အခန်း (၁၁၉၀)

“ငါ့ဆရာက နောက်ကွယ်မှာရှိတဲ့ ဂိုဏ်းကို စာပို့ပြီးပြီ။ သူတို့က ငါ့ကိုကာကွယ်ဖို့ အကောင်းဆုံးကြိုးစားကြလိမ့်မယ်”

ဟွမ်ခြောက်က ပြုံးသည်။

“မင်းက နတ်ဘုရားရင်းမြစ်နန်းတော်ကို မွဲသွားအောင် လုပ်ပစ်ခဲ့တယ်လေ”

“မင်းက ရတနာတွေကိုယူပြီး ထွက်သွားနိုင်မယ်ဆိုရင် နတ်ဘုရားရင်းမြစ်နန်းတော်က တခြားဂိုဏ်းကြီးတွေကို ရန်စနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး”

ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ကြောက်စရာအကောင်းဆုံးအရာသည် ဆင်းရဲမွဲတေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကြွယ်ဝမှု ပျောက်ဆုံးသွားသော နတ်ဘုရားရင်းမြစ်နန်းတော်သည် ဘာမှမဟုတ်တော့ပေ။

“ကောင်းပြီ”

ဟန်မူယဲ့က ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်သည်။

အလင်းတန်းများသည် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာပြီး လှေကားထစ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

“ဒီတစ်ခေါက်ပြိုင်ပွဲရဲ့ ဆုလာဘ်တွေကို ချီးမြှင့်တော့မယ်”

“ထိပ်ဆုံးလက်ရွေးစင်တစ်ရာက နတ်ဘုရားရင်းမြစ်နန်းတော်ရဲ့ သန့်စင်ခြင်းရေကန်မှာ တစ်ကြိမ်ဝင်ရောက်ခွင့်ရမယ်”

“ထိပ်ဆုံးဆယ်ယောက်က သန့်စင်ခြင်းရေကန်အတွက် နောက်တစ်ကြိမ်ဝင်ခွင့်အပြင် အဆင့်မြင့်အင်မော်တယ်ရတနာတစ်ခုစီကို ရရှိမယ်”

“ထိပ်ဆုံးသုံးယောက်က ထိပ်တန်းအဆင့်ရတနာကို ရမယ်”

“နံပတ်တစ်ကတော့ သန့်စင်ခြင်းရေကန်ကို ငါးကြိမ်ဝင်ရောက်နိုင်တဲ့အပြင် ထိပ်တန်းအဆင့်ရတနာသုံးခုကို ရရှိမယ်”

ကျောက်စိမ်းပြား၊ အင်မော်တယ်ရတနာနှင့် ထိပ်တန်းအဆင့်ရတနာများ ဆင်းသက်လာသည်။

ဟန်မူယဲ့က ကျောက်စိမ်းပြားကို ဖမ်းယူသည်။ ကျောက်စိမ်းပြားတွင် အမှတ်အသားမရှိသောကြောင့် လူတိုင်းက အသုံးပြုနိုင်သည်။

သန့်စင်ခြင်းရေကန်အတွက် ဝင်ခွင့်ငါးခုသည် အနည်းဆုံး အင်မော်တယ်ဘုရင်သုံးယောက်ကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်လိမ့်မည်။

သူက ကျောက်စိမ်းပြားများကို သိမ်းလိုက်ပြီး ထိပ်တန်းအဆင့်ရတနာသုံးခုကို ဖမ်းယူသည်။

သိမ်မွေ့သော နတ်ဘုရားအင်းကွက်များနှင့် ဓားတစ်လက် ရှိနေသည်။

ထိုဓားသည် အဆုံးမရှိသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

သူက သောင်းချီသော ထိပ်တန်းအဆင့်ရတနာများကို မပိုင်ဆိုင်ခဲ့လျှင် ထိုဓားရှည်ကို အာရုံစိုက်မိလိမ့်မည်။

“ဝီ”

ဟန်မူယဲ့က ဓားဆန္ဒကို ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ပုံရိပ်များသည် သူ့စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ ရှေးခေတ်ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်၊ ဓားနည်းစနစ်နှင့် အတွေ့အကြုံများကို ရလိုက်သည်။

“ချောက်နက်ဓား”

ဓား၏ မှတ်ဉာဏ်များသည် လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားပြီး မြင်ကွင်းတစ်ခုတွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ဓားရှည်သည် ရွှေရောင်ကျောက်တိုင်နှင့် ထိတွေ့ခဲ့သည်။

‘ကျောက်တိုင်လား’

ဟန်မူယဲ့က ဒုတိယနှင့် တတိယ ကျောက်စိမ်းသေတ္တာများကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

ငှက်မွေးယပ်တောင်တစ်ချောင်း ....

ရှေးကျ‌သော ကျောက်တိုင်တစ်ခု ....

