အခန်း (၁၁၇၇)

ခေးအော့က ထိုနည်းလမ်းဖြင့် ဝိညာဉ်ကို အားဖြည့်နိုင်သည့်အပြင် နတ်ဘုရားရင်းမြစ်နန်းတော်မှ ကတိပေးထားသော အကျိုးအမြတ်ကိုလည်း ရလိမ့်မည်။

တစ်ချက်ခုတ်လျှင် နှစ်ချက်ပြတ်သည်။

“ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ဝိညာဉ်ကို ယူမသွားဘူးလို့ ပြောနိုင်လား”

ဟန်မူယဲ့က ခေးအော့ကို တည်ငြိမ်စွာကြည့်သည်။

ခေးအော့က စဉ်းစားကြည့်လိုက်ပြီး ပါးစပ်ဖွင့်၍ ရွှေရောင်ပုတီးစေ့ကို ထွေးထုတ်သည်။

“ဒါက ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အမြုတေပဲ။ အဲဒီပုတီးစေ့ကို ဖိချေလိုက်ရင် ငါက ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်”

ခေးအော့က ပြောလိုက်ပြီး ပုတီးစေ့ကို ရွှေရောင်ငှက်လေးဆီသို့ ပေးသည်။

“ရွှေကျီးကန်းက ဒီပုတီးစေ့ကို သိမ်းထားလိမ့်မယ်”

ဟန်မူယဲ့က ရွှေရောင်ငှက်လေးကို လှမ်းကြည့်သည်။

ရွှေရောင်ငှက်က တုံ့ဆိုင်းနေပြီး တောင်ပံခတ်၍ ခေါင်းညိတ်သည်။ ထို့နောက် ခြေသည်းကို ဆန့်ထုတ်ပြီး ပုတီးစေ့ကို ဆွဲယူသည်။

ဟန်မူယဲ့က လက်မြှောက်ပြီး ရွှေရောင်ဓားတိုတစ်လက်ကို ထုတ်ယူသည်။ သူက ဓားတိုကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ဂိတ်တံခါးကို ဖန်တီးသည်။

“ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျင့်ကြံဆင့်က ခွန်းဝူကိုဝင်ရောက်ဖို့ မလုံလောက်သေးဘူး”

ဟန်မူယဲ့က ပြောလိုက်ပြီး တောက်ပနေသော ဂိတ်တံခါးကို ကြည့်သည်။

သူက ထိုတံခါးကို တွန်းမဖွင့်နိုင်သေးပေ။

“မလိုပါဘူး။ ငါတို့က ဝိညာဉ်အမျှင်တန်းနဲ့ သွားမှာဆိုတော့ တံခါးဖွင့်ဖို့ မလိုသေးဘူး”

ခေးအော့က ပြုံးလိုက်ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော မျက်လုံးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဟန်မူယဲ့၏ အသိစိတ်က ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်က နေရာတွင် ကျန်ခဲ့သည်။ သို့သော် အသိစိတ်အမျှင်တန်းက ဂိတ်တံခါးထဲသို့ ဝင်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော အလင်းတန်းများက ခမ်းနားသောကမ္ဘာကို မြင်လိုက်ရသည်။

မူလကမ္ဘာ ဖြစ်သည်။

လူတိုင်း၏အမြင်တွင် ပုံရိပ်ယောင်သာ ဖြစ်သည်။

အစစ်အမှန်တည်ရှိနေသော ခွန်းဝူဖြစ်ကြောင်း မည်သူမှ မသိကြပေ။

“မူလကမ္ဘာ ....”

လူတစ်ယောက်က အလင်းလွှာကို ကြည့်လိုက်ပြီး တီးတိုးရေရွတ်သည်။

“အဲဒါက ကျင့်ကြံခြင်းလောကရဲ့ အဆုံးသတ်ပဲ။ ကျင့်ကြံခြင်းလောကရဲ့ မူလအစလည်း ဖြစ်တယ်”

လူတစ်ယောက်က စွဲလမ်းနေသော မျက်နှာထားဖြင့် ညင်သာစွာပြောသည်။

နောက်တွင်ရပ်နေသော လူများက မျှော်လင့်နေကြသည်။

သူတို့ထဲတွင် မည်သူက မူလကမ္ဘာသို့ သွားနိုင်မည်နည်း။

“ဟန်မူယဲ့က ဘယ်မှာလဲ”

လူတစ်ယောက်က မေးလိုက်သည်။

အလင်းလွှာများက ဆက်တိုက်ပြောင်းလဲနေပြီး နောက်ဆုံးတွင် စိမ်းလန်းသော တောင်တန်းတစ်ခုကို ဖော်ပြသည်။

“အဲဒါက ....”

