အခြေခံသင်တန်းများ တက်ထားရန်လည်း လိုအပ်သည်။

ဟုတ်ပါသည်၊ လာနာက စစ်မှုထမ်းဖို့ထက် ပိုလိုချင်၏။ သူသည် စစ်တပ်ထဲသို့ဝင်ကာ တရားဝင် စစ်သားဖြစ်ရန် တောင်းဆိုချင်သော်လည်း သူ့မိဘများ၏ ပြင်းထန်စွာ ငြင်းပယ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

"ဒီလိုမျိုး ဘယ်လိုပြောနိုင်တာလဲ။ လူမျိုးစုကို အကာအကွယ်ပေးခြင်းက ဂုဏ်ယူစရာတစ်ခုလေ။ မရေမတွက်နိုင်သော လူတွေ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စတေးခဲ့ကြပြီးပြီ။ ကျွန်တော်လည်း ကျွန်တော့်ဘဝကို လှူဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်။ အဲဒါက ဂုဏ်ယူစရာပဲ!” လာနာက မျက်လုံးကိုပြူး၍ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းက ငယ်သေးပြီး တော်တော်များများကို နားမလည်ဘူး” လာနာ၏ မိဘတွေက ပြောသည်။ “နှစ်တိုင်း စစ်တပ်ထဲ ဝင်တဲ့လူတွေ အများကြီးရှိတယ်၊ မင်းမသွားရင်လည်း ဘာမှ ထူးထူးခြားခြား ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။”

"မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါက ရှက်စရာကောင်းတယ်! ကျွန်​​တော့်​အိမ်​မက်​က ကျွန်​​တော်​တို့ရဲ့ လူမျိုးစုကို ကာကွယ်​ဖို့ပဲ။" လာနာက စိတ်အားထက်သန်စွာပြောသည်။

"ဒါဆို မင်း ငါတို့အကြောင်း တွေးပြီးပြီလား" လာနာ၏မိခင်က ငိုယိုနေသည်။ “မင်းဟာ လေ့ကျင့်ရေးဆင်းဖို့ ဘေးအိမ်က မစ္စတာ နဗီးလ်ကို အမြဲရှာတယ်။ မနေ့က သူကျဆုံးသွားပြီ။ သူ့အလောင်းကို ပြန်သယ်လာတယ်၊ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာပဲ။ အဲဒီအခြေအနေကို မင်းမမြင်လိုက်ရဘူး - သူ့ဇနီးက ခဏခဏငိုရင်း မူးလဲသွားတာ။ အမေတစ်ယောက် ကလေးတစ်ယောက်ပဲ ကျန်ခဲ့တယ်။ နေ့တိုင်းကို ပင်စင်လစာလေးနဲ့ပဲ ဖြတ်သန်းရတော့မယ်။ ကြေကွဲစရာ ကောင်းလွန်းတယ်။ သူ့မှာ ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့ အသက်ငယ်ငယ်လေးပဲ ရှိသေးတဲ့ ကလေးရှိတယ်။ ငါတို့လည်း အသက်ကြီးနေပြီ။ ငါတို့မှာ မင်းဆိုတဲ့ ကလေးတစ်ယောက်ပဲရှိတယ်။ မင်းသေရင် ငါတို့ ဘာလုပ်ရမလဲ။ မင်း ငါတို့ကို ဘယ်လို အသက်ရှင်စေချင်တာလဲ"

လာနာက အသံမထွက်ဘဲ စကားကောင်းကောင်း မပြောနိုင်တော့ပေ။ "ဒါမဟုတ်သေးဘူး..."