ပါ့ရှား၏ ကောင်းကင်ကျောက်တိုင် ဖြစ်သည်။

အစစ်အမှန်ကျောက်တိုင်ဖြစ်ပြီး ယခင်က အတိတ်တွင် သူသယ်ဆောင်ခဲ့သော ကျောက်တိုင်နှင့် မတူပေ။

သူ၏ သွေးမျိုးဆက်မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ပါ့ရှား၏ ကောင်းကင်ကျောက်တိုင်သည် မူလကမ္ဘာခေတ်ကတည်းက တည်ရှိခဲ့သည်။

ထိုကျောက်တိုင်သည် မူလကမ္ဘာ၏ မျိုးနွယ်စုအားလုံး လိုချင်သော လျှို့ဝှက်ချက်များကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

သူက ကောင်းကင်ကျောက်တိုင်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ကျောက်စိမ်းသေတ္တာထဲတွင်ရှိသော လက်ဝါးအရွယ်အစား ကောင်းကင်ကျောက်တိုင်သည် အလွန်လေးသည်။

သူက မူလကမ္ဘာခေတ်၏ အုပ်ချုပ်သူအဆင့်ဖြစ်သော နဂါးမိကျောင်း၏ခွန်အားကို မပိုင်ဆိုင်လျှင် ကောင်းကင်ကျောက်တိုင်ကို ထုတ်ယူနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သူ၏ လက်ချောင်းက ကောင်းကင်ကျောက်တိုင်နှင့် ထိလိုက်သောအခါ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် မြစ်တစ်စင်းသဖွယ် စီးဆင်းလာသော သွေးမျိုးဆက်ကို ခံစားမိသည်။

“ဝီ”

ရွှေအလင်းအတားအဆီးသည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပေါ်လာသည်။

ထိုအတားအဆီးက တောက်ပနေပြီး များပြားသော အင်းကွက်များကို မြင်နိုင်သည်။

“အဲဒါက ပါ့ရှားမျိုးနွယ်ရဲ့ ကောင်းကင်ကျောက်တိုင်ပဲ”

အလင်းလွှာကို စောင့်ကြည့်နေသော လူတစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဒါက အကွက်ချတာပဲ”

“နတ်ဘုရားကမ္ဘာက ပါ့ရှားသွေးမျိုးဆက်ကို အမြဲလိုချင်နေခဲ့တယ်”

“ကောင်းကင်ကျောက်တိုင်ကို ရလိုက်တာက ပါ့ရှားသွေးမျိုးဆက်ကို ရလိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ”

မရေမတွက်နိုင်သော အလင်းလွှာများ၏ရှေ့တွင် လူတချို့က ထိတ်လန့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး တချို့က တီးတိုးပြောနေကြသည်။

သို့သော် သူတို့က ကျောက်တိုင်အား ဖြည်းဖြည်းချင်း မယူလိုက်သော ဟန်မူယဲ့ကို ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်သည်။

“ဟန်မူယဲ့၊ မင်းက အင်မော်တယ်ဘုရင်ထုံထျန်းရဲ့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နေတဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ပဲ”

“ငါက မင်းရဲ့ ဆုကြေးတွေအားလုံးကို သိမ်းယူပြီး နတ်ဘုရားရင်းမြစ်နန်းတော်ကို ပို့ပေးရမယ်”

အော်ဟစ်သံကို ကြားရသည်။

ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်နှင့် လူအိုကြီးက ကောင်းကင်ထက်မှ ဆင်းသက်လာပြီး ဟန်မူယဲ့၏ ဦးခေါင်းကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချသည်။

ထိုလက်ဝါးချက်သည် ကောင်းကင်စုပေါင်းကုန်းမြေ၏ စွမ်းအားကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

ခေးအော့က ပေါ်ထွက်လာခဲ့သော်လည်း မလှုပ်ရှားနိုင်ခဲ့ပေ။

ဟွမ်ခြောက်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လက်သီးဖြင့်ထိုးသည်။

ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်လူအိုကြီးက တခြားလက်တစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ဟွမ်ခြောက်၏ လက်သီးချက်က လူအိုကြီး၏ အင်္ကျီလက်နှင့် ထိတွေ့သွားသည်။ ဟွမ်ခြောက်က လွင့်ထွက်ပြီး နံရံနှင့် တိုက်မိသွားသည်။

နံရံက ပြိုကျလာသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးက ချုပ်နှောင်ခံလိုက်ရပုံပေါ်သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော လူများ၏ရှေ့တွင် နတ်ဘုရားရင်းမြစ်နန်းတော်၏ အကြီးအကဲက အဓိပ္ပာယ်မရှိသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် ဟန်မူယဲ့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုဖြစ်ရပ်ကို မည်သူမှ မတားနိုင်ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုလူအိုကြီးက အလွန်သန်မာသည်။

