ခေါင်းအပိုတစ်ခုရှိတယ်

စကားလုံး တစ်လုံးမှ မရှိဘဲ ဓားစွမ်းအင်တွေသာ ကောင်းကင်မှာ ပျံဝဲနေသည်။ နောက်တော့ သွေးတွေ တဖျပ်ဖျပ်နဲ့ ခေါင်းတွေက မြေပေါ် ပြုတ်ကျသွား၏။ လူများစွာသည် ကျိုးယိနဲ့ ခမ်ဟွေးအား ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

ကျိုးယိနဲ့ ခမ်ဟွေးတို့၏ မျက်နှာများသည် ကျောက်စိမ်းနှင့် တူသော်လည်း သွေးတွေကတော့ စွန်းထင်းထားခဲ့ပြီး အသတ်ခံခဲ့ရသူများ၏ ခြေရာလက်ရာများ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် လူသတ်နတ်ဆိုး နှစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အစွမ်းထက်သော်လည်း ငရဲမှ တက်လာသော နတ်ဆိုးများလိုပင် ဖြစ်နေပြီ။

“ညီငယ်တို့ စိတ်မကောင်းပါဘူး ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ဒီကိုရောက်လာပြီပဲ... ပုန်းကွယ်ဖို့လည်း နေရာမရှိဘူး ငါတို့ ကြိုးစားရင် အသက်ရှင်နေနိုင်ပေမယ့် မကြိုးစားရင်တော့ အားလုံးသေလိမ့်မယ်!"

"အော်မီတော်ဖော်... ဒီနေ့ နတ်ဆိုးလို အသွင်ပြောင်းပြီး လူတိုင်းကို ရယ်မောစေခဲ့မိပါပြီ... ဒါပေမဲ့ အနာဂတ်မှာ ငါတို့အားလုံး ဒီမှောင်မိုက်နေတဲ့ နေရာကနေ ထွက်သွားနိုင်ရင် ငါတို့ရဲ့ဝီရိယနဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကို လူတိုင်း နားလည်လာပါလိမ့်မယ်"

ထို့နောက် လုရွှမ်ထံမှလည်း ချောင်းဆိုးသံ တစ်ချကိထွက်လာသည်။

"ဘယ်သူမှ မလွတ်နိုင်ဘူး... မဟုတ်ရင်တောင် ငါတို့ တားမြစ်နယ်မြေထဲကို တကယ် ဝင်လာခဲ့ပြီးသားလေ..."

ကျိိုးယိသည် ဒေါသကို မျိုသိပ်ထားကာ ဤမြင်ကွင်းကို လုရွှမ်နဲ့ ဟောက်ထျန်းကိုပဲ ပြသဖို့ တွန်းအားပေးခဲ့သည်။ အသက်ရှင်ချင်ရင် လုပ်ရမယ်၊ ဒါပေမဲ့ လုပ်လိုက်တာနဲ့ နောင်အနာဂတ်မှာ ကမ္ဘာကြီးကို ဘယ်လိုပဲ ရှင်းနေပါစေ ဒီလူတွေရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ သူတို့ကိုင်စွဲထားတဲ့ လမ်းစဥ်ကို အမြဲအမှတ်ရနေလိမ့်မယ်။

"မရှိတော့ဘူး!"

ကျိုးယိက အော်လိုက်ပြီး သူ့အသံကလည်း ရေခဲတစ်မျှ အေးစက်သွားသည်။ အဲဒီနောက် လုရွှမ်ဆီက ရယ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

"ကောင်းပြီ... ဝင်ကြရအောင်"

လုရွှမ်နဲ့ ဟောက်ထျန်း အကြည့်ချင်းဖလှယ်ကာ သူတို့နှစ်ယောက် ရှေ့ဆုံးမှ ဝင်လာခဲ့သည်။ ကျိုးယိနဲ့ ခမ်ဟွေးတို့သည် ၎င်းတို့အား လုံး၀ မယုံသောကြောင့်၊ လောင်းကြေး ထပ်ချင်ကြသောကြောင့် မည်သည့်ပြဿနာကိုမျှ သည်းမခံနိုင်ကြပေ။