“လာနာ၊ စူပါတွေပဲဖြစ်ဖြစ် စစ်တပ်ပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါမှမဟုတ် မစ္စတာနဗီးလ်ပဲ ဖြစ်ပါစေ၊ သူတို့အားလုံးဟာ ထူးချွန်သူတွေဖြစ်ကြပေမယ့်၊ ငါတို့က သာမန်အရပ်သားတွေပါ။ ကိုယ့်လူမျိုးကို ချစ်တယ်၊ မျိုးနွယ်စုအတွက် အကျိုးပြုဖို့ ကြိုးစားမယ်။ စစ်မြေပြင်က ငါတို့ စဉ်းစားရမယ့်အရာ မဖြစ်သင့်ပါဘူး။” ဖခင်က လာနာ၏ပခုံးပေါ် လက်ကိုတင်ကာ လေးလံသောနှလုံးနှင့် စကားပြောသည်။ သူက စူပါများကို လေးစားသလို စစ်တပ်ကိုလည်း လေးစား၏။ သူတို့ ပေးခဲ့တဲ့ အကျိုးပြုမှုကို တန်ဖိုးထားသော်လည်း သူ့ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ရသောအခါ တူညီသည့် ရွေးချယ်မှုကို မပြုနိုင်တော့ပေ။

လာနာခေါင်းငုံ့ကာ စကားမပြောတော့ပေ။

"လာနာ၊ မင်း ငါတို့ကို ကတိပေးရမယ်!" အမေက စိုးရိမ်တကြီးပြောသည်။

“… ကျွန်တော် ကတိပေးပါတယ်” လာနာက ခေါင်းငုံ့ရင်း မကျေမနပ် ပြောသည်။ "ကျွန်တော်က စစ်မှုမထမ်းဘဲ စစ်တပ်ထဲဝင်မယ်"

သူ့မိဘများ သက်ပြင်းချရင်း သက်ပြင်းချမိသည်။

အပြင်ဘက်တွင် ဟားလပ်စ်သည် ပြတင်းပေါက်နားကို မှီ၍ ကောင်းကင်ကို တွေတွေကြီး စိုက်ကြည့်နေသည်။

ကောင်းကင်ယံ၌ စစ်သင်္ဘောကိုးစင်းသည် ထူထပ်သော တိမ်တိုက်များကဲ့သို့ မြို့ထဲသို့ တောက်ပလာမည့် နေရောင်ခြည်ကို ပိတ်ဆို့ထားသည်၊ အောက်ဘက်ရှိ အင်ဂျင်များသည် လေစီးကြောင်းများကို ဖန်တီးနေသည်။ အင်ဂျင်မီးခိုးငွေ့များ မြို့တွင်းသို့ မှုတ်ထုတ်နေသောကြောင့် မြို့ပြင်မှ ညှော်နံ့ကို မရနိုင်ပေ။

သူ့စိတ်ထဲတွင် အမှတ်တရများစွာ ပေါ်လာသည် - ဖာနာစ်၏ ခါးသီးသော အပြုံး၊ လာနာ၏ စိတ်အားထက်သန်မှု၊ အရက်မူးနေသော ဖောက်သည်၏ အပြစ်တင်မှု၊ သွေးထွက်သံယို စစ်မြေပြင်၊ အနစ်နာခံ စစ်သားများ၊ အထင်ကြီးလေးစားသူများ၊ စိတ်ဓာတ်ကျပြီးနောက် လက်တွေ့ဘဝမှ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ရှောင်ထွက်နေပြီး နေ့တိုင်း ဘားထဲမှာ သူ့ကိုယ်သူ နစ်မွန်းစေခဲ့တာတွေ၊ သူအကြာကြီး မတွေးဘဲထားသည့် အမှောင်ကြယ်ကပ်ဘေး။ ဒါ သူ့အစ်ကိုကြီး ဒဲလ်ဗစ်ကို နောက်ဆုံးတွေ့ခဲ့ရသည့် အကြိမ်ပင်။

