ရောက်ရှိလာခြင်း

မနက်ခင်း၏ ပထမနေရောင် ကျဆင်းလာသည့်အခါ ဝမ်ပေါင်လဲ့က ဒုတိယကမ္ဘာရှိ တောအုပ်ထဲမှ ကျေကျေနပ်နပ် အမူအရာဖြင့် ထွက်လာသည်။ သူ ထွက်လာရင်း သူက ဝမ်းဗိုက်ကို ပွတ်လိုက်၏။ သူ့နောက်တွင် တောအုပ်ထဲရှိ သစ်ပင်များက ဘေးဖက်ဆီ ယိမ်းနေကြပြီး ဧရာမစွမ်းအားကြောင့် ဖိနှိပ်ခံခဲ့ရမှန်း သိသာလှသည်။

မနေ့ညက သူသည် တောအုပ်ထဲ ရှိနေခဲ့၏။ ထင်းယွိစည်းမျဉ်းဥပဒေသမှ သက်ရှိများစွာကို လုံလုံလောက်လောက် စုဝေးပြီးသည့်နောက်တွင် အာသီသစည်းမျဉ်းဥပဒေသ၏ ဖိနှိပ်ထားမှုကို လွှတ်ကာ ဇူဇကာပွဲတော်ကို ကျင်းပခဲ့သည်။

ထင်းယွိစည်းမျဉ်းဥပဒေသမှ သက်ရှိများသည် ထူးဆန်းကာ တစ်ယောက်ချင်းစီက အားကောင်းသော်လည်း ဝမ်ပေါင်လဲ့က အစားကြူးနတ်ဘုရားအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီးသည့်နောက်တွင် သူတို့ကို ဖြေရှင်းဖို့ရာ သိပ်မခက်ခဲလှပေ။

အာသီသစည်းမျဉ်းဥပဒေသနှင့် ထင်းယွိစည်းမျဉ်းဥပဒေသတို့က တူညီသည့်အဆင့်တွင် ရှိကြ၏။ အစားကြူးနတ်ဘုရားက အာသီသစည်းမျဉ်းဥပဒေသ၏ ဇစ်မြစ်ထဲမှတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် သူက အစားကြူးနတ်ဘုရားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည့်အခါ တေးဂီတတစ်ပုဒ်လုံးကို ထုတ်လွှတ်နိုင်သည့် ကျင့်ကြံသူကသာ ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နိုင်လိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ဝမ်ပေါင်လဲ့အတွက် ဤသည်က ပွဲတော်ကြီးသဖွယ် ဖြစ်ခဲ့၏။ သူ့ထင်းယွိစည်းမျဉ်းဥပဒေသက အာသီသစည်းမျဉ်းဥပဒေသဆီ  ဝါးမျိုခံလိုက်ရသော်လည်း စုပ်ယူထားသည့် အနက်ရောင်ဆံပင်က ထိုအရာကို ကာမိရုံသာမကဘဲ ပိုမိုပင် များပြားလာစေသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်၌ သူသည် ဒုတိယ ပင်မဂီတသင်္ကေတကို ဖွဲ့စည်းဖို့ ခြေတစ်လှမ်းမျှသာ ကွာဝေးတော့၏။

သို့သော်လည်း ဝမ်ပေါင်လဲ့က ထင်းယွိစည်းမျဉ်းဥပဒေသကို ကျင့်ကြံသည့် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း နည်းလမ်းကိုသာ ကျွမ်းကျင်တတ်မြောက်ထားသည်။ သူက ထင်းယွိမြို့တော်ထဲတွင် ပိုမိုနားလည်လာပြီး တိုးတက်လာလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ထား၏။

သူ့ကို ပိုမိုကျေနပ်သွားစေသည့်အချက်က ဤပွဲတော်မှ ထင်းယွိစည်းမျဉ်းဥပဒေသပင် အကျိုးကျေးဇူးများစွာ ရရှိခဲ့သည်။ သူ့အာသီသအလိုဆန္ဒ ခန္ဓာက ပေ ၆၉၀၀သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ပေ၇ထောင်နှင့် အလှမ်းမကွာတော့ပေ။