လမ်းကြောင်းထဲ ဝင်သွားတော့ ဒီအာကာသသားရဲတွေရဲ့ ရက်စက်မှု ရောင်ဝါကို တစ်ဖန်ခံစားလိုက်ရသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်ကို အံ့သြပြီး စိတ်သက်သာရာရစေမယ့် အရာကတော့ ဒီလှောင်အိမ်တွေထဲမှာ အကောင်ရေ သုံးဆယ်ကျော်သာ ကျန်တော့တာပါပဲ။

သူတို့အဖွဲ့လိုပဲ​ပေါ့။

လူတိုင်းသည် အာကာသသားရဲများကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ရောက်လာခဲ့ကြပြီး ဤအာကာသသားရဲများကို မျက်နှာချင်းဆိုင် ကြည့်နေကြရသည်။ အာကာသသားရဲများ၏ ဟောက်သံများအပြင် လူတိုင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်များ တုန်ခါနေသည့် အသံများကိုလည်း ကြားနေရသေး၏။

"ငါ့အမိန့်ကို နားထောင်ပြီး လှောင်အိမ်ရှေ့ကို အတူတူ တိုက်ခိုက်လိုက်ရုံပါပဲ...စွမ်းအင်တွေကို ဗုံးကြဲပြီးတာနဲ့ လှောင်အိမ်က ပြုတ်သွားလိမ့်မယ်.... အဲဒီနောက် မင်းတို့ရဲ့ အရည်အချင်းတွေပေါ်မှာပဲ မူတည်သွားလိမ့်မယ်"

"ကောင်းပြီ အားလုံးအဆင်သင့် ဖြစ်ပြီ ခုတ်!"

လှောင်အိမ်အတွင်းမှ လွတ်မြောက်လာပါက လူ ၃၁ ဦး သေဆုံးနိုင်ပြီး လွတ်မြောက်ရန် လမ်းစမရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဓားရှည်တွေကို ထုတ်၍ လှောင်အိမ်များကို ခုတ်ထစ်ကြသည်။

ဒင် ဒင် ဒင် !

အသံသည် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသွားသည်။

ဟောက်သံနှင့်အတူ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ခန်းမများသည် ရုတ်တရက် ကွယ်ပျောက်သွားပြီး ဖုန်မှုန့်များနှင့် မီးခိုးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များလည်း အနည်းငယ် လွင့်သွားခဲ့သည်။ လှောင်အိမ်ထဲက အာကာသသားရဲတွေဟာ ဒေါသတကြီးနဲ့ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ဟောက်နေကြ​ပြီ။

နတ်နဂါး မိသားစု၏ ကံကြမ္မာကို စုပ်ယူရန်အတွက် အာကာသသားရဲတွေက နဂါးလှောင်အိမ်များကို ဆက်လက် အသုံးပြုခဲ့ကြသည်မှာ ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ယခု ၎င်းတို့က ဒေါသတကြီးဟောက်ကာ ပြေးထွက်လာကြပြီး လှောင်အိမ်များကို ဖျက်ဆီးသော ရန်သူဆီသို့ ပြေးလာကြသည်။

လှောင်အိမ်တွေကို ခုတ်ထစ်ပြီးနောက် လူတိုင်းက လှည့်ထွက်ပြီး ထွက်ပြေးသွားကြ၏။ အသက်ရှင်နေချင်တယ်ဆိုရင် ခြေထောက်နဲ့ အရှိန်တွေက မြန်သလားဆိုတဲ့ အပေါ်မှာ မူတည်သွားပြန်ပြီ။