သူ့အမှတ်တရတွေထဲမှာတော့ ဒဲလ်ဗစ်ဟာ မလျှော်တာ အတော်ကြာပြီဖြစ်သော အဆီပြန်တဲ့ဆံပင်တွေနဲ့ ထူထဲတဲ့ မျက်မှန်ထူကြီးတစ်လက်ကို ၀တ်ဆင်ထားဆဲပင်။ သူ၏အဖြူရောင် သုတေသနကုတ်အင်္ကျီသည် အရပ်ပုပု ပိန်ပိန်ပါးပါး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ၀တ်ရုံတစ်ထည်နှင့်တူပြီး ထူးထူးခြားခြား ရယ်စရာကောင်းနေသည်။ ဗီဒီယိုကောတွင် ဒဲလ်ဗစ်သည် ကွဲအက်နေသော အမိုးခုံးရှိသည့် သုတေသနဓာတ်ခွဲခန်းရှေ့တွင် ရပ်နေပြီး မျက်မှန်ကို ထုံးစံအတိုင်း တွန်းတင်လိုက်သည်။ သူ၏ညီငယ်ဖြစ်သူ ဟားလပ်စ်အား “ကလေး၊ အိမ်က သုတေသနဓာတ်ခွဲခန်းမှာ မင်းအတွက် တစ်ခုခု ထားခဲ့တယ်။ စကားဝှက်က ငါတို့မိဘတွေရဲ့ မွေးနေ့ကို ပြောင်းပြန်ကောက်လိုက်။ ကုဒ်ဝှက်တာအတွက် ငါအများကြီး မစဉ်းစားထားဘူး။"

သူ့လေသံက ပုံမှန်လိုပင်၊ စိတ်ပျက်မှုတွေအပြည့်နဲ့ ဖြစ်နေပြီး သူ့ကို ပိုကောင်းလာဖို့ မျှော်လင့်ထားသည်။ သို့သော်လည်း စကားဆက်ပြောချင်သေးသလို အရိပ်အမြွက်လည်း ပြနေ၏။ ဗီဒီယိုကောက အဲဒီမှာ ပြီးသွားသည်။ ထိုအချိန်တွင်၊ ဟားလပ်စ်သည် ဒဲလ်ဗစ်အလုပ်လုပ်ခဲ့သည့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ သုတေသနဓာတ်ခွဲခန်းဘက်ကို ပြတင်းပေါက်မှ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော အင်အားကြီးသော အမှောင်ကြယ်စစ်သင်္ဘောများသည် ပျံဝဲနေပြီး မြေပြင်မှ မှိုပုံစံတိမ်တိုက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

သူသည် ဒဲလ်ဗစ်၏ ကိုယ်ပိုင် သုတေသနခန်းကိုဖွင့်ရန် စကားဝှက်ကို အသုံးပြုခဲ့သည် - ဟားလပ်စ်သည် အမြဲလိုလို ခိုးဝင်ပြီး မွှေနှောက်ကြည့်ဖို့ ဆန္ဒရှိခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် စကားဝှက်ကို ဘယ်သောအခါမှ ဖော်ထုတ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ အထဲမှာ သူ့အကိုကြီးချန်ထားခဲ့သည့် အမွေကို သူမြင်လိုက်ရသည်။

အမှတ်ရစရာတွေ ပိုများလာ၏။ ဟားလပ်စ်သည် ထိုအချိန်က သူ့အကိုကြီး၏လစာဖြင့် သူ့ကိုယ်သူပျော်မွေ့ပြီး အလွန်ငယ်ရွယ်စဉ်တွင် အဆင့် B ကိုရောက်ကာ အသုံးမဝင်သော လူပေလူတေတစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သည်ကို သတိရမိသေးသည်။ သူသည် ဒဲလ်ဗစ်ထက် အဆတစ်ထောင် သန်မာခဲ့သော်လည်း သူ့အကိုကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ အမြဲတမ်း နိမ့်ကျနေသည်။ အမြဲလိုလို အဆူခံရ၏။ သို့သော် ဘာမှမထူးခြားသောကြောင့် သူဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

“အစ်ကို…” ဟားလပ်စ်က သူ့ကိုယ်သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်တယ်။

