ကြားဖြတ်တားဆီးခြင်း

-

ထန်ရှုက ကြယ်မျက်ရည်ထံ အကြည့်ပြောင်းကာ ပြုံးလျက် မေး၏ “အရက်မူးအင်မော်တယ်အန္တိမအရှင်ရဲ့အမွေအနှစ်ကို ရပြီလား။ အန္တိမအရှင်အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်တဲ့အခွင့်အရေးတစ်ခုရှိလား”

“ရာစုနှစ်တစ်ခုအတွင်းမှာ အန္တိမအရှင်အဆင့်ကို ချိုးဖြတ်နိုင်မယ်ဆိုတာ သေချာပါတယ်”ကြယ်မျက်ရည်က ပြုံးလျက် မေး၏။

“ဒီလိုဆိုရင် ဒီကောင်လေးနှစ်ကောင်ကို ပြန်ခေါ်သွားပါ”ထန်ရှုက ပျော်ရွှင်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏ “သူတို့ရဲ့လက်ရှိခွန်အားအရ မြင့်မြတ်ငှက်ဂိုဏ်းကို ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ပြန်နိုင်ဖို့က မလွယ်ကူဘူး”

ကြယ်မျက်ရည်က ခဏတုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ပြော၏ “အန္တိမအရှင်အဆင့်ကို ချိုးဖြတ်ပြီးမှ ပြန်ချင်တဲ့အတွက် ဒီနေရာမှာ ရာစုနှစ်တစ်ခုလောက် ကျင့်ကြံအုံးမယ်”

ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ထန်ရှုက သူ့သိုလှောင်လက်စွပ်မှ ပစ္စည်းနှစ်ခုကို ယူထုတ်ကာ ကြယ်မျက်ရည်ထံ ကမ်းပေးလိုက်၏ “ဒီပစ္စည်းနှစ်ခုကို ယူပါ၊ ရာစုနှစ်တစ်ခုအတွင်းမှာ အန္တိမအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မယ်။ ရွေးချယ်ပြီးဆိုမှတော့ ဒီနေရာမှာပဲ ဆက်နေနိုင်ပါတယ်။ ပြီးတော့ လျှို့ဝှက်နန်းတော်က ကြွယ်ဝမှုတွေအများကြီးရှိတယ်၊ ဒါကြောင့် မင်း ပြန်တဲ့အခါ မင်းနဲ့အတူ ပြန်ယူသွားပါ”

ကြယ်မျက်ရည်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ပစ္စည်းနှစ်ခုကို မြင်သောအခါ သူမ၏မျက်ခုံးများက ကျုံ့သွားကာ ဝမ်းသာသွား၏ “ကမ္ဘာအူတိုင်နဲ့ငါးရောင်ခြယ်နဂါးပုလဲလား။ ဒီပစ္စည်းနှစ်ခုလုံးက ရတနာတွေဖြစ်ကြပြီး သူတို့က ငါ့အတွက် အရမ်းအရေးကြီးတယ်။ သူတို့နဲ့ဆိုရင် အများစုဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ငါက အန္တိမအရှင်အဆင့်ကို ချိုးဖြတ်နိုင်လိမ့်မယ်”

ထန်ရှုက ပြုံးပြလျက် စေဘယ်မိစ္ဆာကင်းမြီးကောက်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည် “ကောင်းပြီလေ၊ အခု လျှို့ဝှက်နန်းတော်မှာ သခင်တစ်ယောက်ရှိနေပြီ၊ ဒါကြောင့် အရင်ဆုံး ထွက်သွားကြရအောင်…”

စေဘယ်မိစ္ဆာကင်းမြီးကောက်က ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် မေးလိုက်သည် “သခင်၊ မင်းနဲ့အုပ်ချုပ်သူကြယ်မျက်ရည်တို့က…”

“လောလောဆယ်တော့ မင်း သိဖို့ အချိန်မတန်သေးဘူး”ထန်ရှုက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏ “အန္တိမအရှင်အဆင့်ကို ငါ ချိုးဖြတ်ပြီးတဲ့အထိ စောင့်ပါ၊ ငါ မင်းကို ပြောပြမယ်”

