ထူးဆန်းသည့် ဂိုဏ်း

အသံပဲ့တင်ထွက်လာသည်နှင့် ဝမ်ပေါင်လဲ့က ချက်ချင်းဆိုသလို ခေါင်းလှည့်လာခဲ့သည်။ သူက ဂူအဝင်ဝတွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

ထိုပုံရိပ်က အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်၏။ သူမက တန်ဖိုးကြီးဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း အမူအရာ ကင်းမဲ့နေသည်။ သူမမျက်ဝန်းရှိ တောက်ပမှုတို့က အသက်ဝင်မှုတို့ ရှိမနေပေ။ ဝမ်ပေါင်လဲ့၏ အရည်အချင်းဖြင့် တစ်ဖက်လူ၏ ဇစ်မြစ်ကို မြင်မြင်လိုက်ချင်း တန်းသိလိုက်သည်။

စိတ်ဝိညာဉ် …

ထိုအမျိုးသမီးက တကယ့် လူတစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။ သူမက လေးကြိုးမျဉ်းဂိုဏ်း၏ မဟာအစီအရင်မှ စိတ်ဝိညာဉ် ဖြစ်၏။ သူမ ပါးစပ်မှ ထိုစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ သိုလှောင်အိတ်တစ်ခုကို ဝမ်ပေါင်လဲ့ဆီ ပေးလာသည်။

“ဒါက လေးကြိုးမျဉ်းဂိုဏ်းသားတွေ ဝင်ခွင့်အဆင့်မှာ ရှိသင့်တဲ့အရာတွေပဲ။ အသားပြားပေါ်မှာ အမှတ်အသား ချန်ထားရင် ဝင်ထွက်ခွင့်ရပြီ”

ထိုစကားများကို ပြောပြီးသည့်နောက်တွင် စိတ်ဝိညာဉ်၏ ခန္ဓာကိုယ်က ဖြည်းဖြည်းချင်း မှုန်ဝါးသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွား၏။

ဝမ်ပေါင်လဲ့က အစမှအဆုံးအထိ ဘာမှမပြောခဲ့ပေ။ သူက မျက်မှောင်အသာကြုတ်လိုက်၏။ သူက လေးကြိုးမျဉ်းဂိုဏ်းသည် အင်မတန် ထူးဆန်းကြောင်း ခံစားမိသည်။ သူ ရောက်ရှိလာမှုကို စစ်ဆေးကြည့်ကြခြင်းလည်း မရှိပေ။

ဝမ်ပေါင်လဲ့အနေဖြင့် တခြားဂိုဏ်းများအပေါ် သိထားသလောက် ထိုအရာက အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။

ခေတ္တမျှစဉ်းစားကြည့်ပြီးသည့်နောက်တွင် ဝမ်ပေါင်လဲ့က သိုလှောင်အိတ်ကို ယူကာ သေသေချာချာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအရာက သာမန်ဖြစ်ကြောင်း စစ်ဆေးကြည့်ပြီးသည့်နောက်တွင် ဖွင့်ကြည့်လိုက်၏။

အထဲတွင် ပစ္စည်းသုံးခု ပါရှိ၏။

အနက်နှင့် အဖြူရောင်ဝတ်ရုံ၊ ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုနှင့် သလင်းကျောက် အမှတ်အသားပြားတို့ ဖြစ်သည်။

သူက ပစ္စည်းသုံးခုလုံးကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်၏။

ဝမ်ပေါင်လဲ့က ကျောက်စိမ်းပြားကို ယူကာ သူ့လက်ထဲ လှန်လှောကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီးသည့်နောက်တွင် နတ်ဘုရားအသိစိတ်ကို အထဲသို့ ပို့ဆောင်လိုက်၏။ နောက်အခိုက်အတန့်လေး၌ ဝမ်ပေါင်လဲ့၏ စိတ်ထဲတွင် သတင်းအချက်အလက် ပမာဏအမြောက်အများက ရေကဲ့သို့ တိုးဝင်လာသည်။

အချိန်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့၏။ နေရာတွင် သတင်းအချက်အလက်များစွာ ရှိနေသည်။ ဝမ်ပေါင်လဲ့ကိုယ်တိုင်ပင် အရာအားလုံးကို နားလည်ဖို့အတွက် အမွှေးတိုင်ဝက်စာ လောင်ကျွမ်းချိန်မျှ အချိန်ယူခဲ့ရသည်။ သူက နတ်ဘုရားအသိစိတ်ပြန်လည်ရုတ်သိမ်းပြီး ကျောက်စိမ်းပြားကို ချလိုက်သည့်အချိန် ဝမ်ပေါင်လဲ့၏ မျက်ဝန်းအထက် မဟူရာအလင်းတန်းတစ်ချက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ငါသိပြီ…