အမှတ်ရစရာတွေက လူးလိမ့်နေတဲ့ ပူဖောင်းတွေလိုပင်။ ဟန်ရှောင်း၏ နက်နဲပြီး နက်မှောင်သော မျက်လုံးများကို တွေးမိပြီး သူ့အတွေးများ ရပ်သွားသည်၊ သူ့မျက်လုံးများသည် လက်ရှိအချိန်ကို ဖုံးကွယ်ထားပုံရသည်။

ဟားလပ်စ်၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် တင်းမာလာသည်။ သူသည် ဘားသို့ပြန်သွားကာ ထပ်ခိုးထဲသို့ဝင်ကာ အကြာကြီးပိတ်ထားသော ဗီရိုကိုဖွင့်လိုက်သည်။ အထဲမှာ ဘားအောက်က လျှို့ဝှက်မြေအောက်ခန်းဆီ ဦးတည်တဲ့ ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းရှိပြီး ဖုန်တွေဖုံးလွှမ်းနေ၏။ သူသည် ဖြည်းညှင်းစွာဆင်းလာပြီး မီးကိုဖွင့်ကာ မြေအောက်ခန်းရှိ သေတ္တာပုံးများကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ အများစုမှာ ဒဲလ်ဗစ်၏ အမွေအနှစ်များဖြစ်သည်။

သူသည် မြေအောက်ခန်းထောင့်သို့ တိုက်ရိုက်လျှောက်သွားကာ သစ်သားသေတ္တာကို ဆွဲထုတ်ကာ ဖုန်မှုန့်များကို သုတ်ကာ အဖုံးကိုဖွင့်လိုက်သည်။

အတွင်းတွင် နက်မှောင်နေသောဝတ်စုံ၊ ဒဲလ်ဗစ်က သူ့အတွက် ချန်ထားခဲ့သော အမွေအနှစ်၊ လျှို့ဝှက်စွာတည်ဆောက်ထားသည့် သံချပ်ကာ - [ကွဲအက်အလင်း]!

အမှောင်ကြယ် ဘေးအန္တရာယ်အတွင်း၊ ဟားလပ်စ်သည် အသက်ရှင်နေရန် ဤချပ်ဝတ်တန်ဆာကို မှီခိုခဲ့ရပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ၎င်းကို မည်သည့်အခါမျှ အသုံးမပြုခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူ့အကိုကြီး၏ အမှတ်တရအဖြစ် မြေအောက်ခန်းတွင် ဖုန်တက်နေ၏။

၎င်းသည် ဆူနီမျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးတွင် နောက်ဆုံးအသုံးပြုနိုင်သော တပ်မှူးအဆင့် သံချပ်ကာဖြစ်နိုင်သည်။

ဟားလပ်စ်သည် ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ့မျက်လုံးများသည် တဖြည်းဖြည်း စူးရှလာသည်။

“တိုက်ပွဲမဝင်တာ တော်တော်ကြာနေပြီ… ကြွက်တက်တာ မဖြစ်ဖို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ။”

…

နောက်ဆုံးအဆင့်တွင် ပေါ်လာသော သားရဲများသည် အလွန်အင်အားကြီးသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးသည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အစာကွင်းဆက်၏ ထိပ်ဆုံးတွင်ရှိကြပြီး အချို့မှာ သားရဲအမျိုးအစားကို ကျော်လွန်ပြီး မွန်းစတားဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ကြသည်။

ထိုကဲ့သို့သော မွန်းစတားတစ်ကောင်မှာ အတောင်ပံက မီတာတစ်ရာကျော်ရှိသော ဧရာမအက်ဆစ် ပိုးတောင်မာတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး အမြောက်တစ်ဒါဇင်ကျော်ကို ပစ်ခတ်ပြီးနောက်တွင်ပင် မသေဆုံးနိုင်သေးပေ။ ၎င်းသည် ခံတွင်းမှ အဆိပ်ဖြစ်စေသော အက်ဆစ်များကို ပစ်လွှတ်နိုင်ပြီး စစ်သင်္ဘော၏ အကာအရံများပေါ်တွင် ကပ်ကာ မီးခိုးငွေ့များ စိမ့်ထွက်နေစေသည်။ ဤမွန်းစတားများထဲမှ တစ်ကောင်ကို အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့သည် အုပ်စုလိုက် ပေါ်လာသောအခါ စခန်း၏ ပစ်ခတ်မှု အင်အားမှာ မယှဉ်နိုင်တော့ပေ။ ထို့ကြောင့် စစ်သင်္ဘောတစ်စင်း၏ အကာအကွယ်များ ကျိုးသွားကာ ၎င်း၏အပြင်ဘက် သံချပ်ကာလည်း ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဆင်းသက်ပြီး အရေးပေါ် ပြုပြင်မှုတွေ လုပ်ရတော့သည်။