စေဘယ်မိစ္ဆာကင်းမြီးကောက်က ခေါင်းညိတ်ကာ ထပ်မမေးတော့ပေ။

အခြားတစ်ဖက်တွင် ကြယ်မျက်ရည်၏သရုပ်မှန်ကို သိသော ကြယ်တောက်ပက စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မဖိနှိပ်နိုင်တော့ပေ။ အစကတော့ မဟာကြယ်မျက်ရည်က အင်မော်တယ်ကမ္ဘာ၏တစ်နေရာတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်ဟု သူက တွေးထားခဲ့သည်။ လျှို့ဝှက်နန်းတော်သို့ ခရီးစဉ်တွင် သူနှင့်ကြယ်ပင်ဂွင်တို့သာ မြင့်မြတ်ငှက်ဂိုဏ်းမှသူများဖြစ်ကြသည်။ ဤနေရာတွင် မဟာကြယ်မျက်ရည်နှင့် တွေ့လိမ့်မည်ဟု သူက မထင်ထားပေ။ ထို့ပြင် သူမက အရက်မူးအင်မော်တယ်အန္တိမအရှင်၏အမွေအနှစ်ကို ရရှိခဲ့သူဖြစ်၏။

“ကောင်းကင်က မြင့်မြတ်ငှက်ဂိုဏ်းကို ကောင်းချီးပေးခဲ့တာပဲ”

ကြယ်တောက်ပက သက်ပြင်းတစ်ချက်ရှိုက်ကာ ထန်ရှုအား တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် မေးမြန်းလိုက်၏ “မဟာကြယ်မျက်ရည်၊ သူက အတိအကျ ဘယ်သူပါလဲ”

“လောလောဆယ် မင်း သိဖို့မလိုဘူး”ကြယ်မျက်ရည်က ခေါင်းခါရမ်းလိုက်သည် “မင်း သိရမှာက အနာဂတ်မှာ သူ့ကို မြင်တဲ့အချိန်တိုင်း မင်းက ရိုရိုသေသေဆက်ဆံရမယ်”

“ဒါကတော့…နားလည်ပါပြီ…”

အနည်းငယ်ဆန္ဒမရှိသော်ငြား ကြယ်တောက်ပက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အချိန်အချို့ကြာပြီးနောက် ကြယ်မျက်ရည်က ထန်ရှုနှင့်စေဘယ်မိစ္ဆာကင်းမြီးကောက်တို့ကို အပြင်ဘက်သို့ ပို့လိုက်သည်။ လျှို့ဝှက်နန်းတော်မှ ကီလိုမီတာသန်းအနည်းငယ်အကွာရှိ တောအုပ်ထဲ၌ ထွက်ပေါ်လာသောအခါ သူတို့နှစ်ယောက်က အနီးဆုံးရှိ တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းရေးအစီအရင်ဆီသို့ ပြေးသွား၏။

လျှို့ဝှက်နန်းတော်သို့ ခရီးစဉ်တွင် သူတို့နှစ်ယောက်က အမြောက်အများရရှိခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ကြယ်မျက်ရည်က လျှို့ဝှက်နန်းတော်ရှိ နေရာအမျိုးမျိုးမှ အင်မော်တယ်အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများ၊ အင်မော်တယ်သလင်းကျောက်များနှင့် သလင်းကျောက်အဆီအနှစ်တို့ကို စုဆောင်းကာ ထန်ရှုထံ ပေးခဲ့သည်။ ပမာဏက မဟာထန်အင်ပါယာအတွက် ရာစုနှစ်အနည်းငယ်သုံးစွဲရန် လုံလောက်၏။

လအနည်းငယ်က ကုန်ဆုံးသွားသည်။

ထန်ရှုနှင့်ကြယ်မျက်ရည်တို့က မဟာပင်ဂွင်အင်မော်တယ်ပိုင်နက်၏အဓိကမြို့ဖြစ်သည့် လေကွန်ချာမြို့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သတင်းအချို့ကို မေးမြန်းစုံစမ်းပြီးနောက် လျှို့ဝှက်နန်းတော်အတွက် ရုန်းကန်တိုက်ခိုက်မှုများက အဆုံးသတ်သွားသည်ကို သိရှိလိုက်ရ၏။