ပေ၇ထောင်ဆိုသည်က အာသီသမြို့တော်အတွင်း နံပါတ်တစ်အစားကြူးနတ်ဘုရား၏ အမြင့်ဖြစ်၏။

ဝမ်ပေါင်လဲ့က ကျေနပ်နေကာ ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသည့် နေရောင်ကို ခံလိုက်သည်။ သူက ထင်းယွိကမ္ဘာမှ တည်ရှိမှုများကို ဆွဲဆောင်လိုသည့်အလား ကြည့်နေ၏။ သူ့အရှိန်က မြန်ဆန်ခြင်း မရှိသလို နှေးကွေးခြင်းလည်း မရှိပေ။ သူ့နားရွက်များက နားစိုက်ထောင်ထား၏။ ထင်းယွိစည်းမျဉ်းဥပဒေသကို လှည့်ပတ်နေရင်း သူက ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်ထားသည်။

သို့သော်လည်း နေ့လည်ဘက် ရောက်ရှိလာသည့်အခါ ဝမ်ပေါင်လဲ့က ထင်းယွိကမ္ဘာမှ လှုပ်ရှားမှုဟူ၍ မရှိကြောင်း တွေ့ရှိသွား၏။ ဤသည်က ဝမ်ပေါင်လဲ့အား အတွေးတစ်ခု ဖြစ်လာစေသည်။

ငါ မနေ့က လွန်လွန်းသွားတာလား…

ဤသို့ မဟုတ်ပေ။ အတိအကျပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ မနေ့က နေ့ခင်းတုန်းကတောင်မှ မခံစားမိဘူး။

ထင်းယွိကမ္ဘာကြီးရဲ့ တည်ရှိမှုကို ညရောက်လာမှသာ ခံစားမိတာ…

ဝမ်ပေါင်လဲ့၏ မျက်ဝန်းအထက် ပုံရိပ်တစ်ခု အတွေးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထင်းယွိကမ္ဘာရှိ သက်ရှိများက နေ့ဘက်တွင် ကမ္ဘာမှ ပိုင်းခြားခံထားဟန်ပေါ်သည်။ ညရောက်သည့်အခါမှ သူတို့က ထင်းယွိစည်းမျဉ်းဥပဒေသ၏ ကျင့်ကြံသူများ၏ အမြင်တွင် ပေါ်ထွက်လာကြသည်။

ဤသည်က ဖြေရှင်းဖို့ရာအတွက် လွယ်ကူ၏။ ညရောက်လာသည့်အခါ သိရလိမ့်မည်။

ဝမ်ပေါင်လဲ့က သူ့ခရီးကို ဆက်သွားဖို့ တွေးလိုက်သည်။ နာရီများစွာ ကြာမြင့်ပြီးသည့်နောက်တွင် နေဝင်သွားပြီး ညအခါ ကျရောက်လာသည်။ သူက ထင်းယွိစည်းမျဉ်းဥပဒေသကို အသက်သွင်းလိုက်ကာ လေသံကို ကြားလိုက်ရ၏။

ဤသည်က သူ့ကမ္ဘာထဲမှ လေသံမျိုး မဟုတ်ပေ။ ထိုအရာက ထင်းယွိစည်းမျဉ်းဥပဒေသမှ ခံစားမိသည့် ကမ္ဘာမှ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်၏။ ထိုအရာက တိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။

လေက ကြောင်မြီးသစ်ခွကို ယူဆောင်လာသည့်အလား သူ့ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် ကျရောက်လာ၏။ ထိုအရာက သူ့အသွေးအသားထဲ အမြစ်တွယ်လိုသည့် မျိုးမှုန်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သို့သော်လည်း ဝမ်ပေါင်လဲ့၏ ခန္ဓာက ထိုမျိုးမှုန်များအတွက် ထိုးဖောက်ဖို့ရာ ခက်ခဲလှ၏။ ထို့ကြောင့် သူတို့က လေနှင့်အတူ လွင့်ပါသွားလေသည်။

သူက ထိုအရာအားလုံးကို ခံစားမိကာ ပြုံးလိုက်မိသည်။ ထင်းယွိကမ္ဘာ၏ အမှောင်ထုကို နေ့အခါထက် ပိုမိုလိုလားကြောင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

ထိုသဘောကျမှုက ရက်၂၀ ကျော်မျှ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

ထိုရက်၂၀အတွင်း ဝမ်ပေါင်လဲ့က နေ့ဖက်တွင် ချုပ်တည်းကာ ညဘက် ရောက်ရှိလာသည်ကို စောင့်ဆိုင်းခဲ့သည်။ ညအခါ၌ သူက မီးတောက်အသွင် ပြောင်းလဲကာ ထင်းယွိကမ္ဘာမှ တည်ရှိမှုများ၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။ သူက အစားကြူးနတ်ဘုရားအဖြစ် ထပ်မံ ပြောင်းလဲပြီး ဝါးမျိုပစ်လေ့ရှိ၏။

