← Chapters

ရှစ်ဆယ့်ခုနစ်ယောက်

Vol. 116 Ch. 4.1250

ရှစ်ဆယ့်ခုနစ်ယောက်

Vol. 116 Ch. 4.1250

ဤထူးဆန်းသော အရပ်ကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါတွင် သူတို့ခြောက်ယောက်သည် သဘာဝအတိုင်း စောင့်စရာ မလိုတော့ဘဲ အလျင်အမြန် ပြေးထွက်လာခဲ့သည်။

လူခြောက်ယောက်လုံးက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ လှည့်ပတ်မှုကို ကျင့်သုံးနေကြပါပြီ။ သူတို့၏ အမြင်အာရုံ ပြန်​ကောင်းလာသောအခါတွင် ၎င်းတို့သည် ယခင်နေရာသို့ ပြန်​ရောက်သွားကြတာ တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့ရှေ့တွင် အထိမ်းအမှတ် သစ်သားတစ်ခု ရှိနေသော်လည်း အသစ်ဖြစ်သော စာလိပ်တစ်လိပ်ကတော့ လေထဲတွင် လွင့်နေသည်။

လုရွှမ် သူ့လက်ဖဝါးကို စုပ်လိုက်ပြီး စာစောင်ကို ဆေးကြောရန် ကြိုးစားသော်လည်း စာလိပ်သည် မီးမရှိပါဘဲ သူ့အလိုလို မီးလောင်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် လုံဝူကျီရဲ့ အသံတစ်သံက ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဒီစာလိပ်ကို မင်းတို့ မြင်လိုက်တာနဲ့ နတ်နဂါး မိသားစုက အသက်အန္တရာယ်နဲ့ သေခြင်းတရားရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ အခိုက်အတန့်ကို ရောက်ရှိသွားပြီလို့ ဆိုလိုတာပဲ... နတ်နဂါး မိသားစုက လူသားမျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံးကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ဖို့ ရှေးခေတ်ကတည်းက တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ခဲ့တာ"

"မြေကမ္ဘာအပြင် တခြားကမ္ဘာတွေ ရှိသလို ကမ္ဘာပေါင်းများစွာမှာ အမျိုးမျိုးသော သတ္တဝါတွေတောင် ရှိတယ် မင်းတို့မြင်တဲ့ အာကာသသားရဲက အဲဒီထဲက တစ်ကောင်ပဲ"

"ဒီအာကာသသားရဲတွေက အရမ်းသန်မာတယ် ဒါပေမဲ့ တခြားအာကာသ သားရဲတွေနဲ့ ယှဉ်ရင် သူတို့က အဆင့်နိမ့်နေသေးတယ်... သူတို့ မြေကမ္ဘာထဲကို ပြေးဝင်သွားတဲ့ ရှေ့ပြေးတွေပဲလေ။ အဲဒီအချိန်က လူသားမျိုးနွယ်ဟာ အားနည်းလွန်းတယ် အခြေခံအားဖြင့် အဲဒီအ​ကောင်​တွေကို အနိုင်ယူဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး... အာကာသသားရဲတွေကို သုတ်သင်ဖို့ လူတစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ဖူးတယ်"

"သူက ဒီသတ္တဝါတွေကို ဖုံးကွယ်နိုင်တဲ့ လှောင်အိမ်နည်းစနစ် တစ်မျိုးကို သင်ပေးခဲ့တယ်... အဲဒီအချိန်က လူသားတွေရဲ့ နံပါတ်တစ်သခင်ဖြစ်တဲ့ ငါ လုံဝူကျီက ငါ့တာဝန်ကို ရေသာခိုစရာ မရှိတော့ဘူး... ငါ့တာဝန်ကို ငါထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး အဲဒီအာကာသသားရဲတွေကို ချိတ်ပိတ်ခဲ့တယ် ငါ့အတွက်ငါလည်း အဆုံးမရှိတဲ့ ဒုက္ခကို ဖြစ်စေခဲ့ပြီ”

"အဲဒီလူက လူသားတွေကိုပဲ သုံးနေတာ... ဒါပေမဲ့ လှောင်အိမ်ထဲမှာ အကျဉ်းချခံထားရတဲ့ အာကာသ သားရဲတွေက အထပ်ထပ် ထိုးနှက်မှုတွေကို ခံနိုင်ရည်ရှိလာပြီး သူတို့ရဲ့ ခွန်အားတွေကလည်း အထပ်ထပ် တိုးလာနေတယ်"