"ဒီကမ္ဘာပေါ်က မွန်းစတားတွေ ဘာစားထားတာလဲ"

ရဲဘော်များ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ မီတာတစ်ရာ အတောင်ပံရှိသော မွန်းစတားများသည် ဆူနီ၏ အသေးစားစစ်သင်္ဘောလောက်နီးပါး ကြီးမားသည်။ ၎င်းသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် တောရိုင်းတိရိစ္ဆာန်မျှသာဖြစ်သော်လည်း ၎င်းသည် စစ်သင်္ဘောနှင့် ယှဉ်နိုင်သော အရာတစ်ခုအဖြစ် ကြီးထွားလာ၏။ ဤမျှကြီးမားသော မွန်းစတားတစ်ကောင်ကို ရှာဖွေရန် မြေပြင်ကင်းထောက်အဖွဲ့ကိုပင် မလိုအပ်ပေ။ ကင်းထောက်လေယာဉ်သည် ၎င်းကို တိုက်ရိုက်ရှာဖွေနိုင်သည်။

ဒုံးကျည်များသည် ကောင်းကင်ယံ၌ အဆက်မပြတ် ပေါက်ကွဲနေပါသည်။ ရုတ်တရက် ကာကွယ်ရေးစက်ဝိုင်းအတွင်းမှ အချက်ပေးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည် - အရေးပေါ်ကြေညာချက်ဖြစ်သည်။

"တိုက်ခိုက်မှုအတွက် ပြင်ဆင်ပါ။ တိုက်ခိုက်မှုအတွက် ပြင်ဆင်ပါ။ တောင်သားရဲများကို တွေ့ရှိပြီး ချဉ်းကပ်လာပါသည်။ ရောက်ရှိရန် ခန့်မှန်းခြေ ၁၄ မိနစ်ဖြစ်သည်။ တပ်သားအားလုံး အသင့်ပြင်ထားပါ။ အဆင့်မြင့် စွမ်းအားပြင်း ပါတီကယ်အမြောက်ကို စတင်အားသွင်းပါ။"

ပဉ္စမ ကာကွယ်ရေးစက်ဝိုင်းတွင်၊ မြေပြင်သည် အက်ကွဲသွားကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး အလွန်ရှုပ်ထွေးသော တည်ဆောက်ပုံရှိသည့် သတ္တုအမြောက်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်း၏ ပြောင်းဝသည် ဆဋ္ဌဂံဖြစ်ပြီး အပိုင်းများခွဲထားသည့် အမြောက်ကဲ့သို့ ပါတီကပ်များကို တည်ငြိမ်စေသော ကိရိယာတွင် ထည့်သွင်းထားသည်။ ဤကြီးမားလှသောအမြောက်၏ ပြောင်းဝအတွင်းမှ အလင်းတစ်ခု စတင်ပေါ်လာသဖြင့် ဟန်ရှောင်း၏ ယန္တရားဝတ်စုံသည် မြင့်မားသော စွမ်းအင်တုံ့ပြန်မှု သတိပေးချက်ကို ချက်ချင်းထုတ်ပြန်လာ၏။