အလင်းလွှာကို စောင့်ကြည့်နေသော ကျွမ်းကျင်သူများ၏ မျက်နှာထားက လေးနက်နေသည်။ သို့သော် ဘာမှ မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ထိုအရာသည် နတ်ဘုရားရင်းမြစ်နန်းတော်၏ နည်းလမ်းပင်ဖြစ်သည်။

လူအိုကြီးက အလွန်လွှမ်းမိုးနိုင်သည်။

ကျင့်ကြံခြင်းလောကတစ်ခုလုံးက စောင့်ကြည့်နေလျှင်ပင် ဂရုစိုက်ရန် မလိုအပ်ပေ။

ဟန်မူယဲ့က နံပတ်တစ်ဖြစ်နေပြီး ကြွယ်ဝမှုများအားလုံးကို ယူသွားနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သူ၏ အောင်မြင်မှုက မျက်တောင်တစ်ခတ်စာသာ ဖြစ်သည်။

အတွေးရှိနေသော လူတချို့က မလှုပ်ရှားရဲတော့ပေ။

နတ်ဘုရားရင်းမြစ်နန်းတော်သည် နတ်ဘုရားရင်းမြစ်နန်းတော်သာ ဖြစ်သည်။

သူတို့က နတ်ဘုရားလောက၏ နံပတ်တစ်ဂိုဏ်းဖြစ်ပြီး ကြွယ်ဝမှုနှင့် အရင်းအမြစ်များကို ထိန်းချုပ်ထားသည်။

“ဘန်း”

လက်ဝါးချက်သည် ဟန်မူယဲ့၏ ပခုံးပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။ ထိုလက်ဝါးက မရေမတွက်နိုင်သော လူများ၏ နှလုံးသားကို ဖိချေလိုက်ပုံပေါ်သည်။

“ဘုန်း”

တုန်ခါသံ ပေါ်ထွက်လာသည်။

လူတိုင်း၏မြင်ကွင်းတွင် ရွှေရောင်လက်ဝါးချက်က ဟန်မူယဲ့၏ အနက်ရောင်ချပ်ဝတ်နှင့် ထိတွေ့သွားသည်။

ခွေသားရဲ၏ အသံကို ကြားနိုင်သည်။ နဂါးတစ်ကောင်၏ ဟိန်းဟောက်သံကိုလည်း ကြားရသည်။

လျှပ်စီးကြောင်းများသည် လက်ဝါးကို ရစ်ပတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် အကောင်းအတိုင်းရှိနေသော ဟန်မူယဲ့က လက်မြှောက်သည်။

သူက ပါ့ရှား၏ ကောင်းကင်ကျောက်တိုင်ကို ကိုင်ထားသည်။

ကောင်းကင်ကျောက်တိုင်က တစ်ပေရှည်လျားပြီး ငါးလက်မထူသည်။

ထိုကျောက်တိုင်က အစိမ်းပုပ်ရောင်သန်းပြီး အစက်အပြောက်များဖြင့် ပြည့်နေသောကြောင့် အုတ်ခဲတစ်တုံးနှင့် တူသည်။

ဟန်မူယဲ့က ထိုအုတ်ခဲဖြင့် လူအိုကြီး၏မျက်နှာကို ရိုက်ချလိုက်သည်။

လူတိုင်း၏ အကြည့်အောက်တွင် လူအိုကြီး၏မျက်နှာက ချိုင့်ဝင်သွားသည်။ ရွှေနီရောင်သွေးစက်များ ဖြာထွက်လာသည်။

အင်မော်တယ်ဘုရင်တစ်ပါး၏ မျက်နှာသည် အုတ်ခဲကြောင့် ပျက်စီးသွားသည်။

လက်ဝါးချက်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သော လူအိုကြီးက မူးဝေနေသည်။

အလင်းလွှာကို စောင့်ကြည့်နေသော ကျွမ်းကျင်သူများက ကြောင်အသွားကြသည်။

နန်းတော်သခင်ထိုက်ယွမ်က အံ့အားသင့်နေသည်။

ခေးအော့နှင့် ရွှေရောင်ငှက်ကပင် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

ထိုအုတ်ခဲသည် ကျင့်ကြံသူတိုင်း၏ မာနကို ဖိချေပစ်လိုက်သည်။

အင်မော်တယ်ဘုရင်သည် လူသားတစ်ယောက်ကဲ့သို့ အုတ်ခဲဖြင့် အရိုက်ခံလိုက်ရသည်။

“သူက ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ”

ဆယ်စက္ကန့်အကြာတွင် လူတစ်ယောက်က ရေရွတ်သည်။

‘သူက ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ’