ကျောက်စိမ်းပြားထဲတွင် ရှိနေသည့် သတင်းအချက်အလက်က ဝမ်ပေါင်လဲ့၏ သံသယများကို ရှင်းလင်းသွားစေ၏။ မီးတောင်က လေးကြိုးမျဉ်းဂိုဏ်း၏ ဌာနချုပ် ဖြစ်ပေသည်။ လေးကြိုးမျဉ်းဂိုဏ်းသားအရေအတွက်က သိပ်မကြီးမားလှပေ။ တစ်ထောင်အောက်သာ ရှိ၏။ လူအများစုက အချင်းချင်း ဆက်သွယ်ခဲသည်။ သူတို့က တေးဂီတလှုံ့ဆော်မှုကို ရှာဖွေဖို့တွက် အပြင်ဘက်ကို ခရီးသွားလာခြင်း သို့မဟုတ် ဌာနချုပ်ထဲ၌ သီးသန့်ကျင့်ကြံရေးတို့သာ လုပ်လေ့ရှိကြသည်။ ထို့ကြောင့် တောင်တစ်ခုလုံးက ဗလာကျင်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေရသည့် အကြောင်းအရင်း ဖြစ်၏။

ထိုအရာအားလုံးက ညဖက်ရောက်နေ၍လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ တောင်၏ အလင်းရောင်က ပြင်ပလောကမှ အန္တရာယ်များကို ပိုင်းခြားထားသော်လည်း လူအားလုံးက ထိုထူးထူးဆန်းဆန်း အရာများကို ဝါးမျိုပစ်နိုင်စွမ်းရှိသည့် ဝမ်ပေါင်လဲ့လို မဟုတ်ကြပေ။

တစ်ချိန်တည်းဆိုသလို ဤနေရာတွင်ရှိသည့် သေမျိုးများက သံအစေခံများ ဖြစ်သည့်အတွက် သူတို့၏ စွမ်းအားက သူတို့၏ ဂူထဲတွင် နေထိုင်ဖို့သာ ကန့်သတ်ထားလေ၏။ သူတို့ထွက်လာသည့်အခါ မီးတောင်မှ အလင်းရောင်က ပြင်ပမှ အန္တရာယ်များကို ပိုင်းခြားထားသော်လည်း ပိုမိုအန္တရာယ်များသည့် အရာများ ရှိနေသေးသည်။

 ဤနေရာရှိကျင့်ကြံသူများက သေချာသည့် ခွန်အား အနေအထားတစ်ခု ရှိကြသည်။ သူတို့ဆီမှ ထွက်လာသည့်အသံများက သေစေလောက်၏။

ထို့ကြောင့် အသံအစေခံများအတွက် ဂူများက ဘေးအကင်းဆုံး ဖြစ်ပေသည်။

ထို့အပြင် လေးကြိုးမျဉ်းဂိုဏ်းက စည်းမျဉ်းစည်းကမ်း များများစားစားဟူ၍ မရှိပေ။ ဝမ်ပေါင်လဲ့၏ အစပိုင်းသံသယများက ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီ ဖြစ်၏။ လေးကြိုးမျဉ်းဂိုဏ်းအတွက် စစ်ဆေးမှု မလိုအပ်သလို စစ်ဆေးမှုဖြေနေဖို့လည်း မလိုအပ်ခဲ့ပေ။

အကြောင်းအရင်းကမူ လေးကြိုးမျဉ်းဂိုဏ်း ပိုင်ဆိုင်သည့် ဂီတသင်္ကေတကို ဖွဲ့စည်းခြင်းက စစ်ဆေးမှု၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်၏။ ညအခါ အန္တရာယ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးသည့် လေးကြိုးမျဉ်းဂိုဏ်းဆီ ဖြတ်ကျော်လာသည်ကလည်း စစ်ဆေးမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအရာအားလုံးဖြင့် လေးကြိုးမျဉ်းဂိုဏ်း၏ တောင်ဂိတ်ပေါက်ဆီ ရောက်ရှိလာသည့် သူများက လေးကြိုးမျဉ်းဂိုဏ်းသား ဖြစ်နေပြီးသား ဖြစ်၏။

“ထူးဆန်းတဲ့ ဂိုဏ်းပဲ” ဝမ်ပေါင်လဲ့က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ ဝမ်ပေါင်လဲ့၏ သံသယက ရှင်းလင်းသွားသည့်အပြင် ကျောက်စိမ်းများထဲတွင် လေးကြိုးမျဉ်းဂိုဏ်းအပိုင်ဖြစ်သည့် ကျင့်စဉ်လည်း ပါဝင်သည်။