ထို့ပြင် လျှို့ဝှက်နန်းတော်သို့ ခရီးစဉ်အတွင်း အတွင်းတော်ဆေးဂိုဏ်းနှင့်ထာဝရနန်းတော်တို့က ကြီးမားသောဆုံးရှုံးမှုများကို ရရှိခဲ့သည်ဟု သတင်းအချို့က ဖော်ပြကြသည်။ အတွင်းတော်ဆေးဂိုဏ်းက ပြီးပြည့်စုံခြင်းရွှေအင်မော်တယ်တစ်ဒါဇင်ကျော်နှင့်ရွှေအင်မော်တယ်တစ်ရာကျော် ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။ ထာဝရနန်းတော်က ပိုတောင် ဆိုးဝါးပြီး ပြီးပြည့်စုံခြင်းရွှေအင်မော်တယ်တစ်ဒါဇင်ကျော်နှင့် ရွှေအင်မော်တယ်နှစ်ရာနီးပါးကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။

သို့သော် ဤအားကောင်းသောဂိုဏ်းနှစ်ခုက ထိုဆုံးရှုံးမှုများကို ခံနိုင်ရည်ရှိသေးသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင် အသင်္ချဓားဂိုဏ်း၏ဂိုဏ်းချုပ်က သူ၏နန်းတော်တည်နေရာကို ဖျက်ဆီးခဲ့သည့်အတွက် အလွန်ဒေါသထွက်နေသည်ဟု ပြောရပေမည်။

ဤဂိုဏ်းက ရွှေအင်မော်တယ်တစ်သိန်းနှင့်ပြီးပြည့်စုံခြင်းရွှေအင်မော်တယ်လေးဆယ့်ခြောက်ယောက်အထိ ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။ အရေးကြီးဆုံးကတော့ ဤဂိုဏ်း၏ပြိုင်ဘက်ကင်းပါရမီရှင်ဖြစ်သည့်သူရဲကောင်းဓားအုပ်ချုပ်သူလည်း လျှို့ဝှက်နန်းတော်ထဲတွင် သေဆုံးခဲ့ခြင်းပင်။ သူရဲကောင်းဓားအုပ်ချုပ်သူက အသင်္ချေဓားဂိုဏ်းချုပ်၏သားဖြစ်ပြီး သူ့ဆက်ခံသူဖြစ်ရန် အခွင့်အရေးကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းရှိသည်။

“တာအိုသခင်ချင်ဖုန်းကို အသင်္ချေဓားဂိုဏ်းရဲ့စွမ်းအားရှင်တွေက အမဲလိုက်နေကြတယ်။ ဘုရင်မိုက တော်တော်လေးထိခိုက်ထားပြီး အသက်ရှင်သေးသလားသေသလားဆိုတာတောင် မသိဘူး”

ထန်ရှုနှင့်စေဘယ်မိစ္ဆာကင်းမြီးကောက်တို့က ရရှိခဲ့ကြသည့်အခြားသတင်းများပင်ဖြစ်၏။

လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း အနီးနားရှိ ပိုင်နက်ဖြစ်သည့် ငကန်းတစ်ရာအင်မော်တယ်ပိုင်နက်သို့ သွားပြီး တာအိုသခင်ချင်ဖုန်းကို ကယ်ဆယ်ရန် ထန်ရှုက ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူတို့က နှစ်ယောက်သာ ရှိပြီး သူတို့၏ခွန်အားအရ ဤကယ်ဆယ်မှုအတွက် ကမူရှုးထိုးမလှုပ်ရှားရဲပေ။ ထို့ကြောင့် ဤလူများကို ကယ်ဆယ်ပြီး ချက်ချင်းထွက်ပြေးရန်အတွက် သူတို့က တိကျသောသတင်းအချက်အလက်ကို လိုအပ်သည်။

ငကန်းတစ်ရာအင်မော်တယ်ပိုင်နက်။

ကျောက်တုံးထူထပ်သောဧရိယာတစ်ခုတွင် လက်မောင်းထဲရှိ မေ့မျောနေသောဘုရင်မိုကို ကြည့်ရင်း တာအိုသခင်ချင်ဖုန်းက စိုးရိမ်ပူပန်နေလေသည်။ သူက အမြန်ထွက်ပြေးလာသော်လည်း ရွှေအင်မော်တယ်အချို့နှင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်းရွှေအင်မော်တယ်လေးယောက်က သူ့နောက်မှ ထက်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာသည်။