‘သူက ကောင်းကင်စုပေါင်းကုန်းမြေတစ်ခုလုံးကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်တဲ့ အင်မော်တယ်ဘုရင်ကို ရုပ်ခန္ဓာစွမ်းအားနဲ့ ဘယ်လိုတားဆီးလိုက်တာလဲ’

‘သူက အဲဒီကျွမ်းကျင်သူကို အုတ်ခဲနဲ့ ဒဏ်ရာရသွားအောင် ဘယ်လိုရိုက်လိုက်တာလဲ’

‘ထိပ်တန်းအဆင့်ရတနာဆိုရင်တောင် အဲဒီလိုမလုပ်နိုင်ဘူးမဟုတ်လား’

မည်သူမှမသိပေ။

ဟန်မူယဲ့ကသာ အဖြေကို သိသည်။

သူက ကမ္ဘာဦးချပ်ဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

ထို့အပြင် ပြန်လည်ကောင်းမွန်အောင် ပြုပြင်ပြီး ခွေစွမ်းအားနှင့် ထောက်ပံ့ထားသောကြောင့် မူရင်းအခြေအနေထက် ပိုမိုအားကောင်းလာသည်။

အင်မော်တယ်ဘုရင်၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် ချပ်ဝတ်၏ရှေ့တွင် သုံးနှစ်သားကလေးတစ်ယောက်၏ တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ဆင်တူသည်။ အန္တရာယ်မရှိပေ။

ထို့အပြင် ခွေသားရဲ၏ လျှပ်စီးစွမ်းအားသည် တိုက်ခိုက်မှုကို တန်ပြန်နိုင်သည်။

သူ့ရှေ့တွင်ရှိသော အင်မော်တယ်ဘုရင်က တန်ပြန်စွမ်းအားကြောင့် ထိခိုက်သွားသည်။ အချိန်ခဏကြာသည်အထိ လှုပ်မရခဲ့ပေ။

သူ့လက်ထဲတွင်ရှိသော အုတ်ခဲသည် ထိပ်တန်းအဆင့်ရတနာများကို ကျော်လွန်နေသော ကောင်းကင်ကျောက်တိုင် ဖြစ်သည်။

သူက ပါ့ရှားနှင့် နဂါးမိကျောင်း၏ သွေးမျိုးဆက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ရုပ်ခန္ဓာစွမ်းအားတွင် ဟွမ်ခြောက်ထက် အဆပေါင်းမရေမတွက်နိုင်အောင် ပိုမိုသန်မာသည်။

ထို့ကြောင့် သူက သန့်စင်သောခွန်အားကို အသုံးပြု၍ အုတ်ခဲဖြင့် အင်မော်တယ်ဘုရင်၏မျက်နှာကို ရိုက်ချနိုင်ခဲ့သည်။

“ဘန်း”

ဟန်မူယဲ့က မရပ်ခဲ့ပေ။

သူက လက်မြှောက်ပြီး အုတ်ခဲဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ်ရိုက်သည်။

အုတ်ခဲက လူအိုကြီး၏ နဖူးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

နဖူးမှ သွေးထွက်လာသည်။ လူအိုကြီး၏ အမြင်အာရုံက ဝေဝါးသွားသည်။

လူအိုကြီးက လှုပ်ရှားနိုင်သွားသည်။ သူက တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါနေပြီး ပေတစ်ရာအထိ နောက်ဆုတ်သွားသည်။

ဟန်မူယဲ့က တတိယအုတ်ခဲချက်က လွဲချော်သွားသည်။

အလင်းလွှာကို စောင့်ကြည့်နေသော လူတိုင်းက အံ့အားသင့်သွားသည်။

သူတို့က ဆွံ့အနေသည်။

သူတို့၏ ထိတ်လန့်မှုကို စကားလုံးများဖြင့် မဖော်ပြနိုင်ပေ။

သူတို့က ထိုအကြောင်းကို မတွေးဖူးခဲ့ပေ။

အလွန်အားကောင်းပြီး ရိုသေလေးစားခံရသော အင်မော်တယ်ဘုရင်သည် အင်မော်တယ်သခင်၏ အုတ်ခဲချက်ကြောင့် ဦးခေါင်းတွင် ဒဏ်ရာရသွားသည်။

“ငရဲကို သွားလိုက်တော့”

မျက်နှာတွင် သွေးစွန်းနေသော လူအိုကြီးက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ချဉ်းကပ်မလာခဲ့ပေ။ သူက လှံရှည်ဖြင့် ဟန်မူယဲ့၏ဦးခေါင်းကို ထိုးချသည်။

လှံရှည်က ရွှေအလင်းဖြင့် တောက်ပနေသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် သူ့မျက်နှာထားက ပြောင်းလဲသွားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အုတ်ခဲကိုင်ထားသော ဟန်မူယဲ့က သူ့ရှေ့သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။