"အခုဆို အာကာသသားရဲရဲ့ တုံ့ပြန်မှု​တွေက ရှောင်လွှဲလို့ မရတော့ဘူး နောက်ပိုင်းမှာ စကားလုံးမဲ့ ကောင်းကင်စာအုပ် တစ်အုပ်ကို ငါ မတော်တဆ ရခဲ့တယ်... အနာဂတ်ကို ကြိုတင်ဟောတော့ အခင်းအကျင်း ဖန်ဆင်းခြင်းနဲ့ နတ်နဂါးဖြစ်လာနိုင်တဲ့ ကံကြမ္မာရှင်တစ်ယောက် ရှိနိုင်တယ်လို့ ဟောကိန်းထုတ်ခဲ့တယ်... မိသားစုက အာကာသသတ္တဝါတွေရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို နောက်တစ်ကြိမ် မနှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ရင် အဲဒီလူက အခင်းအကျင်း ဖွဲ့စည်းခြင်းကို သက်ဝင်စေမှာ ဖြစ်ပြီး လူဝင်စားခြင်းကို စတင်စေလိမ့်မယ်"

"ငါတို့ နတ်နဂါး မိသားစုတစ်ခုလုံးရဲ့ ကံကြမ္မာက မင်းတို့အပေါ်မှာ တည်ရှိနေသလို လူသားတွေရဲ့ မျှော်လင့်ချက်ကလည်း မင်းတို့အပေါ်တွင် မူတည်နေပြီ... အောင်မြင်​ကြပါစေလို့ ဆုတောင်းပါတယ်"

နောက်ဆုံးစကားတွေ ပြောပြီးတာနဲ့ စာလိပ်က လုံးဝ မီးလောင်သွားလေ၏။ လူငါးယောက်က တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်ကြည့်ကာ လုရွှမ်ဆီ တစ်ပြိုင်တည်း အကြည့် ရောက်သွားကြသည်။ လုရွှမ် ပြောသည့်အတိုင်း အားလုံးက ကံကြမ္မာဟု ခေါ်ကြပေမယ့် အဲဒီအာကာသ သားရဲတွေကို ဘယ်လိုဖယ်ရှားနိုင်မှာလဲ။

လှောင်ပြောင်သံဖြင့် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှ နတ်မီးလုံးများ ရုတ်တရက် လင်းထိန်သွားပြီးနောက် လူတိုင်း လွင့်ထွက်သွားလေသည်။ သူတို့ထွက်လာတဲ့ လမ်းကြောင်းတစ်ခုဟာ အာကာသသားရဲတွေ ပြေးထွက်လာပြီးကြောင်း သိသာစွာ အဲဒီသားရဲတွေရဲ့ အငွေ့အသက်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာကို တွေးကြည့်နိုင်ပါ၏။

"ဝင်ကြည့်ရအောင်"

ဤလမ်းကို ညွှန်ပြထားသောကြောင့် ရှေ့လမ်းထဲကို လူခြောက်ယောက် ထိုလမ်းထဲသို့ ဂရုတစိုက် ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် နှစ်ဖက်စလုံးတွင် ထူထပ်စွာ ထုပ်ပိုးထားသော လှောင်အိမ်များကို တွေ့ရလေသည်။ သူတို့အရင်တွေ့ဖူးသည့် ပုံစံအတိုင်းပင် တွေ့လိုက်ရသည်။

အတွင်းထဲမှာ ပိတ်လှောင်ခံထားရတဲ့ အရာက အာကာသသားရဲတွေပါပဲ။

ဤအာကာသသားရဲများ၏ ​ရောင်ဝါသည် အလွန်အားကောင်းလို့ လူခြောက်ဦးမှာ အနီးနားသို့ လုံးဝ မထွက်ခွာရဲတော့ပေ။ ၎င်းတို့ခြောက်ကို ထိတ်လန့်စေသည့် အာကာသသားရဲများ၏ စွမ်းအားသည် အနည်းဆုံး မသေမျိုးနယ်ပယ်ထဲ ဝင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

မျက်စိ​ဖြင့် မြင်နိုင်သလောက် ပမာဏက အဆုံးမရှိပေ။ အကောင်အရေအတွက် ဘယ်လောက် ရှိသလဲ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ပေ။ သိန်းလား ထောင်လား။ ဒီအင်အားတွေ အရှိန်ပြင်းလာတဲ့အခါ ဘယ်မိသားစုက သန့်ရှင်းတဲ့မြေကို ကာကွယ်ထားနိုင်ပါ့မလဲ။