ဤအဆင့်မြင့် စွမ်းအားပြင်း ပါတီကယ်အမြောက်သည် ဂါလက်တစ်အဆင့်စစ်ပွဲလက်နက်ဖြစ်ပြီး ကွဲအက်ကြယ်စင်ကွင်း၏ အလယ်ဗဟို အာကာသတံခါးပေါက် ထွက်လာသော စွန့်ပစ်ပစ္စည်းဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် မည်သည့်အဆင့်မြင့် လူမှုအဖွဲ့အစည်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မသိရပေ။ ၎င်းကို ရောင်းချရန်အတွက် စကာဗန်ဂျာများက ကောက်ယူခဲ့ပြီး ဆူနီများသည် ၎င်းကိုဝယ်ယူရန် ပမာဏများစွာ သုံးစွဲခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သူတို့ ပထမဆုံး ကပ်ဘေးကြောင့် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုဖြစ်ပြီးနောက်တွင် သင်ယူခဲ့ရသည့် အရာဖြစ်သည် - သူတို့သည် သန်မာသော သားရဲများကို တိုက်ခိုက်ရန် ဝှက်ဖဲတစ်ခုခု ရှိရလိမ့်မည် ။

၎င်းသည် စွန့်ပစ်ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ဆူနီများကို ကြီးကြီးမားမား ကုန်ကျစေခဲ့သည်။ ၎င်းတွင် အဆင့်မြင့် လူမှုအဖွဲ့အစည်းမှ နည်းပညာအကာအကွယ်များ ပါရှိပြီး ပြုပြင်မွမ်းမံခြင်း သို့မဟုတ် လေ့လာခြင်းကို မပြုလုပ်နိုင်ဘဲ အသုံးပြုနိုင်ရုံသာဖြစ်သည်။ ပစ်ချက်တိုင်းသည် စွမ်းအင်ပမာဏများစွာ လိုအပ်ပြီး ဆူနီဂြိုလ်တွင် အဖိုးတန်လှသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ပစ်ခတ်မှုတိုင်းသည် ကြွယ်ဝမှုများစွာကို လောင်ကျွမ်းသွားစေသည်၊ သူတို့၏ စွမ်းအင်နည်းပညာသည် သဘာဝကျကျပင် အဆင့်မြင့် လူမှုအဖွဲ့အစည်းကို မလိုက်မှီသောကြောင့် ဖြစ်၏။ မပစ်ခတ်မီ အားသွင်းရန် အချိန်အတော်ကြာ ယူရသောကြောင့် သူတို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး မွန်းစတာများနှင့် တွေ့ဆုံသောအခါတွင်သာ ဤကြီးမားသော အမြောက်များကိုသာ အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။

ဆူနီများသည် ဤဂြိုဟ်ကို ဆယ်နှစ်ကျော် စူးစမ်းလေ့လာခဲ့ပြီး သူတို့၏ဒေတာဘေ့စ်တွင် သားရဲအများအပြားကို မှတ်တမ်းတင်ထားခဲ့သည်။ တောင်သားရဲများသည် ထိပ်တန်းမွန်းစတားများထဲမှ တစ်ကောင်ဖြစ်သည်။ အင်အားကြီး သားရဲများအားလုံးကို ရှေ့တန်းတိုက်ခိုက်ရေးတပ်များက လမ်းကြောင်းပြောင်းထားသောကြောင့် ဤတောင်သားရဲ၏ ပေါ်ထွက်လာမှုသည် သူတို့မအောင်မြင်ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။

ဟန်ရှောင်း အံ့သြသွားသည်။ သူသည် နီးကပ်လာသော မိုးကြိုးကျားသစ်တစ်ကောင်ကို သက်တောင့်သက်သာ ထိုးခွဲလိုက်ပြီး အဆင့်မြင့် စွမ်းအားပြင်း ပါတီကယ်အမြောက်ကို လှည့်ကြည့်ကာ သားရည်ကျလာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ငါစိတ်လှုပ်ရှားလာပြီ...

စာစဉ် (၂၄)၊ အခန်း (၃၄၈) ပြီး၏။

လင်းဆက်

+++++

All Chapters