လူတစ်ယောက်က ထိတ်လန့်စွာ အသံပြုသည်။

တောင်တန်းတွင် ပေထောင်ချီကြီးမားသော သားရဲကြီးတစ်ကောင် ရှိနေသည်။

ထိုသားရဲ၏ ဦးချိုနှစ်ဖက်က ကောင်းကင်ကို ထောက်ပံ့ထားပုံရပြီး မျက်လုံးများက အလွန်ကြမ်းတမ်းသည်။

သားရဲ၏ ကြံ့ခိုင်သော ခြေလက်နှင့် ကြေးခွံများကို ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ခွန်အားကောင်းသော ရှားပါးသားရဲဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်သည်။

“ဂါး ....”

သားရဲက မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ သူ့ကျောပေါ်တွင်ပေါက်နေသော သစ်ပင်များက နေရာအနှံ့တွင် ကျဆင်းသွားသည်။ သားရဲ၏ ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းပေါက်မှ မီးတောက်များ ထွက်လာကြသည်။

မီးတောက်များသည် ကောင်းကင်အထိ ထိုးတက်သွားသည်။ မြေထုက အရည်ပျော်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် စီးဆင်းနေသည်။

“အဲဒါက လောင်ကျွမ်းမီးသားရဲပဲ”

အလင်းလွှာကို စောင့်ကြည့်နေသော လူတစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။

“လောင်ကျွမ်းမီးသားရဲက ရှေးခေတ်ရဲ့ အားကောင်းတဲ့ မီးအမျိုးအစား သားရဲတစ်ကောင်ပဲ။ မီးတောက်တွေကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်”

“ဟန်မူယဲ့က ရွှေကျီးကန်းမီးတောက်ကို မကြောက်ခဲ့ဘူး။ မီးစွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်။ ငါ့ခန့်မှန်းချက်က မှန်နေတဲ့ပုံပဲ”

“သူက လောင်ကျွမ်းမီးတောက်သားရဲအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီ”

အလင်းလွှာများ၏ရှေ့တွင် ဆူပွက်နေသော ဆွေးနွေးသံကို ကြားနိုင်သည်။

ဟန်မူယဲ့က မီးစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် လောင်ကျွမ်းမီးသားရဲအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

“ဂါး ....”

သိပ်မဝေးသောနေရာတွင် ပေသောင်းချီအရပ်မြင့်သော လူဝံတစ်ကောင်က နီရဲနေသော မျက်လုံးများနှင့်အတူ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ထိုသားရဲ၏ အနက်ရောင်သားမွေးများက ချပ်ဝတ်နှင့် ဆင်တူသည်။

ရှည်လျားသော လက်သည်းများကလည်း အေးစက်စွာ တောက်ပနေပြီး အဆိပ်တစ်မျိုးကို သယ်ဆောင်ထားပုံရသည်။

လူဝံ၏ပါးစပ်မှ အစိမ်းရောင်မြူခိုးများ ပေါ်ထွက်လာပြီး လောင်ကျွမ်းမီးသားရဲကို လွှမ်းခြုံသည်။

“ရောင်စုံမိစ္ဆာလူဝံ”

“အဆိပ်နဲ့အသက်စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ နာမည်ကြီးရှေးခေတ်သားရဲပဲ။ မူလကမ္ဘာရဲ့ သေခြင်းရှင်ခြင်းကြားမှာ လွတ်လွတ်လပ်လပ် သွားလာနိုင်ခဲ့တယ်”

အလင်းလွှာကို စောင့်ကြည့်နေသော လူတစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

နတ်ဘုရားကမ္ဘာ၏ အလင်းလွှာတစ်ခုရှေ့တွင် အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် တာအိုတန်ခိုးရှင်က စိတ်လှုပ်ရှားနေသော မျက်နှာထားကို ဖော်ပြသည်။