တချို့သော လှောင်အိမ်များက လွတ်နေသည်။ ၎င်းတို့သည် ပြေးထွက်လာသော အာကာသသားရဲများပင် ဖြစ်နိုင်သည်။ လုံဝူကျီက ဒီအာကာသသားရဲတွေဟာ လှောင်အိမ်ထဲမှာ ကြာကြာပိတ်မိနေလေလေ အသက်နဲ့သေခြင်းတွေကို ပိုခံနိုင်ရည်ရှိလေလေ အားကောင်းလေလေပဲလို့ ပြောခဲ့သည်။

ဤအာကာသသားရဲများ ပြေးထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကမ္ဘာမြေကြီး တစ်ခုလုံး ပရမ်းပတာ ဖြစ်လာမည်ကို ရိပ်မိရသည်။

"လုရွှမ် ကျွန်မတို့ ဘာလုပ်သင့်တယ် ထင်လဲ"

နတ်သမီးဖေးလော့က တစ်စုံတစ်ခုကို ယောင်ဝါးဝါး နားလည်ပေမယ့် သူမစိတ်ထဲမှာ လျှို့ဝှက်ချက်တချို့ကို သိမ်းဆည်းထားတာက ပိုကောင်းတယ် ဆိုတာကို အပြည့်အဝ နားလည်ပါ၏။

လုရွှမ် ကြည့်လိုက်တော့ ဒီလှောင်အိမ်တွေရဲ့ အထူနဲ့ ခိုင်ခံ့မှုမှာ ခြားနားချက် တကယ်ရှိနေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ယနေ့ခေတ် ဤအာကာသသားရဲများ၏ ခွန်အားကို အထောက်အကူဖြစ်စေသော အထူအမျိုးမျိုးရှိသော သံလက်ရန်းများ ဖြစ်နိုင်သည်။

အခင်းအကျင်း ဖွဲ့စည်းခြင်းကို ချိုးဖျက်ရမည်။ နတ်နဂါး မိသားစုကို ကယ်တင်ဖို့ ဤအာကာသသားရဲ အားလုံးကို သတ်ပစ်စေချင်တာလား။ ဒါဟာ လက်တွေ့မကျသလို ဖြစ်လည်း မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ လုပ်နိုင်ရင် နတ်နဂါး မိသားစုက လုပ်တောင် လုပ်ပြီးသွားလောက်ပြီ။

လုရွှမ်သည် အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ ရောက်သည်အထိ လှောင်အိမ်များကြား ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

"ဒါဆို လုရွှမ်မှာ နည်းလမ်းရှိတာလား"

ကျိုးယိ ဒီအရာတွေကို ပိုကြည့်လေ၊ နားလည်မှုနည်းလေလေပဲ။ ဒါပေမဲ့ လုရွှမ်ကတော့ အရာအားလုံးကို သိပုံရ၏။ လုံဝူကျီ ယခင်ကပြောခဲ့ဖူးသော စကားနှင့် လှောင်အိမ်ထဲတွင် လုရွှမ်၏ ယခင်လုပ်ဆောင်မှု အပေါ်အခြေခံရလျှင် လုရွှမ်သည် ဤလှောင်အိမ်များကို သေချာပေါက် မြင်ဖူးသူ ဖြစ်လိမ့်မည်။

လုရွှမ်ဘက်မှာလည်း အခင်းအကျင်း ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်မှုကို ချိုးဖျက်လိုပါက ဤလှောင်အိမ်များကိုသာ ချိုးနိုင်သည်ကို နားလည်ထားပြီ။ ဤလှောင်အိမ်များ ကျိုးသွားသည်နှင့် ဤအာကာသသားရဲများလည်း လွတ်မြောက်သွားမည် ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီလှောင်အိမ်တွေ မကွဲသွားဘူးဆိုရင် ဒီအာကာသသားရဲတွေ တစ်ကောင်ပြီး တစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာတဲ့အခါ ကမ္ဘာကြီးလည်း လုံးလုံး ရှင်းသွားလိမ့်မယ်။

"အင်း ငါ့မှာ အကြံတစ်ခုရှိတယ်"

လူငါးဦး၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး “ငါတို့ ဘာလုပ်ရမလဲ” ဟု တညီတညွတ်တည်း မေးလာကြသည်။