ကျန်ရှိသော အာကာသသားရဲများက အလွန်သန်မာကြပြီး ၎င်းတို့ကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ အလွန်ကြီးမားသည်။ လှောင်အိမ်မကွဲခင်မှာ အာကာသသားရဲရဲ့ အရိပ်အယောင်က သိပ်မသိသာခဲ့။ ပြေးထွက်လာသောအခါတွင် ပြင်းထန်သော ရောင်ဝါများကပင် ၎င်းတို့ကို ထိမှန်​​လေသည်။

ဟောက်သံတွေက ပင်လယ်၏ ဟောက်သံနှင့် တူသည်။ သူတို့ဟယ ထိတ်လန့်မှုများသာရှိသော ပင်လယ်ထဲက လှေငယ် သို့မဟုတ် ငှက်တစ်ကောင်နှင့် တူသွားပါ​ပြီ။ သူတို့သည် ရုန်းကန်ရန် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကြိုးစားသော်လည်း ကြေမွခံရမည့် ကံကြမ္မာက မလွတ်မြောက်နိုင်​တော့ပုံရသည်။

လုရွှမ် အတွက်လည်း မသေမျိုးနယ်ပယ်တွင် ပြင်းထန်သော လူသားတစ်ဦး၏ စွမ်းအားကို အမှန်တကယ် ခံစားခဲ့ရသည်က ပထမဆုံးသောအကြိမ် ဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာကြီးကို ထိန်းချုပ်လုနီးပါးခံစားချက်က သူ့ကို အာကာသထဲတွင် အကျဉ်းချထားသလို ခံစားရစေခဲ့၏။

ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ စွမ်းအင်များ၏ ရွေ့လျားမှုသည်ပင်လျှင် အနည်းငယ်ပို၍ တိမ်မြုပ်နေသလို ဖြစ်လာသည်။ သူ နောက်ပြန်ကြည့်လိုက်တော့ အာကာသသားရဲကြီးက ကောင်းကင်နဲ့ နေမင်းကြီးပမာ ရုတ်တရက် ပျံထွက်လာတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့ကြားက အကွာအဝေးက နီးနေပြီ။

တဒင်္ဂနီးပါးလောက် သနားစရာကောင်းတဲ့ ညည်းညူသံတွေ ကြားရပြီး အားလုံးနီးပါး သေဆုံးပြီး ဒဏ်ရာရသွားကြသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာ သူတို့မျှော်လင့်ထားသလိုပဲ ဘုန်းကြီးကို လိုက်ဖမ်းရင်း သေဆုံးသွားတဲ့ အာကာသသားရဲတွေရဲ့ အလောင်းတွေဟာ သဘာဝအတိုင်း ပျံ့လွင့် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပါသည်။

လုရွှမ်၏ မျက်လုံးများသည် အလင်းရောင်ဖြင့် တဖျပ်ဖျပ် ခတ်နေသည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှ လွင့်မျောနေသော အလင်းမှုန်တွေဟာ အာကာသသားရဲများကို သယ်ဆောင်သွားသော လမ်းကြောင်းများ ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်လေသည်။

ဒီလိုမှမဟုတ်ရင် ဒီအာကာသသားရဲတွေက တခြားလူတွေကို ဖမ်းစား​​​နေပြီး အာကာသသားရဲဒါဇင်နဲ့ ချီပြီး လူတစ်ဦးကို ဝိုင်းသတ်​နေရင် သူသည်လည်း တကယ်ပဲ သေသွားလိမ့်မည်။

လုရွှမ်ရဲ့နောက်ကွယ်မှ ဖီးနစ်တောင်ပံတွေ ဖြန့်ထွက်လာသည်။ ကောင်းကင်မီးဘောလုံး တစ်ခု အနောက်ဘက်ကို တိုက်ရိုက် ထိုးကျရောက်သွားစဥ် လုရွှမ် ချီထျန်းပုဖြင့် အဝေးဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးသွားလေသည်။