“မြန်မြန်လေး၊ ရောင်စုံမိစ္ဆာလူဝံရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို မှတ်သားထားလိုက်”

“ငါတို့ ယုဟွမ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်မှာ ရောင်စုံမိစ္ဆာလူဝံရဲ့ အမွေအနှစ် ပါဝင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မပြည့်မစုံဖြစ်နေတယ်။ ဒီနေ့မှာတော့ ရောင်စုံမိစ္ဆာလူဝံကို မြင်လိုက်ရတယ်။ ကံကောင်းမှုကြီးပဲ”

အလင်းလွှာ၏ရှေ့တွင် ကျွမ်းကျင်သူများက တိုက်ခိုက်တော့မည့် သားရဲနှစ်ကောင်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့က ထိုတိုက်ပွဲကို လေ့လာခြင်းဖြင့် သန့်စင်သောခွန်အားကို နားလည်နိုင်လိမ့်မည်။

“ဘုန်း”

လူဝံက ခုန်ထွက်လာပြီး ရိုက်ချသည်။

ထိုတိုက်ခိုက်မှုသည် လျင်မြန်ရုံသာမက လက်သည်းများက အစိမ်းရောင်အငွေ့အသက်ကို လှုံ့ဆော်ပြီး အလင်းတန်းငါးခုကို ထုတ်ဖော်ခဲ့သည်။

ပေထောင်ချီရှည်လျားသော အက်ကွဲကြောင်းများသည် လောင်ကျွမ်းမီးသားရဲ၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

“ဒီရှေးခေတ်သားရဲက ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ စွမ်းအားလည်ပတ်ပုံကို နားလည်နေတာပဲ”

အလင်းလွှာ၏ရှေ့တွင် နတ်ဘုရားကမ္ဘာ၏ အင်မော်တယ်ဘုရင်တစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူက ထိုအချက်ကို အတိတ်တွင် သတိမထားမိခဲ့ပေ။

“ဝီ”

လက်သည်းရှည်ငါးခုက ဆင်းသက်လာသည်။ လောင်ကျွမ်းမီးသားရဲက ရင်ဘတ်တွင် ရွှေရောင်မီးတောက်များကို စုစည်းသည်။

မီးတောက်က ပုတီးစေ့တစ်ခုအဖြစ် စုစည်းပြီး ပျံထွက်သွားသည်။

ထိုပုတီးစေ့က လက်သည်းများနှင့် ထိတွေ့ပြီး ပေါက်ကွဲသွားသည်။ ထို့နောက် ကြိုးတစ်ချောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ချည်နှောင်လိုက်သည်။

“သန့်စင်တဲ့ခွန်အားရဲ့ အလွန်မှာ စည်းမျဉ်းစွမ်းအားကိုလည်း ထိန်းချုပ်ထားတယ်။ ကြောက်စရာပဲ ....”

မီးတောက်များကို ထုတ်လွှတ်နေသော နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်ဝင်တစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။

အလင်းလွှာတွင် လက်သည်းချက်ကြောင့် အက်ကွဲသွားသော လေဟာနယ်နှင့် ပုတီးစေ့၏ ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော မီးတောက်များသည် ထိတွေ့သွားပြီး မြူခိုးထုကို ထုတ်ပေးသည်။

ထိုမြူခိုးထဲတွင် ရွှေရောင်မီးတောက်နှင့် အစိမ်းရင့်ရောင်အဆိပ်ကို မြင်နိုင်သည်။

“ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ စွမ်းအားကို ပြောင်းလဲပြီး ခွန်အားအသစ်ကို ဖော်ထုတ်နိုင်တယ်”

“ဒါက မူလကမ္ဘာလား”

မြူခိုးထုကို မြင်လိုက်ရသော ကျွမ်းကျင်သူများက စိတ်ဝင်စားနေကြသည်။

ထိုနေရာသည် မူလကမ္ဘာဖြစ်လျှင် ထိုမြူခိုးထုသည် အနာဂတ်၏ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားတစ်ခု ဖြစ်နေလိမ့်မည်။

“တိမ်မြူခိုးစွမ်းအားရဲ့ သန္ဓေတည်ပုံစံ ဖြစ်နေသလိုပဲ”