"ဒီလှောင်အိမ်တွေကို ဖောက်ဖျက်ပြီးရင် ဒီအာကာသသားရဲတွေရဲ့ ခွန်အားကို မြှင့်တင်ဖို့ နေရာ မရှိတော့ဘူး... ပေးဆပ်ရမယ့် တန်ကြေးလည်း သိတယ်မလား ဒီအာကာသ သားရဲတွေရဲ့လက်ထဲမှာ ငါတို့သေသွားနိုင်တယ် ဒီအာကာသသားရဲတွေ တက်နိုင်တဲ့ နေရာကို ကြည့်ပါ...မသေမျိုးနယ်ပယ် ရောက်နေပြီ"

"ကျန်​နေခဲ့တဲ့ လူတချို့ကို သူတို့ဘဝအတွက် လွတ်မြောက်ခွင့် ပေးလိုက်မယ်ပေါ့... ဒီအခင်းအကျင်း ဖွဲ့စည်းမှုထဲကနေ ထွက်သွားနိုင်သရွေ့ ငါတို့လည်း ထိန်းသိမ်းထားနိုင်တယ်... ဒါဆို ကောင်းပြီလေ"

လုရွှမ်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး " လှောင်အိမ်ပေါင်း ဘယ်လောက်ရှိလဲ..... အာကာသသားရဲ ဘယ်နှစ်ကောင်ကို သော့ခတ်ထားလဲ ရေတွက်ကြည့်..."

​ယောင်ကျားက ခေါင်းယမ်းပြီး "ဒါတွေကို ကျွန်မတို့ ဘယ်လိုရေတွက်ရမလဲ အနည်းဆုံး ထောင်ဂဏန်းပဲမလား?"

"မဟုတ်ဘူး စုစုပေါင်း ရှစ်ဆယ့်ခုနစ်ခု ရှိတယ်... ငါတို့ကို တူညီအောင် လုပ်ပေးနိုင်တဲ့ အရာတွေက ရူပါရုံရဲ့ နယ်ပယ်ထဲမှာပဲ ကျန်တာတွေက မှုန်ဝါးဝါးနဲ့ ကြေးမုံပုံရိပ်တွေ..."

ကြေးမုံရဲ့ ရောင်ပြန်ဟပ်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ခမ်ဟွေးတို့ လူငါးဦးသည်လည်း ၎င်းကို သဘာဝကျကျ နားလည်သည်။

လုရွှမ် ပြောတာကို ကြားပြီးနောက် ကြည့်လိုက်တော့ တကယ်ပဲ လူ ရှစ်ဆယ့်ခုနစ်ယောက် ရှိတယ်ဆိုတာ တွေ့လိုက်ရ၏။ ယောင်ကျားလည်း သူမအမြင်အာရုံကို တမင်ပြောင်း၍ ရေတွက်ပြီးနောက် သူမက အံ့အားသင့်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်ကြီး ၈၇ ခုပဲ"

"အခု ငါတို့ဘက်မှာ လူဘယ်နှစ်ယောက် အသက်ရှင်နေသေးလဲ" လုရွှမ်က ထပ်မေးသည်။

"အရင်က ၅၆​ယောက်လောက်ရှိပြီ... နောက်တော့ ယောင်ကျားနဲ့ ဖေးလော့တို့က နောက်ထပ်လူတချို့ကို ပြန်ခေါ်လာတာမလား... ၈၇ ယောက်များလား?"

ဟောက်ထျန်းရဲ့ အမူအရာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဟုတ်တယ်.... စုစုပေါင်း လူ ၈၇ ယောက်ရှိတယ်.... စုစုပေါင်း ၈၇ ကောင်ရှိတယ် ဒီလှောင်အိမ်တွေကို တစ်ချိန်တည်း ဖွင့်ရမယ် ဒါပေမဲ့ ဒီအကောင်တွေက မသေမျိုး နယ်ပယ်ကို ရောက်သွားတဲ့ အဆိုးဆုံးအရာတွေပဲ... ဒီအာကာသသားရဲတွေ လွတ်မြောက်လာရင် ဘယ်သူက လွတ်မြောက်နိုင်မှာလဲ... ဒီဘဝနဲ့ သေခြင်းဆိုင်ရာ အကြပ်အတည်းက လူတစ်ဦးကို နိုင်သရွေ့ ရှင်ပြန်ထမြောက်နိုင်ပေမယ့် ငါတို့ ရှင်သန်နိုင်မယ် ဆိုတာကို ဘယ်သူက အာမခံနိုင်မှာလဲ?"

All Chapters