အဟွတ်၊ အဟွတ်…

ထွက်ပြေးနေစဉ် ဘုရင်မိုက သတိရလာသည်။ သူက စိုးရိမ်သောကရောက်နေသောဘုရင်မိုကို ကြည့်လိုက်၏။ ခါးသီးသောအပြုံးတစ်ခုက သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူက ပြောလိုက်၏ “အဲဒီအကောင်တွေကို မခွာထုတ်နိုင်သေးဘူးလား”

“ဟုတ်တယ်”တာအိုသခင်ချင်ဖုန်းက အားတင်းပြုံး၏ “သူတို့က ငါတို့ကို မသတ်နိုင်ဘဲ သွားခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး”

ဘုရင်မိုက ခရမ်းရောင်ရနံ့ဆေးတစ်လုံးကို မျိုချလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက သက်ပြင်းချ၏ “ဟူး၊ လျှို့ဝှက်နန်းတော်ထဲမှာ အသင်္ချေဓားဂိုဏ်းက သူတို့ရဲ့စွမ်းအားငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းနီးပါးကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရတယ်။ အခု သူတို့က သူတို့ရဲ့ဒေါသကို ငါတို့အပေါ် ပုံချနေတာပဲ”

“အင်း”တာအိုသခင်ချင်ဖုန်းက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၏ “သူတို့က ငါတို့ကို ထွက်ပေါက်ရှာချင်နေမှတော့ သူတို့တွေ လာပါစေ။ သူတို့ရဲ့လူတွေ ပိုသေလေ၊ ငါက ပိုပျော်လေပဲ”

“ဟိးဟီး၊ ဒါက မင်းနဲ့ မတူဘူး”ဘုရင်မိုက တခစ်ခစ်ရယ်ကာ ပြောလိုက်၏ “အတိတ်တုန်းက မင်းက ဗုဒ္ဓကမ္ဘာက ကတုံးအိုကြီးတွေလို အမြဲတမ်း သနားကြင်နာခဲ့တာ။ အခု ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုဖြစ်သွားရတာလဲ”

“အာ၊ အသင်္ချေဓားဂိုဏ်းက စက်ဆုပ်စရာကောင်းတဲ့ခွေးတစ်အုပ်ပဲ”တာအိုသခင်ချင်ဖုန်းက တခစ်ခစ်ရယ်ကာ ပြော၏ “သူတို့က ပိုသေလေလေ၊ အနာဂတ်မှာ အနိုင်ကျင့်ခံရမယ့်လူတွေက ပိုနည်းနည်းလေပဲ။ ဒီဂိုဏ်းကို ဂရုဏာထားတာက အခြားသူတွေအပေါ် ရက်စက်ရာကျတယ်။ သူတို့အားလုံးမျိုးပြုတ်ဖို့ ငါ အမြဲတမ်း ဆုတောင်းတယ်”

“ဝါးဟားဟားဟား”ဘုရင်မိုက ရယ်ကာ ပြော၏ “မင်းက စာအုပ်ကြီးသမားလို့ ငါ ထင်ထားတာ၊ ချင်ဖုန်း။ ဒီတစ်ခါတော့ မင်းက ဒီလောက်စိတ်ဆတ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး။ ဒါနဲ့ ငါတို့တွေ ဒီတစ်ကြိမ် လွတ်မြောက်ရင် အဲဒီအသင်္ချေဓားဂိုဏ်းကို ပြန်ပေးဆပ်ခိုင်းရမယ်”

“မလိုဘူး၊ လက်ရှိအချိန်မှာ အလောတကြီးလုပ်စရာမလိုဘူး”တာအိုသခင်ချင်ဖုန်းက ကမန်းကတန်း ပြော၏ “ဒီတစ်ကြိမ်မှာ အသင်္ချေဓားဂိုဏ်းက ဆုံးရှုံးမှုကြီးမားခဲ့ပေမယ့် ယိုင်နေသောကုလားအုပ်တစ်ကောင်က မြင်းတစ်ကောင်ထက် ပိုကြီးတယ်။ ဒါက အမှန်ပဲ။ ဂျူနီယာညီလေးတာအိုသခင်ကွိုက်က ငါ့ကို စာပို့ပေးခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် လောလောဆယ် ငါတို့က အလျင်စလိုလုပ်လို့မရဘူး။ ဒီဂိုဏ်းရဲ့စွမ်းအားရှင်တွေက ငါတို့ကို ဖမ်းမိသွားရင် အဆုံးသတ်က ကောင်းလိမ့်မှာ မဟုတ်ဘူး”