တခြားသော ဂိုဏ်းများမှ ပေးထားသည့် ကျင့်စဉ်များနှင့် ကွဲပြားစွာ လေးကြိုးမျဉ်းဂိုဏ်း၏ ကျင့်စဉ်များက ထူးကဲလှသည်။

ထိုနည်းစနစ်ကို အသံအာဟာရဖြည့်ခြင်းဟု ခေါ်ဆို၏။

နာမည်အတိုင်း တည်ရှိပြီးသား ဂီတသင်္ကေတများကို အာဟာရဖြည့်ပေးပြီး သူတို့အား တစ်ချိန်လုံး ပြည့်ဝသည့် အနေအထားသို့ ထိန်းသိမ်းနိုင်စေရန် ဖြစ်၏။ ထိုအခါ အသံပမာဏအမြောက်အများကို ထုတ်လွှတ်နိုင်လာလိမ့်မည်။ တခြားသော ကျင့်စဉ်များအတွက်မူ မတည်ရှိပေ။

အရာအားလုံးက သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်တေးဂီတကို မဖွဲ့စည်းနိုင်သည်အထိ ကိစ္စအားလုံးကို နားလည်ပြီး ရယူဖို့ လိုအပ်ပေသည်။ နောက်ဆုံးသော ရလဒ်အတွက်မူ ကျင့်ကြံသူများက ဦးတည်ချက် ရှိကြသော်လည်း အရာအားလုံးက ကံကောင်းမှုအပေါ်သာ မူတည်နေ၏။ ထို့ကြောင့် နားလည်မှုက ဤနေရာတွင် အရေးကြီးလှသည်။

ဤနေရာတွင် ပြည်ထောင်စုကြီး၏ စကားကို သုံးနှုန်းရမည်ဆိုပါက သူတို့ကိုယ်တိုင် ဖျော်ဖြေနိုင်သည့် တေးရေးသူအုပ်စုကဲ့သို့ ဖြစ်နေမည်လား။

ဝမ်ပေါင်လဲ့က ထိုအသုံးအနှုန်းကို တွေးမိသွား၏။ ထိုအရာက လေးကြိုးမျဉ်းဂိုဏ်းသားများအတွက် ပြီးပြည့်စုံသည့် အသုံးအနှုန်း ဖြစ်သည်ဟု ခံစားမိသည်။

သို့သော်လည်း ပြည်ထောင်စုထဲရှိ တေးရေးသူအားလုံးက ဂီတသင်္ကေတအားလုံးကို ကျွမ်းကျင်ရမည်။ သူတို့က လှုံ့ဆော်မှုကို လိုအပ်ပြီး  ဂီတသင်္ကေတက ကြိုးခတ်တူရိယာကို အသုံးပြု၍ ထုတ်လွှတ်ထားခြင်း ဖြစ်၏။

လေးကြိုးမျဉ်းဂိုဏ်းအတွက် ကျင့်ကြံသူများကမူ သူတို့က ကံကောင်းပြီး အရာအားလုံး၏ အသံကို ရရှိဖို့ လိုအပ်၏။ ထိုအရာအားလုံး၏ အသံထဲတွင် မိုးကြိုးသံ၊ မိုးရွာသံ အစရှိသည့် သာမန်ဂီတသင်္ကေတမျိုး မဟုတ်ပေ။ ထိုအရာက အရာအားလုံး၏ အသံဖြစ်ပြီး လေးကြိုးမျဉ်းဂိုဏ်းသားများ လုပ်ရမည့်အရာက ထိုအသံများကို သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်စည်းမျဉ်းဥပဒေသအဖြစ် နားလည်ကာ ပြောင်းလဲပစ်ဖို့ ဖြစ်သည်။

ပထမတစ်ခုက သူတို့ဖမ်းဆုပ်မိသည့် ဂီတသင်္ကေတမှ ဖန်တီးခြင်းဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုကမူ သူတို့နားလည်ထားသည့် အရာအားလုံး၏ အသံတချို့ကို အသုံးပြုကာ ဖန်တီးခြင်း ဖြစ်၏။

ရှေ့တစ်ခုက တခြားသော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြု၍ စမ်းသပ်ခြင်းဖြစ်ကာ နောက်တစ်ခုကမူ ဂီတကို အသုံးပြု၍ ဖန်တီးခြင်း ဖြစ်၏။

တစ်ချိန်တည်းဆိုသလို ဤကမ္ဘာ၌ ဂီတ၏ ကမ္ဘာ၌ ဂီတတေးသွားက အင်မတန် အဖိုးတန်လှသည်။ ပြောရမည်ဆိုလျှင် ဂီတတေးသွားက ထင်းယွိမြို့တော်၏ ကျင့်ကြံသူများအတွက် နည်းလမ်းဟုပင် ပြောနိုင်၏။