သူ့ပင်မဂီတသင်္ကေတက ငါးခုအထိ ဖွဲ့စည်းပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

သူ့အာသီသခန္ဓာသည်လည်း ပေ ၈ထောင်အထိ ရောက်ရှိလာ၏။ ပြောရလျှင် ပေ၈၆၀၀အထိ ရောက်ရှိလာသည်။ အစစ်အမှန် နံပါတ်တစ် အစားကြူးနတ်ဘုရား ဖြစ်လာခဲ့၏။

သို့သော်လည်း အန္တရာယ်က ၂ခါ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ပထမတစ်ကြိမ်က လွန်ခဲ့သည့် ၁၁ ရက်ခန့်က ဖြစ်၏။ သူ ပြောင်းလဲထားသည့် မီးတောက်က ကြောက်မက်ဖို့ကောင်းသည့် တည်ရှိမှု၏ အာရုံကို ဖမ်းစားနိုင်ခဲ့သည်။ ဝမ်ပေါင်လဲ့က ထိုတည်ရှိမှု၏ အစစ်အမှန်သွင်ပြင်ကို အာရုံမခံမိခဲ့ပေ။ သို့သော်လည်း ထင်းယွိစည်းမျဉ်းဥပဒေသဖြင့် သူက သူ့စိတ်ထဲတွင် ဝေဝေဝါးဝါးပုံရိပ်ကို မှန်းဆနိုင်၏။

ထိုအရာက စောင်းကောက်ပေါ် ကြီးထွားနေသည့် အလောင်းတစ်လောင်း ဖြစ်၏။

ထိုအလောင်း ဖြတ်သန်းသွားသည့်အချိန်တိုင်း အသွေးအသားများကို ပြိုလဲသွားစေနိုင်သည့် ဂီတမျိုးကို ထုတ်လွှတ်လာလိမ့်မည်။ ဝမ်ပေါင်လဲ့က အစားကြူးနတ်ဘုရားအဖြစ် ပြောင်းလဲထားသော်လည်း တန်ကြေးကြီးကြီးမားမား ပေးဆပ်ခဲ့ရ၏။ သူက ထိုနေ့ရက်မှ လွတ်မြောက်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ရသည်။

သူ့သုံးသပ်ချက်နှင့် မှန်းဆချက်အပေါ် မူတည်၍ ထိုအရာသည် ထင်းယွိကမ္ဘာ၏ နေထိုင်သူမဟုတ်ကြောင်း ခံစားမိလိုက်သည်။ ထိုအရာက အမည်မသိအချိန်တစ်ခုကြာ သေဆုံးခဲ့သည့် ထင်းယွိကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်နေနိုင်သည်။

ထိုကျင့်ကြံသူ အသက်ရှင်စဉ်အခါက သူ့ကျင့်ကြံဆင့်သည် အားနည်းမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော်လည်း သူက ထင်းယွိကမ္ဘာထဲတွင် သေဆုံးခဲ့ရပြီး သူ့အလောင်းက မူမမှန်မှုတချို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ဇစ်မြစ်နှင့် တူညီသည့် တည်ရှိမှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ဝမ်ပေါင်လဲ့၏ ထင်းယွိစည်းမျဉ်းဥပဒေသက အစားကြူးနတ်ဘုရားအဆင့်လောက် ရောက်ရှိနေသော်လည်း ကြာကြာတောင့်မခံနိုင်ပေ။ မဟုတ်ပါက သူ့ထင်းယွိစည်းမျဉ်းဥပဒေသသည် ဆက်လက် ဝါးမျိုခံရလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် သူက ထွက်ပြေးရုံမှအပ ရွေးချယ်စရာမရှိသည့် အဓိကအကြောင်းအရင်းလည်း ဖြစ်၏။

သူ့ကို ဖမ်းမိသွားသည်နှင့် သူက အစားကြူးနတ်ဘုရားအဖြစ် အခြေအနေကို ဆက်တိုက်ထိန်းဖို့ လိုအပ်လိမ့်မည်။ ထိုအခါ သူ့ထင်းယွိစည်းမျဉ်းဥပဒေသကိုလည်း အပြီးတိုင် ဝါးမျိုသွားလိမ့်မည်။ ထိုအခါ သူက အနိုင်ရရှိနိုင်သော်လည်း ဆုံးရှုံးမှုက ကြီးမားလွန်း၏။ ထိုအရာက သူ့စီစဉ်မှုများအပေါ် သက်ရောက်မှု ဖြစ်လာစေသည်။