“ငါ ဒါကို သိပါတယ်။ အသင်္ချေဓားဂိုဏ်းကို ရန်စတာက ထာဝရနန်းတော်ကို ရန်စတာနဲ့ အတူတူပဲဆိုတာ” ဘုရင်မိုက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည် “ပြောရမယ်ဆိုရင် လျှို့ဝှက်နန်းတော်ထဲမှာ အတွင်းတော်ဆေးဂိုဏ်းနဲ့ထာဝရနန်းတော်ရဲ့လူတွေကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့တဲ့လူတချို့ရှိမယ်လို့ ငါ ထင်တယ်”

“မင်းတစ်ယောက်ပဲ အဲလိုတွေးတာ မဟုတ်ဘူး”တာအိုသခင်ချင်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည် “ဒီတစ်ကြိမ်မှာ အတွင်းတော်ဆေးဂိုဏ်းနဲ့ထာဝရနန်းတော်တို့က ဆုံးရှုံးမှုကြီးမားခဲ့တယ်၊ ဘယ်ဂိုဏ်းထက်မဆို ပိုဆိုးတယ်”

ဘုရင်မို၏အမူအရာက ပြောင်းလဲသွားလျက် ပြော၏ “သူတို့က မြင့်မြတ်ငှက်ဂိုဏ်းက ဖြစ်မယ်လို့ မင်း ထင်လား။ ဒီနှစ်တွေမှာ အဲဒီဂိုဏ်းနှစ်ဂိုဏ်းက ဒီဂိုဏ်းကိုပဲ အဆက်မပြတ်တိုက်ခိုက်နေတာလေ။ လျှို့ဝှက်နန်းတော်ထဲမှာ ဒီဂိုဏ်းရဲ့လူတွေက အဲဒီနှစ်ဂိုဏ်းရဲ့လူတွေကို ပစ်မှတ်ထားတိုက်ခိုက်ခဲ့တာ ဖြစ်လိမ့်မယ်”

တာအိုသခင်ချင်ဖုန်းက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည် “ဒါက မဖြစ်ဖို့များတယ်။ အတွင်းတော်ဆေးဂိုဏ်းနဲ့ထာဝရနန်းတော်တို့ရဲ့ဖိအားပေးမှုကြောင့် မြင့်မြတ်ငှက်ဂိုဏ်းက သူတို့ရဲ့ပိုင်နက်ထဲမှာပဲ နေနေရတာ။ သူတို့က ဂိုဏ်းရဲ့အကာအကွယ်အစီအရင်ကနေ အလွယ်တကူ ထွက်လာရဲမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါ့အပြင် ငါ သိသလောက်ဆိုရင် မြင့်မြတ်ငှက်ဂိုဏ်းရဲ့နယ်မြေကို ပိတ်ဆို့ဖို့အတွက် မဟာဧကရာဇ်တန်ချင်းက လူအချို့ကို စေလွှတ်ထားတာ၊ အဲဂိုဏ်းကနေ တစ်ယောက်ယောက်ထွက်လာဖို့က အလွန်ခက်ခဲတယ်”

“အရမ်းခက်ခဲတယ်ဆိုပေမယ့် နည်းလမ်းမရှိတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး”ဘုရင်မိုက ပြော၏။

တာအိုသခင်ချင်ဖုန်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည် “ထားလိုက်စမ်းပါ၊ လက်ရှိမှာ အဲဒါတွေနဲ့ပတ်သက်ပြီး ပြောမနေနဲ့။ လက်ရှိမှာ ငါတို့အတွက် အရေးကြီးဆုံးက အသင်္ချေဓားဂိုဏ်းရဲ့လူတွေကို ခါထုတ်ဖို့ပဲ။ ဒါနဲ့ ဒီငကန်းတစ်ရာပိုင်နက်နဲ့ မင်း ရင်းနှီးလား”