သူ့မျက်လုံးထောင့်ကနေကြည့်ရင် အာကာသသားရဲတွေ ချက်ချင်းဆိုသလို လူတွေသတ်နေတာကို သတိထားမိ၏။ ရှုပ်ယှက်ခတ်နေတဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ အာကာသသားရဲက လူ့ရဲ့စိတ်ကို တိုက်ခိုက်နိုင်တဲ့ အင်အားကို လွှတ်လိုက်တာကြောင့် ထိုလူတွေလည်း ထိတ်လန့်သွားပုံရသည်။

ပြီးတော့ ချက်ချင်း မတုံ့ပြန်ဘူးဆိုရင် အာကာသသားရဲရဲ့ မျိုချခြင်းကို ခံရလိမ့်မယ်။ သို့တိုင် လူဆယ်ဦးနီးပါးသာ ပြေးထွက်လာနိုင်ခဲ့သည်။

လုရွှမ်ကို ထိတ်လန့်စေခဲ့တာကတော့ ပျောက်ကွယ်မသွားသေးတဲ့ အာကာသသားရဲ တစ်ကောင်ပဲ ဖြစ်ပြီး ၎င်းက သူနဲ့အနီးဆုံး ကျင့်ကြံသူနောက်ကို လိုက်နေခဲ့တာပဲ ဖြစ်ပါ၏။ အာကာသသားရဲနှစ်ကောင်က လူတစ်ဦးကို လိုက်ဖမ်းနေပြီ။

တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ၎င်းတို့၏မျက်ကွယ်မှ လွတ်မြောက်သွားခြင်း သို့မဟုတ် ပုန်းအောင်းနေမည် ဆိုပါက ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်ပါ့မလဲ။ ဖေးလော့နဲ့ ယောင်ကျားတို့သည် ယခင်ကကဲ့သို့ပင် ပုန်းအောင်းခဲ့ကြသော်လည်း ထိုလူရဲ့ ပုန်းအောင်းမှုက အတော်လေး ကောင်းလွန်းလို့ အာကာသသားရဲများပင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်း မရှိပေ။

ဒါက လက်ရှိ ခါးသီးတဲ့ အကျိုးဆက်တွေကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့တာပင်။

ဘာလုပ်သင့်သလဲ။

လုရွှမ် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့စိတ်တွေကို ချက်ချင်းဖွင့်ကာ မတွန့်ဆုတ်ရဲတော့ဘဲ ထွက်ပြေးသွားသည်။ ထင်ရှားသည်မှာ ထိုလူ အသက်မရှင်နိုင်တော့ပေ။ ထို့ကြောင့် အာကာသသားရဲသည် တစ်ယောက်ကို သတ်ပြီးနောက် နောက်တစ်ယောက်ကို လိုက်ဖမ်းမည်ဟု ဆိုလိုသည်။

အနှေးဆုံးပြေးသူက သဘာဝကျကျ ကံဆိုးဆုံးသူသာ ဖြစ်ပေမည်။

သူ ကံဆိုးသူ မဖြစ်ချင်ဘူး။

လူတိုင်းဟာ မတူညီတဲ့ လမ်းကြောင်းတွေဆီ ပျံသန်းနေကြပြီး သူတို့လက်ထဲမှာရှိတဲ့ နည်းလမ်းတွေက နတ်ခြေလှမ်းနယ်ပယ်ကို တက်လာတဲ့ အာကာသသားရဲနှစ်​ကောင်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်လို့မရပါဘူး။

လူနှစ်ယောက် အချင်းချင်း ကူပြီးတာနဲ့ အသတ်ခံလိုက်ရတာက များပါ၏။ လုရွှမ်လည်း သူ့နောက်မှ လူများကို မမြင်နိုင်တော့ဘဲ အဝေးသို့ ပြေးသွားကာ နောက်ဆုံးတွင်တော့ ရပ်သွားခဲ့သည်။