လူတစ်ယောက်က တီးတိုးပြောသည်။

အလင်းလွှာတွင် သားရဲကြီးနှစ်ကောင်က သန့်စင်သောခွန်အားနှင့် အမျိုးမျိုးသော ရှေးခေတ်စည်းမျဉ်းများကို အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်နေသည်။

“အဲဒါက ခွန်းဝူလား။ သူတို့က ပြောင်းလဲသွားပုံမပေါ်ဘူး”

ရွှေရောင်ငှက် တောင်ပံခတ်လိုက်ပြီး ညင်သာစွာ ပြောသည်။

“ရှေးခေတ်ကအတိုင်းပဲဆိုရင် သွေးမျိုးဆက်က ပျောက်ကွယ်သွားလောက်ပြီ”

ခေးအော့၏ မျက်လုံးများက တောက်ပနေသည်။

သူ့စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါတွင် ရွှေရောင်ငှက် ထက်မြိသောလေသံဖြင့် ပြောသည်။

“သူ့ကို ဒီလိုမျိုး အကွက်ချလိုက်တဲ့အတွက် ဒေါသထွက်သွားမှာ မကြောက်ဘူးလား”

“ခွန်းဝူကို ပို့လိုက်တဲ့အတွက် ခွန်းဝူရဲ့ တန်ပြန်စွမ်းအားနဲ့ ကောင်းကင်စက်ဝန်းစစ်မြေပြင်က ကျွမ်းကျင်သူတွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရလိမ့်မယ် ....”

ဟန်မူယဲ့က မဟာတောရိုင်းကမ္ဘာ၏ ကပ်ဘေးကို စတင်ခဲ့သည်။

သူက ခွန်းဝူ၏ စောင့်ရှောက်သူဖြစ်ပြီး ခွန်းဝူကို ထိန်းချုပ်နိုင်သော်လည်း ခွန်းဝူသို့ ခြေချလိုက်သည့်အတွက် ရန်စခြင်းနှင့် ဆင်တူသည်။

ခွန်းဝူ၏ ထိပ်တန်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများက သူ့ကို အာရုံခံမိလိမ့်မည်။

ခေး‌အော့က ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးသည်။

“သူက ကိုယ့်အလုပ်ကိုယ် မသိသေးဘူးလေ။ ငါက နည်းနည်းလောက် ကူညီပေးလိုက်ရုံပါပဲ”

“ကောင်းကင်စက်ဝန်းစစ်မြေပြင်ရဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေ မလှုပ်ရှားရင် ကပ်ဘေးက ဘယ်အချိန်ကျမှ ဖြစ်လာမလဲ မသိနိုင်ဘူး”

“အခု သူတို့က ခွန်းဝူကို မြင်လိုက်ရပြီ။ အဲဒီတော့ ထိုင်နေမှာမဟုတ်ဘူး”

ကောင်းကင်စက်ဝန်းစစ်မြေပြင်၏ ရှေးခေတ်ကျွမ်းကျင်သူများက ခွန်းဝူသို့ ဝင်ရောက်ချင်ကြသည်။

သူတို့ထဲမှ အများအပြားသည် ခွန်းဝူသို့ ရောက်ဖူးကြသည်။

ယခုအချိန်တွင် ခွန်းဝူက ပြန်ပေါ်လာသောကြောင့် သူတို့က တခြားအတွေးကို တွေးမိလိမ့်မည်။

ထိုကပ်ဘေးမျိုးသည် ပိုများသော လူများအတွက် အခွင့်အရေးကို ဖန်တီးပေးနိုင်သည်။

ရွှေရောင်ငှက်က တောင်ပံခတ်လိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်နေသည်။

“ဘုန်း”

အလင်းလွှာတွင် သားရဲများ၏ တိုက်ပွဲကို မြင်ရသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်သည် တစ်ပိုင်းတစ်စစီ အက်ကွဲသွားသည်။

အလင်းလွှာတွင် သားရဲများက စိတ်ရှုပ်‌ထွေးမှု၊ နာကျင်မှုဖြင့် ကျင့်ကြံသူများအဖြစ် ပြန်ပြောင်းသွားကြသည်။

“သူတို့က ဆယ့်ငါးမိနစ်တောင် မခံနိုင်ဘူး။ ဆိုးလိုက်တာ”