“မရင်းနှီးဘူး။ ဒီကို တစ်ကြိမ် ရောက်ဖူးတယ်ဆိုပေမယ့် ဒီနေရာနဲ့ မကျွမ်းဝင်ဘူး”ဘုရင်မိုက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

“ဒါဆို ငါတို့တော့ ဒုက္ခများပြီ”တာအိုသခင်ချင်ဖုန်းက သက်ပြင်းချ၏ “ငါတို့ရဲ့အရှိန်က နှေးလွန်းတယ်။ ဒီအနေအထားအတိုင်း ဆက်သွားရင် အများဆုံး နေ့တစ်ဝက်အတွင်းမှာ ငါတို့ကို ဖမ်းမိသွားလိမ့်မယ်”

ခဏကြာသည်အထိ သူတို့နှစ်ယောက်က အကူအညီမဲ့သလို ခံစားလျက် ဘာလုပ်ရမည်ကို မသိတော့ပေ။

ရုတ်တရက် တာအိုသခင်ချင်ဖုန်း၏အမူအရာက ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့မျက်လုံးများက သတိအပြည့်ထားလျက် အော်ပြောလိုက်၏ “ထွက်လာစမ်း၊ မင်းတို့ကို ငါတို့ ရှာတွေ့တယ်”

“ဟားဟားဟား၊ ငါတို့ဆင်ထားတဲ့ထောင်ချောက်ထဲကို ကျနေမှတော့ ငါတို့ကို ရှာတွေ့ပြီလို့ မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြောနိုင်ရတာလဲ။ ဒီတစ်ခါတော့ မင်းတို့တွေ အဆုံးသတ်ပြီပဲ”ပုံရိပ်လေးခုက သူတို့အရှေ့မှ တစ်နေရာတွင် ထွက်ပေါ်လာ၏။ စကားပြောလိုက်သူက သူတို့၏ခေါင်းဆောင်အသင်္ချေဓားဂိုဏ်း၏ပြီးပြည့်စုံခြင်းရွှေအင်မော်တယ်တစ်ယောက်ဖြစ်သည့်ကျီးကန်းနက်အုပ်ချုပ်သူဖြစ်၏။

တာအိုသခင်ချင်ဖုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေး၏ “ဘာလို့ မင်းတို့က ငါတို့သွားမယ့်လမ်းမှာ ကြိုရောက်နေရတာလဲ”

“မင်းတို့မထွက်ပြေးခင် မင်းတို့ဆီမှာ မိုင်တစ်ထောင်ရနံ့ကို ငါတို့က တိတ်တဆိတ် ထုတ်ဖော်ခဲ့ပြီးသား”ကျီးကန်းနက်က ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံး၏ “မင်းတို့က ဘယ်ကိုပဲ ပြေးပြေး ကိစ္စမရှိဘူး၊ ငါတို့က အမြန်ဆုံး ရှာတွေ့လိမ့်မယ်။ အရေးကြီးဆုံးကတော့ ဒီငကန်းတစ်ရာပိုင်နက်၊ ကျောက်တုံးမြို့ရဲ့မြို့အရှင်က ငါတို့တွေထဲကတစ်ယောက်ပဲ”

“ဒါကို မင်းတို့နှစ်ယောက် မမျှော်လင့်ထားဘူးမလား။ ငါက ကျောက်တုံးမြို့အရှင်ကောင်းကင်ဘုံကျောက်တုံးအိုကြီးပဲ။ ပြီးတော့ ငါက အသင်္ချေဓားဂိုဏ်းရဲ့တပည့်တစ်ယောက်ဆိုလဲ ဟုတ်တယ်”မုတ်ဆိတ်ဖြူ၊ ဆံဖြူနှင့်လူအိုကြီးတစ်ယောက်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

ထို့နောက် ကျီးကန်းနက်အုပ်ချုပ်သူက သိုလှောင်လက်စွပ်မှ အနက်ရောင်လံခုနှစ်ကို ထုတ်ကာ ကောင်းကင်ဘုံခုနှစ်ခုချိတ်ပိတ်နတ်ဆိုးအစီအရင်ကို လျင်မြန်စွာ ခင်းကျင်းလိုက်သည်။