ဤတစ်ကြိမ် ဝမ်ပေါင်လဲ့က ပိုမိုသတိကြီးကြီးထားထား၏။

ဒုတိယတစ်ခါကမူ လွန်ခဲ့သည့် သုံးရက်ခန့်က ဖြစ်သည်။ သူက အန္တရာယ်များသည့် အခြေအနေတစ်ခုကို တွေ့ကြုံခဲ့ရ၏။ ထိုအရာက လေချွန်သံတစ်ခုဖြစ်ကာ ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ထင်းယွိစည်းမျဉ်းဥပဒေသကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ ထိုလေချွန်သံ လားရာဆီ ပြေးဝင်သွားကြသည်။

ဝမ်ပေါင်လဲ့က သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည်ပင် တူညီသည့် အနေအထားကျရောက်နေသည်ကို မြင်သည့်အခါ ပိုမိုတုန်လှုပ်သွားမိ၏။ ထိုလေချွန်သံက သူ့ဝိညာဉ်ကို လှုပ်ကိုင်ပြီး သူနှင့် ပတ်သက်သမျှ အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိဟန်ပေါ်သည်။

အရေးကြီးသည့်အခိုက်အတန့်၌ နဂိုခန္ဓာကိုယ်၏ ဖိနှိပ်မှုဖြင့် နတ်ဘုရားတို့၏ စွမ်းအားဖြင့် သူက ထပ်မံ လွတ်မြောက်လာပြန်သည်။ မြင်ရသည့် အခြေအနေနှစ်ခုက ဝမ်ပေါင်လဲ့အား ဆက်လက်ဝါးမျိုမည့်အတွေးကို လက်လျှော့သွားစေ၏။ သူက ထင်းယွိစည်းမျဉ်းဥပဒေသကို ပိုမိုအားကောင်းအောင် လုပ်လိုသည်။

ယခု သူ လုပ်ဖို့လိုအပ်နေသည့်အရာက ထင်းယွိမြို့ထဲ ဝင်ရောက်ကာ ထင်းယွိစည်းမျဉ်းဥပဒေသ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို နားလည်ဖို့ရာ ဖြစ်၏။

အနည်းဆုံးတော့ သူက ထင်းယွိစည်းမျဉ်းဥပဒေသ ရရှိနိုင်သည့် ကမ္ဘာအကြောင်း နားလည်ဖို့ လိုအပ်နေသည်။

ဤနည်းဖြင့် သူ့အတွက် ဤစည်းမျဉ်းဥပဒေသက ပိုမိုအဆင်ပြေသွားလိမ့်မည်။

အကယ်၍ သူသာ အပြင်ဘက်တွင် ဆက်နေနေပါက အန္တရာယ် ၂ခုကို ရှောင်ရှားပြီး သူ့ပင်မဂီတသင်္ကေတများကို တိုးပွားနိုင်သည်ဆိုလျှင်ပင် အန္တရာယ်ရှိလာခဲ့လျှင် သူ့အကျိုးအမြတ်အားလုံးက အလကား ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။ ဝမ်ဝေ့က ထိုတန်ကြေးကို မပေးဆပ်နိုင်သေးပေ။ ထို့ကြောင့် အကောင်းအဆိုးကို ချင့်ချိန်ပြီးသည့်နောက်တွင် သူက အရှိန်မြှင့်တင်လိုက်၏။ သူက နောက်ဆုံးတွင် ၅ရက် ကြာမြင့်ပြီးသည့်နောက် အဝေးတစ်နေရာတွင် ဝမ်ပေါင်လဲ့က မိုးကုတ်စက်ဝန်းတွင် မြို့တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

ပုံသဏ္ဍာန်က ထူးကဲလှသည်။

ထိုအရာက နားရွက်တစ်ရွက်နှင့် တူပြီး ဧရာမဦးခေါင်းကြီးက ဘေးတိုက်လှဲနေကာ မြေကြီးထဲ မြုပ်နေသကဲ့သို့ဖြစ်၏။

ဤသည်က ထင်းယွိမြို့တော် ဖြစ်ပေသည်။