အလင်းလွှာကို စောင့်ကြည့်နေသော လူတစ်ယောက်က အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ ပြောသည်။

ထိုနေရာတွင် ကြာကြာနေနိုင်လျှင် ကမ္ဘာဦးအငွေ့အသက်ကို ခံစားနိုင်ပြီး အနာဂတ်ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် အကျိုးရှိလိမ့်မည်။

“သူတို့က ကမ္ဘာဦးသားရဲနှစ်ကောင်ရဲ့ တိုက်ပွဲစွမ်းအင်လှိုင်းကို ခံလိုက်ရတယ်လေ”

“ဟန်မူယဲ့က တကယ်အားကောင်းတာပဲ”

အလင်းလွှာတွင် တိုက်ခိုက်နေသော ဧရာမသားရဲကြီးနှစ်ကောင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး လူတစ်ယောက်က တီးတိုးပြောသည်။

တခြားလူများက သာမန်ထူခြားသားရဲများသာ ဖြစ်သွားကြသည်။ သို့သော် ဟန်မူယဲ့က မူကလမ္ဘာ၏ ရှေးခေတ်သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်လာသည်။ ထိုအချက်ဖြင့် ခွန်အားကွာခြားချက်ကို သိနိုင်သည်။

“ဘန်း”

နေ့တစ်ဝက်အကြာတွင် လောင်ကျွမ်းမီးတောက်သားရဲက လူဝံ၏လက်တစ်ဖက်ကို ဖြတ်ပစ်ခဲ့သည်။

လူဝံက သနားစရာကောင်းအောင် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဒယိမ်းဒယိုင် ထွက်ပြေးသွားသည်။

လောင်ကျွမ်းမီးတောက်သားရဲက လက်ပြတ်ကို ကြမ်းတမ်းစွာ နင်းချေလိုက်သည်။

“ဘန်း”

“ဘန်း”

အလင်းလွှာကို စောင့်ကြည့်နေသော လူများ၏မျက်နှာထားက ရှုပ်ထွေးနေသည်။

သူတို့က ဟန်မူယဲ့၏ ပြင်းထန်သောခွန်အားကို မြင်လိုက်ရသည်။

သို့‌သော် ဟန်မူယဲ့၏ ဝိညာဉ်က မရှိတော့ပေ။

“ဟန်မူယဲ့က တတိယအဆင့်မှာ ဝိညာဉ်အမျှင်တန်းနဲ့ လွတ်မြောက်လာမယ်လို့ ထင်လား”

လူတစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။

ထိုမေးခွန်းကို သူတစ်ယောက်တည်း တွေးမိခြင်းမဟုတ်ပေ။ တခြားလူများကလည်း တွေးမိကြသည်။

နတ်ဘုရားရင်းမြစ်နန်းတော်တွင်လည်း ထိုမေးခွန်းကို တွေးနေကြသည်။

လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ထားသော နန်းတော်သခင်က အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။

“အရမ်းအားကောင်းတဲ့ သားရဲရိုင်းတစ်ကောင်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်”

“အဲဒီဟန်မူယဲ့ကို ရှင်းပစ်လိုက်”

“ချွတ်ယွင်းတာတွေ ဖြစ်မလာစေချင်ဘူး”

နန်းတော်သခင်က ပြောသည်။

ဝင်္ကပါကို ထိန်းချုပ်နေသော တာအိုတန်ခိုးရှင်ခေါင်းဆောင်က ခေါင်းညိတ်သည်။ သူတို့က နတ်ဘုရားအလင်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ထိုအလင်းသည် အလင်းလွှာအတွင်းသို့ ဝင်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို တုန်ခါစေသည်။

အဝေးတစ်နေရာတွင် ဧရာမသားရဲကြီးတစ်ကောင်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါင်းမော့ကြည့်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လောင်ကျွမ်းမီးသားရဲကလည်း ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး ကြမ်းတမ်းစွာ ကြည့်သည်။

“သူက နိုးထလာပြီ”

“ဟားဟား၊ ဒီလောက်မရိုးရှင်းဘူးဆိုတာ ငါသိနေတယ်”

“နတ်ဘုရားရင်းမြစ်နန်းတော်ရဲ့ အကြံအစည်က ကျရှုံးသွားတော့မယ်”

လူတိုင်းက ရယ်လိုက်ကြသည်။