ဂီတတေးသွားက သာမန်ပြည်ထောင်စု၏ တေးရေးသူများ ဖန်တီးထားသည့် သာမန်ကဲ့သို့ မဟုတ်ပေ။ ဖန်ဆင်းမှုအားလုံး၏ အသံက ဂီတတေးသွား အပါအဝင် အကြောင်းအရာကို ဆုံးဖြတ်ပေးနိုင်သည်။

လေးကြိုးမျဉ်းဂိုဏ်း၏ ထူးကဲသည့် ဂုဏ်သတ္တိက စာသားစွမ်းရည် ပိုင်ဆိုင်ခြင်း ဖြစ်၏။

ထိုအရာက ကျန်ဂိုဏ်းကြီးနှစ်ခုနှင့် အနည်းငယ် ကွဲပြားနေသည်။

ကျောက်စိမ်းပြားမှတဆင့် ဝမ်ပေါင်လဲ့က ဟိန်ချင်းဂိုဏ်းအပေါ် အကြမ်းဖျင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။ ထိုဂိုဏ်းရှိ ကျင့်ကြံသူများကမူ သတ်ဖြတ်ရေးကို အလေးထားပြီး သူတို့၏ အသံက စူးရှကာ ရှည်လျား၏။ သူတို့က ရှေးဟောင်းသီချင်းများအတွက် နာမည်ကျော်ကြားကာ စာသားမပါရှိသလောက် ဖြစ်သည်။

ဂီတတာအိုဂိုဏ်းအတွက်မူ ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းအနက် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ဆုံးဂိုဏ်း ဖြစ်၏။ ထိုဂိုဏ်းတွင် ကျင့်ကြံသူတချို့သာရှိပြီး ပင်မအဖြစ် မှတ်ယူနိုင်သည်။ ထူးကဲသည့် အရာအတွက်ကိုမူ ကျောက်စိမ်းများက ဘာမှပြောမထားပေ။

ဝမ်ပေါင်လဲ့က စိတ်ထဲတွင် သိနေသည့်အရာများကို စီစဉ်ကြည့်လိုက်၏။ စဉ်းစားကြည့်ပြီးသည့်နောက်တွင် သလင်းကျောက်သားပြားကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ သူက တုံ့ဆိုင်းနေခြင်း မရှိဘဲ သူ့ကိုယ်ပိုင်နတ်ဘုရားအသိစိတ်ဖြင့် တံဆိပ်ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သလင်းကျောက်အမှတ်အသားပြားက တောက်ပလာပြီးသည့်နောက်တွင် ပုံမှန်ပြန်ပြောင်းလဲသွား၏။ သို့သော်လည်း ဝမ်ပေါင်လဲ့အတွက် အမှတ်အသားပြားကို ကိုင်ဆောင်ထားရင်း အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိနေသည်။ သူက လက်ထဲတွင်ရှိနေသည့် အမှတ်အသားပြားဖြင့် မီးတောင်ဂိတ်ပေါက်မှ ထွက်သွားနိုင်လေ၏။ သူက အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် မီးတောင်ဂိတ်ပေါက်ဆီ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာနိုင်သည်။

ဒါက ပုံသေ ကူးသန်းပြောင်းရွှေ့ရေး အမှတ်အသားပြားပဲ…

ဝမ်ပေါင်လဲ့က ခေတ္တမျှ ကစားကြည့်ပြီးသည့်နောက်တွင် သိမ်းဆည်းလိုက်၏။ ထို့နောက် သူက အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင်ဝတ်ရုံကို ထုတ်ကာ ဝတ်ဆင်ပြီး ဂူဝမှ ထွက်လာလိုက်သည်။

သူက လေးကြိုးမျဉ်းဂိုဏ်းကို စစ်ဆေးကြည့်ချင်၏။ သူ ထွက်လာသည်နှင့် ဝမ်းနည်းဖွယ် အသံလှိုင်းလုံးကို ကြားလိုက်ရသည်။ ထိုအသံက သူ့ဝိညာဉ်ကို ထိုးဖောက်ပြီး ဝမ်ပေါင်လဲ့အား ရပ်တန့်သွားစေ၏။ သူ မော့ကြည့်လိုက်သည့်အခါ မနီးမဝေးတွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုပုံရိပ်က သွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေပြီး သတ္တုသံကြိုးများစွာဖြင့် ချည်နှောင်ခံထားရသည်။ ထိုသူက တောင်ထိပ်ဆီ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လှမ်းနေလေ၏။

သူ ဖြတ်သန်းသွားသည့်အချိန်တိုင်း လေထဲ ဝမ်းနည်းဖွယ် အသံတစ်သံ ပြည့်နှက်လာကာ မီးတောင်ရှိ ဂူများစွာအား တုန်ယင်သွားစေသည်။